Przypowieści Salomona 30

Przypowieści Salomona, rozdział 30 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (33 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 30 — Biblia Gdańska

1 Te są słowa Agóra, syna Jakiego, i zebranie mów tegoż męża do Ityjela, do Ityjela i Uchala.

2 Zaistem jest głupszy nad innych, a rozumu człowieczego nie mam.

3 I nie nauczyłem się mądrości, a umiejętności świętych nie umiem.

4 Któż wstąpił na niebo, i zasię zstąpił? któż zgromadził wiatr do garści swych? Któż zagarnął wody do szaty swej? któż utwierdził wszystkie kończyny ziemi? Cóż za imię jego? i co za imię syna jego? Wieszże?

5 Wszelka mowa Boża jest czysta; on jest tarczą tym, którzy ufają w nim.

6 Nie przydawaj do słów jego, aby cię nie karał, a byłbyś znaleziony w kłamstwie.

7 Dwóch rzecz żądam od ciebie, nie odmawiajże mi pierwej niż umrę.

8 Marność i słowo kłamliwe oddal odemnie; ubóstwa i bogactwa nie dawaj mi; żyw mię tylko pokarmem według potrzeby mojej;

9 Abym snać nasyconym będąc nie zaprzał się ciebie, i nie rzekł: Któż jest Pan? Albo zubożawszy żebym nie kradł, i nie brał nadaremno imienia Boga mego.

10 Nie podwodź na sługę przed Panem jego, być snać nie złorzeczył, a ty abyś nie zgrzeszył.

11 Jest rodzaj, który ojcu swemu złorzeczy, a matce swojej nie błogosławi.

12 Jest rodzaj, który się zda sobie być czystym, choć od plugastwa swego nie jest omyty.

13 Jest rodzaj, którego są wyniosłe oczy, i powieki jego wywyższone są.

14 Jest rodzaj, którego zęby są jako miecze, a trzonowe zęby jego jako noże na pożarcie ubogich na ziemi, a nędzników między ludźmi.

15 Pijawka ma dwie córki, które mówią: Przynieś, przynieś.Trzy rzeczy są, które nie bywają nasycone, owszem cztery, które nie mówią: Dosyć.

16 Grób, i żywot niepłodny, ziemia też nie bywa nasycona wodą, a ogień nie mówi: Dosyć.

17 Oko, które się naśmiewa z ojca, i wzgardza posłuszeństwem macierzyńskiem, wykłują kruki u potoków, i orlęta je wyjedzą.

18 Te trzy rzeczy są ukryte przedemną, owszem cztery, których nie wiem:

19 Drogi orlej na powietrzu, drogi wężowej na skale, drogi okrętowej w pośród morza, i drogi mężowej z panną.

20 Takać jest droga niewiasty cudzołożącej: je, a uciera usta swoje, i mówi: Nie popełniłam złego uczynku.

21 Dla trzech rzeczy porusza się ziemia, owszem dla czterech, których znieść nie może:

22 Dla sługi, kiedy panuje, i dla głupiego, kiedy się nasyci chleba;

23 Dla przemierzłej niewiasty, kiedy za mąż idzie, i dla dziewki, kiedy dziedziczy po pani swojej.

24 Teć są cztery rzeczy najmniejsze na ziemi, wszakże są mędrsze nad mędrców:

25 Mrówki, huf słaby, które sobie jednak w lecie gotują pokarm swój;

26 Króliki, twór słaby, którzy jednak budują w skale dom swój;

27 Szarańcze króla nie mają, a wszakże wszystkie hufami wychodzą;

28 Pająk rękoma robi, a bywa w pałacach królewskich.

29 Te trzy rzeczy są, które wspaniale chodzą, owszem cztery, które zmężyle chodzą:

30 Lew najmocniejszy między zwierzętami, który przed nikim nie ustępuje:

31 Koń na biodrach przepasany, i kozieł, i król, przeciw któremu żaden nie powstaje.

32 Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.

