Przypowieści Salomona 21

Przypowieści Salomona, rozdział 21 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (31 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 21 — Biblia Gdańska

1 Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.

2 Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan, jest który serca waży.

3 Czynić sprawiedliwość i sąd, bardziej się Panu podoba, niżeli ofiara.

4 Wyniosłość oczu i nadętość serca, i oranie niepobożnych są grzechem.

5 Myśli pracowitego pewne dostatki przynoszą; ale każdego skwapliwego przynoszą pewną nędzę.

6 Zebrane skarby językiem kłamliwym są marnością pomijającą tych, którzy szukają śmierci.

7 Drapiestwo niezbożnych potrwoży ich; bo nie chcieli czynić to, co było sprawiedliwego.

8 Mąż, którego droga przewrotna, obcym jest; ale sprawa czystego jest prosta.

9 Lepiej jest mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.

10 Dusza niezbożnego pragnie złego, a przyjaciel jego nie bywa wdzięczny w oczach jego.

11 Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę.

12 Bóg daje przestrogę sprawiedliwemu na domie niezbożnika, który podwraca niezbożnych dla złości ich.

13 Kto zatula ucho swe na wołanie ubogiego, i on sam będzie wołał, a nie będzie wysłuchany.

14 Dar potajemnie dany uśmierza zapalczywość, i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja.

15 Radość się mnoży sprawiedliwemu, gdy się sąd odprawuje; ale strach tym, którzy czynią nieprawość.

16 Człowiek błądzący z drogi mądrości w zebraniu umarłych odpoczywać będzie.

17 Mąż, który dobrą myśl miłuje, staje się ubogim; a kto miłuje wino i olejki, nie zbogaci się.

18 Niezbożnik będzie okupem za sprawiedliwego, a za uprzejmych przewrotnik.

19 Lepiej mieszkać w ziemi pustej, niż z żoną swarliwą i gniewliwą.

20 Skarb pożądany i olej są w przybytku mądrego; ale głupi człowiek pożera go.

21 Kto naśladuje sprawiedliwości i miłosierdzia, znajduje żywot, sprawiedliwość i sławę.

22 Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.

23 Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.

24 Hardego i pysznego imię jest naśmiewca, który wszysko poniewoli i z pychą czyni.

25 Leniwego żądość zabija; bo ręce jego robić nie chcą.

26 Każdego dnia pała pożądliwością; ale sprawiedliwy udziela, a nie szczędzi.

27 Ofiara niepobożnych jest obrzydliwością , a dopieroż gdyby ją w grzechu ofiarował.

28 Świadek fałszywy zaginie; ale mąż dobry to, co słyszy, statecznie mówić będzie.

29 Mąż niezbożny zatwardza twarz swoję; ale uprzejmy sam sprawuje drogę swoję.

30 Niemasz mądrości, ani rozumu, ani rady przeciwko Panu.

31 Konia gotują na dzień bitwy; ale od Pana jest wybawienie.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 21

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 21:1

Epifania i Bazylea:

„Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.” — Serca posłanników z Parousii i Epifanii przez moc Bożą, spoczywały nad strumieniami Prawdy; i Bóg je skierował na takie drogi, jakie Sobie obrał. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:2

Epifania i Bazylea:

„Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan jest. który serca waży.” — Ludzie pozwalają na wszystkie kierunki swych usposobień; ale Pan jest ten, który próbuje serca. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:3

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 14 PAŹDZIERNIKA

Epifania i Bazylea:

„Czynić sprawiedliwość i sąd, bardziej się Panu podoba, niżeli ofiara.” — Bogu więcej się podoba nasze postępowanie według-Prawdy i sprawiedliwości, niż nasze ofiary niezgodne i nie połączone z nimi. (TP 1946, s. 66)

Źródła: MANNA - 14 PAŹDZIERNIKA

Przypowieści Salomona 21:4

Epifania i Bazylea:

