2 List do Tymoteusza 1

2 List do Tymoteusza, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 List do Tymoteusza 1 — Biblia Gdańska

1 Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa przez wolę Bożą, według obietnicy żywota onego, który jest w Chrystusie Jezusie;

2 Tymoteuszowi, miłemu synowi, niech będzie łaska, miłosierdzie i pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, Pana naszego.

3 Dziękuję Bogu, któremu służę z przodków w czystem sumieniu, że cię bez przestanku wspominam w prośbach moich, w nocy i we dnie,

4 Żądając cię widzieć, wspominając na twoje łzy, abym był radością napełniony,

5 Przywodząc sobie na pamięć onę, która w tobie jest, nieobłudną wiarę, która pierwej mieszkała w babce twojej Loidzie i w matce twojej Eunice, a pewienem, że i w tobie mieszka.

6 Dla której przyczyny przypominam ci, abyś wzniecał dar Boży, który w tobie jest przez włożenie rąk moich.

7 Albowiem nie dał nam Bóg Ducha bojaźni, ale mocy i miłości, i zdrowego zmysłu.

8 Przetoż nie wstydź się za świadectwo Pana naszego, ani za mię, więźnia jego, ale cierp złe z Ewangieliją według mocy Bożej.

9 Który nas zbawił i powołał powołaniem świętem, nie według uczynków naszych, ale według postanowienia swego i łaski, która nam jest dana w Chrystusie Jezusie przed czasy wiecznemi.

10 A teraz objawiona jest przez okazanie się zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który i śmierć zgładził, i żywot na jaśnię wywiódł, i nieśmiertelność przez Ewangieliję,

11 Której jam jest postanowiony kaznodzieją i Apostołem, i nauczycielem pogan.

12 Dla której też przyczyny te rzeczy cierpię; aleć się nie wstydzę, gdyż wiem, komum uwierzył i pewienem, iż on mocen jest tego, czego mi się powierzył, strzec aż do onego dnia.

13 Zatrzymaj wzór zdrowych słów, któreś ode mnie usłyszał, w wierze i w miłości, która jest w Chrystusie Jezusie.

14 Strzeż dobrego pokładu przez Ducha Świętego, który w nas mieszka.

15 Wiesz to, iż mię odstąpili wszyscy, którzy są w Azyi, z których jest Fygellus i Hermogenes.

16 Niech da Pan miłosierdzie swoje Onezyforowemu domowi, iż mię często ochłodził i za łańcuch mój się nie wstydził;

17 Ale będąc w Rzymie, bardzo mię pilno szukał i znalazł.

18 Niech mu Pan da, aby znalazł miłosierdzie u Pana w on dzień; a ty lepiej wiesz, jako mi wiele usługiwał w Efezie.

Komentarz do rozdziału: 2 List do Tymoteusza 1

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 List do Tymoteusza 1:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Miłemu synowi” — Tymoteusz około tego czasu był mężczyzną w wieku około 40 lat, był on przyprowadzony do znajomości Prawdy przez Apostoła Pawła, gdy był młodzieńcem szesnastoletnim.

2 List do Tymoteusza 1:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Twoje łzy” — Gdyśmy się rozłączyli w Efezie dla korzyści Prawdy.

2 List do Tymoteusza 1:5

Paruzja (C.T. Russell):

„I w tobie” — Naturalny wynik był z dziedziczności.

2 List do Tymoteusza 1:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Wzniecał” — Wzbudził, rozpalił.

„Dar” — Dary ducha, które były powszechnymi w pierwotnym Kościele.

„Włożenie rąk” — Fakt, że Apostoł Paweł miał moc udzielania darów ducha świętego, jest dowodem niezbitym, że był on wybranym przez Pana na miejsce Judasza, ponieważ nikt inny jak tylko apostołowie mieli władzę udzielania tych darów.

Epifania i Bazylea:

„przez włożenie rąk moich” — włożenie rąk w Biblii ma trzy znaczenia: (TP 1938, s. 70,71) 1/ reprezentacja (tzn, że ten na kogo wkładam ręce reprezentuje mnie 3Moj.8:14; 16:21), (TP 1938, s. 70,71) 2/ udzielanie władzy lub daru (Dz.8:15-24; 1Tym.4:14; Żyd.6:2), (TP 1938, s. 70,71) 3/ zatwierdzenie, rekomendację, ręczenie za, gwarantowanie za (4Moj.8:10; 1Tym.5:22). (TP 1938, s. 70,71) W tym wierszu włożenie rąk występuje w drugim znaczeniu. (TP 1938, s. 70,71)

2 List do Tymoteusza 1:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie dał ducha” — Usposobienie.

„Bojaźń” — Zwątpienie, brak wiary, brak ducha świętego. Cenny sługa lecz nieznośny pan: trzymaj swego domowego psa za drzwiami twojego serca, by pilnował twoich kosztowności, jak świętobliwości, radości, pokoju, miłości i przyjaźni.

„Ale mocy” — Czyniąc nas zdolnymi "ku zburzeniu miejsc obronnych", 2 Kor.10:4.

„I miłości” — Nie miłości naturalnej ludzkiej, bo ta przeważnie jest samolubna, lecz dobrotliwą, ofiarniczą miłość.