33 Kto tłucze śmietanę, wybija masło; a kto bardzo nos wyciera, wyciska krew; tak kto wzbudza gniew, wszczyna zwadę.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 30

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 30:1

Epifania i Bazylea:

„Te są słowa Agura, syna Jakiego i zebranie mów tegoż męża do Ityjela, do Ityjela i Uchala” — [Doktorzy Rotherham, Ginsberg i Young podają ten tekst następująco: " Gromadziciel, syn posłusznego, oświadczenie i potwierdzenie tego męża: Wyczerpałem się dla Boga; wyczerpałem się dla Boga i jestem pochłonięty ".]; (Salomon, autor księgi Przypowieści, napisał tak ten jak i następny rozdział i w obydwu wskazuje nie na swoje imię, ale na swoją pracę.). (TP 1946, s. 75) {Mój dopisek: w innych polskich tłumaczeniach Biblii jest podobnie jak tłumaczyli to Rotherham, Ginsberg i Young.} (TP 1946, s. 75) J. jako gromadziciel prawd biblijnych i jako jeden wierny onemu Słudze, jako Boskiemu posłańcowi Parousii, oświadcza, że jego nauki są deklaracją i zapewnieniem, iż on jest od Boga naznaczonym wodzem na czas Epifanii, jak również oświadcza, że jego gorliwość dla Pana, Prawdy i Braci, przyniosła mu wyczerpanie i zużyła jego żywotność w wielkiej mierze do obecnego czasu i zużyje ją zupełnie przed końcem Epifanii. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 30:2

Epifania i Bazylea:

„Zaiste jestem głupszy nad innych, a rozumu człowieczego nie mam” — J. mówiąc z punktu poglądu Lewickich wodzów, i ich zwolenników, wypowiada ich myśli, że on jest najgłupszy z wodzów w Prawdzie i pozbawiony Prawdy na czasie, ponad wszystkich innych wodzów wśród ludu Bożego. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 30:3

Epifania i Bazylea:

„I nie nauczyłem się mądrości, a umiejętności świętych nie umiem” — oni dowodzą, że nie nauczył się mądrości Prawdy i że nigdy nie nabędzie "umiejętności świętych" - rozsądku Bożego. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 30:4

Epifania i Bazylea:

„Któż wstąpił na niebo i zasię zstąpił?” — oni domagają się by powiedział Prawdę odnośnie uwielbionego Chrystusa i Jego uniżenia w ciele. (TP 1946, s. 75)

„Któż zgromadził wiatr do garści swych?” — i odnośnie Boga, jako stwórcy władz powietrznych przez Jego zupełną moc. (TP 1946, s. 75)

„Któż zagarnął wody do szaty swej?” — i jako Tego, Który ograniczył morza. (TP 1946, s. 75)

„Któż utwierdził wszystkie kończyny ziemi?” — i ugruntował najdalsze kończyny ziemi. (TP 1946, s. 75)

„Cóż za imię jego?” — oni żądają, żeby usprawiedliwił charakter Boży. (TP 1946, s. 75)

„I co za imię syna jego?” — i charakter Chrystusa, Syna Jego. (TP 1946, s. 75)

„Wieszże?” — jeśliby mógł. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 30:5

Epifania i Bazylea:

„Wszelka mowa Boża jest czysta; on jest tarczą tym którzy ufają w nim” — J. oświadcza, że każda nauka pochodząca od Boga jest czystą Prawdą i że Bóg jest Protektorem wszystkich, którzy szukają Jego ochrony. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 30:6

Epifania i Bazylea:

„Nie przydawaj do słów Jego, aby cię nie karał, a byłbyś znaleziony w kłamstwie” — J. rozkazuje swoim oponentom, by nic nie dodawali do nauk Bożych, ażeby ich Bóg nie osądził jako fałszerzy swego Jego Prawdy. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 30:7

Epifania i Bazylea:

„Dwóch rzeczy żądam od ciebie, nie odmawiajże mi pierwej niż umrę” — o dwie specjalne rzeczy J. prosił Boga i modlił się, żeby one były jego cząstką dopóki będzie żyć. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:8

Epifania i Bazylea:

„Marność i słowo kłamliwe oddal ode mnie; ubóstwa i bogactwa nie dawaj mi; żyw mnie tylko pokarmem według potrzeby mojej” — pierwsza, aby Bóg trzymał go ( J.) zdala od błędu w nauce i praktyce; druga, aby nie szczędził mu Prawdy, ani nie dawał mu zbyt wielkiej wiedzy; ale żeby go karmił duchowym pokarmem, stosownym do jego stanowiska jako posłańca Epifanii. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:9

Epifania i Bazylea:

„Abym snać nasyconym będąc nie zaprzał się ciebie i nie rzekł: Któż jest Pan? Albo zubożawszy żebym nie kradł i nie brał nadaremno Boga mego” — aby snać będąc przepełniony ( J.) spekulacjami, nie wyniósł się i zaparł się Boga, albo będąc pozbawiony Prawdy, by nie okradał Boga przez spekulacje i tym sposobem pogwałciłby Boski charakter, urząd i Słowo. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:10

