Przypowieści Salomona 4

Przypowieści Salomona, rozdział 4 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (27 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 4 — Biblia Gdańska

1 Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;

2 Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie.

3 Gdybym był młodziuchnym synem u ojca mego, i jedynakiem u matki mojej,

4 On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.

5 Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.

6 Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.

7 Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.

8 Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ją przyjmiesz.

9 Przyda głowie twojej wdzięczności, koroną ozdoby obdarzy cię.

10 Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.

11 Drogi mądrości nauczam cię; po ścieszkach prostych wiodę cię;

12 Któremi gdy pójdziesz, nie będzie ściśniony chód twój; a jeźli pobieżysz, nie potkniesz sií.

13 Przyjmij őwiczenie, nie puszczaj się go, strzeż go; albowiem ono jest żywotem twoim.

14 Ścieszką niepobożnych nie chodź, a nie udawaj się drogą złośliwych.

15 Opuść ją, nie chodź po niej; uchyl się od niej, a omiń ją.

16 Boć oni nie zasną, aż co złego zbroją; ani się uspokoją, aż kogo do upadku przywiodą;

17 Albowiem jedzą chleb niezbożności, a wino drapiestwa piją,

18 Ale ścieszka sprawiedliwych jako światłość jasna, która im dalej tem bardziej świeci, aż do dnia doskonałego.

19 Droga zaś niepobożnych jest jako ciemność; nie wiedzą, o co sií otrącić mogą.

20 Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.

21 Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego.

22 Albowiem żywotem są tym, którzy je znajdują, a wszystkiemu ciału ich lekarstwem.

23 Nad wszystko, czego ludzie strzegą, strzeż serca twego; bo z niego żywot pochodzi.

24 Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie.

25 Oczy twoje niechaj na dobre rzeczy patrzą, a powieki twoje niech drogę przed tobą prostują.

26 Umiarkuj ścieżkę nóg twoich, aby wszystkie drogi twoje pewne były.

27 Nie uchylaj się na prawo ani na lewo; owszem, odwróć nogę twoję od złego.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 4

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 4:1

Epifania i Bazylea:

„Słuchajcie synowie! Ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie abyście umieli roztropność” — posłaniec Epifanii zaleca swoje ojcowskie nauki swym symbolicznym dzieciom Epifanicznym i radzi im uważać aby nauczyli się ich właściwego znaczenia. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:2

Epifania i Bazylea:

„Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie” — ponieważ on daje im dobre nauki, których jako prawa Boże nie mają opuszczać. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:3

Epifania i Bazylea:

„Gdym był młodziuchnym synem u ojca mego i jedynakiem u matki mojej” — przypomina im, że on był symbolicznym synem "onego Sługi", jedynym z generalnych nauczycieli teraz żyjących, wychowanym zupełnie przez specjalne prawdy, podczas piątego powołania w żniwie. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:4

Epifania i Bazylea:

„On mię uczył powiadając mi: niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przykazań moich, a będziesz żył” — "on Sługa" przez słowo i czyn dał przyszłemu posłańcowi Epifanii, jako swemu specjalnemu pomocnikowi, specjalne instrukcje napominając go do zachowania jego nauk w uczuciach i woli, do zachowania jego zleceń i do utrzymania życia oficjalnego. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:5

Epifania i Bazylea:

„Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust. moich” — posłaniec Epifanii upomina swoje symboliczne dzieci aby zdobyły prawdę, wyrozumiewały ją i nie zapominały jej, ani odwracały się od jego nauk. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:6

Epifania i Bazylea:

„Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię” — aby nie opuszczały jej dla żadnej przyczyny, a ona zachowa ich; aby dały jej swą najlepszą dobrą wolę, a będzie ich strzegła. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Mądrość” — " Mądrość, która jest z góry". Jak.3:17.

