Przypowieści Salomona 11

Przypowieści Salomona, rozdział 11 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (31 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 11 — Biblia Gdańska

1 Waga fałszywa obrzydliwością jest Panu; ale gwichty sprawiedliwe podobają mu się.

2 Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.

3 Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi ich; ale przewrotność przestępców potraci ich.

4 Niepomogą bogactwa w dzień gniewu; ale sprawiedliwość wybawia od śmierci.

5 Sprawiedliwość uprzejmego sprawuje drogę jego; lecz bezbożny dla bezbożności swojej upada.

6 Sprawiedliwość uprzejmych wybawia ich: ale przewrotni w złościach pojmani bywają.

7 Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje.

8 Sprawiedliwy z ucisku wybawiony bywa; ale niepobożny przychodzi na miejsce jego.

9 Obłudnik usty kazi przyjaciela swego; ale sprawiedliwi umiejętnością wybawieni bywają.

10 Z szczęścia sprawiedliwych miasto się weseli; a gdy giną niezbożni, bywa radość.

11 Dla błogosławieństwa sprawiedliwych bywa wywyższone miasto; ale dla ust niepobożnych bywa wywrócone.

12 Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.

13 Obmówca obchodząc objawia tajemnice; ale kto jest wiernego serca, tai zwierzonej rzeczy.

14 Gdzie niemasz dostatecznej rady, lud upada; ale gdzie wiele radców, tam jest wybawienie.

15 Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest.

16 Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa.

17 Człowiek uczynny dobrze czyni duszy swej; ale okrutnik trapi ciało swoje.

18 Niezbożnik czyni dzieło omylne; ale kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę trwałą.

19 Jako sprawiedliwość jest ku żywotowi, tak kto naśladuje złości, bliski jest śmierci.

20 Obrzydliwością są Panu przewrotni sercem; ale mu się podobają, którzy żyją bez zmazy.

21 Złośnik, choć sobie innych na pomoc weźmie, pomsty nie ujdzie; ale nasienie sprawiedliwych zachowane będzie.

22 Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni.

23 Żądza sprawiedliwych jest zawżdy ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, popędliwość.

24 Nie jeden udziela szczodrze, a wżdy mu przybywa; a drugi skąpi więcej niż trzeba, a wżdy ubożeje.

25 Człowiek szczodrobliwy bywa bogatszy; a kto nasyca, sam też będzie nasycony.

26 Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklina; ale błogosławieństwo nad głową tego, który je sprzedaje.

27 Kto pilnie szuka dobrego, nabywa przyjaźni; ale kto szuka złego, przyjdzie nań.

28 Kto ufa w bogactwach swych, ten upadnie; ale sprawiedliwi jako latorośl zielenieć się będą.

29 Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.

30 Owoc sprawiedliwego jest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry jest.

31 Oto jeźli się sprawiedliwemu na ziemi nagroda staje, tedy daleko więcej niezbożnemu i grzesznikowi.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 11

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 11:1

Epifania i Bazylea:

„Waga fałszywa obrzydliwością jest Panu; ale gwicht sprawiedliwe podobają mu się” — Fałszywe zasady odnośnie wiary i praktyki są obrzydliwością Bogu ; ale prawdziwe są Mu radością . (TP 1946, s. 45)

Przypowieści Salomona 11:2

Epifania i Bazylea:

„Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość” — Pycha prowadzi do degradacji i hańby; ale pokorni są posiadaczami Prawdy. (TP 1946, s. 45)

Przypowieści Salomona 11:3

Epifania i Bazylea:

„Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi ich; ale przewrotność przestępców potraci ich.” — Dobry charakter pobożnych dobrze ich poprowadzi· ale skażenie grzeszników będzie ich zniszczeniem. (TP 1946, s. 45)

Przypowieści Salomona 11:4

Epifania i Bazylea:

„Niepomogą bogactwa w dzień gniewu; ale sprawiedliwość wybawia od śmierci.” — Majętność bogatych nie wybawi ich w wielkim ucisku; ale pobożne usposobienie będzie wybawione od wtórej śmierci . (TP 1946, s. 45) sprawiedliwość wybawia od śmierci - niebezpieczeństwa wtórej śmierci - do życia wiecznego. (TP 1983, s. 156)

Przypowieści Salomona 11:5

Epifania i Bazylea:

„Sprawiedliwość uprzejmego sprawuje drogę jego; lecz bezbożny dla bezbożności swojej upada” — Dobry charakter tych, co są doskonali w miłości, poprowadzi ich dobrze po błędnej drodze życia; ale ci, co idą na wtórą śmierć zostaną zrujnowani przez swoje rozmyślne grzechy. (TP 1946, s. 45)

Przypowieści Salomona 11:6

Epifania i Bazylea:

