Przypowieści Salomona 23

Przypowieści Salomona, rozdział 23 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (35 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 23 — Biblia Gdańska

1 Gdy siądziesz, abyś jadł z panem, uważaj pilnie, kto jest przed tobą;

2 Inaczej wraziłbyś nóż w gardło swoje, jeźlibyś był chciwy pokarmu.

3 Nie pragnij łakoci jego ; bo są pokarmem obłudnym.

4 Nie staraj się, abyś się zbogacił; owszem, zaniechaj opatrzności twojej.

5 I miałżebyś obrócić oczy twoje na bogactwo, które prędko niszczeje? bo sobie uczyni skrzydła podobne orlim, i uleci do nieba.

6 Nie jedz chleba człowieka zazdrosnego, a nie żądaj łakoci jego.

7 Albowiem jako on ciebie waży w myśli swej, tak ty waż pokarm jego. Mówić: Jedz i pij, ale serce jego nie jest z tobą.

8 Sztuczkę twoję, którąś zjadł, zwrócisz, a utracisz wdzięczne słowa twoje.

9 Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.

10 Nie przenoś granicy starej, a na rolę sierotek nie wchodź.

11 Bo obrońca ich możny; onci się podejmuje sprawy ich przeciwko tobie.

12 Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.

13 Nie odejmuj od młodego karności; bo jeźli go ubijesz rózgą, nie umrze.

14 Ty go bij rózgą, a duszę jego z piekła wyrwiesz.

15 Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie;

16 I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.

17 Niech nie zajrzy serce twoje grzesznikom; ale raczej chodż w bojańni Pańskiej na każdy dzień;

18 Bo iż jest zapłata, przeto nadzieja twoja nie będzie wykorzeniona.

19 Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.

20 Nie bywaj między pijanicami wina, ani między żarłokami mięsa;

21 Boć pijanica i żarłok zubożeje, a ospały w łatach chodzić będzie.

22 Słuchaj ojca twego, który cię spłodził, a nie pogardzaj matką twoją, gdy się zstarzeje.

23 Kupuj prawdę, a nie sprzedawaj jej; kupuj mądrość, umiejętność i rozum.

24 Bardzo się raduje ojciec sprawiedliwego, a kto spłodził mądrego, weseli się z niego.

25 Niech się tedy weseli ojciec twój, i matka twoja; i niech się rozraduje rodzicielka twoja.

26 Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich.

27 Bo nierządnica jest dół głęboki, a cudza żona jest studnia ciasna.

28 Ona też jako zbojca zasadzki czyni, a zuchwalców między ludźmi rozmnaża.

29 Komu biada? Komu niestety? Komu zwady? Komu krzyk? Komu rany daremne? Komu zapalenie oczów?

30 Tym, którzy siadają na winie; tym, którzy chodzą, szukając przyprawnego wina.

31 Nie zapatruj się na wino, gdy się rumieni, i gdy wydaje w kubku łunę swoję, a prosto wyskakuje.

32 Bo na koniec jako wąż ukąsi, a jako żmija uszczknie;

33 Oczy twoje patrzyć będą na cudze żony, a serce twe będzie mówiło przewrotności;

34 I będziesz jako ten, który leży w pośród morza, a jako ten, który śpi na wierzchu masztu;

35 Rzeczesz:Ubito mię, a nie stękałem, potłuczono mię, a nie czułem. Gdy się ocucę, udam się zaś do tego.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 23

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 23:1

Epifania i Bazylea:

„Gdy siądziesz, abyś jadł z panem, uważaj pilnie, kto jest przed tobą;” — Jeśli ktoś bada błędne nauki zwodzicieli, to niech bada ostrożnie co przez nich jest postawione przed niego. (TP 1946) TP (TP 1946)

Przypowieści Salomona 23:2

Epifania i Bazylea:

„Inaczej wraziłbyś nóż w gardło swoje, jeźlibyś był chciwy pokarmu.” — i niech zaniecha takiego badania, jeżeliby miał zamiłowanie do tego błędu, który powinno się badać tylko w celu pobicia go i odrzucenia. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:3

Epifania i Bazylea:

