2 List do Tymoteusza 2

2 List do Tymoteusza, rozdział 2 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (26 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 List do Tymoteusza 2 — Biblia Gdańska

1 Przetoż ty, synu mój! zmacniaj się w łasce, która jest w Chrystusie Jezusie;

2 A coś słyszał ode mnie przed wieloma świadkami, tegoż się powierz wiernym ludziom, którzy by sposobni byli i inszych nauczać.

3 Przetoż ty cierp złe, jako dobry żołnierz Jezusa Chrystusa.

4 Żaden, który żołnierkę służy, nie wikle się sprawami tego żywota, aby się temu, od którego za żołnierza przyjęty jest, podobał.

5 A choćby się też kto potykał, nie bywa koronowany, jeźliby się przystojnie nie potykał.

6 Oracz, który pracuje, ma najprzód pożytki odbierać.

7 Rozumiej, co mówię, a Pan niech ci da we wszystkiem wyrozumienie.

8 Pamiętaj, iż Jezus Chrystus powstał z martwych, który jest z nasienia Dawidowego, według Ewangielii mojej,

9 W której cierpię złe, jakoby złoczyńca, aż do związek; aleć słowo Boże nie jest związane.

10 Przetoż wszystko znoszę dla wybranych, aby i oni zbawienia dostąpili, które jest w Chrystusie Jezusie, z chwałą wieczną.

11 Wierna jest ta mowa; albowiem jeźliśmy z nim umarli, z nim też żyć będziemy.

12 Jeźli cierpimy, z nim też królować będziemy; jeźli się go zapieramy, i on się nas zaprze.

13 Jeźliśmy niewiernymi, on wiernym zostaje i zaprzeć samego siebie nie może.

14 Te rzeczy przypominaj, oświadczając przed obliczem Pańskiem, aby się nie wdawali w spory około słów, co ku niczemu nie jest pożyteczne, tylko ku podwróceniu tych, którzy słuchają.

15 Staraj się, abyś się doświadczonym stawił Bogu robotnikiem, który by się nie zawstydził i który by dobrze rozbierał słowo prawdy.

16 A świeckim próżnomównościom czyń wstręt; albowiem postępują ku większej niepobożności.

17 A mowa ich szerzy się jako kancer (rak), z których jest Hymeneusz i Filetus,

18 Którzy względem prawdy celu uchybili, gdy powiadają, iż się już stało zmartwychwstanie i podwracają wiarę niektórych.

19 A wszakże mocny stoi grunt Boży, mając tę pieczęć: Zna Pan, którzy są jego; i Niech odstąpi od niesprawiedliwości wszelki, który mianuje imię Chrystusowe.

20 A w wielkim domu nie tylko są naczynia złote i srebrne, ale też drewniane i gliniane, a niektóre ku uczciwości, drugie zasię ku zelżywości.

21 Jeźliby tedy kto samego siebie oczyścił od tych rzeczy, będzie naczyniem ku uczciwości, poświęconem i użytecznem Panu, do wszelkiej dobrej sprawy zgotowanem.

22 Chroń się też pożądliwości młodzieńczych, a naśladuj sprawiedliwości, wiary, miłości, pokoju z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca.

23 Chroń się też gadek głupich i nieumiejętnych, wiedząc, iż rodzą zwady.

24 Ale sługa Pański nie ma być zwadliwy, lecz ma być układny przeciwko wszystkim, sposobny ku nauczaniu, złych cierpliwie znaszający;

25 Który by w cichości nauczał tych, którzy się sprzeciwiają, owaby im kiedy Bóg dał pokutę ku uznaniu prawdy,

26 Aby obaczywszy się, wywikłali się z sidła dyjabelskiego, od którego pojmani są ku czynieniu woli jego.

Komentarz do rozdziału: 2 List do Tymoteusza 2

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 List do Tymoteusza 2:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Cierp złe” — Ubóstwo, skromne pożywienie i ciężka służba.

„Dobry żołnierz” — Nieczuły na włąsne chęci i potrzeby, zapalony entuzjazmem dla sprawy, której się podjął służyć. Nie żołnierz pozostający na pensji, ale prowadzący walkę przeciw grzechowi i błędom. Nie wzdryga się przed głodem, pragnieniem, nagością, ranami ani śmiercią, bo "co mdłego u świata jest, to Bóg wybrał", 1 Kor.1:27.

