Przypowieści Salomona 3

Przypowieści Salomona, rozdział 3 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (35 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 3 — Biblia Gdańska

1 Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.

2 Boć długości dni i lat żywota, i pokoju przyczynią.

3 Miłosierdzie i prawda niech cię nie opuszczają; uwiąż je u szyi twojej, napisz je na tablicy serca twojego.

4 Tedy znajdziesz łaskę i rozum dobry przed oczyma Bożemi i ludzkiemi.

5 Ufaj w Panu ze wszystkiego serca twego, a na rozumie twoim nie spolegaj.

6 We wszystkich drogach twoich znaj go, a on prostować będzie ścieszki twoje.

7 Nie bądź mądrym sam u siebie; ale się bój Pana, a odstąp od złego.

8 To będzie zdrowiem żywotowi twemu, a odwilżeniem kościom twoim.

9 Czcij Pana z majętności twojej, i z pierwiastek wszystkich dochodów twoich.

10 A gumna twoje napełnione będą obfitością, i od wina nowego prasy twoje rozpadać się będą.

11 Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.

12 Bo kogo Pan miłuje, tego karze, a to jako ojciec, który się w synu kocha.

13 Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.

14 Bo lepiej nią kupczyć, niżeli kupczyć srebrem: owszem pożyteczniejszy nad złoto dochód jej.

15 Droższa jest nad perły, a wszystkie najmilsze rzeczy twoje nie zrównają się z nią.

16 Przedłużenie dni w prawicy jej, a w lewicy jej bogactwa i zacność.

17 Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.

18 Drzewem żywota jest tym, którzyby się jej chwycili; a którzy się jej trzymają, są błogosławionymi.

19 Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa.

20 Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.

21 Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;

22 I będą żywotem duszy twojej, a ozdobą szyi twojej.

23 Tedy będziesz chodził bezpiecznie droga twoją, a noga twoja nie potknie się.

24 Jeźli się układziesz, nie będziesz się lękał; a gdy się uspokoisz, wdzięczny będzie sen twój.

25 Nie ulękniesz się strachu nagłego, ani spustoszenia bezbożników, gdy przyjdzie.

26 Albowiem Pan będzie ufaniem twojem, a nogi twojej będzie strzegł od samołówki.

27 Nie zbraniaj się dobrze czynić potrzebującemu, gdy cię na to stanie, abyś dobrze czynił.

28 Nie mów bliźniemu twemu: Idź, a wróć się, a jutroć dam; gdyż to masz u siebie.

29 Nie knuj złego przeciwko bliźniemu twemu, gdyż on z tobą dowiernie mieszka.

30 Nie wadź się z człowiekiem bez przyczyny, jeźliżeć nic złego nie wyrządził.

31 Nie zajrzyj mężowi gwałt czyniącemu, a nie obieraj żadnej drogi jego.

32 Albowiem przewrotny jest obrzydliwością przed Panem; ale z szczerymi tajemnica jego;

33 Przeklęstwo Pańskie jest w domu niezbożnika; ale przybytkowi sprawiedliwych błogosławi,

34 Ponieważ on szydzi z pośmiewców, ale pokornym łaskę daje.

35 Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 3

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 3:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Synu mój” — "I usprawiedliwiona jest mądrość od synów swoich". (Mat.11:19). Pokazują swoje pochodzenie, odzwierciedlają jej podobieństwo tak w rzeczach materialnych jak i duchowych.

Epifania i Bazylea:

„Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje” — Prawa i przykazania mądrości muszą być ostrożnie, aż do końca utrzymane. Prawa Mądrości są prawami Boskimi, nie tylko w Piśmie św., ale także w naturze. "Dzieci światłości" powinny w sprawach fizycznych i duchowych chodzić w światłości - odnośnie zdrowia, pokarmu, czystości, ubierania się, pracy itd.. (TP 1950, s. 61) Posłaniec Epifaniczny napomina swoje symboliczne dzieci, żeby nie zapominały na prawa doktrynalne i miłowały jego przepisy. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Długość dni” — polega na mądrym i umiarkowanym prowadzeniu życia i posłuszeństwie prawu Bożemu.