„Nie pragnij łakoci jego; bo są pokarmem obłudnym.” — Niech nie miłuje nawet najdroższego ze swego błędu; .ponieważ każdy błąd jest zwodzącym pokarmem. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:4

Epifania i Bazylea:

„Nie staraj się, abyś się zbogacił; owszem, zaniechaj opatrzności twojej.” — Niechaj nikt ambitnie nie stara się być wielkim w oczach drugich i niechaj nie będzie mądrym sam u siebie . (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:5

Epifania i Bazylea:

„Nie staraj się, abyś się zbogacił; owszem, zaniechaj opatrzności twojej.” — Niechaj nikt ambitnie nie stara się być wielkim w oczach drugich i niechaj nie będzie mądrym sam u siebie . (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:6

Epifania i Bazylea:

„Nie jedz chleba człowieka zazdrosnego, a nie żądaj łakoci jego.” — Niech nikt nie przyjmuje rzekomego duchowego pokarmu od tych, którzy posiadają błędną znajomość nauk, ani rozmiłowuje się w ich najlepszych rzeczach jakie oni podają na swoich ucztach. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Takim jest” — jeżeli myśli dobrze, będzie działał i mówił stosownie; jeżeli myśli jego są samolubne i niecne, jego słowa będą zwodnicze, a postępowanie nieuczciwe. Myśli mają wielki wpływ na zdrowie.

Źródła: MANNA - 12 GRUDNIA

Epifania i Bazylea:

„Albowiem jako on ciebie waży w myśli swej, tak ty waż pokarm jego. Mówić: Jedz i pij, ale serce jego nie jest z tobą.” — ponieważ oni aktualnie tym są czym ich ulubione teorie; albowiem gdy zapraszają kogoś do brania udziału w ich głębokich i płytkich myślach, to nie mają dobrych intencji względem swoich ofiar. (TP 1946, s. 67)

Źródła: MANNA - 12 GRUDNIA

Przypowieści Salomona 23:8

Epifania i Bazylea:

„Sztuczkę twoję, którąś zjadł, zwrócisz, a utracisz wdzięczne słowa twoje.” — Ponieważ zaproszony odrzuci to co raz przyjął, jakkolwiek było małym, i utraci te dobre prawdy, których się niegdyś nauczył. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:9

Epifania i Bazylea:

„Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.” — Niech lud Boży ma się na baczności, aby nie próbował oświecać ustalonego błądziciela · ponieważ on wzgardzi zdrowym rozsądkiem ich nauk. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:10

Epifania i Bazylea:

„Nie przenoś granicy starej, a na rolę sierotek nie wchodź.” — Nie powinni pozbywać się starych prawd ani pustoszyć małej prawdy, jakie pozostały po ich duchowych ojcach, pomimo faktu, że w małej prawdzie zawiera się pewna domieszka błędu. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:11

Epifania i Bazylea:

„Bo obrońca ich możny; onci się podejmuje sprawy ich przeciwko tobie.” — albowiem Bóg jest ich silnym Wybawcą i stanie po ich stronie jako Obrońca. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:12

Epifania i Bazylea:

„Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.” — Niech raczej zwrócą swoją miłość do poprawy i do wyrozumienia nauk Prawdy. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:13

Epifania i Bazylea:

„Nie odejmuj od młodego karności; bo jeźli go ubijesz rózgą, nie umrze.” — Lecz niech duchowi ojcowie nie ustają w poprawianiu swoich duchowych dzieci; ponieważ przez strofowania ich i przez swoje urzędowe władze, ochronią ich od wtórej śmierci. (TP 1946, s. 67) właściwa dyscyplina i karanie przez rodziców ratuje wiele dzieci od pójścia do drugiego piekła, gdyż w tym wieku ochroni posłuszne dzieci przed wstąpieniem na drogę zła i niegodziwości i w ten sposób zapobiegnie zaliczeniu do jednej z dwu potępionych klas wieku 1000-lecia (Iz.65:20). (TP 1985, s. 190)

Przypowieści Salomona 23:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Bij rózgą” — jeżeli potrzeba tego wymaga.

„wybawisz duszę” — ocali go by się nie stał bezużytecznym.

„z piekła” — szeol, przedwczesną zgubą.

