1 Księga Mojżeszowa 30

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 30 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (43 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 30 — Biblia Gdańska

1 A widząc Rachel, że nie rodziła Jakóbowi, zajrzała Rachel siostrze swej, rzekła do Jakóba: Daj mi syny, a jeźli nie dasz, umrę.

2 Zapalił się tedy gniewem Jakób na Rachelę, i rzekł: Zażem ja Bóg, który zawściągnął płód żywota twego?

3 A ona rzekła: Oto służebnica moja Bala; wnijdźże do niej, i porodzi na kolanach moich, a będę też miała syny z niej.

4 I dała mu Balę, służebnicę swoję, za żonę; i wszedł Jakób do niej.

5 Tedy poczęła Bala, i urodziła Jakóbowi syna.

6 I rzekła Rachel: Skazał za mną Bóg, i usłyszał głos mój, a dał mi syna; i dlatego nazwała imię jego Dan.

7 Potem zaś począwszy porodziła Bala, służebnica Racheli, drugiego syna Jakóbowi.

8 Tedy rzekła Rachel: Mężniem się biedziła z siostrą moją, a przemogłam; i nazwała imię jego Neftali.

9 A obaczywszy Lija, że przestała rodzić, wzięła też Zelfę, służebnicę swoję, i dała ją Jakóbowi za żonę.

10 I urodziła Zelfa, służebnica Lii, Jakóbowi syna.

11 Zatem Lija rzekła: Przyszedł huf; i nazwała imię jego Gad.

12 Porodziła też Zelfa, służebnica Lii, drugiego syna Jakóbowi.

13 I rzekła Lija: To na szczęście moje; bo mię szczęśliwą będą zwały niewiasty; i nazwała imię jego Aser.

14 I wyszedł Ruben czasu żniwa pszenicznego, i znalazł pokrzyki na polu, a przyniósł je do Lii, matki swej; i rzekła Rachel do Lii: Daj mi też proszę z pokrzyków syna twego.

15 A ona jej odpowiedziała: A małoż na tem, żeś mi wzięła męża mego, iż też chcesz wziąć i pokrzyki syna mego? Tedy rzekła Rachel: Niechajże śpi z tobą tej nocy za pokrzyki syna twego.

16 A gdy się wracał Jakób z pola pod wieczór, wyszła Lija przeciwko jemu, i rzekła: Do mnie wnijdziesz, gdyżem cię pewną zapłatą najęła sobie pokrzykami syna mego; i spał z nią onej nocy.

17 Tedy wysłuchał Bóg Liję; i poczęła, i porodziła Jakóbowi syna piątego.

18 I rzekła Lija: Oddał mi Bóg zapłatę moją, żem była dała służebnicę moję mężowi mojemu; i nazwała imię jego Isaszar.

19 Potem począwszy jeszcze Lija, porodziła szóstego syna Jakóbowi.

20 I mówiła Lija: Obdarzył mnie Bóg zacnym upominkiem; już teraz będzie ze mną mieszkał mąż mój, bom mu urodziła sześciu synów; i nazwała imię jego Zabulon.

21 Potem porodziła córkę, i nazwała imię jej Dyna.

22 Wspomniał też Bóg, na Rachelę, i wysłuchał ją Bóg, a otworzył żywot jej.

23 Tedy począwszy porodziła syna, i rzekła: Odjął Bóg zelżywość moję.

24 I nazwała imię jego Józef, mówiąc: Niech mi przyda Pan drugiego syna.

25 I stało się, gdy porodziła Rachel Józefa, mówił Jakób do Labana: Puść mię, abym się wrócił do miejsca mego, i do ziemi mojej.

26 Daj mi żony moje, i dzieci moje, za którem ci służył, że odejdę; bo ty wiesz posługi moje, jakom ci służył.

27 I rzekł do niego Laban: Proszę, jeźlim znalazł łaskę w oczach twoich, zostań ze mną; bom doznał tego, że mi Pan dla ciebie błogosławił.

