G2398 — ἴδιος (idios)

Grecki przymiotnik ἴδιος (idios) — numer Stronga G2398 — występuje w Nowym Testamencie 113 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „osobności”, „własną”, „własne”, „własnym”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — przymiotnik:

• pertaining to one's self, one's own, belonging to one's self

Definicja Stronga (ang.)

Of uncertain affinity; pertaining to self, that is, one's own ; by implication private or separate: - X his acquaintance, when they were alone, apart, aside, due, his (own, proper, several), home, (her, our, thine, your) own (business), private (-ly), proper, severally, their (own).

Jak polska interlinia oddaje G2398

• „osobności” — 14 wystąpień
• „własną” — 11 wystąpień
• „własne” — 11 wystąpień
• „własnym” — 11 wystąpień
• „własnych” — 10 wystąpień
• „swoim” — 7 wystąpień
• „swoich” — 6 wystąpień
• „własnego” — 6 wystąpień
• „własnej” — 6 wystąpień
• „własnemu” — 5 wystąpień
• „swoje” — 4 wystąpienia
• „swojego” — 4 wystąpienia

Gdzie występuje G2398

• Ewangelia Mateusza 9:1 — Tedy wstąpiwszy w łódź, przewiózł się, i przyszedł do miasta swego;
• Ewangelia Mateusza 14:13 — To usłyszawszy Jezus, ustąpił stamtąd w łodzi na miejsce puste osobno; a usłyszawszy lud, szli za nim z miast pieszo.
• Ewangelia Mateusza 14:23 — A rozpuściwszy lud, wstąpił na górę z osobna, aby się modlił; a gdy był wieczór, sam tam był.
• Ewangelia Mateusza 17:1 — A po sześciu dniach wziął Jezus Piotra i Jakóba i Jana, brata jego, i wprowadził je na górę wysoką osobno.
• Ewangelia Mateusza 17:19 — Tedy przystąpiwszy uczniowie do Jezusa osobno, rzekli mu: Czemużeśmy go my wygnać nie mogli?
• Ewangelia Mateusza 20:17 — A wstępując Jezus do Jeruzalemu, wziął z sobą dwanaście uczniów na osobne miejsce w drodze, i rzekł im:
• Ewangelia Mateusza 22:5 — Ale oni zaniedbawszy odeszli, jeden do roli swojej, a drugi do kupiectwa swego;
• Ewangelia Mateusza 24:3 — A gdy siedział na górze oliwnej, przystąpili do niego uczniowie osobno, mówiąc: Powiedz nam, kiedy się to stanie, i co za znak przyjścia twego i dokonania świata?
• Ewangelia Mateusza 25:14 — Albowiem jako człowiek precz odjeżdżający zwołał sług swoich i oddał im dobra swoje;
• Ewangelia Mateusza 25:15 — I dał jednemu pięć talentów, a drugiemu dwa, a drugiemu jeden, każdemu według przemożenia jego, i zaraz precz odjechał.
• Ewangelia Marka 4:34 — A bez podobieństwa nie mówił do nich; wszakże uczniom swym wszystko z osobna wykładał.
• Ewangelia Marka 6:31 — I rzekł im: Pójdźcie wy sami osobno na miejsce puste, a odpocznijcie trochę; bo ich wiele było, co przychodzili, i odchodzili, tak iż nie mieli wolnego czasu, żeby jedli.
• Ewangelia Marka 6:32 — I odjechali w łodzi na miejsce puste osobno.
• Ewangelia Marka 7:33 — A wziąwszy go Pan od ludu osobno, włożył palce swoje w uszy jego, a plunąwszy dotknął się języka jego;
• Ewangelia Marka 9:2 — A po sześciu dniach wziął z sobą Jezus Piotra, Jakóba i Jana, i wiódł je na górę wysoką same osobno, i przemienił się przed nimi.
• Ewangelia Marka 9:28 — A gdy wszedł w dom, pytali go osobno uczniowie jego: Czemużeśmy go wygnać nie mogli?
• Ewangelia Marka 13:3 — A gdy siedział na górze oliwnej przeciwko kościołowi, pytali go osobno Piotr, i Jakób, i Jan, i Andrzej:
• Ewangelia Marka 15:20 — A gdy się z niego naśmiali, zewlekli go z szarłatu, i oblekli go w szaty jego własne, i wiedli go, aby go ukrzyżowali.
• Ewangelia Łukasza 2:3 — I szli wszyscy, aby popisani byli, każdy do miasta swego.
• Ewangelia Łukasza 6:41 — A czemuż widzisz źdźbło w oku brata twego, a balki, która jest w oku twojem, nie baczysz?
• Ewangelia Łukasza 6:44 — Gdyż każde drzewo z owocu własnego poznane bywa; boć nie zbierają z ciernia figów, ani z głogu zbierają winnych gron.
• Ewangelia Łukasza 9:10 — A wróciwszy się Apostołowie, powiadali mu, cokolwiek czynili. A on wziąwszy je z sobą, ustąpił osobno na miejsce puste przy mieście, które zowią Betsaida.
• Ewangelia Łukasza 10:23 — Tedy obróciwszy się do uczniów, rzekł im z osobna: Błogosławione oczy, które widzą, co wy widzicie.
• Ewangelia Łukasza 10:34 — A przystąpiwszy zawiązał rany jego, a nalawszy oliwy i wina, i włożywszy go na bydlę swoje, wiódł go do gospody, i miał staranie o nim.