Epifania i Bazylea:

„Nie podwodź na sługę przed panem jego, być snać nie złorzeczył, a ty abyś nie zgrzeszył” — zwracając się ( J.) do swoich przeciwników, zakazuje im przynosić oskarżenia przeciw niemu przed Boga, oby on nie oskarżył ich przed Bogiem o ich błędach w doktrynie i czynach, a Bóg osądził by ich winnymi. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:11

Epifania i Bazylea:

„Jest rodzaj, który ojcu swemu złorzeczy, a matce swej nie błogosławi” — J. wykazuje fakt, że są Lewici, którzy źle mówią o nim, jako o ich symbolicznym ojcu i innych sługach Prawdy jako ich symbolicznej matce. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:12

Epifania i Bazylea:

„Jest rodzaj, który zda się sobie być czysty, choć od plugastwa swego nie jest omyty” — J. wykazuje fakt, że są Lewici, sprawiedliwi w swym własnym mniemaniu i jeszcze nie oczyścili się z błędów i zła. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:13

Epifania i Bazylea:

„Jest rodzaj, którego są wyniosłe oczy i powieki jego wywyższone są” — J. wykazuje fakt, że są Lewici, pyszni z swej rzekomej wiedzy i stanowiska. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:14

Epifania i Bazylea:

„Jest rodzaj, którego zęby są jak miecze, a trzonowe zęby jego jako noże na pożarcie ubogich na ziemi, a nędzników między ludźmi” — J. wykazuje fakt, że są Lewici, okrutni i brutalni, którzy starają się, by ubogich i potrzebujących ograbić z Prawdy i jej Ducha. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie nasycone” — nie mogą być nasycone.

Epifania i Bazylea:

„Pijawka” — wyzyskiwacz. (TP 1946, s. 76)

„ma dwie córki, które mówią: Przynieś, przynieś” — uznaje tylko dwie władze: wyciskanie zysku i wyciskanie coraz większego zysku. (TP 1946, s. 76)

„Trzy rzeczy są które nie bywają nasycone, owszem cztery, które nie mówią: Dosyć” — są trzy rzeczy, owszem cztery, które nigdy nie są nasycone. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Grób” — szeol, śmierć.

Epifania i Bazylea:

„Grób” — Hades. (TP 1946, s. 76)

„żywot niepłodny” — nieowocny sługa Prawdy. (TP 1946, s. 76)

„ziemia też nie bywa nasycona wodą” — sfera spekulacji i jej duch, które są pozbawione Prawdy. (TP 1946, s. 76)

„ogień” — Gehenna. (TP 1946, s. 76)

„nie mówią: Dosyć” — żadne z nich nie jest nasycone. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:17

Epifania i Bazylea:

„Oko” — umysł. (TP 1946, s. 76)

„które się naśmiewa z ojca i wzgardza posłuszeństwem macierzyńskiem” — którzy naśmiewają się ze swego symbolicznego ojca i gardzą napominaniem swej symbolicznej matki. (TP 1946, s. 76)

„wykłują kruki u potoków” — wykorzenią ciemiężeni sekciarze. (TP 1946, s. 76)

„i orlęta je wyjedzą” — a nowotni w Prawdzie zniszczą go. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:18

Epifania i Bazylea:

„Te trzy rzeczy są ukryte przede mną, owszem cztery, których nie wiem” — J. nie mógł zgłębić trzech, owszem czterech rzeczy. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:19

Epifania i Bazylea:

„Drogi orlej na powietrzu” — drogi wzroku dalekiego i bystrego wśród sekt Lewickich, jako symbolicznych niebios. (TP 1946, s. 76)

„drogi wężowej na skale” — drogi szatana odnośnie Prawdy i Chrystusa. (TP 1946, s. 76)

„drogi okrętowej w pośród morza” — drogi świeckich organizacji w buntowniczym stanie człowieka przed Armagedonem. (TP 1946, s. 76)

„drogi mężowej z panną” — drogi wodzów Lewickich w ich zamiarze skażenia poślubionej Oblubienicy Chrystusowej. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:20

Epifania i Bazylea:

„Takać jest droga niewiasty cudzołożącej: je, a uciera usta swoje i mówi: nie popełniłam złego uczynku” — wszeteczne sekty Lewickie pozwalają sobie na nieprawne unie z kontrolującymi korporacjami i stowarzyszeniami, a po zatarciu wszelkich śladów zła dowodzą, że nie popełnili nic złego. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:21

Epifania i Bazylea:

„Dla trzech rzeczy porusza się ziemia, owszem dla czterech, których znieść nie może” — są trzy, owszem cztery rzeczy, do których Prawda i jej Duch są w opozycji i znosić ich nie mogą. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:22

Epifania i Bazylea:

„Dla sługi, kiedy panuje” — zagarnianie władzy i panowanie nad dziedzictwem Pańskim tych, którzy powinni być sługami Prawdy. (TP 1946, s. 76)

„dla głupiego, kiedy się nasyci chleba” — błądziciel przesiąknięty swymi błędnymi poglądami. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:23

Epifania i Bazylea:

„Dla przemierzłej niewiasty kiedy za mąż idzie” — cuchnąca sekta połączona z kontrolującymi korporacjami i stowarzyszeniami. (TP 1946, s. 76)

„dla dziewki, kiedy dziedziczy po pani swojej” — podwładni urzędnicy korporacyjni, wydalający większość kontrolujących dyrektorów z zarządu. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:24

Epifania i Bazylea:

„Teć są cztery rzeczy najmniejsze na ziemi, wszakże są mędrsze nad mędrców” — są cztery rzeczy, cztery wybrane klasy w sferze Prawdy i jej Duchu, które zdają się być mało znaczące ludziom; a jednak mądrzej postępują niż mędrcy ziemscy. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:25

Epifania i Bazylea:

„Mrówki” — M.St. (TP 1946, s. 76)

„huf słaby” — nie wielkie w ocenie świata. (TP 1946, s. 76)

„które sobie jednak w lecie gotują pokarm swój” — jednak używa wiernie swych przywilejów i tym sposobem przysposabia się do powodzenia w przyszłości. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:26

Epifania i Bazylea:

„Króliki” — St.G. (TP 1946, s. 76)

„twór słaby” — nie mieli żadnej władzy w oczach ludzkich. (TP 1946, s. 76)

„którzy jednak budują w skale dom swój” — którzy posiadali mało Prawdy, a jednak przygotowali sobie mieszkanie bezpieczne na 1000-lecie. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:27

Epifania i Bazylea:

„Szarańcze” — M.G. (TP 1946, s. 76)

„króla nie mają” — nie mają żadnego specjalnego wodza ze swej klasy. (TP 1946, s. 76)

„a wszakże wszystkie hufami wychodzą” — jednak idą do pracy, jako silny hufiec w jednym celu. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:28

Epifania i Bazylea:

„Pająk” — W.G. (TP 1946, s. 76)

„rękoma robi, a bywa w pałacach królewskich” — raz splamione i brzydkie w uzurpacji, osiągnie w końcu miejsce przed Tronem. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:29

Epifania i Bazylea:

„Te trzy rzeczy są, które wspaniale chodzą, owszem cztery, które zmężyle chodzą” — są też trzy rzeczy, owszem cztery które działają dobrze i pięknie w harmonii. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:30

Epifania i Bazylea:

„Lew” — Moc Boża (TP 1946, s. 76)

„najmocniejszy między zwierzętami” — najwyższa ponad wszelkie inne moce. (TP 1946, s. 76)

„który przed nikim nie ustępuje” — nie lęka się nikogo. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:31

Epifania i Bazylea:

„Koń” — Mądrość Boża. (TP 1946, s. 76)

„na biodrach przepasany” — jest powabna i szybka do poruszania się wśród różnych przeszkód. (TP 1946, s. 76)

„Kozioł” — Sprawiedliwość Boża przedstawiona w Koźle Pańskim. (TP 1946, s. 76)

„Król” — Miłość Boża. (TP 1946, s. 76)

„przeciw któremu żaden nie powstaje” — przeciw której nikt nie może powstać, by znaleźć wadę lub obalić ją. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:32

Epifania i Bazylea:

„Jeśliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeśliś źle myślił, połóżże rękę na usta” — jeżeli ktoś z ludu Bożego pobłądził w wywyższaniu siebie, lub jeżeli knuł zło, niechaj nie szuka usprawiedliwienia siebie. (TP 1946, s. 76)

Przypowieści Salomona 30:33

Epifania i Bazylea:

„Kto tłucze śmietanę, wybija masło; a kto bardzo nos wyciera, wyciska krew; tak kto wzbudza gniew wszczyna zwadę” — jak prawdziwym jest, że wierny lud Boży poddaje się pod doświadczenia w celu wyrobienia miłości i jak prawdziwym jest, że ich poddawanie się fizycznym gwałtom niszczy ich żywotność, tak prawdziwym jest, że opresja sprowadza kłótnie. (TP 1946, s. 76)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 30

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.