28 I rzekł: Mianuj mi zapłatę twoję, a dam ci ją.

29 Tedy mu odpowiedział Jakób: Ty wiesz, jakom ci służył, i jaki był dobytek twój przy mnie.

30 Bo ta trocha, którąś miał przede mną, rozmnożyła się wielce; i błogosławił ci Pan na przyjście moję, a teraz kiedyż ja się też starać będę o dom swój?

31 I rzekł: Cóżci mam dać? I odpowiedział Jakób: Nie dasz mi nic; ale jeźli to uczynisz coć powiem, tedy się wrócę, a będę pasł i strzegł bydła twego.

32 Przejdę dziś przez wszystkie trzody twoje, odłączając stamtąd każde bydlę pstre i nakrapiane, i każde bydlę płowe między owcami, a nakrapiane i pstre między kozami; to będzie zapłatą moją.

33 I da świadectwo o mnie sprawiedliwość moja na potem, gdy przyjdzie do zapłaty mojej przed tobą; wszystko co nie będzie pstre i nakrapiane między kozami, a płowe między owcami, niech będzie za kradzież poczytane przy mnie.

34 Tedy rzekł Laban: Oby się stało według słowa twego!

35 I odłączył onegoż dnia kozły strokate, i nakrapiane, i wszystkie kozy pstre, i nakrapiane, i wszystkie, co jaką białą odmianę miały, także i płowe między owcami, i oddał je do rąk synów swych.

36 I odłączył się Laban od Jakóba, jakoby na trzy dni drogi; a Jakób pasł ostatek owiec Labanowych.

37 Nabrał tedy Jakób prętów zielonych topolowych, i laskowych, i kasztanowych, i obłupił miejscami skórę ich do białego, obnażając białość, która na prętach była.

38 I nakładł onych prętów, które był obłupił, do rynien i do koryt, gdzie lano wody ( gdy przychodziły owce, aby piły) nakładł ich przeciwko owcom, aby poczynały, gdyby pić przychodziły.

39 I poczynały owce patrząc na one pręty, i rodziły jagnięta strokate, pstre i nakrapiane.

40 I odłączył Jakób jagnięta, a stawiał owce twarzą do jagniąt strokatych, i do wszystkich płowych w stadzie Labanowem, a swoje stada stawiał osobno, ani ich obracał ku stadu Labanowemu.

41 A gdy wszystkich owiec co rańszych przypuszczanie bywało, kładł Jakób pręty przed oczy owiec w koryta, aby poczynały patrząc na pręty.

42 Lecz gdy późniejszych owiec przypuszczanie było, nie kładł ich: i były późniejsze Labanowe, a rańsze Jakóbowe.

43 I tak zbogacił się on człowiek bardzo, i miał owiec wiele, i służebnic i sług, i wielbłądów, i osłów.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 30

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 30:1

Epifania i Bazylea:

„A widząc Rachel , że nierodziła” — lud Boży pozostał niepłodny, o ile się to tyczy wydania owocnego ruchu prawdziwego ludu Bożego, jako takiego, aż do r. 1846 kiedy to rozpoczął się początek takiego ruchu (Józef). (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 30:3

Epifania i Bazylea:

„Bala” — [bojaźliwa], zdaje się wyobraża zbiór ludu chrześcijańskiego i prawd zawartych w pozafiguralnej Racheli, lecz zmieszanych z pewnymi błędami. (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 30:4

Epifania i Bazylea:

„wszedł Jakób do niej” — Jakubowe płodzenie dzieci wyobraża rozpoczynanie przez prawdziwych Bożych sług pewnych dobrych ruchów w ciągu W.Ew. (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 30:5

Epifania i Bazylea:

„urodziła” — narodzenie się dzieci Jakuba (oprócz Józefa i Beniamina) reprezentuje sekciarskie ruchy i systemy rozwijające się z dobrych ruchów, rozpoczętych przez Wiernych. (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 30:6

Epifania i Bazylea:

„Dan” — Baptyści i ich Kościół. (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 30:7

Epifania i Bazylea:

„porodziła” — narodzenie się dzieci Jakuba (oprócz Józefa i Beniamina) reprezentuje sekciarskie ruchy i systemy rozwijające się z dobrych ruchów, rozpoczętych przez Wiernych. (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 30:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Mężnie się biedziłam” — Elohim, Dobry, mocny. Imię to zastosowane do Jehowy.