• Ewangelia Jana 1:11 — Do swej własności przyszedł, ale go właśni jego nie przyjęli.
• Ewangelia Jana 1:41 — Ten najpierw znalazł Szymona, brata swego własnego, i rzekł mu: Znaleźliśmy Mesyjasza, co się wykłada Chrystus.
• Ewangelia Jana 4:44 — Albowiem sam Jezus świadectwo wydał, iż prorok w ojczyźnie swojej nie jest we czci.
• Ewangelia Jana 5:18 — Dlatego tedy tem więcej szukali Żydowie, jakoby go zabili, nie tylko, iż gwałcił sabat, ale że i Ojca swego powiadał być Bogiem, czyniąc się równym Bogu.
• Ewangelia Jana 5:43 — Jam przyszedł w imieniu Ojca mego, a nie przyjmujecie mnie: jeźliżby przyszedł inny w imieniu swojem, onego przyjmiecie.
• Ewangelia Jana 7:18 — Ktoć z samego siebie mówi, chwały własnej szuka; ale kto szuka chwały tego, który go posłał, ten jest prawdziwy, a nie masz w nim niesprawiedliwości.
• Ewangelia Jana 8:44 — Wyście z ojca dyjabła i pożądliwości ojca waszego czynić chcecie; onci był mężobójcą od początku i w prawdzie nie został, bo w nim prawdy nie masz: gdy mówi kłamstwo, z swego własnego mówi, iż jest kłamcą i ojcem kłamstwa.
• Ewangelia Jana 10:3 — Temu odźwierny otwiera i owce słuchają głosu jego, a on swoich własnych owiec z imienia woła i wywodzi je.
• Ewangelia Jana 10:4 — A gdy wypuści owce swoje, idzie przed niemi, a owce idą za nim; bo znają głos jego.
• Ewangelia Jana 10:12 — Lecz najemnik i ten, który nie jest pasterzem, którego nie są owce własne, widząc wilka przychodzącego, opuszcza owce i ucieka, a wilk porywa i rozprasza owce.
• Ewangelia Jana 13:1 — A przed świętem wielkanocnem wiedząc Jezus, iż przyszła godzina jego, aby przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoje, którzy byli na świecie, aż do końca umiłował je.
• Ewangelia Jana 15:19 — Byście byli z świata, świat, co jest jego, miłowałby; lecz iż nie jesteście z świata, alem ja was wybrał z świata, przetoż was świat nienawidzi.
• Ewangelia Jana 16:32 — Oto przyjdzie godzina; owszem już przyszła, że się rozproszycie każdy do swego, a mię samego zostawicie; lecz nie jestem sam, bo Ojciec jest ze mną.
• Ewangelia Jana 19:27 — Potem rzekł uczniowi: Oto matka twoja! a od onej godziny wziął ją on uczeń do siebie.
• Dzieje Apostolskie 1:7 — Lecz on rzekł do nich: Nie wasza rzecz jest, znać czasy i chwile, które Ojciec w swojej mocy położył.
• Dzieje Apostolskie 1:19 — I było to jawne wszystkim mieszkającym w Jeruzalemie, tak iż nazwano onę rolę własnym ich językiem Akieldama, to jest rola krwi.
• Dzieje Apostolskie 1:25 — Aby przyjął cząstkę usługiwania tego i apostolstwa, z którego wypadł Judasz, aby odszedł na miejsce swoje.
• Dzieje Apostolskie 2:6 — A gdy się stał ten głos, zeszło się mnóstwo ludzi i strwożyli się, że je słyszał każdy z nich mówiące własnym językiem swoim.
• Dzieje Apostolskie 2:8 — A jakoż my od nich słyszymy każdy z nas swój własny język, w którymeśmy się urodzili?
• Dzieje Apostolskie 3:12 — Co widziąc Piotr, przemówił do ludu: Mężowie Izraelscy! cóż się temu dziwujecie, albo czemu się nam tak pilnie przypatrujecie, jakobyśmy to własną mocą albo pobożnością uczynili, aby ten chodził?
• Dzieje Apostolskie 4:23 — A gdy je wypuszczono, przyszli do swoich i oznajmili im, cokolwiek do nich przedniejsi kapłani i starsi mówili.
• Dzieje Apostolskie 4:32 — A onego mnóstwa wierzących było serce jedno i dusza jedna, a żaden z majętności swoich nie zwał nic swojem własnem, ale mieli wszystkie rzeczy spólne.
• Dzieje Apostolskie 13:36 — Albowiemci Dawid za wieku swego usłużywszy woli Bożej, zasnął i przyłączony jest do ojców swoich, a widział skażenie.
• Dzieje Apostolskie 20:28 — Pilnujcież tedy samych siebie i wszystkiej trzody, w której was Duch Święty postanowił biskupami, abyście paśli zbór Boży, którego nabył przez własną krew.
• Dzieje Apostolskie 21:6 — A pożegnawszy się jedni z drugimi, wstąpiliśmy w okręt, a oni się wrócili do domu.
• Dzieje Apostolskie 23:19 — Tedy hetman wziąwszy go za rękę i ustąpiwszy na stronę, wywiadywał się: Cóż to jest, co mi masz powiedzieć?

Pokazano 50 z 113 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G2398 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.