G3982 — πείθω (peithō)

Grecki czasownik πείθω (peithō) — numer Stronga G3982 — występuje w Nowym Testamencie 55 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „jestem przekonany”, „zostali przekonani”, „będąc przekonany”, „Jesteśmy przekonani”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — czasownik:

persuade
to persuade, i.e. to induce one by words to believe
to make friends of, to win one's favour, gain one's good will, or to seek to win one, strive to please one
to tranquillise
to persuade unto, i.e. move or induce one to persuasion to do something
be persuaded
to be persuaded, to suffer one's self to be persuaded; to be induced to believe: to have faith: in a thing
to believe
to be persuaded of a thing concerning a person
to listen to, obey, yield to, comply with
to trust, have confidence, be confident

Definicja Stronga (ang.)

A primary verb; to convince (by argument, true or false); by analogy to pacify or conciliate (by other fair means); reflexively or passively to assent (to evidence or authority), to rely (by inward certainty): - agree, assure, believe, have confidence, be (wax) content, make friend, obey, persuade, trust, yield.

Jak polska interlinia oddaje G3982

„jestem przekonany” — 8 wystąpień
„zostali przekonani” — 5 wystąpień
„będąc przekonany” — 4 wystąpienia
„Jesteśmy przekonani” — 3 wystąpienia
„przekonawszy” — 3 wystąpienia
„pokładających ufność” — 2 wystąpienia
„pokładający ufności” — 2 wystąpienia
„przekonamy” — 2 wystąpienia
„przekonując” — 2 wystąpienia
„będąc przekonani” — 1 wystąpienie
„być przekonanym” — 1 wystąpienie
„być przekonanymi” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G3982