Epifania i Bazylea:

„Neftali” — Serweto-Socjanie i ich Kościół. (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 30:9

Epifania i Bazylea:

„wzięła też Zelfę” — [padająca], wyobraża pewne częściowe prawdy, które zboczyły i oderwały się od tych nauk, jakie były wybitne między nominalnym ludem Bożym, i które zbliżały się bardziej do prawd rzeczywistego ludu Bożego. (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 30:10

Epifania i Bazylea:

„urodziła” — narodzenie się dzieci Jakuba (oprócz Józefa i Beniamina) reprezentuje sekciarskie ruchy i systemy rozwijające się z dobrych ruchów, rozpoczętych przez Wiernych. (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 30:11

Epifania i Bazylea:

„Gad” — Episkopalianie i ich Kościół. (TP 1927, s. 9)

1 Księga Mojżeszowa 30:12

Epifania i Bazylea:

„porodziła” — narodzenie się dzieci Jakuba (oprócz Józefa i Beniamina) reprezentuje sekciarskie ruchy i systemy rozwijające się z dobrych ruchów, rozpoczętych przez Wiernych. (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 30:13

Epifania i Bazylea:

„Aser” — Metodyści i ich Kościół. (TP 1927, s. 9)

1 Księga Mojżeszowa 30:17

Epifania i Bazylea:

„porodziła” — narodzenie się dzieci Jakuba (oprócz Józefa i Beniamina) reprezentuje sekciarskie ruchy i systemy rozwijające się z dobrych ruchów, rozpoczętych przez Wiernych. (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 30:18

Epifania i Bazylea:

„Isaszar” — Chrześcijanie (Campbelici) i ich Kościół. (TP 1927, s. 9)

1 Księga Mojżeszowa 30:19

Epifania i Bazylea:

„porodziła” — narodzenie się dzieci Jakuba (oprócz Józefa i Beniamina) reprezentuje sekciarskie ruchy i systemy rozwijające się z dobrych ruchów, rozpoczętych przez Wiernych. (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 30:20

Epifania i Bazylea:

„Zabulon” — Adwentyści i ich Kościół. (TP 1927, s. 9)

1 Księga Mojżeszowa 30:21

Epifania i Bazylea:

„porodziła” — narodzenie się dzieci Jakuba (oprócz Józefa i Beniamina) reprezentuje sekciarskie ruchy i systemy rozwijające się z dobrych ruchów, rozpoczętych przez Wiernych. (TP 1927, s. 8,9)

„Dyna” — Zwolennicy W.T.B. i T.S. i ich Kościół. (TP 1927, s. 8,9) Prawda religijna i jej dzieło, którymi Bóg darzył ludzkość od roku 1874 zostały skażone przez pewien tzw. przewód między Bogiem a ludźmi. Ta skażona forma Prawdy religijnej i zniekształcone dzieło staną się po rewolucji religią powszechną. Typem tej formy religii jest Dyna. (TP 1960, s. 96) sekta „Św. J.” ze wszystkimi jej błędami w doktrynie i praktyce jest obecnie ruchem quasi-Prawdy oraz ruchem kościelnym quasi-nominalnym (antytypowa Dyna). (TP 1976, s. 28)

1 Księga Mojżeszowa 30:24

Epifania i Bazylea:

„Józef” — Oczyszczona Świątynia, M..St. (TP 1927, s. 9)

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 30

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.