Przypowieści Salomona 1

Przypowieści Salomona, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (33 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 1 — Biblia Gdańska

1 Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego,

2 Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;

3 Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;

4 Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.

5 Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,

6 Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.

7 Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.

8 Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.

9 Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łańcuchem kosztownym szyi twojej.

10 Synu mój! jeżliby cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj.

11 Jeźlićby rzekli: Pójdź z nami, czyhajmy na krew, zasadźmy się na niewinnego bez przyczyny;

12 Pożremyż ich żywo, jako grób, a całkiem, jako zstępujących w dół;

13 Wszelkiej majętności kosztownej nabędziemy, napełnimy domy nasze korzyścią;

14 Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy.

15 Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.

16 Albowiem nogi ich ku złemu bieżą, i spieszą się na wylanie krwi.

17 Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:

18 Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję.

19 Takieć są ścieszki każdego czyhającego na zysk, który duszę pana swego odbiera.

20 Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.

21 W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

22 Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?

23 Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.

24 Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał;

25 Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;

26 Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.

27 Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;

28 Tedy mię wzywać będą, a nie nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię.

29 Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Pańskiej nie obrali sobie,

30 Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:

31 Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.

32 Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.

33 Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 1

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 1:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Przypowieści Salomona” — opisują mądrość z punktu zapatrywania ludzkiego a nie ofiarniczego - duchowego.

Epifania i Bazylea:

„Przypowieści Salomona” — {Salomon znaczy spokojny]; jest figurą na: (TP 1946, s. 40) 1/ w Kazn.Sal. - St.G. (TP 1946, s. 40) 2/ w Pieśni - uwielbionego Jezusa, (TP 1946, s. 40) 3/ w opisach historycznych i Przypowieściach: (TP 1946, s. 40) a/ 35 członków gwiezdnych, (TP 1946, s. 40) b/ posłańca Epifanii, (TP 1946, s. 40) c/ Chrystusa po 1000-leciu. (TP 1946, s. 40) Te wszystkie trzy (a,b,c) pozafigury Salomona odnoszą się do wspomnianych osób tylko z punktu widzenia budująco wykonawczego. (TP 1946, s. 40) 4/ Złe czyny Salomona w 1Król.11, wyobrażają złe czyny papiestwa z czasów przed reformacją, które doprowadziły do ruchów reformacyjnych i partyjnych, a później do ruchów sekt, które często były sobie przeciwne, tak jak królowie Judzcy i Izraelscy byli sobie przeciwni. (TP 1946, s. 40)

„króla Izraelskiego” — [powinno być "są króla Izraelskiego"]. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:2

Epifania i Bazylea:

„Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych” — celem tych przypowieści jest, by nauczyć się wiedzy prawdy i reformacji, poznać różnicę pomiędzy inteligentnymi przysłowiami. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:3

Epifania i Bazylea:

„Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i prawości” — posiąść zdolność do przyswojenia sobie lepszej roztropności, sprawiedliwości, sądu i prawości. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:4

Epifania i Bazylea:

„Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności i opatrzności” — i dać prostakom roztropność, a młodzieńcom inteligencję i taktowność. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:5

Epifania i Bazylea:

„Tych gdy mądry słuchać będzie przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie” — rzeczywiście iż są zacne cele tej księgi. Rozumny człowiek przyswoi ją sobie i doda do swego wykształcenia, a mędrzec przyjmie prawdziwą doradę. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:6

Epifania i Bazylea:

„Aby zrozumiał przypowieści i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich” — przez zrozumienie znaczenia przypowieści i przysłów, a nawet nauk i głębokich rzeczy uczonych. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Bojaźń Pańska” — właściwej czci, tj. bojaźni Boga dziś brak. Gdy umysł ludzki rozważa i zastanawia się nad wielkością i dobrocią Boga, nad wzniosłym Jego charakterem, wówczas błysk Jego chwały obudzi i wytworzy uczucie podziwu, uwielbienia i miłości. Przy wychowywaniu dzieci powinno się zawsze zwracać uwagę na Boga.

Epifania i Bazylea:

„Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą” — poważanie Jehowy jest gruntem umysłu rozumnych, ale niedołęga gardzi prawdą i napomnieniem. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Ojca twego” — Boga.

„Matki twojej” — przymierze Abrahama wyobrażone przez Sarę.

Epifania i Bazylea:

„Słuchaj synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej” — bracia i siostry epifaniczni są napominani, by dawali posłuch karceniom od ich symbolicznego ojca i nie odrzucali nauk Prawdy Epifanii i jej sług jako symbolicznej matki. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Ozdoby” — sprowadzi sławę i poszanowanie.