Epifania i Bazylea:

„Ty go bij rózgą, a duszę jego z piekła wyrwiesz.” — Tak, mają ich chłostać urzędowymi władzami i tym sposobem zachować ich od Gehenny. (TP 1946, s. 67) Oczywiście ten werset nie odnosi się do pierwszego piekła (szeol), bo bez względu na to jak surowo będzie obecnie dzicko karane i tak pójdzie do pierwszego piekła. Lecz właściwa dyscyplina i karanie przez rodziców ratuje wiele dzieci od pójścia do drugiego piekła, gdyż w tym wieku ochroni posłuszne dzieci przed wstąpieniem na drogę zła i niegodziwości i w ten sposób zapobiegnie zaliczeniu do jednej z dwu potępionych klas wieku 1000-lecia (Iz.65:20). (TP 1985, s. 190)

Przypowieści Salomona 23:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Mądre serce” — szczególnie w rzeczach duchowych. (errata)

Przypowieści Salomona 23:16

Epifania i Bazylea:

„I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.” — Epifaniczny posłaniec zapewnia swoje duchowe dzieci, że jeżeli ich uczucia i wola są pouczone Prawdą, to jego uczucia będą się radowały, gdy ich nauki będą zwiastowały rzeczy sprawiedliwe. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:17

Epifania i Bazylea:

„Niech nie zajrzy serce twoje grzesznikom; ale raczej chodź w bojaźni Pańskiej na każdy dzień;” — Ponadto, on radzi im nie zazdrościć członkom. W.G., którzy gwałcą swoje przymierze ofiarowania, bez względu na to jak im się dobrze powodzi; ale raczej mają postępować w bojaźni Bożej zawsze. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:18

Epifania i Bazylea:

„Bo iż jest zapłata, przeto nadzieja twoja nie będzie wykorzeniona.” — gdyż jest przyszłość, której się ich nadzieja trzyma. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Na drogę serce twoje.” — "Strzeż serca twego, bo z niego żywot pochodzi". Przyp.4:23.

Epifania i Bazylea:

„Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.” — On mile napomina ich, aby zważali na jego nauki i stali się przez to pouczonymi Prawdą, i skierowali swoje uczucia i wolę na wąską drogę. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:20

Epifania i Bazylea:

„Nie bywaj między pijanicami wina, ani między żarłokami mięsa;” — ale żeby nie byli pijanicami i nie upijali drugich błędem, ani nie byli towarzyszami tych, co obżerają się błędnymi władzami. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:21

Paruzja (C.T. Russell):

„I żarłok” — nieumiarkowany.

„a ospały” — lenistwo jest innego rodzaju nieumiarkowaniem.

Epifania i Bazylea:

„Boć pijanica i żarłok zubożeje, a ospały w łatach chodzić będzie.” — Ponieważ ci, którzy są upici błędem i obżarci błędnymi władzami, staną się duchowymi nędzarzami; a nie czuwając nad tym będą mieli za okrycie szmaty swojej własnej niesprawiedliwości. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 23:22

Epifania i Bazylea:

„Słuchaj ojca twego, który cię spłodził, a nie pogardzaj matką twoją, gdy się zstarzeje.” — On zachęca ich, aby dawali mu posłuch, jako ich duchowemu ojcu i aby nie gardzili tymi, którzy ich duchowe życie podtrzymywali, gdy byli w duchowej niemocy. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 23:23

Epifania i Bazylea:

„Kupuj prawdę, a nie sprzedawaj jej; kupuj mądrość, umiejętność i rozum.” — i żeby oddawali z wysiłku swoje najlepsze władze serca, umysłu i woli jako cenę pozyskania Prawdy, i za żadna cenę nie zdradzali jej, ani jej taktownego użytku, karcenia i przenikliwości. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 23:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Mądrego” — zakładając grunt na dobry charakter, zanim jeszcze dziecko się urodzi.

Epifania i Bazylea:

„Bardzo się raduje ojciec sprawiedliwego, a kto spłodził mądrego, weseli się z niego.” — Duchowy ojciec ludu świątobliwego będzie się wielce radował, że spłodziciel pouczonego Prawdą syna, będzie miał radość w nim. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 23:25

Epifania i Bazylea:

„Niech się tedy weseli ojciec twój, i matka twoja; i niech się rozraduje rodzicielka twoja.” — tak, ten co go spłodził i wychował będzie wesoły, nawet jego duchowy wychowawca będzie się cieszył. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 23:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Synu mój” — kto już pokutował za grzechy i wierzył w drogocenną krew Chrystusa.

