1 Księga Mojżeszowa 9

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 9 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (29 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 9 — Biblia Gdańska

1 I błogosławił Bóg Noego, i syny jego, i rzekł im: Rozradzajcie się, i rozmnażajcie się, i napełniajcie ziemię.

2 A strach wasz i bojaźń wasza będzie nad wszelkiem zwierzęciem ziemi, i nad wszystkiem ptastwem niebieskiem, i nad wszystkiem, co się rucha na ziemi, i nad wszystkiemi rybami morskiemi: w rękę waszę podane są.

3 Wszystko co się rucha, i co żyje, wam będzie na pokarm, jako jarzynę zieloną, dałem wam to wszystko.

4 Wszakże mięsa z duszą jego, która jest krew jego, jeść nie będziecie.

5 A zaiste krwi waszej, dusz waszych szukać będę, z ręki każdej bestyi szukać jej będę: także z ręki człowieczej, z ręki każdego brata jego będę szukał duszy człowieczej.

6 Kto wyleje krew człowieczą, przez człowieka krew jego wylana będzie: bo na wyobrażenie Boże uczynion jest człowiek.

7 A wy rozradzajcie się, i rozmnażajcie się, rozpładzajcie się na ziemi, i mnóżcie się na niej.

8 Tedy rzekł Bóg do Noego, i do synów jego z nim, mówiąc:

9 A Ja, oto Ja stanowię przymierze moje z wami, i z nasieniem waszem po was.

10 I z każdą duszą żywiącą, która jest z wami: w ptastwie, w bydle, i w każdem zwierzęciu ziemi, które są z wami, ze wszystkich, co wyszły z korabia, aż do każdego zwierzęcia na ziemi.

11 I postanowię przymierze moje z wami; a nie będzie zatracone więcej wszelkie ciało wodami potopu; i nie będzie więcej potop na skażenie ziemi.

12 Tedy rzekł Bóg: To jest znak przymierza, który Ja dawam między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą, która jest z wami, w rodzaje wieczne.

13 Łuk mój położyłem na obłoku, który będzie na znak przymierza między mną, i między ziemią.

14 I stanie się, gdy wzbudzę ciemny obłok nad ziemią, a ukaże się łuk na obłoku:

15 Że wspomnę na przymierze moje, które jest między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą w każdem ciele; i nie będą więcej wody na potop, ku wytraceniu wszelkiego ciała.

16 Będzie tedy łuk on na obłoku, i wejrzę nań, abym wspomniał na przymierze wieczne, między Bogiem i między wszelką duszą żywiącą w każdem ciele, które jest na ziemi.

17 Zatem rzekł Bóg do Noego: Tenci jest znak przymierza, którem postanowił między mną, i między wszelkiem ciałem, które jest na ziemi.

18 A byli synowie Noego, którzy wyszli z korabia, Sem, i Cham, i Jafet; a Cham jest ojcem Chanaan.

19 Ci trzej synowie Noego, przez które się napełniła ludem wszystka ziemia.

20 Tedy Noe począł uprawiać ziemię, i nasadził winnicę.

21 Potem pił wino; a upiwszy się, odkrył się w namiocie swoim.

22 A ujrzawszy Cham, ojciec Chanaanów, nagość ojca swego, oznajmił to dwom braciom swoim na dworze.

23 Tedy wziąwszy Sem i Jafet szatę, a włożywszy ją oba na ramiona swe, szli wspak, i zakryli nagość ojca swego; a oblicza ich odwrócone były, że nagości ojca swego nie widzieli.

24 A ocuciwszy się Noe z wina swego, gdy się dowiedział, co mu uczynił syn jego młodszy, rzekł:

25 Przeklęty Chanaan, sługą sług braci swojej będzie.

26 Rzekł też: Błogosławiony Pan Bóg Semów, a niech będzie Chanaan sługą ich.

27 Niech rozszerzy Bóg Jafeta, i niech mieszka w namieciech Semowych a niech Chanaan sługą ich.

28 I żył Noe po potopie trzy sta lat, i pięćdziesiąt lat.

29 I było wszystkich dni Noego, dziewięć set lat, i pięćdziesiąt lat, i umarł.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 9

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 9:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Będzie wam na pokarm” — dopóki ludzkość będzie w stanie upadłym z powodu upadku pierwszych rodziców.

1 Księga Mojżeszowa 9:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Mięsa z duszą jego” — [Nephesh], życie, dusza.

„Która jest krew jego” — Krew reprezentuje życie, duszę.

1 Księga Mojżeszowa 9:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Duszę żywiącą” — [Nephesh], istoty mające czucie, jak człowiek.

1 Księga Mojżeszowa 9:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Na skażenie ziemi” — Istniejący porządek rzeczy.

Epifania i Bazylea:

„na skażenie ziemi” — symbolicznej ziemi, czyli społeczeństwa, ponieważ literalna ziemia nigdy nie była, ani nigdy nie będzie zniszczona. (TP 1935, s. 52)

1 Księga Mojżeszowa 9:12

Epifania i Bazylea:

„znak” — symbol. (TP 1962)

1 Księga Mojżeszowa 9:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Łuk mój położyłem” — Do potopu woda okalająca ziemię nie pozwalała na uformowanie się tęczy.

