1 Księga Mojżeszowa 8

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 8 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (22 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 8 — Biblia Gdańska

1 I wspomniał Bóg na Noego i na wszystkie zwierzęta, i na wszystko bydło, które było z nim w korabiu; i przywiódł Bóg wiatr na ziemię, a zastanowiły się wody.

2 I zawarte są źródła przepaści, i okna niebieskie, i zahamowany jest deszcz z nieba.

3 I wróciły się wody z wierzchu ziemi idąc, i wracając się; i opadły wody po skończeniu stu i pięćdziesięciu dni.

4 I odpoczął korab miesiąca siódmego, siedemnastego dnia tegoż miesiąca, na górach Ararad.

5 A wody ściekały i opadały, aż do dziesiątego miesiąca, dziesiątego bowiem miesiąca, pierwszego dnia, okazały się wierzchy gór.

6 I stało się po skończeniu czterdziestu dni, otworzył Noe okno korabia, które był uczynił.

7 I wypuścił kruka, który tam i sam latając, zasię się wracał, aż oschły wody na ziemi.

8 Potem wypuścił gołębicę od siebie, aby obaczył, jeźli opadły wody z wierzchu ziemi.

9 Ale nie znalazłszy gołębica odpocznienia stopie nogi swojej, wróciła się do niego do korabia; jeszcze bowiem wody były po wszystkiej ziemi; i wyciągnąwszy rękę swoję, wziął ją, i wniósł ją do siebie do korabia.

10 A poczekawszy jeszcze drugie siedem dni, po wtóre wypuścił gołębicę z korabia.

11 I wróciła do niego gołębica pod wieczór; a oto, różdżka oliwy urwana w uściech jej; a tak poznał Noe, że opadły wody z wierzchu ziemi.

12 I czekał jeszcze drugie siedem dni, i wypuścił gołębicę, która się więcej nie wróciła do niego.

13 I stało się sześćsetnego i pierwszego roku, miesiąca pierwszego, dnia pierwszego, oschły wody z ziemi; i zdjął Noe przykrycie korabia, a ujrzał, że osechł wierzch ziemi.

14 A miesiąca wtórego, dwudziestego siódmego dnia tegoż miesiąca, oschła ziemia.

15 I rzekł Bóg do Noego, mówiąc:

16 Wynijdź z korabia, ty, i żona twoja, i synowie twoi, i żony synów twoich z tobą.

17 Wszystkie zwierzęta, które są z tobą, z wszelkiego ciała, z ptastwa i z bydła, i z wszelkiej gadziny, płazającej się po ziemi, wywiedź z sobą, a niech się rozpładzają na ziemi, i niech rosną, i rozmnażają się na ziemi.

18 I wyszedł Noe, i synowie jego, i żona jego, i żony synów jego z nim.

19 Wszelkie zwierzę, wszelka gadzina, i wszelkie ptactwo, wszystko co się płaza po ziemi, według rodzajów swoich, wyszły z korabia.

20 Zatem zbudował Noe ołtarz Panu, i wziął z każdego bydła czystego, i z każdego ptastwa czystego, i ofiarował całopalenia na ołtarzu onym.

21 I zawoniał Pan wonności wdzięcznej, i rzekł Pan w sercu swem: Nie będę więcej przeklinał ziemi dla człowieka: albowiem myśl serca człowieczego zła jest od młodości jego, nie zatracę więcej wszystkiego co żyje, jakom teraz uczynił.

22 A póki ziemia trwać będzie, siew i żniwo, i zimno, i gorąco, i lato, i zima, i dzień, i noc nie ustaną.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 8

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 8:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Z nim w arce” — Typ na Chrystusa i Jego moc, która rozmnoży i ustanowi nowe społeczeństwo.

