Przypowieści Salomona 14

Przypowieści Salomona, rozdział 14 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (35 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 14 — Biblia Gdańska

1 Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.

2 Kto chodzi w szczerości swojej, boi się Pana; ale przewrotny w drogach swoich gardzi nim.

3 W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.

4 Gdzie niemasz wołów, żłób jest próżny; ale siłą wołów mnoży się obfitość zboża.

5 Świadek prawdziwy nie kłamie; ale świadek fałszywy mówi kłamstwo.

6 Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.

7 Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.

8 Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.

9 Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń.

10 Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy.

11 Dom niezbożnych zgładzony będzie; ale przybytek cnotliwych zakwitnie.

12 Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.

13 Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.

14 Drogami swemi nasyci się człowiek przewrotnego serca; ale się go chroni mąż dobry.

15 Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.

16 Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.

17 Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.

18 Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.

19 źli się kłaniają przed dobrymi, a niepobożni stoją u drzwi sprawiedliwego.

20 Ubogi bywa i u przyjaciela swego w nienawiści; ale wiele jest tych, którzy bogatego miłują.

21 Bliźnim swym grzesznik pogardza; ale kto ma litość nad ubogimi, błogosławionym jest.

22 Izali nie błądzą, którzy wymyślają złe? a miłosierdzie i prawda należy tym, którzy wymyślają dobre.

23 W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy.

24 Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.

25 Świadek prawdziwy wyzwala duszę; ale fałszywy kłamstwo mówi.

26 Kto się boi Pana, ma ufanie mocne; a synowie jego ucieczkę mieć będą.

27 Bojaźń Pańska jest źródło żywota ku uchronieniu się sideł śmierci.

28 W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.

29 Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.

30 Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.

31 Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.

32 Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej.

33 W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.

34 Sprawiedliwość wywyższa naród; ale grzech jest ku pohańbieniu narodów.

35 Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 14

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 14:1

Epifania i Bazylea:

„Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.” — Kościół składający się z mądrych panien, ćwiczy się w każdym dobrym słowie i pracy; ale W.G. gdy jest nieczyste, składające się z głupich panien, ściąga w dół swoich współczłonków, gdy jest w rękach Azazela. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:2

Epifania i Bazylea:

„Kto chodzi w szczerości swojej, boi się Pana; ale przewrotny w drogach swoich gardzi nim.” — Ci, co postępują Świątobliwie, boją się Boga; ale ten, co odwrócił się od prostej drogi w krzywą gardzi Bogiem. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:3

Epifania i Bazylea:

„W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.” — Mówcy głupców mają moc hardości; ale nauki pouczonych Prawdą zbawią ich. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:4

Epifania i Bazylea:

„Gdzie niemasz wołów, żłób jest próżny; ale siłą wołów mnoży się obfitość zboża.” — Gdzie niema nauczycieli Prawdy, tam niema duchowego pokarmu ; ale w mocnych nauczycielach Prawdy jest dużo duchowego wzrostu. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:5

Epifania i Bazylea:

„Świadek prawdziwy nie kłamie; ale świadek fałszywy mówi kłamstwo.” — Nauczyciele Prawdy nie będą nauczali błędu; ale fałszywi nauczyciele nauczają wiele błędu. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:6

Paruzja (C.T. Russell):

„A nie znajduje” — "Bóg się pysznym sprzeciwia". Jak.4:6. Takim Bóg nie objawia swego planu.

Epifania i Bazylea:

„Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.” — Naśmiewca szuka, ale nie znajduje Prawdy; ale dla bystrych Prawda jest łatwą. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:7

Epifania i Bazylea:

„Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.” — Unikaj głupca, chociażby był bardzo cenionym nauczycielem, gdy zauważysz, że nie ma Prawdy. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:8

Epifania i Bazylea:

„Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.” — Mądrością roztropnego jest nauczyć się rozumieć drogę swego życia; ale błąd głupców jest zdradą dla Prawdy, gdyż ją fałszuje. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:9

Epifania i Bazylea:

„Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń.” — Głupcy mało co sobie robią z grzechu; ale łaska jest wśród świątobliwych. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Gorzkość duszy swojej” — nefesz, istota, dusza.

Epifania i Bazylea:

„Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nieprzymięsza się obcy.” — Uczucia znają swój żal; a ktoś nie obznajomiony z nim, nie ma się wtrącać do niego z niewłaściwą radością. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:11

Epifania i Bazylea:

„Dom niezbożnych zgładzony będzie; ale przybytek cnotliwych zakwitnie.” — Zgromadzenie idących na wtórą śmierć będzie zniszczone; ale Kościół świątobliwych będzie miał powodzenie. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Zdaje się droga” — kto się opiera na ludzkim zdaniu i rozumie, nie szukając poznania woli Bożej. Przyp.16:25.