Źródła: MANNA - 28 MARCA

Epifania i Bazylea:

„żołnierz Jezusa Chrystusa” — Jezus jest wodzem, a Jego Ciało Żołnierzami w Bożej armii Prawdy i sprawiedliwości. (TP 1960, s. 17)

Źródła: MANNA - 28 MARCA

2 List do Tymoteusza 2:4

Epifania i Bazylea:

„Żaden, który żołnierkę służy” — Jezus jest wodzem, a Jego Ciało Żołnierzami w Bożej armii Prawdy i sprawiedliwości. (TP 1960, s. 17)

2 List do Tymoteusza 2:5

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 7 SIERPNIA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 7 SIERPNIA

2 List do Tymoteusza 2:7

Paruzja (C.T. Russell):

„A Pan” — Którego pomoc nam jest niezbędną, abyśmy mogli odnieść korzyści z badania Słowa Bożego.

2 List do Tymoteusza 2:10

Paruzja (C.T. Russell):

„dla wybranych” — słowo "wybrani" określa tych, którzy pozostaną wiernymi w wysokim powołaniu.-34, 57

2 List do Tymoteusza 2:11

Epifania i Bazylea:

„jeśliśmy z nim umarli” — Umrzeć z naszym Panem znaczy kłaść życie w ofierze na korzyść Planu Bożego, tak jak On to czynił, w tej samej formie, z tych samych przyczyn i w tym samym duchu. (TP 1961, s. 69)

2 List do Tymoteusza 2:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Jeśli cierpimy” — Będziemy "współdziedzicami Chrystusowymi jeżeli tylko z Nim cierpimy", Rzym.8:17.

„Z Nim królować” — Mieć udział w podobieństwie, chwale i radości Pana. "Do czego was powołał przez ewangelię naszą ku dostąpienia chwały Pana naszego Jezusa Chrystusa", 2 Tes.2:14. "Tedy i wy z Nim okażecie się w chwale", Kol.3:4. Królestwo Boże nie może nastać aż będzie obecny król.

„Zapieramy się Go” — "Udają, że Boga znają, ale uczynkami swymi tego się zapierają", Tytus 1:16.

Epifania i Bazylea:

„Jeśli cierpimy” — Cierpieć z Nim znaczy ponosić podobne fizyczne wyczerpanie, umysłowe smutki i fizyczne gwałty dokonywane dla tych samych powodów. (TP 1961, s. 69)

2 List do Tymoteusza 2:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Zaprzeć siebie” — "Niemożebne aby Bóg kłamał", Żyd.6:18.

Epifania i Bazylea:

„i zaprzeć samego siebie nie może” — Gdyby Bóg uczynił naszego Pana równym Sobie, chociażby w jednym szczególe, to przez to samo uczyniłby coś co jest niemożliwością uczynić nawet dla Niego, bo pozbawiłby się tytułu Boga, Byłoby to zaparciem się Samego Siebie, czego On nie może uczynić. (TP 1958, s. 129)

2 List do Tymoteusza 2:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Staraj się” — Badaj naukę, badaj własną sprawę i postępowanie, chroń siebie i drugich od błędów, od ducha światowego i staraj się by pomagać drugim na wąskiej drodze. Modlić się i prosić Boga o światłość bez badania Słowa Bożego jest niedorzecznością; tak samo jest badanie bez proszenia Boga o błogosławieństwo i Jego kierownictwo przy badaniu. Modlitwa i badanie muszą zawsze iść w parze.

„Dobrze rozbierał” — Prawda dobrze rozbierana i właściwie przedstawiona wzbudza poszanowanie nawet u jej przeciwników.

Źródła: MANNA - 20 GRUDNIA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 20 GRUDNIA

2 List do Tymoteusza 2:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Hymeneusz i Filetus” — Poprzednicy papiestwa.

2 List do Tymoteusza 2:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Zmartwychwstanie” — Jedna z najważniejszych doktryn Nowego Testamentu.

2 List do Tymoteusza 2:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Którzy są Jego” — Prawdziwy Kościół. "Ci będą moi, mówi Pan Zastępów", Malachiasz 3:17. "Zna Pan drogę sprawiedliwych", Psalm 1:6. "On swoje własne owce z imienia woła", Jan 10:3.

„Wzywa mię” — "Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego nadaremno", 2 Moj.20:7.

„Chrystusowe” — Przedstawiciel Boga Jehowy.

„Od niesprawiedliwości” — Od wszystkiego, co jest złe w stosunku do wiary, do prowadzenia się i do obyczajów.

2 List do Tymoteusza 2:20

Paruzja (C.T. Russell):

„W wielkim domu” — Dom Boży, dom wiary.

„Naczynia złote” — Małe Stadko.

„Srebrne” — Wielkie Grono.

„Drewniane i gliniane” — Ci, co będą na poziomie ludzkim, ziemskim.