Epifania i Bazylea:

„Boć długości dni i lat żywota i pokoju przyczynią” — Nikt z normalnych ludzi nie może temu zaprzeczyć, że mądry i umiarkowany kierunek życia w posłuszeństwie do Boskich praw jest korzystny, nie tylko w obecnym, ale i w przyszłym życiu. (TP 1950, s. 61) ponieważ one dają żywot wieczny, a w tym życiu rozwijają człowieka i dają powodzenie Prawdzie i jej Duchowi. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Miłosierdzie” — zwracanie uwagi na uczucia i cierpienia innych.

„i prawda” — szczerość i uczciwość, sprawiedliwość i czystość powinny znamionować nasze sprawy codziennego życia.

„na szyi” — jako kosztowność i ozdoba charakteru objawiona wszystkim.

„serca twego” — w dodatku.

Źródła: MANNA - 24 STYCZNIA

Epifania i Bazylea:

„Miłosierdzie i prawda niech cię nie opuszczają; uwiąż je u szyi twojej, napisz je na tablicy serca twojego” — Miłosierdzie ku drugim, zawierające zastanowienie się nad słabościami i cierpieniami innych, jest uszlachetniającą ozdobą, jest częścią podobieństwa Bożego. (TP 1950, s. 61) Przez prawdę rozumiemy szczerość, czystość i sprawiedliwość w załatwianiu wszystkich naszych spraw. Znaczy, że ozdoby te mają być uważane za klejnoty i ornamenty charakteru, czujnie strzeżone przed utratą, mają być zawsze widoczne dla innych - gdyż są przyjemnymi. A nie tylko, że mają one być widziane przez innych, jako takie, ale mają również być napisane i wyryte w sercach naszych (to jest w charakterze). (TP 1950, s. 61) w żadnym razie nie powinny opuszczać ducha miłosierdzia i Prawdy, który powinien być nierozdzielnie połączony z wolą Bożą w nich wykonywaną i wyryty w uczuciach. (TP 1946, s. 41) Szyja jest użyta w Piśmie Św. do reprezentowania woli. Wola odnowiona w jedność z wolą Bożą, jest przedstawiona jako szyja ozdobiona figuralnymi łańcuszkami, lub naszyjnikami. (TP 1938, s. 21) uwiąż je u szyi twojej [służąc im pilnie i zdobiąc nimi jako drogimi kamieniami i ornamentami nową wolę i charakter okazywany wszystkim], napisz je na tablicy serca twojego [zapisz je głęboko i trwale w twoich uczuciach]. (TP 1970, s. 5)

Źródła: MANNA - 24 STYCZNIA

Przypowieści Salomona 3:4

Epifania i Bazylea:

„Tedy znajdziesz łaskę i rozum dobry przed oczyma Bożymi i ludzkimi” — Takie charaktery są napewno przyjemne przed Bogiem, i są nawet uznawane przez osoby co są dziećmi ciemności i nienawidzą światłości. (TP 1950, s. 61) tak czyniąc doświadczą łaski i będą miały dobrą sławę przed Bogiem i prawdziwymi braćmi. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Ufaj w Panu” — aby można ufać, potrzebna jest znajomość Słowa Bożego i planu zbawienia.

„na rozumie nie polegaj” — niektórzy uczeni starają się wymyślić taką teorię, przez którą można by dojść do tego, żeby się obejść bez Boga.

Epifania i Bazylea:

„Ufaj w Panu ze wszystkiego serca twego, a na rozumie twoim nie spolegaj” — Doświadczenie uczy, że jesteśmy niedoskonali w swoim sądzie i w wielu rzeczach, dowodzi też omylności wszystkich ludzkich rad. Uczy ufać jedynie w Panu. (TP 1950, s. 61) Aby można było ufać w Panu potrzebna jest znajomość Jego Planu Zbawienia i Jego Słowa. Znajomość pobudza wiarę i zaufanie, nie tylko do Boskiej mądrości i zdolności, ale także do Jego miłości i sprawiedliwości. (TP 1950, s. 61) ich wiara poparta każdym dobrym uczynkiem, niech się trzyma Boga; i na swoim rozsądku nie spolegają za wiele. (TP 1946, s. 41) Spoleganie na własnym rozumie oznacza poddanie się i spoleganie na sądzie naszych własnych serc i umysłów w przeciwieństwie do uznania woli Pańskiej i przyjęcia Jego za swego Przełożonego i Nauczyciela. (TP 1952, s. 5)

Przypowieści Salomona 3:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Ścieżki twoje” — które prowadzą do wiecznej szczęśliwości.