„Sprawiedliwość uprzejmych wybawia ich; ale przewrotni w złościach pojmani bywają” — Dobry charakter wiernych wybawi ich z wtórej śmierci; ale złe czyny usidlą grzeszników . (TP 1946, s. 45)

Przypowieści Salomona 11:7

Epifania i Bazylea:

„Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje.” — Gdy idący na wtórą śmierć umierają ich nadzieja kończy się na zawsze: jak również nadzieja nieusprawiedliwionych z wiary umiera, chociaż nie na zawsze. (TP 1946, s. 45)

Przypowieści Salomona 11:8

Epifania i Bazylea:

„Sprawiedliwy z ucisku wybawiony bywa; ale niepobożny przychodzi na miejsce jego.” — Tak jak Mardocheusz został wybawiony, z kłopotu. tak też są wierni; a jak Haman zajął miejsce w kłopocie tak też ci, co idą na wtórą śmierć. (TP 1946, s. 45)

Przypowieści Salomona 11:9

Epifania i Bazylea:

„Obłudnik usty kazi przyjaciela swego; ale sprawiedliwi umiejętnością wybawieni bywają” — Obłudnik słowami kusi przyjaciela swego; ale przez Prawdę wierni są wybawieni. (TP 1946, s. 45-46)

Przypowieści Salomona 11:10

Epifania i Bazylea:

„Z szczęścia sprawiedliwych miasto się weseli; a gdy giną niezbożni, bywa radość” — Gdy wiernym się powodzi, Kościół jako Boski rząd religijny w zarodku raduje się; ale gdy idący na wtórą śmierć umierają, głośno pochwalający wyrok Boży jest nad nimi. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:11

Epifania i Bazylea:

„Dla błogosławieństwa sprawiedliwych bywa wywyższone miasto; ale dla ust niepobożnych bywa wywrócone” — Przez dobre uczynki świętych, Kościół jako Boski rząd religijny w zarodku jest wywyższany, chociaż często był pobijany przez błędy idących na wtórą śmierć . (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:12

Epifania i Bazylea:

„Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy” — Ci, którym brak Prawdy gardzą bliźnimi; ale roztropni taktownie milczą. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Wiernego serca” — ruach, usposobienie, umysł.

Epifania i Bazylea:

„Obmówca obchodząc objawia tajemnice; ale kto jest wiernego serca, tai zwierzonej rzeczy.” — plotkarze wyjawiają rzeczy, które mają być zatrzymane w tajemnicy; ale wierni w duchu zatrzymują tajemnice. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:14

Epifania i Bazylea:

„Gdzie niemasz dostatecznej rady, lud upada; ale gdzie wiele radców, tam jest wybawienie.” — Gdzie brak jest dobrej rady ludzie błądzą; ale wiele potrzeba mądrych doradców, by zabezpieczyć człowieka w jego przedsięwzięciach. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Za obcego ręczy” — poręczając za kogoś lub podpisując.

Epifania i Bazylea:

„Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest” — Ten, co stronniczo popiera tego, co żąda władzy i panowania nad dziedzictwem Bożym, przyjdzie do smutku, i to co będzie ze zwolennikami Towarzystwa i innymi; ale ci, co się brzydzą szerzącym stronnictwem i sekciarstwem są bezpieczni. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:16

Epifania i Bazylea:

„Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa” — Wierny Kościół, pełen łaski, zachowuje honor Oblubienicy Chrystusowej ; a Chrystus, Głowa i Ciało, mocny w Boskim charakterze, zachowuje wszystkie majętności Dziedziców Bożych . (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:17

Epifania i Bazylea:

„Człowiek uczynny dobrze- czyni duszy swej; ale okrutnik trapi ciało swoje.” — Miłosierny lud Boży rozważnie wznosi się na wyższy stopień; a również osiąga miłosierdzie; ale ludzie twardego serca sprowadzają na siebie kłopot. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Zapłatę trwałą” — w przyszłym wieku.

Epifania i Bazylea:

„Niezbożnik czyni dzieło omylne; ale kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę trwałą” — Idący na wtórą śmierć wykonują błędy, którymi oszukują niestałych; ale ci, co postępują sprawiedliwie i miłościwie, dostąpią wielkich nagród. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:19

Epifania i Bazylea:

„Jako sprawiedliwość jest ku. żywotowi, tak kto naśladuje złości, bliski jest śmierci.” — Nałogowe wykonywanie sprawiedliwości i miłości przygotowuje lud Boży do żywota wiecznego; ale ci, co nałogowo wykonywają zło, przygotowują się na wieczną śmierć, wtórą śmierć. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:20

Epifania i Bazylea:

„Obrzydliwością są Panu przewrotni sercem; ale mu się podobają, którzy żyją bez zmazy” — Ci, co są przewrotnego serca, są obrzydliwością Bogu; ale ci; co są wierni w usprawiedliwieniu i poświęceniu rozweselają serce Boże. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Na pomoc weźmie” — mówiąc: w jedności siła.