Ewangelia Mateusza 27:20 — Ale przedniejsi kapłani i starsi namówili lud, aby prosili o Barabbasza, a Jezusa, aby stracili.
Ewangelia Mateusza 27:43 — Dufał w Bogu, niechże go teraz wybawi, jeźli się w nim kocha; boć powiedział: Jestem Synem Bożym.
Ewangelia Mateusza 28:14 — A jeźliby się to do starosty doniosło, my go namówimy, a was bezpiecznymi uczynimy.
Ewangelia Marka 10:24 — Tedy uczniowie zdumieli się nad temi słowami jego. Lecz Jezus zaś odpowiadając, rzekł im: Dziatki! jakoż jest trudno tym, co ufają w bogactwach, wnijść do królestwa Bożego.
Ewangelia Łukasza 11:22 — Ale gdy mocniejszy nadeń nadszedłszy, zwycięży go, odejmuje wszystko oręże jego, w którem ufał, a łupy jego rozdaje.
Ewangelia Łukasza 16:31 — I rzekł mu: Ponieważ Mojżesza i proroków nie słuchają, tedy, choćby też kto zmartwychwstał, nie uwierzą.
Ewangelia Łukasza 18:9 — Rzekł też i do niektórych, którzy ufali sami w sobie, że byli sprawiedliwymi, a inszych za nic nie mieli, to podobieństwo:
Ewangelia Łukasza 20:6 — Jeźliż zasię rzeczemy, z ludzi, wszystek lud ukamionuje nas, ponieważ za pewne mają, że Jan jest prorokiem.
Dzieje Apostolskie 5:36 — Albowiem przed temi dniami powstał był Teudas, udawając się za coś, do którego się przywiązało mężów w liczbie około czterechset; którego zabito, a wszyscy, którzy z nim przestawali, rozproszeni są i wniwecz się obrócili.
Dzieje Apostolskie 5:37 — Po nim powstał Judas Galilejczyk za dni popisu i uwiódł wiele ludu za sobą; ale i on zginął, i wszyscy, którzy z nim przestawali, rozproszeni są.
Dzieje Apostolskie 5:40 — I usłuchali go. A zawoławszy Apostołów i ubiwszy je, zakazali, aby nie mówili w imieniu Jezusowem; i wypuścili je.
Dzieje Apostolskie 12:20 — A natenczas Herod myślił o wojnie przeciwko Tyryjczykom i Sydończykom; ale oni jednomyślnie przyszli do niego, a namówiwszy Blasta, podkomorzego królewskiego, prosili o pokój, dlatego iż kraina ich miała żywność z dzierżawy królewskiej.
Dzieje Apostolskie 13:43 — A po rozpuszczeniu zgromadzenia, poszło wiele Żydów i nabożnych nowowierników za Pawłem i Barnabaszem, którzy mówiąc do nich, radzili im, aby trwali w łasce Bożej.
Dzieje Apostolskie 14:19 — A nadeszli z Antyjochyi i z Ikonii Żydowie, którzy namówiwszy lud i ukamionowawszy Pawła, wywlekli za miasto, mniemając żeby umarł.
Dzieje Apostolskie 17:4 — I uwierzyli niektórzy z nich, a przyłączyli się do Pawła i do Syli, i wielkie mnóstwo nabożnych Greków, i niewiast przedniejszych niemało.
Dzieje Apostolskie 18:4 — Tedy miewał rozmowę w bóżnicy na każdy sabat i pozyskiwał i Żydy, i Greki.
Dzieje Apostolskie 19:8 — A wszedłszy do bóżnicy, mówił bezpiecznie przez trzy miesiące, nauczając i namawiając ich do królestwa Bożego.
Dzieje Apostolskie 19:26 — A widzicie i słyszycie, że nie tylko w Efezie, ale mało nie po wszystkiej Azyi ten Paweł namówił i odwrócił wielki lud, mówiąc: Że to nie są bogowie, którzy są rękami uczynieni.
Dzieje Apostolskie 21:14 — A gdy się on nie dał namówić, daliśmy pokój, mówiąc: Niech się stanie wola Pańska.
Dzieje Apostolskie 23:21 — Ale ty nie pozwalaj im tego; bo się nań nasadziło z nich więcej niż czterdzieści mężów, którzy się klątwą zawiązali, iż nie mają ani jeść ani pić, ażby go zabili; i są już w pogotowiu, czekając od ciebie odpowiedzi.
Dzieje Apostolskie 26:26 — Wie bowiem i król o tych rzeczach, przed którym bezpiecznie mówię, gdyż nie tuszę, aby co z tych rzeczy u niego było tajno, ponieważ się to nie w kącie działo.
Dzieje Apostolskie 26:28 — Zatem Agrypa rzekł do Pawła: Mało byś mnie nie namówił, żebym został chrześcijaninem.
Dzieje Apostolskie 27:11 — Jednak setnik więcej ufał sprawcy okrętu i sternikowi, niż temu, co Paweł powiadał.
Dzieje Apostolskie 28:23 — A postanowiwszy mu dzień, przyszło ich do niego do gospody niemało, którym z doświadczeniem wykładał królestwo Boże, namawiając ich do tych rzeczy, które są o Jezusie, z zakonu Mojżeszowego i z proroków, od poranku aż do wieczora.