Epifania i Bazylea:

„We wszystkich drogach swoich znaj Go, a On prostować będzie ścieżki twoje” — Właściwą rzeczą jest uznawać Boga za mistrza i Pana we wszystkich swoich sprawach. Tych, którzy tak Go uznają, będzie prowadził. Ścieżki ich nie będą wygodne dla ich ludzkiej natury. (TP 1950, s. 61) niechaj we wszystkim stawiają Boga na pierwszym miejscu; wtedy Bóg będzie ich przewodnikiem we wszystkich ich drogach. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Mądrym u siebie” — "Bóg się pysznym sprzeciwia". Jak.4:6.

Źródła: MANNA - 28 CZERWCA

Epifania i Bazylea:

„Nie bądź mądrym sam u siebie, ale się bój Pana, a odstąp od złego” — Nic nie jest tak niebezpiecznym jak zarozumiałość; ponieważ hamuje drogę do prawdziwego postępu i reformacji serca i przeszkadza w prawdziwej służbie. (TP 1950, s. 61) Zamiast ufania w samym sobie, mądrość pokazuje, aby pamiętając o swoich słabościach i niedoskonałościach, mieć większe poszanowanie dla Boga i ufać w Nim. (TP 1950, s. 61) ale niech się chronią zarozumialstwa z powodu ich znajomości, a raczej niech czczą Boga i odstąpią od wszelkiego złego. (TP 1946, s. 41)

Źródła: MANNA - 28 CZERWCA

Przypowieści Salomona 3:8

Paruzja (C.T. Russell):

„To będzie” — bojaźń Pańska odprowadza od złego, tak w myśli, jak i w uczynku.

Epifania i Bazylea:

„To będzie zdrowiem żywotowi twemu, a odwilżeniem kościom twoim” — to znaczy ogólne zdrowie, siłę umysłu i ciała. Błogosławieństwa te rzeczywiście przychodzą z takiego szacunku dla Boga i odprowadzają nas od grzechu w myślach, słowach i uczynkach. (TP 1950, s. 61) przez takie postępowanie będą mogli zdrowo przyswajać Prawdę i będą zdrowi na duchu. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Z majętności twojej” — czy to z posiadania talentu, nauki lub wpływu.

Epifania i Bazylea:

„Czcij Pana z majętności twojej, i z pierwiastek wszystkich dochodów twoich” — Co tyko posiadamy powinno być zamienione na służbę dla Pana. (TP 1950, s. 62) jako należący do klasy pierwiastków, niech użyją całe swoje poświęcone człowieczeństwo na ofiarę Bogu, ażeby im się szczęściło u Pana. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Napełnione obfitością” — to stosowało się do wieku Żydowskiego i stosować się również będzie w 1000-leciu. "Sprawiedliwy zakwitnie za dni Jego". Ps.72:7.

Epifania i Bazylea:

„A gumna twoje napełnione będą obfitością i od wina nowego prasy twoje rozpadać się będą” — Jakiekolwiek będą nasze zasoby, jeżeli będą wiernie użyte w ofiarowaniu dla sprawy Bożej, to błogosławieństwa będą pewnymi. Podczas Wieku Żydowskiego, i Wieku 1000-lecia błogosławieństwa dotyczą doczesnego powodzenia. Ta reguła nie jest stosowana w W.Ew. Wierni z W.Ew. posiadają najlepszą pszenicę, najczystszą oliwę i najlepsze wino, lecz wyobrażone w pokarmach duchowych. (TP 1950, s. 62) a wskutek tego posiądą obfitość płytszych i głębszych rzeczy z Prawdy i jej Ducha. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Ćwiczenia jego” — nie uważaj ćwiczeń i trudności teraźniejszego czasu za niełaskę Bożą (przeciwnie).