„Zdrowego zmysłu” — Wynika z tego, że świat w ogólności nie posiada ducha zdrowego zmysłu. Gdy posiadamy w nas Słowo Boże, to ono jest zdolne wypełnić wszystkie dążenia i cele naszego życia, czyniąc nas zdolnymi stopniowo prostować nasze błędne zapatrywania. Z Boskiego punktu zapatrywania liczy się to za nowy zmysł. Duch demonów stara się, by zrujnować umysł ludzki i uczynić go niezdrowym.

Źródła: MANNA - 22 MAJA

Epifania i Bazylea:

„nie dał nam Bóg Ducha” — [pneuma]; oznacza: umysł, serce, usposobienie, wolę. (TP 1985, s. 29)

„ale mocy” — Lud Boży posiada ducha mocy w tym znaczeniu, iż ma silną wolę. Posiada taką siłę woli, która objawia się w samokontroli i cierpliwości. (TP 1992, s. 51)

„i miłości” — Lud Boży ma ducha miłości w znaczeniu pozostawania w harmonii z Ojcowskim duchem samoofiary i w ten sposób poświęca się z właściwych motywów i dla właściwych celów. (TP 1992, s. 51)

„i zdrowego zmysłu” — Lud Boży posiada ducha zdrowego zmysłu, ponieważ ma mądre usposobienie. (TP 1992, s. 51) ... mądre usposobienie to usposobienie podobne do Bożego. Usposobienie, które ma właściwą ocenę wszystkiego i ma właściwego ducha u jej podstaw. To właśnie jest Boskim usposobieniem. (TP 1992, s. 51)

Źródła: MANNA - 22 MAJA

2 List do Tymoteusza 1:9

Epifania i Bazylea:

„Który” — Bóg. (TP 1973, s. 14)

„nas zbawił i powołał powołaniem świętym... według postanowienia swego i łaski, która nam jest dana w Chrystusie Jezusie przed czasy wiecznemi” — [przed zapoczątkowaniem świata, podaje Biblia ang.]; W tym ustępie Pisma Św. jest mowa o Planie i łaskach, które Bóg przygotował dla Swego ludu przed zapoczątkowaniem świata, a które są jasno objawione przez Epifanię, jasne świecenie, czyli przez jasne nauczanie Jezusa o osobach, zasadach i rzeczach. Wśród rzeczy jasno objawionych przez Jezusa za pośrednictwem Ewangelii, Boskiej Prawdy, Św. Paweł (w w.10) wymienia życie i nieśmiertelność. (TP 1973, s. 14)

2 List do Tymoteusza 1:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Śmierć zgładził” — Złamał jej moc jaką miała nad człowiekiem. Śmierć nie jest przyjacielem, ale wrogiem.

„Żywot wywiódł” — Restytucję, naprawienie albo powstanie ze stanu zniszczenia tych, co dojdą do żywota jako doskonałe ludzkie istoty, a co wyobrażone jest przez pokój królowej w Wielkiej Piramidzie. "A gdy człowiek umrze izali żyć będzie", Joba 14:14.

„Nieśmiertelność” — Greckie słowo "aptharsia" oznacza: nieskazitelność, stan Boskiej natury przeciwny śmierci. Jest to "nagroda" o którą członkowie Kościoła ubiegają się. Wyobrażone to jest przez pokój króla w Wielkiej Piramidzie.

„Na jaśnię” — Uczynił dostępnym.

„Przez Ewangelię” — Wąska droga prowadząca do żywota wiecznego nie była otwartą, aż przyszedł Jezus.

Epifania i Bazylea:

„śmierć zgładził” — złamał jej szpony nad człowiekiem. (TP 1961, s. 29) łamiąc i znosząc jej władzę nad człowiekiem. (TP 1979, s. 22)

„i żywot na jaśnie wywiódł” — Nauki Jezusa i Apostołów wywiodły na jaśnie życie -- restytucję, albo przywrócenie do życia całej ludzkości, które jest oparte na zasłudze ofiary Odkupiciela. (TP 1961, s. 29) podczas Żniwa Żydowskiego. (TP 1973, s. 32)

„i nieśmiertelność” — Boska natura, stan nie podlegający śmierci, zniszczeniu i skażeniu, w którym posiada się życie wrodzone - "żywot w samym sobie". (TP 1961, s. 29) Biblia przeczy w tej kwestii deizmowi także i dlatego, że prawda na temat nieśmiertelności została po raz pierwszy objawiona przez naszego Pana poprzez ewangelię (2 Tym.1:10), podczas gdy błąd deizmu na temat świadomej nieśmiertelnej egzystencji dla wszystkich ludzi w stanie śmierci był wyznawany przez ponad 2000 lat przed Chrystusem i jest wyznawany aż dotąd, - E1. 451

Źródła: TP 61'29; 73'32; 79'22;

2 List do Tymoteusza 1:12

Paruzja (C.T. Russell):

„On mocen jest” — Chrystus zdolny jest nadzieję nowego żywota dopilnować.

„Onego dnia” — Dnia Chrystusowego, tysiącletniego dnia.

2 List do Tymoteusza 1:15

Paruzja (C.T. Russell):

„W Azji” — Prawdopodobnie, iż policzony w to zbiór w Antiochii.

Literatura o rozdziale 2 List do Tymoteusza 1

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 List do Tymoteusza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.