Epifania i Bazylea:

„A w wielkim domu” — Wielki dom figuralnego Aarona (3 Moj. 16:6; 4 Moj. 17:2,3; 3:6—9,17—20) składał się z jego synów i trzech figuralnych klas Lewitów: Kaatytów, Merarytów i Gersonitów. Zgodnie z tym w wielkim domu naszego Wielkiego Wysokiego Kapłana znajdują się cztery klasy przez nich wyobrażone. (TP 1967, s. 37)

„naczynia” — do zastosowania na Wiek Ewangelii, br. Russell oświadczył: „Myślą Apostoła zdaje się być, że niektórzy z ludu Pańskiego postępując drogą, którą On nakreślił i będąc całkowicie zaopatrzeni w Słowo Prawdy oraz zdolni do słusznego dzielenia go dla drugich, staną się naczyniami zaszczytu w służbie Pańskiej nawet już w obecnym czasie. Przeciwnie zaś, niektórzy — będąc kiedyś ludem Bożym, prawdziwie poświęceni Bogu, ale zaniedbawszy te ważne zasady i stawszy się całkowicie samowolni — staną się naczyniami pohańbienia nadającymi się ku zniszczeniu (Rzym. 9:21—23)”. (TP 1973, s. 67,68)

„złote” — M.St. W Boskiej naturze. (TP 1984, s. 126)

„srebrne” — W.G. (TP 1984, s. 126)

„drewniane” — St.G. (TP 1984, s. 126)

„gliniane” — M.G. (TP 1984, s. 126)

„a” — dodatkowo. (TP 1960, s. 53)

„niektóre ku uczciwości” — wierna klasa restytucyjna -- "owce" (Mat.25:31-40). (TP 1960, s. 53)

„drugie zasię ku zelżywości” — "kozły" z przyszłego Wieku (Mat.25:41-46). (TP 1960, s. 53) (Na 1000-lecie): „kozły” z Mat. 25: 41—46, klasa Wtórej Śmierci z Tysiąclecia. (TP 1973, s. 67,68) (Na po 1000-leciu): W zastosowaniu po Tysiącleciu nie będzie żadnych naczyń pohańbienia nadających się do zniszczenia, ponieważ wszyscy niezbożni będą zniszczeni (Ps. 145:20; 107:42; Żyd. 2:14; Obj. 20:3,7—9). Jak więc mamy zrozumieć „wielki dom” z 2 Tym. 2:20 jako stosujący się do czasu po Tysiącleciu? Odnosząc się do Rzym. 9:21, br. Russell wykazuje, że naczynia ku „zelżywości” mogą być zrozumiane jako ku „mniejszej czci” (w polskim tomie podane jest ku „mniejszej chwale”). (TP 1973, s. 67,68)

2 List do Tymoteusza 2:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Od tych rzeczy” — Od wszystkich grzechów, lecz w tej szczególnej sprawie od fałszywych nauk wyżej wzmiankowanych. "Od świeckiej próżności ... głupich gadek ... i sporów pohamuj się, albowiem są niepożyteczne i próżne", 1 Tym.6:20; Tytus 3:9.

„Ku uczciwości” — Przez udzielenie szczególnej pomocy i sposobności służenia, której inaczej nie byłyby jego.

Źródła: MANNA - 22 GRUDNIA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 22 GRUDNIA

2 List do Tymoteusza 2:22

Epifania i Bazylea:

... P: W 2 Tym. 2:22 czytamy: "... naśladuj sprawiedliwości, wiary, miłości, pokoju, z tymi, którzy wzywają Chrystusa z czystego serca." Bardzo proszę o podanie komentarza do tego napomnienia.

O: Nie tylko powinniśmy postępować właściwie na początku, ale mamy również naśladować sprawiedliwość podczas naszego biegu. Ani przez moment nie możemy postępować niesprawiedliwie; za jakąkolwiek cenę, prawość i sprawiedliwość musi być naszym celem. Lecz tutaj z niektórymi może powstać trudność. Być może oni nie wiedzą, w jaki sposób sprawiedliwie sądzić - zbyt łatwo ulegają sądzeniu na podstawie pogłosek lub powierzchownego wyglądu, czy też przyjmują osąd osób podobnych uczonym w piśmie i faryzeuszom, jak to czynił tłum, który krzyczał: "Niech będzie ukrzyżowany". "Krew jego na nas i na dziatki nasze." Gdyby naśladowali sprawiedliwość, dostrzegliby charakter Pana w jego dobrych dziełach i wspaniałych słowach żywota. Zobaczyliby Go - dalece do bycia bluźniercą - jako "świętego, niewinnego, niepokalanego, odłączonego od grzeszników" (Żyd. 7:26). Dostrzegliby, że Jego oskarżyciele byli pobudzeni przez zawiść i nienawiść. (SB 2004, 106)

2 List do Tymoteusza 2:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Sposobny ku nauczaniu” — Niech miecz duchowy tnie.

