Przypowieści Salomona 9

Przypowieści Salomona, rozdział 9 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 9 — Biblia Gdańska

1 Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;

2 Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;

3 A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:

4 Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:

5 Pójdźcie, jedzcie chleb mój, i pijcie wino, którem roztworzyła.

6 Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.

7 Kto strofuje naśmiewcę, odnosi hańbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość.

8 Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.

9 Uczyń to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.

10 Początek mądrości jest bojaźń Pańska, a umiejętność świętych jest rozum.

11 Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.

12 Będzieszli mądrym, sobie będziesz mądrym; a jeźli naśmiewcą, ty sam szkodę odniesiesz.

13 Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;

14 A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,

15 Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:

16 Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:

17 Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy.

18 Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 9

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 9:1

Epifania i Bazylea:

„Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedem słupów swoich” — Mądrość Boża przygotowała plan Boży za swoje mieszkanie, składający się z siedmiu części Biblii: doktryny, przepisy, obietnice, napomnienia, proroctwa, historia i typy. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:2

Epifania i Bazylea:

„Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół przygotowała” — mądrość upełnomocniła Chrystusa i Kościół do ofiarowania ich człowieczeństwa jako ofiar za grzech, ofiar całopalenia, ofiar spokojnych, ofiar śniednych i mokrych, ofiar obracania, ofiar podnoszenia. i ofiar dobrowolnych; i zgodnie połączyła płytsze i głębsze myśli na czasie za pokarm dla ludu Bożego. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:3

Epifania i Bazylea:

„A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście mówiąc” — Prawda. wysyła swoich poświęconych, nawet do najdostojniejszych miejsc w religijnym rządzie lewickim, aby zgromadzili ich na ucztę. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:4

Epifania i Bazylea:

„Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi” — mówiąc, ktokolwiek jest bez prawdy niech przyjdzie na ucztę, zapraszając i tych którym brak rozsądku. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:5

Epifania i Bazylea:

„Pójdźcie, jedzcie chleb mój, i pijcie wino, którem roztworzyła” — aby przyszli na ucztę i brali udział w spożywaniu łatwych i .trudnych prawd, jakie były wielokrotnie przedstawione sposobem harmonijnym. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:6

Epifania i Bazylea:

„Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności” — by porzucili błąd, a otrzymali żywot przez chodzenie drogami rozsądku. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:7

Epifania i Bazylea:

„Kto strofuje naśmiewcę, odnosi hańbę; a kto strofuje niezbożnika odnosi zelżywość” — Prawda ostrzega przeciw strofowaniu naśmiewcy bo to przynosi hańbę dla samego siebie i przeciw strofowaniu członka wtórej śmierci, bo przynosi zelżywość. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie miał w nienawiści” — "Nie dawajcie psom tego co święte, ani rzucajcie pereł waszych przed wieprze, by ich nie podeptały nogami swymi, a obróciwszy się was nie poszarpały". Mat.7:6.

Epifania i Bazylea:

„Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował” — zabrania strofowania naśmiewcy, aby naśmiewca nie miał strofującego w nienawiści; ale posłuszny Prawdzie będzie strofującego miłował. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:9

Epifania i Bazylea:

„Uczyń to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym” — Nauczanie Prawdy człowieka mądrego powiększa jego zasób Prawdy. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Bojaźń Pańska” — czczenie Boga.

„początkiem mądrości” — czas wielkiego ucisku nauczy ludzkość tej najpierwszej i ważnej lekcji.

Epifania i Bazylea:

„Początek mądrości jest bojaźń Pańska, a umiejętność świętych jest rozum” — Cześć dla Boga jest gruntem, na którym człowiek buduje swoją strukturę Prawdy a poznanie rzeczy ze stanu spłodzenia z Ducha daje rozsądek. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:11

Epifania i Bazylea:

„Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota” — ponieważ Prawda Boża powiększa człowieka w łasce, znajomości, i owocności w służbie, przedłużając jego duchowe życie. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:12

Epifania i Bazylea:

„Będziesz mądrym, sobie będziesz mądrym; a jeśli naśmiewcą ty sam szkodę odniesiesz” — Jeżeli ktoś jest pouczony o Prawdzie, to czyni go inteligentnym na własną korzyść; lecz jeżeli ktoś szydzi z Prawdy to sam poniesie stratę. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:13

Epifania i Bazylea:

„Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka i nic nie umiejąca” — Przestrogi Salomona powtórzone przeciw wszetecznicy, przedstawiają przestrogi posłańca Epifanicznego powtórzone przeciw wszetecznym sektom lewickim. On je nazywa głupimi sektami które chełpią się swoją wielką znajomością Prawdy, lecz ich wymowa jest tylko głośną gadaniną, gdyż w rzeczywistości są nierozsądni i nieświadomi obecnej prawdy jaka przyświeca. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:14

Epifania i Bazylea:

„A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście” — One zajmują miejsca przy wejściu swoich kościołów, w publicznych miejscach swego religijnego rządu. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:15

Epifania i Bazylea:

„Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieżkami swymi, mówiąc” — ażeby zapraszać. takich co chcieliby wejść w kontakt z nimi, ale którzy idą drogą prawdy, sprawiedliwości i świątobliwości. (TP 1946, s. 44)

Przypowieści Salomona 9:16

Epifania i Bazylea:

„Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi” — dowodząc że im brak Prawdy jaką one wyznają i której mogą im udzielić. prosząc by zawrócili z drogi" i rozmyślali nad naukami, które przeciwnie do nauk ich wodzów, one upiększały je dodatkami, aby były powabniejsze dla wiernych; tym zaś, którym brak rozsądku one mówią. (TP 1946, s. 44-45)

Przypowieści Salomona 9:17

Epifania i Bazylea:

„Wody kradzione* słodsze są, a chleb pokątny** smaczniejszy” — że przeciwnie do myśli ich wodzów, one skradły powierzchowne myśli drugim, które są bardzo smaczne, jeżeli przyjęte potajemnie bez wiedzy ich wodzów o zdradzie, i że takie tajemne głębsze prawdy, zdradziecko przyjęte bez wiedzy ich wodzów, sprawiają przyjemność. Tym więc sposobem postępują drogą duchowego cudzołóstwa przeciw swoim wodzom. (TP 1946, s. 45)

Przypowieści Salomona 9:18

Paruzja (C.T. Russell):

„W głębokościach grobu” — szeol, zniszczenie (utracili męskość). Śmierć lub stan chorobliwy powstały z powodu zmysłowości.

Epifania i Bazylea:

„Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci których wezwała, są w głębokościach grobu” — ale tacy bezrozumni są nieświadomi tego, że umarli z wysokiego powołania znajdują się w ich sektach, a członkowie wtórej śmierci są ich tymczasowymi gośćmi. (TP 1946, s. 45)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 9

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.