Epifania i Bazylea:

„Bo to przyda wdzięczności głowie twojej i będzie łańcuchem kosztownym szyi twojej” — bo one będą jako piękny wieniec zdobiący ich znajomość i ornamentacją przyozdabiający ich wolę jako naszyjnik. (TP 1946, s. 40) Szyja jest użyta w Piśmie Św. do reprezentowania woli. Wola odnowiona w jedność z wolą Bożą, jest przedstawiona jako szyja ozdobiona figuralnymi łańcuszkami, lub naszyjnikami. (TP 1938, s. 21)

Przypowieści Salomona 1:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzekli (grzesznicy)” — złoczyńcy byli bardziej liczni za czasów Salomona niż teraz. Figuralnie biorąc może być przyrównane do dzisiejszych kombinacji finansowych, trustów i monopoli, licząc w to i trust pracy.

Epifania i Bazylea:

„Synu mój jeśli by cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj” — Posłaniec Epifanii radzi każdemu symbolicznemu synowi swemu by się nie poddał zwodzącym szeptom bezbożników idących na wtórą śmierć. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Pójdź z nami” — przyłącz się do naszej unii, lub trustu.

„czyhajmy na krew” — na sposobność ściśnięcia i zniszczenia finansowo naszych konkurentów i przeciwników, lub obalenia ich wpływu.

„na niewinnego” — przeważnie niewinni ponoszą szkodę od tego rodzaju konspiratorów.

Epifania i Bazylea:

„Jeśliby rzekli: pójdź z nami czyhajmy na krew zasadźmy się na niewinnego bez przyczyny” — Jeżeli by go zachęcali by się przyłączył do morderczej pracy przesiewaczy, używając potajemnie zdrady przeciw niedojrzałemu z ludu Bożego. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:12

Paruzja (C.T. Russell):

„My” — mordercy

„pożremy ich” — zniszczymy przez konkurencję.

„żywo, jak grób” — jako Sheol, nie pozostanie z nich ani znaku.

„zstępujących w dół” — "I zstąpili oni ze wszystkim co mieli, żywo do piekła". Prawdopodobnie wskutek trzęsienia ziemi. 4 Moj.16:33.

Epifania i Bazylea:

„Pożremysz ich żywo, jako grób, a całkiem jako zstępujących w dół” — by pochłonąć ich z całą energią jako sheol - grób- i z ich zdrowiem, jako zstępujących w dół. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Korzyścią” — tacy bogacą się kosztem drugich, przez ich straty.

Epifania i Bazylea:

„Wszelkiej majętności kosztownej nabędziemy, napełnimy domy nasze korzyścią” — obiecując mu nabycie kosztownej prawdy i wielką ilość braci jako zdobycz ich grupy. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Mieszek jeden” — połączmy naszą pracę i kapitał, w ten sposób będziemy mogli opanować rynki i zbierać korzyści.

Epifania i Bazylea:

„Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy” — namawiając go by stał się jednym z ich członków i zapewniając, że taka grupa będzie ich wspólnym dziedzictwem. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:15

Epifania i Bazylea:

„Synu mój nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich” — ON, jako ojciec, gorąco napomina go by się nie łączył z nimi w ich naukach i praktykach, ale pozostawał wolnym w swoim postępowaniu od ich sposobu życia. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:16

Epifania i Bazylea:

„Albowiem nogi ich ku złemu bieżą i śpieszą się na wylanie krwi” — albowiem ich postępowanie zmierza ku złemu, a czynnościami przesiewawczymi śpieszą się do zabijania innych jako przesiewek tak jak postępowanie Towarzystwa tego dowodzi. (TP 1946, s. 40) W symbolach biblijnych stopy reprezentują postępowanie, czyli prowadzenie się. (TP 1938, s. 21)

Przypowieści Salomona 1:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Przed oczyma ptaka” — tak praca jak i kapitał obserwują się nawzajem w manewrach jednych przeciwko drugim.

Epifania i Bazylea:

„Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlatego” — pouczeni bracia Epifaniczni będą bardzo mało skłonni do pochwycenia ich przez zakładających sidła, tak jak ostrożnego ptaka byłoby trudno złapać, który się przypatrywał zakładaniu sieci na niego. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Tak i ci” — konspiratorzy.

„czyhają na własną krew” — często wpadają w pułapki, które zastawili na innych.

Epifania i Bazylea:

„Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję” — ale Epifaniczni przesiewacze knują na swą własną zgubę i sekretnie spiskują przeciw swemu wiecznemu istnieniu. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Czyhający na zysk” — "Którzy chcą bogatymi być, wpadają w pokuszenie i sidła". 1Tym.6:9.

Epifania i Bazylea:

„Takieć są ścieżki każdego czyhającego na zysk, który duszę pana swego odbiera” — taka jest droga przesiewaczy chciwych władzy i posiadania, których zachłanność będzie powodem utraty własnego życia we wtórej śmierci, tak jak czyhający bandyta czyni to swojej ofiwerze. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Mądrość” — głos sprawiedliwości i roztropności.

„na dworze woła” — obowiązki braterstwa nie były nigdy tak wymagane jak teraz.