Epifania i Bazylea:

„Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wszystkę majętność twoję nabywaj roztropności” — Prawda jest jako grunt chrześcijanina, jest główną rzeczą w tym życiu, dlatego ma się ją nabywać; owszem ze wszystkiej majętności swojej, niechaj dzieci Boże nabywają wyrozumienia Prawdy. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:8

Epifania i Bazylea:

„Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię gdy ją przyjmiesz” — niech jej cześć oddają a podniesie ich na wyższy stopień w dobrem i wywyższy ich, gdy się jej niewzruszenie i mile trzymać będą. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:9

Epifania i Bazylea:

„Przyda głowie twojej wdzięczności, koroną ozdoby obdarzy cię” — Prawda przyozdobi ich umysły uprzejmą znajomością i obdarzy chwalebną koroną. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:10

Epifania i Bazylea:

„Słuchaj synu mój! a przyjmij powieści moje a rozmnożąć się lata żywota” — posłaniec Epifanii prosi braci epifanicznych jako symbolicznych synów, żeby badali i przyjęli jego nauki, a gdy to uczynią, one dadzą im długość żywota, jaka będzie potrzebna do zdobycia nagrody ich powołania. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Wiodę cię” — przykładem moim; myśl ta może się stosować tak do niebieskiego Ojca jak i ziemskiego.

Epifania i Bazylea:

„Drogi mądrości nauczam cię; po ścieżkach prostych wiodę cię” — przypomina im, że on był powodem poznania przez nich natury Prawdy i skierowania na stopnie obowiązkowej i bezinteresownej miłości. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:12

Epifania i Bazylea:

„Którymi gdy pójdziesz nie będzie ściśniony chód twój; a jeśli pobieżysz nie potkniesz się” — w kroczeniu po wąskiej ścieżce wierni będą mieli prawdziwą wolność, a w biegu za nagrodą nie potkną się. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie puszczaj się go” — "Byśmy snać nie przeciekli". Żyd.2:1.

Epifania i Bazylea:

„Przyjmij ćwiczenie nie puszczaj się go; albowiem ono jest żywotem twoim” — zachęca ich aby silnie trzymali się prawdy naprawiającej i nie puszczali się ale trzymali się jej do końca, gdyż ona daje im żywot. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Drogą złośliwych” — pycha, zarozumiałość, samolubstwo itp..

Epifania i Bazylea:

„Ścieżką niepobożnych nie chodź, a nie udawaj się drogą złośliwych” — Napomina ich, żeby nie udawali się drogą wskazaną przez idących na wtórą śmierć, ani drogami rewolucjonistów, występujących przeciw naukom i zarządzeniom Boskim. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Opuść ją” — nie bądź ciekawym ani za śmiałym, byś się nie usidlił jak Ewa.

Epifania i Bazylea:

„Opuść ją nie chodź po niej; uchyl się od niej, a omiń ją” — ale dali im stanowczą odprawę, trzymając się od nich z dala, odwracając się i zrywając z nimi wszelką łączność. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:16

Epifania i Bazylea:

„Boć oni nie zasną, aż co złego zbroją; ani się uspokoją, aż kogo do upadku przywiodą” — bo ci co idą na wtórą śmierć i rewolucjoniści przeciw Boskim naukom i zarządzeniom nie odpoczną, aż wykonają zło, ani nie uspokoją się, aż kogo do upadku przywiodą. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Chleb niezbożności” — są ludzie, których jedynym celem jest chwytać nieopatrznych. W ten sposób zdobywają swój chleb; niektórzy z takich są nawet sługami Ewangelii.

Epifania i Bazylea:

„Albowiem jedzą chleb niezbożności, a wino drapiestwa piją” — z powodu iż przyjmują głębokie i powierzchowne złe nauki. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Ale ścieżka” — "Słowo twoje... jest światłością ścieżce mojej. Ps.119:105.

„sprawiedliwych” — usprawiedliwione dzieci Boże, a szczególnie członkowie Ciała Chrystusowego, Onego Sprawiedliwego.

„jako światłość” — "Bóg... Rozświecił w sercach naszych ku rozświeceniu znajomości chwały w obliczu Jezusa Chrystusa". 2Kor.4:6. "Światłości nasiano sprawiedliwemu". Ps.97:11. "Ale wy bracia nie jesteście w ciemności".1Tes.5:4

„bardziej świeci” — znajomością Bożą.