Epifania i Bazylea:

„wiatr” — [ruach]; jako niewidzialna moc. (TP 1985, s. 29)

1 Księga Mojżeszowa 8:3

Epifania i Bazylea:

„i opadły wody po skończeniu stu i pięćdziesięciu dni” — {z tego okresu bierzemy tylko trzy dni 147 z tych 150 dni dotyczy wiersza 4 - mój dopisek} (TP 1924, s. 86,87) Dotyczy pozafiguralnego dnia kończącego się - 07.432 pne (TP 1924, s. 86,87) 3 dni ->32,26438356 lat. (okres 04.464 pne - 07.432 pne) (TP 1924, s. 86,87) [1 dzień=10,7547945 lat (od 04.2045 pne do 10.1881 ne =3925,5 lat; 1/365 *3925,5 to długość jednego dnia)]. (TP 1924, s. 86,87) 10.443 r. pne Nehemiasz zakończył pierwsze 12 lat swego reformatorskiego i broniącego dzieła dla Izraela. Ta reformacja uwolniła Izraela od zła, które przedtem między nimi panowało, i umocniła ich w pokrewieństwie Przymierza - Abrahamowego i Zakonu. Chroniło to ich od demoralizujących wpływów ze strony pogan. (TP 1924, s. 86,87)

1 Księga Mojżeszowa 8:4

Epifania i Bazylea:

„I odpoczął korab miesiąca siódmego, siedemnastego dnia tegoż miesiąca, na górach Ararad” — Dotyczy pozafiguralnego dnia kończącego się - 04.464 pne (TP 1924, s. 86,87) 107 dni po zakończeniu opadów ->1150,76301364 lat. (okres 07.1613 r. pne. - 04.464 pne) (TP 1924, s. 86,87) [1 dzień=10,7547945 lat (od 04.2045 pne do 10.1881 ne =3925,5 lat; 1/365 *3925,5 to długość jednego dnia)]. (TP 1924, s. 86,87) W 468 r. pne cesarstwo Perskie (łącznie z poleceniem Ezdrasza) składające się z wielu królestw dało oparcie dla religijnych potrzeb Izraela (arka spoczęła na górach) (TP 1924, s. 86,87)

1 Księga Mojżeszowa 8:5

Epifania i Bazylea:

„A wody zciekały i opadały aż do dziesiątego miesiąca ... pierwszego dnia” — Dotyczy pozafiguralnego dnia kończącego się 05.322 r. (TP 1924, s. 86) 70 dni ->752,83361640 lat. (okres 07.432 pne - 05.322 r.) (TP 1924, s. 86) [1 dzień=10,7547945 lat (od 04.2045 pne do 10.1881 ne =3925,5 lat; 1/365 *3925,5 to długość jednego dnia)]. (TP 1924, s. 86) Podczas tego dnia w 313 r. zakończyły się trwające 10 lat (Obj.2:10) pogańskie prześladowania chrześcijan. Konstantyn dał różne religijne wolności prawdziwym i nominalnym chrześcijanom. (TP 1924, s. 86) W 318 r. Ariusz rozpoczął swe dzieło dla Prawdy. (TP 1924, s. 86) W ten sposób wolność religijna została po raz pierwszy ogłoszona przez ziemskie mocne Królestwa, na wschodniej i na zachodniej części Cesarstwa Rzymskiego. Było to znakiem opadania przekleństwa (wód) co się tyczy Przymierza Abrahamowego i tych wszystkich, którzy byli w pokrewieństwie z nim. (TP 1924, s. 86)

1 Księga Mojżeszowa 8:6

Epifania i Bazylea:

„I stało się po skończeniu czterdziestu dni, otworzył Noe okno korabia” — Dotyczy pozafiguralnego dnia kończącego się 07.752 r. (TP 1924, s. 86) 40 dni ->430,19178080 lat. (okres 05.322 r. - 07.752 r) (TP 1924, s. 86) [1 dzień=10,7547945 lat (od 04.2045 pne do 10.1881 ne =3925,5 lat; 1/365 *3925,5 to długość jednego dnia)]. (TP 1924, s. 86) Zobacz w.7. (TP 1924, s. 86)