„daj mi serce” — uczyń zupełną z siebie ofiarę Bogu, licząc w to cześć, chwałę, doczesne skarby, czas, zdolność, wpływ itp..

Źródła: MANNA - 11 GRUDNIA

Epifania i Bazylea:

„Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich.” — Posłaniec Epifaniczny, jako usta Boże napomina swoje usprawiedliwione symboliczne dzieci, ażeby dali Bogu swoją wolę i rozmyślali o naukach i czynnościach danych od Boga. (TP 1946, s. 68)

Źródła: MANNA - 11 GRUDNIA

Przypowieści Salomona 23:27

Epifania i Bazylea:

„Bo nierządnica jest dół głęboki, a cudza żona jest studnia ciasna.” — ponieważ wszeteczne sekty wielkiego i małego Babilonu są pogrążone w błędzie i w złym ; i pełne oszukańczych oszczerstw. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 23:28

Epifania i Bazylea:

„Ona też jako zbojca zasadzki czyni, a zuchwalców między ludźmi rozmnaża.” — one szukają swych ofiar i powiększają liczbę zdrajców między ludem. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 23:29

Epifania i Bazylea:

„Komu biada? Komu niestety? Komu zwady? Komu krzyk? Komu rany daremne? Komu zapalenie oczów?” — Którzy to są, co doświadczają tych sześć biad: Nieszczęścia, smutku, sporów, daremnego gadania, niepotrzebnego bólu i głupiej wiedzy. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 23:30

Epifania i Bazylea:

„Tym, którzy siadają na winie; tym, którzy chodzą, szukając przyprawnego wina.” — Są to ci, którzy długo trwają w błędzie, i czynią wiele poszukiwań za mieszaniną prawdy z błędem. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 23:31

Epifania i Bazylea:

„Nie zapatruj się na wino, gdy się rumieni, i gdy wydaje w kubku łunę swoję, a prosto wyskakuje.” — Lud Boży nie powinien studiować powabnych błędów, gdy w ustach mówców zdają się być pociągające i dające orzeźwienie. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 23:32

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako wąż” — z kompanii transportowych 97% zabrania swej służbie używania alkoholu, a to z powodu zbytniego rozpowszechniania się używania trunków. Rządy Europy nie mogą wstrzymać konkurencji St. Zjednoczonych. W niektórych miejscowościach Niemiec wszystkie dzieci uczęszczające do szkół piją piwo regularnie, a niekiedy chłopców dziewięcioletnich trzeba było odesłać do domu, bo byli za pijani, by mogli się uczyć.

Epifania i Bazylea:

„Bo na koniec jako wąż ukąsi, a jako żmija uszczknie;” — ponieważ skutki jakie wypływają z nich to boleści grzechu i napady nieprawości. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 23:33

Epifania i Bazylea:

„Oczy twoje patrzyć będą na cudze żony, a serce twe będzie mówiło przewrotności;” — oraz wzbudzają miłe usposobienie względem wszetecznej sekty i zmuszają swoje uczucia i wolę do wypowiadania przewrotności Prawdy. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 23:34

Epifania i Bazylea:

„I będziesz jako ten, który leży w pośród morza, a jako ten, który śpi na wierzchu masztu;” — Zaiste, oni będą jako ci, którzy są wystawieni na niebezpieczeństwo zanurzenia pod buntujący się w grzechu rodzaj ludzki, albo na niebezpieczeństwo wielkiego upadku między tych, którzy mają z tym coś do czynienia organizacyjnie. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 23:35

Epifania i Bazylea:

„Rzeczesz: Ubito mię, a nie stękałem, potłuczono mię, a nie czułem. Gdy się ocucę, udam się zaś do tego.” — Strofowanie tych wszetecznych sekt nie będzie ich bolało; nie zauważą nawet swojej chłosty, tak zatwardziałymi będą; chociaż się ich przebudzi, udadzą się zaś w poszukiwaniach za sektami. (TP 1946, s. 68)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 23

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.