Epifania i Bazylea:

„Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia Jego” — Próby i trudności teraźniejszego życia nie mogą być brane jako wyrazy Boskiej niełaski. (TP 1950, s. 62) szczególnie nie powinni lekceważyć Boskiej karności jako rzeczy mało ważnej; ani uprzykrzać sobie Jego ćwiczenia. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:12

Epifania i Bazylea:

„Bo kogo Pan miłuje tego karze, a to jako ojciec który się w synu kocha” — bo to są świadczenia jaki Bóg daje tym wszystkim, których On miłuje, tak jak ojciec traktuje syna którego kocha. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Znajduje mądrość” — jasno rozeznaje różnicę między dobrą i złą zasadą.

„roztropność” — sąd, charakter oparty na posłuszeństwie, nawoływania mądrości.

Epifania i Bazylea:

„Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek który dostanie roztropności” — Mądrość określa bardziej pojęcia dobrych i złych zasad, oraz wyników posłuszeństwa tym zasadom. (TP 1950, s. 62) Roztropność, lub umiejętność stosuje się do wiedzy jak budować sąd i charakter, oraz do wyników posłuszeństwa głosowi Mądrości i innych intelektualnych pojęć. (TP 1950, s. 62) prawdziwie błogosławionym jest ten kto zdobędzie prawdę i zrozumie ją. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:14

Epifania i Bazylea:

„Bo lepiej nią kupczyć, niżeli kupczyć srebrem; owszem pożyteczniejszy nad złoto dochód jej” — ponieważ Prawda jako symboliczne kupieckie towary, ma większą wartość, aniżeli srebro, większy z niej zysk, aniżeli z najlepszego złota. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:15

Epifania i Bazylea:

„Droższa jest nad perły, a wszystkie najmilsze rzeczy twoje nie zrównają z nią” — wartość jej przewyższa najdroższe kamienie - rubiny; i nic nie można porównać z jej wartością. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:16

Epifania i Bazylea:

„Przedłużenie dni w prawicy jej, a w lewicy jej bogactwa i zacność” — jej najwyborniejszą mocą jest zdolność udzielania żywota wiecznego; a jej mniej wyborną mocą jest zdolność udzielania duchowych bogactw i wywyższenia. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:17

Epifania i Bazylea:

„Drogi jej drogi rozkoszne i wszystkie ścieżki jej spokojne” — jej drogi są pełne najwyższej rozkoszy; gdyż prowadzi na drogi szczęścia duchowego. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Drzewem żywota” — odnosi się do czasu Restytucji, z jej drzewami żywota i błogosławieństw, jakie dawał raj.

„aby się chwycili” — utrzymali.

Epifania i Bazylea:

„Drzewem żywota jest tym, którzyby się jej chwycili; a którzy się jej trzymają są błogosławionymi” — na podobieństwo drzew żywota w ogrodzie Eden, ona daje żywot tym, którzy ją przyjmują i błogosławieni są wszyscy, którzy ją zatrzymują w śród życiowych doświadczeń. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Pan mądrością” — która jest czysta, spokojna i pełna miłosierdzia.

Epifania i Bazylea:

„Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa” — zgodnie z Prawdą i przez Prawdę, Bóg uczynił świat i utwierdził niebiosa przez Swoje rozumienie jej. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:20

Epifania i Bazylea:

„Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki jego rosą kropią” — przez Prawdę rozpłynął się chaos, a obłoki wydały rosę jak i deszcz. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Roztropności” — rozumne postępowanie.