Epifania i Bazylea:

„między ziemią” — dotyczy symbolicznej ziemi, czyli społeczeństwa, ponieważ literalna ziemia nigdy nie była, ani nigdy nie będzie zniszczona. (TP 1935, s. 52)

1 Księga Mojżeszowa 9:14

Epifania i Bazylea:

„nad ziemią” — dotyczy symbolicznej ziemi, czyli społeczeństwa, ponieważ literalna ziemia nigdy nie była, ani nigdy nie będzie zniszczona. (TP 1935, s. 52)

1 Księga Mojżeszowa 9:16

Epifania i Bazylea:

„na ziemi” — dotyczy symbolicznej ziemi, czyli społeczeństwa, ponieważ literalna ziemia nigdy nie była, ani nigdy nie będzie zniszczona. (TP 1935, s. 52)

1 Księga Mojżeszowa 9:17

Epifania i Bazylea:

„na ziemi” — dotyczy symbolicznej ziemi, czyli społeczeństwa, ponieważ literalna ziemia nigdy nie była, ani nigdy nie będzie zniszczona. (TP 1935, s. 52)

1 Księga Mojżeszowa 9:18

Epifania i Bazylea:

„Sem” — poświęceni. (TP 1950, s. 25)

„Cham” — nieusprawiedliwieni. (TP 1950, s. 25)

„Jafet” — usprawiedliwieni. (TP 1950, s. 25)

1 Księga Mojżeszowa 9:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Pił wino, upiwszy się” — Gdy powłoka wodna otaczająca ziemię spadła podczas potopu, spowodowała atmosferę, w której wiele rzeczy ulega fermentacji, oddziaływując także ujemnie na długość życia ludzkiego. Ta zmiana atmosferyczna oddziałała na wino, wytwarzając w nim alkohol. Noe nie wiedząc o tej przemianie po wypiciu wina, upił się.

1 Księga Mojżeszowa 9:27

Epifania i Bazylea:

„Niech rozszerzy Bóg Jafeta, niech mieszka w namiociech Semowych, a niech będzie Chanaan sługą ich” — Noe i jego żona przedstawiają Jezusa, Głowę i Kościół, Jego Ciało. W tym związku Sem, Jafet i Cham oraz ich żony przedstawiają kolejno klasy: Starożytnych Godnych, Wielką Kompanię i Młodocianych Godnych w wodzach i członkach. Te klasy w Tysiącleciu będą brały udział w radosnej służbie ponownego napełniania Ziemi i błogosławienia wszystkich narodów. (TP 1980, s. 22) Bóg Wielką Kompanię bardzo powiększy w liczbie, pracy i wpływie (rozszerzy ... Jafeta), udzieli jej przywileju publicznego rzecznictwa, które przedtem posiadało Maluczkie Stadko, a także da jej Prawdę tego ostatniego (niech mieszka w namieciech Semowych) i jej podda obozowców (sługa). W związku z tym występuje stwierdzenie, że „członkowie gwiezdni częściowo będą służyć Wielkiej Kompanii i że Wielka Kompania dokona reszty, skoro ostatni członek Gwiezdny (z Maluczkiego Stadka] opuści świat ... po czym Wielka Kompania będzie musiała usługiwać sobie sama przy pomocy bezpośredniej służby pochodzącej od członka gwiezdnego”. (TP 1980, s. 22)

1 Księga Mojżeszowa 9:28

Epifania i Bazylea:

W połączeniu z w 29. (TP 1967, s. 58)

„I żył Noe po potopie trzysta lat i pięćdziesiąt” — (w 29 - "I było wszystkich dni Noego, dziewięćset lat i pięćdziesiąt lat, i umarł"); że Wielkie Grono jest wyższą klasą w Boskiej ocenie, niż Młodociani Godni i że ono otrzymało specjalny urząd nauczania obecnie, gdy Małe Stadko opuściło ziemię, jest pokazane w ogólnej liczbie lat życia Noego, tj. 350 + 950, czyli l 300 lat, które są liczbami (7 + 6) x 10 x 10 lat. Zdaje się to pokazywać, że nasz Pan w Swoich członkach gwiezdnych (7), a później przez Wielkie Grono (6), będzie służył dwom wybranym klasom o naturze niższej od Boskiej: Wielkiemu Gronu (10) i Młodocianym Godnym (10). (TP 1967, s. 58)

1 Księga Mojżeszowa 9:29

Epifania i Bazylea:

W połączeniu z w 28. (TP 1967, s. 58)

„I było wszystkich dni Noego, dziewięćset lat i pięćdziesiąt lat, i umarł” — (w 28 - "I żył Noe po potopie trzysta lat i pięćdziesiąt"); że Wielkie Grono jest wyższą klasą w Boskiej ocenie, niż Młodociani Godni i że ono otrzymało specjalny urząd nauczania obecnie, gdy Małe Stadko opuściło ziemię, jest pokazane w ogólnej liczbie lat życia Noego, tj. 350 + 950, czyli 1300 lat, które są liczbami (7 + 6) x 10 x 10 lat. Zdaje się to pokazywać, że nasz Pan w Swoich członkach gwiezdnych (7), a później przez Wielkie Grono (6), będzie służył dwom wybranym klasom o naturze niższej od Boskiej: Wielkiemu Gronu (10) i Młodocianym Godnym (10). (TP 1967, s. 58)

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 9

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.