„pomsty nie ujdzie” — lecz gniew Boży jest zawsze sprawiedliwy, połączony z miłosierdziem.

Epifania i Bazylea:

„Złośnik, choć sobie innych na pomoc weźmie, pomsty nie ujdzie; ale nasienie sprawiedliwych zachowane będzie” — Zjednoczony front członków wtórej śmieci nie uniknie zupełnej pomsty Bożej ; ale Nasienie Abrahamowe będzie wybawione od wszystkiego złego w wiecznym Królestwie Bożym. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:22

Epifania i Bazylea:

„Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni.” — Tak jak ozdoby Boże nie pasują tym, co brodzą w grzechu; tak piękno świątobliwości nie nadaje się sektom lewickim bez Ducha Prawdy . (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:23

Epifania i Bazylea:

„Żądza sprawiedliwych jest zawżdy ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, popędliwość” — Wierne nowe stworzenia starają się o osiągnięcie doskonałego charakteru; ale kara jest losem tych, co idą na wtórą śmierć. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Wżdy mu przybywa” — niekiedy w rzeczach materialnych, lecz zawsze to się dzieje w rzeczach duchowych.

„więcej nie trzeba” — zanadto dbały i skąpy.

„ubożeje” — czasem finansowo - zawsze duchowo.

Epifania i Bazylea:

„Nie jeden udziela szczodrze, a wżdy mu przybywa; a drugi skąpi więcej niż trzeba, a wżdy ubożeje” — Ci, co szczodrze udzielają z ich łaski, znajomości i służby przybywa im w tych błogosławieństwach; ale ci, co wstrzymują się od udzielania tych rzeczy, stają się duchowo ubogimi. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Sam będzie nasycony” — "Kto obficie sieje, obficie też żąć będzie". 2Kor.9:6.

Epifania i Bazylea:

„Człowiek szczodrobliwy bywa bogatszy: a kto nasyca, sam też będzie nasycony” — Chętni i wielcy dawcy powiększają swój zapas Boży; i ci, co obficie wylewają na drugich wody Prawdy, otrzymują ich tym więcej. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:26

Epifania i Bazylea:

„Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklina; ale błogosławieństwo nad głową tego, który je sprzedaje” — Ci, co wstrzymują od drugich chleb żywota źle będzie o nich mówione, przez tych, których oni zaniedbują; ale Bóg wyleje błogosławieństwo umysłu, serca i woli na tych, którzy handlują duchowo Prawdą. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:27

Epifania i Bazylea:

„Kto pilnie szuka dobrego, nabywa przyjaźni; ale kto szuka złego, przyjdzie nań.” — Ci, co gorliwie starają się o wyrobienie dobrych charakterów, wzrastają w łaskach u Boga; ale ci, Co starają się źle czynić, zło przypadnie na nich i zło żąć będą. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:28

Epifania i Bazylea:

„Kto ufa w bogactwach swych, ten upadnie; ale sprawiedliwi jako latorośl zielenieć się będą” — Ci, co ufają w swoje własne duchowe majętności, jako z przyczyny ich przyjęcia przez Boga, a nie przez zasługę Chrystusową, odpadną od łaski Boskiej ; ale ci którzy ufają w zasługę Chrystusową, przez którą zostali przyjęci przez Boga, wiernie wyrabiają sprawiedliwość i miłość, będą jako gałąź w Chrystusie, Krzewie Winnym, przynoszącą wiele owocu . (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:29

Epifania i Bazylea:

„Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu” — Czyniącym kłopot w zgromadzeniach wyjdzie na niekorzyść; a ci, którzy są bez Prawdy i jej Ducha staną się sługami miłujących Prawdę. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Kto naucza ludzi” — rozumnym i przykładnym życiem.

Epifania i Bazylea:

„Owoc sprawiedliwego jest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry jest” — Skutki jakie wierni wytwarzają, okazują się być życiodajne i zachowujące drugich; i ci, którzy pozyskują drugich dla prawdy, sprawiedliwości i świątobliwości okazują, iż mają Prawdę i jej Ducha. (TP 1946, s. 46)

Przypowieści Salomona 11:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Na ziemi” — w przyszłym wieku.

Epifania i Bazylea:

„Oto jeźli się sprawiedliwemu na ziemi nagroda staje, tedy daleko więcej niezbożnemu i grzesznikowi” — Wierni praktykujący miłość obowiązkową i bezinteresowną są wynagradzani Prawdą i jej Duchem; ale nagroda tych; co idą na wtórą śmierć i utracjuszów koron, będzie również w związku z Prawdą i jej Duchem -- pierwsi utracą je wiecznie, drudzy tymczasowo . (TP 1946, s. 46)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 11

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.