Epifania i Bazylea:

„Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.” — Niejeden myśli, że droga jego jest właściwą; ale zakończenie jej jest drogą na wtórą śmierć. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:13

Epifania i Bazylea:

„Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.” — Są wypadki kiedy zewnętrznie człowiek zdaje się być wesołym, ale wewnętrznie jest w żalu a wynikiem takiej wesołości jest smutek. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:14

Epifania i Bazylea:

„Drogami swemi nasyci się człowiek przewrotnego serca; ale się go chroni mąż dobry.” — Ci co chętnie opuszczają Prawdę i jej Ducha zostaną. przesyceni swą drogą; ale owocem swoich wysiłków będą świątobliwi nasyceni. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:15

Epifania i Bazylea:

„Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.” — Nieostrożni są łatwowierni; ale roztropni są ostrożni we wszystkich swoich myślach, zamiarach, słowach i czynach. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:16

Epifania i Bazylea:

„Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.” — Roztropny jest ostrożny i unika złego; ale głupiec jest porywczy i za pewny. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:17

Epifania i Bazylea:

„Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.” — Ci, co się łatwo gniewają sprawują zło, a mąż złych myśli jest nienawidzony. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:18

Epifania i Bazylea:

„Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.” — Dziedzictwem nie nauczonych Prawdy jest błąd; ale mądrzy są ukoronowani Prawdą. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:19

Epifania i Bazylea:

„Źli się kłaniają przed dobrymi, a niepobożni stoją u drzwi sprawiedliwego.” — Poniżeni przed świątobliwymi są ci którzy idą na wtórą śmierć poniżeni i w obecności świętych. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:20

Epifania i Bazylea:

„Ubogi bywa i u przyjaciela swego w nienawiści; ale wiele jest tych, którzy bogatego miłują.” — Utracjusze koron nienawidzą nawet jeden drugiego; ale ci którzy są bogaci w łaskę, mają wielu miłośników. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:21

Epifania i Bazylea:

„Bliźnim swym grzesznik pogardza; ale kto ma litość nad ubogimi, błogosławionym jest.” — Kto gardzi bliźnim swoim grzeszy; ale błogosławiony jest ten, który sprzyja Boskiemu Małemu Stadku w jego utrapieniach. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:22

Epifania i Bazylea:

„Izali nie błądzą, którzy wymyślają złe? a miłosierdzie i prawda należy tym, którzy wymyślają dobre.” — Izali nie błądzą ci, co wymyślali złe rzeczy? Ale łaska Boża i Prawda będzie z tymi, którzy planują rzeczy dobre. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:23

Epifania i Bazylea:

„W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy.” — W każdej dobrej pracy jest pożytek; ale błędne wyrażenia służą, do duchowego ubóstwa. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:24

Epifania i Bazylea:

„Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.” — Bogactwa łaski i prawdy są koroną nauczonych Prawdy ale błąd głupców powiększa błąd. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:25

Epifania i Bazylea:

„Świadek prawdziwy wyzwala duszę; ale fałszywy kłamstwo mówi.” — Świadectwo Prawdy wyzwala dusze; ale fałszywy nauczyciel krzewi błąd. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:27

Epifania i Bazylea:

„Bojaźń Pańska jest źródło żywota ku uchronieniu się sideł śmierci.” — Bojaźń Boża jest źródłem żywota, umożliwiająca ucieczkę przed zasadzkami wtórej śmierci. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:28

Epifania i Bazylea:

„W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.” — Jest to zacnym być wodzem licznego ludu w Prawdzie; ale brak ich sprowadza upadek wodzów. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:29

Epifania i Bazylea:

„Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.” — Cierpliwi są wielcy w wyrozumieniu; ale ci, którzy są prędcy do gniewu wykazują błąd. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:30

Epifania i Bazylea:

„Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.” — Zdrowe usposobienie prowadzi do życia; ale zazdrosne usposobienie psuje charakter. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:31

Epifania i Bazylea:

„Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.” — Ciemiężyciel ubogich czyni za rzuty Bogu; ale czci Boga ten, kto ma litość nad ubogimi. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:32

Epifania i Bazylea:

„Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej.” — Rozmyślne grzechy odpędzają od Boga, od Prawdy i od ludu Jego tych, którzy idą na wtórą śmierć; ale świątobliwi nadzieję mają i przy śmierci swojej. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:33

Epifania i Bazylea:

„W sercu mądrego odpoczywa mądrość; ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.” — W usposobieniu mądrych Prawda zamieszkuje; ale błąd głupców daje się poznać. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:34

Epifania i Bazylea:

„Sprawiedliwość wywyższa naród; ale grzech jest ku pohańbieniu narodów.” — świątobliwość M.St. wywyższa je wysoko jako święty naród Boży; ale grzech jest pohańbieniem członkom W.G. dopóki są w stanie nieczystym jako klasa i klasie wtórej śmierci. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 14:35

Epifania i Bazylea:

„Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.” — Bóg jako najwyższy Król okazuje specjalną łaskę wiernemu słudze; ale się gniewa na niewiernego sługę, który przynosi hańbę Bogu i Jego sprawie. (TP 1946, s. 63)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 14

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.