Przypowieści Salomona 24

Przypowieści Salomona, rozdział 24 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (34 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 24 — Biblia Gdańska

1 Nie naśladuj ludzi złych, ani żądaj przebywać z nimi;

2 Albowiem serce ich myśli o drapiestwie, a wargi ich mówią o uciśnieniu.

3 Mądrością bywa dom zbudowany, a roztropnością umocniony.

4 Zaiste przez umiejętność komory napełnione bywają wszelakiemi bogactwami kosztownemi i wdzięcznemi.

5 Człowiek mądry mocny jest, a mąż umiejętny przydaje siły.

6 Albowiem przez mądrą radę zwiedziesz bitwę, a wybawienie przez mnóstwo radców mieć będziesz.

7 Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.

8 Kto myśli źle czynić, tego złośliwym zwać będą.

9 Zła myśl głupiego jest grzechem, a pośmiewca jest obrzydliwością ludzką.

10 Jeźli będziesz gnuśnym, tedy w dzień ucisku słaba będzie siła twoja.

11 Wybawiaj pojmanych na śmierć; a od tych, którzy idą na stracenie, nie odwracaj się.

12 Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego?

13 Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu;

14 Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.

15 Nie czyń zasadzki, niezbożniku! na przybytek sprawiedliwego, a nie przeszkadzaj odpocznieniu jego.

16 Bo choć siedm kroć upada sprawiedliwy, przecie zaś powstaje; ale niezbożni wpadną w nieszczęście.

17 Gdy upadnie nieprzyjaciel twój, nie ciesz się; i gdy się potknie, niech się nie raduje serce twoje;

18 Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.

19 Nie gniewaj się dla złośników, ani się udawaj za niepobożnymi;

20 Boć nie weźmie złośnik nagrody; pochodnia niepobożnych zgaśnie.

21 Synu mój! bój się Pana i króla, a z niestatecznymi nie mięszaj się;

22 Boć znagła powstanie zginienie ich, a upadek obydwóch któż wie?

23 I toć też mądrym należy: wzgląd mieć na osobę u sądu, nie dobra.

24 Tego, który mówi niepobożnemu; Jesteś sprawiedliwy, będą ludzie przeklinać, a narody się nim brzydzić będą.

25 Ale którzy go karzą, szczęśliwi będą, a przyjdzie na nich błogosławieństwo każdego dobrego.

26 Pocałują wargi tego, co mówi słowa prawdziwe.

27 Rozrządź na polu robotę twoję, a sprawuj pilnie rolę swoję; a potem będziesz budował dom twój.

28 Nie bądź świadkiem lekkomyślnym przeciw bliźniemu swemu, ani czyń łagodnych namów wargami swemi.

29 Nie mów: Jako mi uczynił, tak mu uczynię; oddam mężowi temu według uczynku jego.

30 Szedłem przez pole męża leniwego a przez winnicę człowieka głupiego;

31 A oto porosła wszędzie ostem; pokrzywy wszystko pokryły, a płot kamienny jej rozwalił się.

32 Co ja ujrzawszy złożyłem to do serca mego, a widząc to wziąłem to ku przestrodze.

33 Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał;

34 A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój jako mąż zbrojny.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 24

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 24:1

Epifania i Bazylea:

„Nie naśladuj ludzi złych, ani żądaj przebywać z nimi;” — Lud Boży nie powinien życzyć powodzenia tym którzy idą na wtórą śmierć, ani życzyć sobie ich towarzystwa. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:2

Epifania i Bazylea:

„Albowiem serce ich myśli o drapiestwie, a wargi ich mówią o uciśnieniu.” — ponieważ z silną intencją rozmyślają o zniszczeniu drugich. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:3

Epifania i Bazylea:

„Mądrością bywa dom zbudowany, a roztropnością umocniony.” — Kościół Boży jest wyćwiczony przez Prawdę, a roztropnością umocniony. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:4

Epifania i Bazylea:

„Zaiste przez umiejętność komory napełnione bywają wszelakiemi bogactwami kosztownemi i wdzięcznemi.” — jego urzędy są pełne mądrości i wszelkich duchowych cennych i pięknych przymiotów. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:5