1 Księga Mojżeszowa 8:7

Epifania i Bazylea:

„I wypuścił kruka” — (Dotyczy pozafiguralnego dnia kończącego się 07.752 r.); Kruk w tych wierszach przedstawia Papieskie sekciarstwo zaniesione do Francji i Niemiec przez Bonifaciusza przedstawiciela papieża Zachariasza (panującego w latach 741 - 752). (TP 1924, s. 88)

„który tam i sam latając, zasię się wracał, aż oschły wody na ziemi” — nie przyprowadził on (Bonifacjusz) nikogo do Przymierza Abrahamowego. (TP 1924, s. 88)

1 Księga Mojżeszowa 8:8

Epifania i Bazylea:

„wypuścił gołębicę” — (Dotyczy pozafiguralnego dnia kończącego się 07.752 r.); Gołębica przedstawia Ducha Św, Prawdę i Miłość (Mat.3:16). (TP 1924, s. 88) W tym czasie został prowadzony ruch antypapieski przez Franciszka nazwanego Adalbert (Wojciecha), przez Clementa w Szkocji i Virgiliusa w Irlandii. (TP 1924, s. 88) Ci sprzeciwiali się czczeniu aniołów, świętych, relikwii, pielgrzymowaniu i spowiedzi. Twierdzili, że kapłaństwo wyobrażało tych, którzy są poświęceni i że Boga należy chwalić w Duchu i Prawdzie itd. (TP 1924, s. 88)

1 Księga Mojżeszowa 8:9

Epifania i Bazylea:

„Ale nie znalazłszy gołębica odpocznienia stopie nogi swojej” — ruch reformatorów (w.7) Franciszka, Clementa i Virgiliusa został zupełnie stłumiony przez Bonifacjusza. (TP 1924, s. 88)

„i wyciągnąwszy rękę swoję” — moc. (TP 1924, s. 88)

„wziął ją” — wycofał swój ruch, bo to było za wcześnie z powodu takich okoliczności. (TP 1924, s. 88)

1 Księga Mojżeszowa 8:10

Epifania i Bazylea:

„a poczekawszy jeszcze drugie siedm dni” — Dotyczy pozafiguralnego dnia kończącego się 10.827 r. (TP 1924, s. 86,88) 7 dni ->75,283556164 lat. (okres 07.752 r. - 10.827 r.) (TP 1924, s. 86,88) [1 dzień=10,7547945 lat (od 04.2045 pne do 10.1881 ne =3925,5 lat; 1/365 *3925,5 to długość jednego dnia)]. (TP 1924, s. 86,88)

„wypuścił gołębicę” — (Dotyczy pozafiguralnego dnia kończącego się 10.827 r.); Gołębica przedstawia Ducha Św, Prawdę i Miłość (Mat.3:16). (TP 1924, s. 86,88) Przedstawia to ruch przeciwko absolutnej władzy papieży i bałwochwalstwo prowadzony przez Klaudiusza z Turynu i przez Agobarda z Lyonu. (TP 1924, s. 86,88)

1 Księga Mojżeszowa 8:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Różdżka oliwy” — Symbol pokoju.

Epifania i Bazylea:

„różdżka oliwy” — Ten ruch (w.10) udzielił więcej obietnic i wylał więcej Prawdy niż poprzedni (w.8). To było pokazane przez wyrwany listek oliwny w dziobie gołębicy. (TP 1924, s. 88)

„w uściech” — (w dziobie), dziób wyobraża wyznawanie. (TP 1924, s. 88)

1 Księga Mojżeszowa 8:12

Epifania i Bazylea:

„i czekał jeszcze drugie siedm dni” — Dotyczy pozafiguralnego dnia kończącego się - 02.903 r. (TP 1924, s. 86,89) 7 dni ->75,283556164 lat. (okres 10.827 r. - 02.903 r.) (TP 1924, s. 86,89) [1 dzień=10,7547945 lat (od 04.2045 pne do 10.1881 ne =3925,5 lat; 1/365 *3925,5 to długość jednego dnia)]. (TP 1924, s. 86,89)