Epifania i Bazylea:

„Synu mój! Niech to nie odstępuje od oczu twych; strzeż prawdziwej mądrości i roztropności” — posłaniec Epifaniczny zachęca swoje symboliczne dzieci, żeby nie pozwalały by jego prawdy opuszczały ich umysły, ale żeby poszukiwały prawdziwej wiedzy i zdolności do właściwego jej używania. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:22

Epifania i Bazylea:

„I będą żywotem duszy twojej i ozdobą szyi twojej” — która da im żywot i ozdobi ich nową wolę. (TP 1946, s. 41) Szyja jest użyta w Piśmie Św. do reprezentowania woli. Wola odnowiona w jedność z wolą Bożą, jest przedstawiona jako szyja ozdobiona figuralnymi łańcuszkami, lub naszyjnikami. (TP 1938, s. 21)

Przypowieści Salomona 3:23

Epifania i Bazylea:

„Tedy będziesz chodził bezpiecznie drogą twoją, a noga twoje nie potknie się” — oraz da im możność do bezpiecznego kroczenia po wąskiej drodze i do postępowania bez potknięć. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:24

Epifania i Bazylea:

„Jeźli się układziesz nie będziesz się lękał; a gdy uspokoisz wdzięczny będzie sen twój” — a będąc bez bojaźni w odpocznieniu wiary, odpoczynek ich będzie przyjemny. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:25

Epifania i Bazylea:

„Nie ulękniesz się strachu nagłego, ani spustoszenia bezbożników, gdy przyjdzie” — przestroga dla braci epifanicznych przeciw duchowi bojaźni, że gdyby nagle na nich przypadły rzeczy wzbudzające bojaźń i gdyby zniszczenie przyszło na tych co idą na wtórą śmierć. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:26

Epifania i Bazylea:

„Albowiem Pan będzie ufaniem twojem, a nogi twojej będzie strzegł od samołówki” — ponieważ Bóg jest gruntem ich bezpieczeństwa, On zatem strzec ich będzie od usidlenia przez zło czyniących. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:27

Epifania i Bazylea:

„Nie zbraniaj się dobrze czynić potrzebującemu, gdy cię na to stanie, abyś dobrze czynił” — nie powinni odwracać się od udzielania pomocy proszącemu, gdy mogą to uczynić zgodnie z dobrymi zasadami. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:28

Epifania i Bazylea:

„Nie mów bliźniemu twemu idź, a wróć się, a jutroć dam; gdyż to masz u siebie” — ani nie powinni odkładać czynienia dobrze drugiemu od określonej teraźniejszości do nieokreślonej przyszłości, jeżeli mogą to uczynić zaraz. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:29

Epifania i Bazylea:

„Nie knuj złego przeciwko bliźniemu twemu, gdyż on z tobą dowiernie mieszka” — nie mają knuć złego przeciw drugim, tym bardziej gdy poufale blisko siebie mieszkają. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:30

Epifania i Bazylea:

„Nie wadź się z człowiekiem bez przyczyny, jeśliżeć nic złego nie wyrządził” — nie mają wadzić się z bliźnimi bez przyczyny, zwłaszcza gdy im nic złego nie wyrządzili. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 3:31

Epifania i Bazylea:

„Nie zajrzyj mężowi gwałt czyniącemu, a nie obieraj żadnej drogi jego” — nie powinniśmy zazdrościć powodzenia gwałtownikowi, ani naśladować jego postępowania. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 3:32

Epifania i Bazylea:

„Albowiem przewrotny jest obrzydliwością przed Panem; ale z szczerymi tajemnica jego” — ponieważ przewrotny jest obrzydliwością Bogu, ale tajemnicę planu Swego objawia wiernemu ludowi. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 3:33

Epifania i Bazylea:

„Przeklęstwo Pańskie jest w domu niezbożnika; ale przybytkowi sprawiedliwych błogosławi” — Bóg wyrzekł przekleństwo I Jego wynikłe karanie na grono wtórej śmierci, co można zauważyć w sprawie złego sługi i jego specjalnych pomocników; ale Jego błogosławieństwa łaski, miłosierdzia, pokoju i prawdy są nad Jego wiernym Kościołem, domem żyjącego Boga. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 3:34

Epifania i Bazylea:

„Ponieważ on szydzi z pośmiewców, ale pokornym łaskę daje” — Bóg, bez wątpienia nie poważa tych, co się naśmiewają z Jego prawdy i sług, ale daje łaskę pokornym. (TP 1946, s. 42)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 3

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.