„Wyniosłość oczu i nadętość serca, i oranie niepobożnych są grzechem.” — Wyniosłość poglądów i wywyższenie w sercu, które są dziełem idących na wtórą śmierć, są grzechem. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:5

Epifania i Bazylea:

„Myśli pracowitego pewne dostatki przynoszą; ale każdego skwapliwego przynoszą pewną nędzę.” — Plany pracowitych ludzi zamienione w czynność przynoszą obfity dobrobyt; ale nierozważny pośpiech ludzi sprowadza na nich nędzę. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:6

Epifania i Bazylea:

„Zebrane skarby językiem kłamliwym są marnością pomijającą tych, którzy szukają śmierci.” — Gromadzenie mniemanego duchowego skarbca przez oszukańcze nauki jest niekorzystną rzeczą ze strony tych, którzy będąc na drodze szukania ich, wpadają tylko do wtórej śmierci. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:7

Epifania i Bazylea:

„Drapiestwo niezbożnych potrwoży ich; bo nie chcieli czynić to, co było sprawiedliwego.” — Gwałtowność tych co idą na wtórą śmierć przyprowadza ich do zniszczenia, bo nie chcieli czynić tego, co jest Prawdą. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:8

Epifania i Bazylea:

„Mąż, którego droga przewrotna, obcym jest; ale sprawa czystego jest prosta.” — Droga bezbożnych jest przewrotna i obca drogom Bożym; ale praca czystego serca jest sprawiedliwa. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:9

Epifania i Bazylea:

„Lepiej jest mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną. swarliwą w domu przestronnym.” — Lepiej jest mieć mały obręb służby, niż służyć kłótliwym sektom wśród wielkiej liczby członków. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:10

Epifania i Bazylea:

„Dusza niezbożnego pragnie złego, a przyjaciel jego nie bywa wdzięczny w oczach jego.” — Sama istota, idących na wtórą śmierć, miłuje grzech; i staje się niełaskawą dla tych, którzy kiedyś byli jej braćmi. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:11

Epifania i Bazylea:

„Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę.” — Gdy karanie przypada na naśmiewcę, to niedojrzali stają się pouczeni Prawdą; ale gdy pouczony Prawdą jest karany, to czyni postęp w Prawdzie. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:12

Epifania i Bazylea:

„Bóg daje przestrogę sprawiedliwemu na domie niezbożnika, który podwraca niezbożnych dla złości ich.” — Bóg, On Sprawiedliwy, pilnie bada zgromadzenie, na którym się zgromadzają członkowie wtórej śmierci; i jest gotów zesłać nieszczęście na nich. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:13

Epifania i Bazylea:

„Kto zatula ucho swe na wołanie ubogiego, i on sam będzie wołał, a nie będzie wysłuchany.” — Ktokolwiek nie zwraca uwagi na wołania nieszczęśliwych przyjdzie w nieszczęście, i jego prośby nie będą wysłuchane. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:14

Epifania i Bazylea:

„Dar potajemnie dany uśmierza zapalczywość, i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja.” — Dar potajemnie dany uśmierza gniew, jak również wielką zapalczywość. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Ale strach” — przeciw teorii Uniwersalistów.

Epifania i Bazylea:

„Radość się mnoży sprawiedliwemu, gdy się sąd odprawuje; ale strach tym, którzy czynią nieprawość.” — Rozkoszą świątobliwych jest postępowanie według Prawdy; ale zniszczenie będzie cząstką zupełnie dobrowolnych grzeszników. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Z drogi mądrości” — gdy już raz był oświecony.