Epifania i Bazylea:

„Człowiek mądry mocny jest, a mąż umiejętny przydaje siły.” — Prawdą pouczony syn Boży jest mocny; a mądry syn Boży dodaje do swej siły. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:6

Epifania i Bazylea:

„Albowiem przez mądrą radę zwiedziesz bitwę, a wybawienie przez mnóstwo radców mieć będziesz.” — ponieważ przystępuje do sporu, mając znajomość Prawdy; a przez mnóstwo doradców obmyśla bezpieczny kierunek. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:7

Epifania i Bazylea:

„Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.” — Prawda jest wzniosłą dla błądziciela i nie może pouczyć publiczności. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:8

Epifania i Bazylea:

„Kto myśli źle czynić, tego złośliwym zwać będą.” — Kto skleca teorie, będzie nazwany mistrzem złych wymysłów. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:9

Epifania i Bazylea:

„Zła myśl głupiego jest grzechem, a pośmiewca jest obrzydliwością ludzką.” — Błąd powoduje grzech; a naśmiewca jest obrzydliwym prawdziwie wielkim ludziom. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:10

Epifania i Bazylea:

„Jeźli będziesz gnuśnym, tedy w dzień ucisku słaba będzie siła twoja.” — Jeśli ktoś nie ma dość siły by znieść przeciwności, to niema żadnego znaczenia. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:11

Epifania i Bazylea:

„Wybawiaj pojmanych na śmierć; a. od tych, którzy idą na stracenie, nie odwracaj się.” — Jeżeli ktoś wstrzymuje się od ratowania tych, którzy są wciągani do wtórej śmierci; a nawet są już nad jej brzegiem. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:12

Epifania i Bazylea:

„Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków, jego?” — i jeśli we wymówce on udaje nieświadomość, czy Bóg, który śledzi serca i który jest Stróżem duszy, nie będzie wiedział tego i nie odpłaci każdemu według jego pracy?. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:13

Epifania i Bazylea:

„Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu;” — Epifaniczny posłaniec mile zachęca swoje duchowe dzieci, aby przyswoiły sobie nadzieję wysokiego powołania, ponieważ to jest dobre, albo nadzieje stania się książętami według stanowiska każdego, ponieważ jest słodkie temu co to ocenia. (TP 1946, s. 68) Biblia popiera miód jako dobry pokarm. (TP 1967, s. 11)

Przypowieści Salomona 24:14

Epifania i Bazylea:

„Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.” — Mądrość jaką pouczony Prawdą posiądzie będzie jego nagrodą; ponieważ w tym jest nagroda, a nadzieja nie skończy się w zawodzie. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:15

Epifania i Bazylea:

„Nie czyń zasadzki, niezbożniku! na przybytek sprawiedliwego. a nie przeszkadzaj odpocznieniu jego.” — Posłaniec Epifaniczny ostrzega członków wtórej śmierci, żeby nie szkodzili Kościołowi świątobliwych i nie niszczyli Prawdy, jako miejsca jego odpocznienia. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:16

Epifania i Bazylea:

„Bo choć siedm kroć upada sprawiedliwy, przecie zaś powstaje; ale niezbożni wpadną w nieszczęście.” — ponieważ świątobliwi w każdej epoce Kościoła odpadali od poprzednio danej Prawdy, ale powstawał i po każdym upadku; ale idący na śmierć wtórą wpadną w najgorsze nieszczęście i więcej nie powstaną. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:17

Epifania i Bazylea:

„Gdy upadnie nieprzyjaciel twój, nie ciesz się; i gdy się potknie, niech się nie raduje serce twoje;” — Niechaj członkowie wtórej śmierci którzy uważają wiernych za swoich nieprzyjaciół, nie radują się z ich upadków i potknięć. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:18

Epifania i Bazylea:

„Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach, jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.” — ponieważ Bóg wnet zauważy takie radowanie, które Go obrażą i pobudzą do tym rychlejszego wykonania Swego gniewu na nich. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:19

Epifania i Bazylea:

„Nie gniewaj się dla złośników, ani się udawaj za niepobożnymi;” — Lud Boży nie powinien się kłopotać z powodu zła W.G., ani zazdrościć członkom wtórej śmierci ich rzekomego szczęścia. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:20

Epifania i Bazylea:

„Boć nie weźmie złośnik nagrody; pochodnia niepobożnych zgaśnie.” — ponieważ pierwsi nie otrzymają nagrody za ich zło; a Biblia nie da tym drugim żadnego światła. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:21

Epifania i Bazylea:

„Synu mój! bój się Pana i króla, a z niestatecznymi nie mięszaj się;” — Posłaniec Epifaniczny zachęca lud Boży do bojaźni Bożej i do poważania Boskich przedstawicieli, i żeby nie towarzyszył z niedostatecznymi. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:22

Epifania i Bazylea:

„Boć znagła powstanie zginienie ich, a upadek obydwóch któż wie?” — ponieważ nagłe nieszczęście ich spotka; i nikt nie może przewidzieć ich klęski. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:23

Epifania i Bazylea:

„I toć też mądrym należy: wzgląd mieć na osobę u sądu, nie dobra.” — Te rzeczy są wiadome pouczonym Prawdą: że nie jest dobrze być stronnym w sądzie. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:24

Epifania i Bazylea:

„Tego, który mówi niepobożnemu; Jesteś sprawiedliwy, będą ludzie przeklinać, a narody się nim brzydzić będą.” — Ten, który usprawiedliwia członka wtórej śmierci, tego ludzie potępiają, a narody go przeklną. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:25

Epifania i Bazylea:

„Ale którzy go karzą, szczęśliwi będą, a przyjdzie na nich błogosławieństwo każdego dobrego.” — Ale do tych, którzy go napominają, przyjdzie szczęście i błogosławieństwo dobrego. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:26

Epifania i Bazylea:

„Pocałują wargi tego, co mówi słowa prawdziwe.” — Wszyscy będą miłowali tego, który odpowiada dobrze na pytania. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:27

Epifania i Bazylea:

„Rozrządź na polu robotę twoję, a sprawuj pilnie rolę swoję; a potem będziesz budował dom twój.” — Niech lud Boży czyni odpowiednie przygotowania, które byłyby dla nich stosowne; a potem wyćwiczą Kościół. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:28

Epifania i Bazylea:

„Nie bądź świadkiem lekkomyślnym przeciw bliźniemu swemu, ani czyń łagodnych namów wargami swemi.” — Nie powinien niepotrzebnie świadczyć jeden przeciw drugiemu. gdyż może być zmuszony powiedzieć za wiele. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:29

Epifania i Bazylea:

„Nie mów: Jako mi uczynił, tak mu uczynię; oddam mężowi temu według uczynku jego.” — Nie powinni postępować z drugimi tak, jak oni postąpili z nimi, ale postępować z każdym tak, jak sobie zasłużył. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:30

Epifania i Bazylea:

„Szedłem przez pole męża leniwego a przez winnicę człowieka głupiego;” — Posłaniec Epifaniczny zastanawia się nad zakresem działalności leniwego i bezrozumnego. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:31

Epifania i Bazylea:

„A oto porosła wszędzie ostem; pokrzywy wszystko pokryły, a płot kamienny jej rozwalił się.” — i znalazł wzrost złych chwastów, a Prawda i jej Duch marnowane. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:32

Epifania i Bazylea:

„Co ja ujrzawszy złożyłem to do serca mego, a widząc to wziąłem to ku przestrodze.” — Uwaga ta wyszła mu na korzyść i nauczył się z tego potrzebnej naprawy. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:33

Epifania i Bazylea:

„Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał;” — Jeżeli ktoś oddaje się lenistwu. (TP 1946, s. 68)

Przypowieści Salomona 24:34

Epifania i Bazylea:

„A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój jako mąż zbrojny.” — to ubóstwo jego przyjdzie jak rozbójnik po drogach, a potrzeby jego jak zbrojny bandyta. (TP 1946, s. 68)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 24

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.