G5087 — τίθημι (tithēmi)

Grecki czasownik τίθημι (tithēmi) — numer Stronga G5087 — występuje w Nowym Testamencie 96 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „położył”, „położyli”, „umieścił”, „kładę”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — czasownik:

to set, put, place
to place or lay
to put down, lay down
to bend down
to lay off or aside, to wear or carry no longer
to lay by, lay aside money
to set on (serve) something to eat or drink
to set forth, something to be explained by discourse
to make
to make (or set) for one's self or for one's use
to set, fix establish
to set forth
to establish, ordain

Definicja Stronga (ang.)

A prolonged form of a primary word θέω theō (which is used only as an alternate in certain tenses); to place (in the widest application, literally and figuratively; properly in a passive or horizontal posture, and thus different from G2476, which properly denotes an upright and active position, while G2749 is properly reflexive and utterly prostrate): - + advise, appoint, bow, commit, conceive, give, X kneel down, lay (aside, down, up), make, ordain, purpose, put, set (forth), settle, sink down.

Jak polska interlinia oddaje G5087

„położył” — 8 wystąpień
„położyli” — 8 wystąpień
„umieścił” — 6 wystąpień
„kładę” — 5 wystąpień
„kładzie” — 5 wystąpień
„położyłbym” — 5 wystąpień
„położywszy” — 5 wystąpień
„kłaść” — 3 wystąpienia
„położyć” — 3 wystąpienia
„położyłem” — 3 wystąpienia
„położyłeś” — 3 wystąpienia
„ustanowił” — 3 wystąpienia