Epifania i Bazylea:

„Człowiek błądzący z drogi mądrości w zebraniu umarłych odpoczywać będzie.” — Dziecko Boże, które zupełnie odstąpi od drogi prawdziwej, będzie zgromadzone razem z tymi, którzy idą na wtórą śmierć. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:17

Epifania i Bazylea:

„Mąż, który dobrą myśl miłuje, staje się ubogim; a kto miłuje wino i olejki, nie zbogaci się.” — Lud Boży, który ma przyjemność w dogadzaniu sobie, wypadnie z wysokiego powołania do W.G.; a ci z nich, którzy mają upodobanie w ziemskich przepychach nie będą bogatymi względem Boga. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:18

Epifania i Bazylea:

„Niezbożnik będzie okupem za sprawiedliwego, a za uprzejmych przewrotnik.” — Ci, którzy idą na wtórą śmierć będą, jak Haman, zastępować w karze M.St., jak widzimy w Mardocheuszu; i będą zdrajcami, zamiast świątobliwymi. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:19

Epifania i Bazylea:

„Lepiej mieszkać w ziemi pustej, niż z żoną swarliwą i gniewliwą:” — Lepiej jest dla ludu Bożego być w odosobnionym stanie puszczy, niż być w spornym i gniewliwym systemie nominalnego kościoła. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:20

Epifania i Bazylea:

„Skarb pożądany i olej są w przybytku mądrego; ale głupi człowiek pożera go.” — Pożądane skarby Prawdy i jej Duch są w Kościele, przybytku Boskiego ludu pouczonego Prawdą; ale głupiec niszczy je wszystkie. (TP 1946, s. 66)

Przypowieści Salomona 21:21

Epifania i Bazylea:

„Kto naśladuje sprawiedliwości i miłosierdzia, znajduje żywot, sprawiedliwość i sławę.” — Kto wyrabia charakter na podobieństwo Boże osiągnie żywot, Ducha Prawdy i zaszczyt od Boga. (TP 1946, s. 66-67)

Przypowieści Salomona 21:22

Epifania i Bazylea:

„Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.” — Prawdą pouczona dusza zwycięża władze rządu kościelnego, prowadzonego przez mocarzy, i obala jego ufną potęgę. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 21:23

Epifania i Bazylea:

„Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.” — Kontrolowanie swoich wyrażeń i nauk zabezpiecza osobę przed uciskiem. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 21:24

Epifania i Bazylea:

„Hardego i pysznego imię jest naśmiewca, który wszystko poniewoli i z pychą czyni.” — Ten co postępuje złośliwie i pysznie, ma charakter osoby hardej i pysznej. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 21:25

Epifania i Bazylea:

„Leniwego żądość zabija; bo ręce jego robić nie chcą..” — Pragnienie próżnowania niszczy tego, który je ma; bo nie lubi pracować. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 21:26

Epifania i Bazylea:

„Każdego dnia pała pożądliwością; ale sprawiedliwy udziela, a nie szczędzi.” — Taki charakter ciągle błędnie i samolubnie pożąda czyichś rzeczy; ale świątobliwy daje bez szczędzenia ze swej majętności potrzebującym. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 21:27

Epifania i Bazylea:

„Ofiara niepobożnych jest obrzydliwością, a dopieroż gdyby ją w grzechu ofiarował.” — Usługi członka wtórej śmierci są bardzo obrzydliwe, szczególnie jeśli służy z rozmyślnie złą intencją. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 21:28

Epifania i Bazylea:

„Świadek fałszywy zaginie; ale mąż dobry to, co słyszy, statecznie mówić będzie.” — Nauczyciel błędu zaginie; ale kto słucha Prawdy będzie mówił Prawdę skutecznie. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 21:29

Epifania i Bazylea:

„Mąż niezbożny zatwardza twarz swoję; ale uprzejmy sam sprawuje drogę swoję.” — Ten, który idzie na wtórą śmierć rozśmiela swoją twarz; ale świątobliwy strzeże swoich nauk i praktyk właściwie. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 21:30

Epifania i Bazylea:

„Niemasz mądrości, ani rozumu, ani rady przeciwko Panu.” — Nie ma prawdy, rozsądku, ani planu, któremu by się powiodło przeciw Pańskiej opozycji. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 21:31

Epifania i Bazylea:

„Konia gotują na dzień bitwy; ale od Pana jest wybawienie.” — Nauki są zgotowane na czas sporu; ale Jehowie należy się zwycięstwo. (TP 1946, s. 67)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 21

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.