Epifania i Bazylea:

„Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje” — podczas odbywania się takich przesiewających czynności, Prawda Epifanii jest głoszona publicznie i daje swoje świadectwa wśród zgromadzeń ludu Bożego. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:21

Epifania i Bazylea:

„W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:” — na głównych drogach ogłasza poselstwa swoje i na publicznych miejscach wypowiada nauki swoje. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Będziecie w prostocie” — wolicie pozostawać w nieświadomości o sprawiedliwych drogach Pańskich.

„naśmiewcy” — sprawiedliwości i prawdy.

„nienawidzieć umiejętności” — mądrość, która pochodzi z góry.

Epifania i Bazylea:

„Prostacy! Dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?” — mówiąc, jak długo - ile jeszcze lat - nieuk kochać się będzie w nieuctwie swoim, naśmiewcy w naśmiewaniu z poselstwa Epifanii, a głupcy w nienawiści Prawdy Epifanii. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Na karanie moje” — lecz nie usłuchają, bo "przemyśliwają próżne rzeczy, schodzą się królowie ziemscy, a książęta radzą społem przeciwko Panu i przeciwko Pomazańcowi Jego". Ps.2:1,2.

„Oto wam wydam” — objawię.

„ducha mojego” — moje usposobienie.

„słowa moje” — pomimo, iż nie widzicie tego rodzaju umiejętności.

Epifania i Bazylea:

„Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje” — jeżeli tacy nawrócą się z powodu jej strofowań, ona da im swoje usposobienie, a jej nauki staną się i przystępne dla nich. (TP 1946, s. 40)

Przypowieści Salomona 1:24

Epifania i Bazylea:

„Ponieważem wołała a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję a nie był kto by uważał” — ponieważ Prawda wołała na przedniejszych wodzów utracjuszy koron, będących w różnych grupach, lecz nie usłuchali, wytężała swoje wysiłki, lecz żaden nie zwracał uwagi. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 1:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszystką radę moją” — która znajduje się w Słowie moim.

Epifania i Bazylea:

„Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć” — ale przeciwnie odrzucali wszystką jej radę i nie przyjmowali jej strofowań. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 1:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Śmiać się będę” — "Ale ten,który mieszka w niebie śmieje się, Pan szydzi z nich". Ps.2:4.

„czego się strachacie” — czasu ucisku.

Epifania i Bazylea:

„Przetoż ja w zginieniu waszym śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie czego się strachacie” — dlatego Prawda śmiać się będzie z ich niepowodzeń i szydzić gdy nadejdzie to czego się obawiają. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 1:27

Epifania i Bazylea:

„Gdy przyjdzie jako spustoszenie czego się strachacie i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie” — bo pomimo ich poświęcenia przyjdzie na tych grzeszników bojaźń jako spustoszenie, zginienie nadziei wysokiego powołania jak rewolucja, a utrapienie i boleść w następstwie tego. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 1:28

Epifania i Bazylea:

„Tedy mię wzywać będą, a nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię” — będą wołać o miejsce w wysokim powołaniu lecz Prawda Epifanii nie da im przychylnej odpowiedzi, będą czynić starania na początku Armagedonu o otrzymanie wysokiego powołania, lecz Prawda nie udzieli go. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 1:29

Epifania i Bazylea:

„Przeto iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Pańskiej nie obrali sobie” — ponieważ nienawidzili Prawdę Epifanii i nie obrali sobie najwyższej obowiązkowej i bezinteresownej miłości. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 1:30

Epifania i Bazylea:

„Ani przestawali na radzie mojej, ale gardzili wszelką karnością moją” — nie przyjmowali jej rady i gardzili jej karnością. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 1:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Owocu dróg swoich” — zawierucha i ucisk będą owocami ich samolubstwa. Za wzór może służyć koniec króla Saula.

„nasyceni będą” — do sytości.

Epifania i Bazylea:

„Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą” — dlatego żąć będą to co posiali, nasyceni będą planami swymi. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 1:32

Paruzja (C.T. Russell):

„Bo odwrócenie” — od mądrości Bożej do ludzkiej mądrości.

„pozabija ich” — wzbudzi zazdrość i nienawiść wzburzonych mas ludu i to będzie ich głównym powodem do atakowania w czasie ucisku.

Epifania i Bazylea:

„Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich” — bo czynienie odstępców z prostaków zniszczy ich, a niedbałość głupców odrzuci ich. (TP 1946, s. 41)

Przypowieści Salomona 1:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Bezpieczny będzie” — "Pan zna kto jest jego". 2Tym.2:19.

Epifania i Bazylea:

„Ale kto mię słucha bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy” — lecz posłuszni Prawdzie Epifanii pozostaną bezpieczni wśród licznych przesiewań, mając pokój i wolność od obaw nieszczęścia. (TP 1946, s. 41)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 1

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.