Dzieje Apostolskie 28:24 — Tedy niektórzy uwierzyli temu, co mówił, a niektórzy nie uwierzyli.
List do Rzymian 2:8 — A zaś swarliwym i prawdzie nieposłusznym, lecz posłusznym niesprawiedliwości, odda zapalczywość i gniew;
List do Rzymian 2:19 — I masz za to, żeś jest wodzem ślepych, światłością tych, którzy są w ciemności;
List do Rzymian 8:38 — Albowiem pewienem tego, iż ani śmierć, ani żywot, ani Aniołowie, ani księstwa, ani mocarstwa, ani teraźniejsze ani przyszłe rzeczy,
List do Rzymian 14:14 — Wiem i upewnionym jest przez Pana Jezusa, iż nie masz nic przez się nieczystego, tylko temu, który mniema co być nieczystem, to temu nieczyste jest.
List do Rzymian 15:14 — A pewienem, bracia moi! i ja sam o was, że jesteście i wy sami pełni dobroci, napełnieni wszelką znajomością, i możecie jedni drugich napominać.
2 List do Koryntian 1:9 — Owszem i sami w sobie mieliśmy wyrok śmierci, abyśmy nie ufali sami w sobie, ale w Bogu, który wzbudza umarłych;
2 List do Koryntian 2:3 — A tomci wam napisał, abym przyszedłszy, nie miał smutku z tych, z których miałbym się weselić; pewien będąc o was wszystkich, że radość moję wszyscy za swoję macie.
2 List do Koryntian 5:11 — Przetoż wiedząc o tym strachu Pańskim, ludzi do wiary namawiamy, a Bogu jawnymi jesteśmy; i mam nadzieję, iż w sumieniach waszych jawnymi jesteśmy.
2 List do Koryntian 10:7 — Na toż tylko, co przed oczyma jest, patrzycie? Mali kto tę nadzieję o sobie, iż jest Chrystusowy, niechże też to sam z siebie uważa, iż jako on jest Chrystusowy, tak też i my Chrystusowymi jesteśmy.
List do Galacjan 1:10 — Albowiem terazże do ludzi was namawiam, czyli do Boga? Albo szukamli, abym się podobał ludziom? Zaiste, jeźlibym się jeszcze ludziom chciał podobać, nie byłbym sługą Chrystusowym.
List do Galacjan 3:1 — O głupi Galatowie! Któż was omamił, abyście prawdzie nie byli posłuszni, którym przed oczyma Jezus Chrystus przedtem był wymalowany, i między wami ukrzyżowany?
List do Galacjan 5:7 — Bieżeliście dobrze; któż wam przeszkodził, abyście nie byli posłusznymi prawdzie?
List do Galacjan 5:10 — Ja mam nadzieję o was w Panu, iż nic inszego rozumieć nie będziecie; a ten, który was turbuje, odniesie sąd, ktokolwiek jest.
List do Filipian 1:6 — Pewien tego będąc, iż ten, który począł w was dobrą sprawę, dokona aż do dnia Jezusa Chrystusa.
List do Filipian 1:14 — A wiele ich z braci w Panu serca nabywszy z moich związek, śmielszymi są, bez bojaźni mówić słowo.
List do Filipian 1:25 — A będąc tego pewien, wiem, iż zostanę i z wami wszystkimi pomieszkam ku waszemu pomnożeniu i weselu wiary,
List do Filipian 2:24 — A mam ufność w Panu, że i sam w rychle do was przyjdę.
List do Filipian 3:3 — Albowiem my jesteśmy obrzezaniem, którzy duchem służymy Bogu i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, a w ciele nie ufamy.
List do Filipian 3:4 — Aczci i ja w ciele mam ufanie; jeźli kto inszy zda się mieć ufanie w ciele, bardziej ja,
2 List do Tesaloniczan 3:4 — A ufamy w Panu o was, iż to, co wam rozkazujemy, i czynicie i czynić będziecie.
2 List do Tymoteusza 1:5 — Przywodząc sobie na pamięć onę, która w tobie jest, nieobłudną wiarę, która pierwej mieszkała w babce twojej Loidzie i w matce twojej Eunice, a pewienem, że i w tobie mieszka.
2 List do Tymoteusza 1:12 — Dla której też przyczyny te rzeczy cierpię; aleć się nie wstydzę, gdyż wiem, komum uwierzył i pewienem, iż on mocen jest tego, czego mi się powierzył, strzec aż do onego dnia.
List do Filemona 1:21 — Pewien będąc posłuszeństwa twego, pisałem ci, wiedząc, że i więcej, niż mówię uczynisz.
List do Hebrajczyków 2:13 — I zasię: Ja w nim ufać będę; a zasię: Oto ja i dzieci, które mi dał Bóg.
List do Hebrajczyków 6:9 — A wszakże, najmilsi! pewniśmy o was coś lepszego i zbawienia bliższego, chociaż tak mówimy.

Pokazano 50 z 55 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G3982 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.