„tym bardziej” — jaśniej świeci pochodnia Słowa Bożego.

Epifania i Bazylea:

„Ale ścieżka sprawiedliwych jako światłość jasna, która im dalej tym bardziej świeci, aż do dnia doskonałego” — ścieżka wiernych to ustawiczny postęp Prawdy, aż Prawda zostanie zupełnie jasna przy końcu ich dyspensacyjnego dnia. (TP 1946, s. 42) doskonałego czyli zupełnego. (TP 1972, s. 67)

Przypowieści Salomona 4:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Droga niepobożnych” — "Niezbożni nie zrozumieją". Dan.12:10.

„o co się otrącić mogą” — Chrystus jest "Kamieniem obrażenia i opoką odtrącenia obydwu domom Izraelskim". Iz.8:14.

Epifania i Bazylea:

„Droga zaś niepobożnych jest jako ciemność; nie wiedzą o co się otrącić mają” — lecz droga idących na wtórą śmierć jest ustawicznym postępem błędu i ich niedostrzeganiu o co się potknąć mogą. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:20

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 3 LUTEGO

Epifania i Bazylea:

„Synu mój słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego” — posłaniec Epifanii prosi braci, żeby zwracali pilną uwagę na jego nauki, a ich uszy wyrozumienia skłonne były do pojmowania jego instrukcji. (TP 1946, s. 42)

Źródła: MANNA - 3 LUTEGO

Przypowieści Salomona 4:21

Epifania i Bazylea:

„Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego” — nalegając by nauki nie odchodziły od ich oczu pojmowania, ale silnie i z miłością trzymali się ich. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:22

Paruzja (C.T. Russell):

Zobacz w.20 - MANNA

Epifania i Bazylea:

Zobacz w.20 - MANNA (TP 1946)

„Albowiem żywotem są tym, którzy je znajdują, a wszystkiemu ciału ich lekarstwem” — albowiem one żywot dają tym, którzy je przyjmują i w zdrowiu trzymają wszystkie duchowe zdolności. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Strzeż serca twego” — umysł, uczucia. "Zachowajcie się w miłości Bożej".

Źródła: MANNA - 27 STYCZNIA

Epifania i Bazylea:

„Nad wszystko czego ludzie strzegą strzeż serca twego; bo z niego żywot pochodzi” — napomina, iż ponad wszystko, żeby strzegli swoich umysłów, uczuć i woli, ponieważ z charakteru pochodzi życie. (TP 1946, s. 42)

Źródła: MANNA - 27 STYCZNIA

Przypowieści Salomona 4:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Przewrotność ust” — przewrotne słowa wskazują na przewrotne serce.

Epifania i Bazylea:

„Oddal od siebie przewrotność ust., a złośliwe wargi oddal od siebie” — napomina ich, żeby oddalili od siebie przewrotną mowę i nauki. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:25

Epifania i Bazylea:

„oczy twoje niechaj na dobre rzeczy patrzą, a powieki twoje niech drogę przed tobą prostują” — a skierowali swój umysł na rzeczy jakie są przed nimi, a nawet początki swojej wiedzy by skierowali do radości wystawionej przed nimi. (TP 1946, s. 42)

Przypowieści Salomona 4:26

Epifania i Bazylea:

„Umiarkuj ścieżkę nóg twoich, aby wszystkie drogi twoje pewne były” — aby pilnie z egzaminowali każdy kierunek swoich postępków i mieli się na baczności, by wszystko co czynią było ugruntowane na zasadach Boskiej Prawdy. (TP 1946, s. 42) W symbolach biblijnych stopy reprezentują postępowanie, czyli prowadzenie się. (TP 1938, s. 21)

Przypowieści Salomona 4:27

Epifania i Bazylea:

„Nie uchylaj się na prawo ani na lewo; owszem odwróć nogę twoję od złego” — aby uważali by w żadnym szczególe nie zboczyli z wąskiej ścieżki, ani w kierunku samolubstwa i światowości, ani w kierunku grzechu i błędu i by mogli być bardzo pilnymi w unikaniu grzechu w któryby mogli popaść. (TP 1946, s. 42)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 4

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.