Gdzie występuje G5087

Ewangelia Mateusza 5:15 — Ani zapalają świecy, i stawiają jej pod korzec, ale na świecznik, i świeci wszystkim, którzy są w domu.
Ewangelia Mateusza 12:18 — Oto ten sługa mój, któregom obrał, ten umiłowany mój, w którym się upodobało duszy mojej; położę ducha mojego na nim, a sąd narodom opowie;
Ewangelia Mateusza 14:3 — Albowiem Herod pojmawszy Jana, związał go był i wsadził do więzienia dla Herodyjady, żony Filipa, brata swego.
Ewangelia Mateusza 22:44 — Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.
Ewangelia Mateusza 24:51 — I odłączy go, a część jego położy z obłudnikami; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Ewangelia Mateusza 27:60 — I położył je w nowym grobie swoim, który był w opoce wykował; a przywaliwszy do drzwi grobowych kamień wielki, odszedł.
Ewangelia Marka 4:21 — Nadto mówił im: Izali przynoszą świecę, aby wstawiona była pod korzec albo pod łoże? izali nie dlatego, aby ją na świecznik wstawiono?
Ewangelia Marka 6:29 — Co gdy usłyszeli uczniowie jego, przyszli i wzięli ciało jego, i położyli je w grobie.
Ewangelia Marka 6:56 — A gdziekolwiek on wszedł do miasteczek, albo do miast, albo do wsi, kładli niemocne po ulicach, i prosili go, aby się tylko dotykali podołka szaty jego; a ile się go ich dotknęli, byli uzdrowieni.
Ewangelia Marka 10:16 — I biorąc je na ręce swoje, i kładąc na nie ręce, błogosławił im.
Ewangelia Marka 12:36 — Bo sam Dawid przez Ducha Świętego powiedział: Rzekł Pan Panu memu, siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.
Ewangelia Marka 15:19 — I bili głowę jego trzciną i plwali nań, a upadając na kolana, kłaniali mu się.
Ewangelia Marka 15:47 — Ale Maryja Magdalena, i Maryja, matka Jozesowa, patrzały, kędy go położono.
Ewangelia Marka 16:6 — Ale im on rzekł: Nie lękajcie się; Jezusa szukacie onego Nazareńskiego, który był ukrzyżowany; wstał z martwych, nie masz go tu; oto miejsce, gdzie go było położono.
Ewangelia Łukasza 1:66 — Tedy wszyscy, którzy o tem słyszeli, składali to do serca swego, mówiąc: Cóż to wżdy za dziecię będzie? I była z nim ręka Pańska.
Ewangelia Łukasza 5:18 — A oto mężowie nieśli na łożu człowieka powietrzem ruszonego, i szukali, jakoby go wnieść i postawić przed nim.
Ewangelia Łukasza 6:48 — Podobny jest człowiekowi dom budującemu, który kopał i wykopał głęboko, a założył grunt na opoce; a gdy przyszła powódź, otrąciła się rzeka o on dom, ale nie mogła go poruszyć; bo był założony na opoce.
Ewangelia Łukasza 8:16 — A żaden zapaliwszy świecę, nie nakrywa jej naczyniem, ani jej kładzie pod łoże, ale ją stawia na świeczniku, aby ci, którzy wchodzą, widzieli światło.
Ewangelia Łukasza 9:44 — Składajcie wy do uszów waszych słowa te: albowiem Syn człowieczy ma być wydany w ręce ludzkie.
Ewangelia Łukasza 11:33 — A nikt świecę zapaliwszy, nie stawia jej w skrytości, ani pod korzec, ale na świecznik, aby ci, którzy wchodzą, światło widzieli.
Ewangelia Łukasza 12:46 — Przyjdzie pan sługi onego dnia, którego się nie spodzieje, i godziny, której nie wie, i odłączy go, a część jego położy z niewiernymi.
Ewangelia Łukasza 14:29 — Aby snać, gdyby założył fundament, a dokończyć nie mógł, wszyscy którzy by to widzieli, nie poczęli się naśmiewać z niego,
Ewangelia Łukasza 19:21 — Bom się ciebie bał, żeś jest człowiek srogi; bierzesz, czegoś nie położył, a żniesz, czegoś nie siał.
Ewangelia Łukasza 19:22 — Tedy mu rzekł: Z ust twoich sądzę cię, zły sługo! Wiedziałeś, żem ja jest człowiek srogi, który biorę, czegom nie położył, a żnę, czegom nie siał.
Ewangelia Łukasza 20:43 — Aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.
Ewangelia Łukasza 21:14 — Przetoż złóżcie to do serc waszych, abyście przed czasem nie myślili, jako byście odpowiadać mieli.
Ewangelia Łukasza 22:41 — A sam oddalił się od nich, jakoby na ciśnienie kamieniem, a klęknąwszy na kolana, modlił się,
Ewangelia Łukasza 23:53 — I zdjąwszy je, obwinął je prześcieradłem a położył je w grobie w opoce wykowanym, w którym jeszcze nikt nigdy nie był położony.
Ewangelia Łukasza 23:55 — Poszedłszy też za nim i niewiasty, które były z nim przyszły z Galilei, oglądały grób, i jako było położone ciało jego.
Ewangelia Jana 2:10 — I rzekł mu: Każdy człowiek pierwej daje wino dobre, a gdy sobie podpiją, tedy podlejsze; a tyś dobre wino zachował aż do tego czasu.
Ewangelia Jana 10:11 — Jam jest on dobry pasterz; dobry pasterz duszę swoję kładzie za owce.
Ewangelia Jana 10:15 — Jako mię zna Ojciec i ja znam Ojca, i duszę moję kładę za owce.
Ewangelia Jana 10:17 — Dlatego mię miłuje Ojciec, iż ja kładę duszę moję, abym ją zasię wziął.
Ewangelia Jana 10:18 — Żaden jej nie bierze ode mnie, ale ja kładę ją sam od siebie; mam moc położyć ją i mam moc zasię wziąć ją. Toć rozkazanie wziąłem od Ojca mego.
Ewangelia Jana 11:34 — I rzekł: Gdzieście go położyli? Rzekli mu: Panie! pójdź, a oglądaj.
Ewangelia Jana 13:4 — Wstał od wieczerzy i złożył szaty, a wziąwszy prześcieradło, przepasał się.
Ewangelia Jana 13:37 — Tedy mu rzekł Piotr: Panie! czemuż teraz za tobą iść nie mogę? Duszę moję za cię położę.
Ewangelia Jana 13:38 — Odpowiedział mu Jezus: Duszę twoję za mię położysz? Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Nie zapieje kur, aż się mnie po trzykroć zaprzesz.
Ewangelia Jana 15:13 — Większej miłości nad tę żaden nie ma, jedno gdyby kto duszę swoję położył za przyjacioły swoje.
Ewangelia Jana 15:16 — Nie wyście mnie obrali, alem ja was obrał; i postanowiłem, abyście wyszli i przynieśli owoc, a owoc wasz aby trwał, i o cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu mojem, żeby wam dał.
Ewangelia Jana 19:19 — Napisał też Piłat i napis, i postawił nad krzyżem; a było napisane: Jezus Nazareński, król żydowski.
Ewangelia Jana 19:41 — A był na onem miejscu, gdzie był ukrzyżowany, ogród, a w ogrodzie grób nowy, w którym jeszcze nikt nie był położony.
Ewangelia Jana 19:42 — Przetoż tam dla dnia przygotowania żydowskiego, iż on grób był blisko, położyli Jezusa.
Ewangelia Jana 20:2 — I bieżała, a przyszła do Szymona Piotra i do onego drugiego ucznia, którego miłował Jezus, i rzekła im: Wzięli Pana z grobu, a nie wiemy, gdzie go położyli.
Ewangelia Jana 20:13 — Którzy jej rzekli: Niewiasto! czemu płaczesz? Rzekła im: Iż wzięli Pana mego, a nie wiem, gdzie go położyli.
Ewangelia Jana 20:15 — Rzekł jej Jezus: Niewiasto! czemu płaczesz? kogo szukasz? A ona mniemając, że był ogrodnik, rzekła mu: Panie! jeźliś go ty wziął, powiedz mi, gdzieś go położył, a ja go wezmę.
Dzieje Apostolskie 1:7 — Lecz on rzekł do nich: Nie wasza rzecz jest, znać czasy i chwile, które Ojciec w swojej mocy położył.
Dzieje Apostolskie 2:35 — Aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.
Dzieje Apostolskie 3:2 — A mąż niektóry będąc chromy, zaraz z żywota matki swojej był noszony, którego na każdy dzień sadzano u drzwi kościelnych, które zwano piękne, aby prosił jałmużny od tych, którzy wchodzili do kościoła.
Dzieje Apostolskie 4:3 — I wrzucili na nie ręce, a podali je do więzienia aż do jutra; bo już był wieczór.

Pokazano 50 z 96 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G5087 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.