Źródła: MANNA - 4 SIERPNIA

Epifania i Bazylea:

„sposobny ku nauczaniu” — nauczanie przyprowadza innych do wiedzy i zrozumienia niezależnie od metody (wykład, rozmowa, pytania i odpowiedzi, gestykulacja, pantomima itd.). (TP 1924, s. 52)

Źródła: MANNA - 4 SIERPNIA

2 List do Tymoteusza 2:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Aby nauczał” — Karmił trzodę Bożą we właściwym czasie, unikając nauczycieli, którzyby chcieli panować nad Jego dziedzictwem. Zobacz w.24 - MANNA

Epifania i Bazylea:

Zobacz w.24 - MANNA

... P: Proszę o wyjaśnienie zwrotu: " ... z cichością naprawiając przeciwników" (2 Tym. 2:25).

„O” — W kontekście tego wersetu (ww. 24- 26) czytamy: "Ale sługa Pański nie ma wdawać się w spory, lecz powinien być łagodny w stosunku do wszystkich, zdolny do nauczania, cierpliwy, z cichością pouczając tych, którzy się sprzeciwiają; być może Bóg da im kiedyś pokutę ku poznaniu prawdy; i żeby mogli wyzwolić się z sideł diabła, który ich zniewala do czynienia jego woli." Powyższe tłumaczenie z Wersji Króla Jakuba [KJV] nie oddaje myśli Apostoła tak dobrze, jak czynią to inne przekłady. The Emphatic Diaglott wydany przez Benjamina Wilsona przedstawia tę myśl tak: "Z cichością naprawiając przeciwników". Apostoł kieruje te słowa do sług Pana, dając im radę, jak mają postępować w stosunku do tych, którzy sprzeciwiają się im oraz Ewangelii, którą głoszą. Kiedy oponenci się sprzeciwiają sługom Pana, Paweł radzi, aby nie odpowiadali z zawziętością, z gniewem, złośliwie, wojowniczo, spornie lub wyniośle. Przeciwnie, on zachęca, aby pouczali i naprawiali w cichości. Możemy zdefiniować cichość jako łagodną uległość umysłu, serca i woli. Cicha osoba jest pokorna i daje się pouczyć, ale niekoniecznie słaba. Pismo Święte pokazuje, że Jezus i Mojżesz mieli dużo cichości, a wcale nie byli słabi (Mat. 11:29; 4 Moj. 12:3). Dla lepszego zrozumienia cichości, do której stosuje się 2 Tym. 2:25, prosimy zajrzeć do Sztandaru Biblijnego z września 2003 r., str. 102. Błogosławieństwa cichości Dlaczego Apostoł kładzie nacisk na to, żeby odpowiadać opozycji z cichością? Odpowiedź znajdziemy w ostatniej części wersetu 25 oraz w w. 26: ... być może Bóg da im kiedyś pokutę ku poznaniu prawdy; i żeby mogli wyzwolić się z sideł diabła, który ich zniewala do czynienia jego woli. Postawa chrześcijanina w stosunku do przeciwników powinna być pełna gotowości niesienia pomocy, mając na celu udzielenie im pomocy do uleczenia siebie, do przyjęcia Słowa Bożego i do uwolnienia się spod wpływu Przeciwnika. Chociaż część opozycji może postępować mniej lub bardziej rozmyślnie, większość jednak wynika z zaślepienia i nieświadomości, jak uznali to Apostołowie Piotr i Paweł (Dz. 3:17; 2 Kor. 4:4). Zwracanie się do przeciwników wojowniczo w naturalny sposób skłania przeciwnika do umocnienia się w opozycji i może udaremnić nasze wysiłki przyjścia z pomocą. Z drugiej strony, uprzejma odpowiedź daje odwrotny skutek Końcowy wynik jest bardziej owocny w służbie Panu, Jego Słowu i jakiemuś bliźniemu. Jedna rzecz, która pomoże nam trwać w cichości i pokorze, to pamiętanie o tym, że w pewnym czasie może my sami byliśmy w opozycji do Pana, Jego Słowa i Jego Ludu. Nawet jeżeli tak nie było, to mamy Biblijne i historyczne przykłady oponentów, którzy wskutek łaski i miłosierdzia Pana przemienili się z wrogów i przeciwników w przyjaciół i zwolenników. Klasycznym przykładem może być Apostoł Paweł i jego doświadczenie z całą pewnością pomogło mu w zdobyciu kwalifikacji, pozwalających na zwracanie się do sług Pana w taki sposób. - SB 2004. 11.

2 List do Tymoteusza 2:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Sidła diabelskiego” — W którego istnienie wielu nie wierzy.

„Woli jego” — Jeżeli ludzie poddadzą się pod jego władzę. W Tysiącleciu wszyscy ludzie będą widzieć i rozumieć skutki szatańskiej działalności z przeszłości.

Literatura o rozdziale 2 List do Tymoteusza 2

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 List do Tymoteusza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.