„i wypuścił gołębicę” — (Dotyczy pozafiguralnego dnia kończącego się 02.903 r.); Gołębica przedstawia Ducha Św, Prawdę i Miłość (Mat.3:16). (TP 1924, s. 86,89) W tym czasie działał Alfred Wielki król Anglii. W jego szlachetnym życiu i w jego ruchu religijnym i edukacyjnym możemy widzieć ducha gołębicy. (TP 1924, s. 86,89)

„która się więcej nie wróciła do niego” — ten ruch trwa do dziś. (TP 1924, s. 86,89)

1 Księga Mojżeszowa 8:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Pierwszego roku” — Noe ukończył w tym czasie 600 lat życia.

„Pierwszego dnia” — To pokazuje akuratność chronologiczną.

Epifania i Bazylea:

„I stało się sześćsetnego i pierwszego roku, miesiąca pierwszego dnia pierwszego” — Dotyczy pozafiguralnego dnia kończącego się 07.1279 r. (TP 1924, s. 86,89) 35 dni od wypuszczenia gołębicy ->376,41780820 lat. (okres 02.903 r. - 07.1279 r.) (TP 1924, s. 86,89) [1 dzień=10,7547945 lat (od 04.2045 pne do 10.1881 ne =3925,5 lat; 1/365 *3925,5 to długość jednego dnia)]. (TP 1924, s. 86,89)

„oschły wody z ziemi” — nastąpił koniec Krzyżactwa i podboju ziemi świętej. (TP 1924, s. 86,89)

1 Księga Mojżeszowa 8:14

Epifania i Bazylea:

„A miesiąca wtórego dwudziestego siódmego dnia tegoż miesiąca” — Dotyczy pozafiguralnego dnia kończącego się 10.1881 r. (TP 1924, s. 86,89) 36 dni od oschnięcia wód ->602,26849312 lat. (okres 07.1270 r. - 10.1881 r.) (TP 1924, s. 86,89) [1 dzień=10,7547945 lat (od 04.2045 pne do 10.1881 ne =3925,5 lat; 1/365 *3925,5 to długość jednego dnia)]. (TP 1924, s. 86,89)

„oschła ziemia” — w 1881 r. proces osuszania był kompletny. Od tego czasu Bóg przestał używać nominalny Kościół jako swoje mówcze narzędzie. (TP 1924, s. 86,89)

1 Księga Mojżeszowa 8:16

Epifania i Bazylea:

„Wynijdź z korabia” — wyjście z arki przedstawia wejście tych różnych klas w takie warunki, gdzie nie będą więcej potrzebowali Przymierza Abrahamowego, tj do wiecznych warunków błogosławionego stanu - poza granicę okresu niedoskonałości. (TP 1924, s. 89)

1 Księga Mojżeszowa 8:18

Epifania i Bazylea:

„I wyszedł” — wyjście z arki przedstawia wejście tych różnych klas w takie warunki, gdzie nie będą więcej potrzebowali Przymierza Abrahamowego, tj do wiecznych warunków błogosławionego stanu - poza granicę okresu niedoskonałości. (TP 1924, s. 89)

1 Księga Mojżeszowa 8:20

Epifania i Bazylea:

„i ofiarował całopalenia na ołtarzu onym” — reprezentujące dowód przyjęcia przez Boga ofiary Chrystusa jako dokonującej wielkiego wybawienia. (TP 1970, s. 19)

1 Księga Mojżeszowa 8:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Zawoniał Pan” — [Ruach], Objawienie szczególnej, niewidzialnej siły.

1 Księga Mojżeszowa 8:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Póki ziemia trwać będzie” — "Ziemia na wieki stoi".

„Nie ustaną” — Lecz będą zawsze przypominać ludziom o wyzwoleniu ich od grzechu i śmierci.

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 8

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.