1 Księga Mojżeszowa 3

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 3 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (24 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 3 — Biblia Gdańska

1 A wąż był chytrzejszy nad wszystkie zwierzęta polne, które był uczynił Pan Bóg; ten rzekł do niewiasty: Także to, że wam Bóg rzekł: Nie będziecie jedli z każdego drzewa sadu tego?

2 I rzekła niewiasta do węża: Z owocu drzewa sadu tego pożywamy;

3 Ale z owocu drzewa, które jest w pośród sadu, rzekł Bóg: Nie będziecie jedli z niego, ani się go dotykać będziecie, byście snać nie pomarli.

4 I rzekł wąż do niewiasty: Żadnym sposobem śmiercią nie pomrzecie;

5 Ale wie Bóg, że któregokolwiek dnia z niego jeść będziecie, otworzą się oczy wasze; a będziecie jako bogowie, znający dobre i złe.

6 Widząc tedy niewiasta, iż dobre było drzewo ku jedzeniu; a iż było wdzięczne na wejrzeniu, a pożądliwe drzewo dla nabycia umiejętności, wzięła z owocu jego, i jadła; dała też i mężowi swemu, który z nią był; i on też jadł.

7 Zatem otworzyły się oczy obojga, i poznali, że byli nagimi; i spletli liście figowe, a poczynili sobie zasłony.

8 A wtem usłyszeli głos Pana Boga chodzącego po sadzie z wiatrem dniowym; i skrył się Adam, i żona jego od oblicza Pana Boga między drzewa sadu.

9 I zawołał Pan Bóg Adama, i rzekł mu: Gdzieżeś?

10 Który odpowiedział: Głos twój usłyszałem w sadzie, i zlękłem się dla tego, żem nagi, i skryłem się.

11 I rzekł Bóg: Któż ci pokazał, żeś jest nagim? izaliś nie jadł z drzewa onego, z któregom zakazał tobie, abyś nie jadł?

12 Tedy rzekł Adam: Niewiasta, którąś mi dał, aby była ze mną, ona mi dała z tego drzewa, i jadłem.

13 I rzekł Pan Bóg do niewiasty: Cóżeś to uczyniła? i rzekła niewiasta: Wąż mię zwiódł, i jadłam.

14 Tedy rzekł Pan Bóg do węża: Iżeś to uczynił, przeklętym będziesz nad wszystkie zwierzęta, i nad wszystkie bestyje polne; na brzuchu twoim czołgać się będziesz, a proch żreć będziesz po wszystkie dni żywota twego.

15 Nieprzyjaźń też położę między tobą i niewiastą, i między nasieniem twoim, i między nasieniem jej; to potrze tobie głowę, a ty mu potrzesz piętę.

16 A do niewiasty rzekł: Obficie rozmnożę boleści twoje, i poczęcia twoje; w boleści rodzić będziesz dzieci, a wola twa poddana będzie mężowi twemu, a on nad tobą panować będzie.

17 Zaś rzekł do Adama: Iżeś usłuchał głosu żony twojej, a jadłeś z drzewa tego, o któremem ci przykazał, mówiąc: Nie będziesz jadł z niego; przeklęta będzie ziemia dla ciebie, w pracy z niej pożywać będziesz po wszystkie dni żywota twego.

18 A ona ciernie i oset rodzić będzie tobie; i będziesz pożywał ziela polnego.

19 W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.

20 I nazwał Adam imię żony swej Ewa, iż ona była matką wszystkich żywiących.

21 I uczynił Pan Bóg Adamowi, i żonie jego odzienie skórzane, i oblókł je.

22 Tedy rzekł Pan Bóg: Oto Adam stał się jako jeden z nas, wiedzący dobre i złe; tedy wyżeńmy go, by snać nie ściągnął ręki swej, i nie wziął z drzewa żywota, i nie jadł, i żyłby na wieki.

23 I wypuścił go Pan Bóg z sadu Eden, ku sprawowaniu ziemi, z której był wzięty.

24 A tak wygnał człowieka; i postawił na wschód słońca sadu Eden Cheruby, i miecz płomienisty i obrotny ku strzeżeniu drogi do drzewa żywota.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 3

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 3:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Wąż był chytrzejszy” — został opętany przez szatana.

„Ten rzekł” — To była możliwa chwila jego upadku. Prawdopodobnie wąż zbliżając się do drzewa jedząc owoc jego pod wpływem szatana. Prawdopodobnie gestami wyrażał swoje myśli.

„Do niewiasty” — Która była pierwszym posłem i często używana jest jako narzędzie mówcze, a co się uwydatnia w Spirytyzmie, w Christian Science, wyniesiona do bóstwa, w Egipcie jako Isis, w Asyrii jako Astarot, w Grecji jako Diana, w pogańskim Rzymie jako Juno, Przedstawił się niewieście jako przyjaciel.

Epifania i Bazylea:

„Wąż był chytrzejszy” — Szatan zbliżył się do matki Ewy za pośrednictwem węża, kusząc ją prawdopodobnie przez jego czyny, bowiem czyny często głośniej przemawiają niż słowa. Wąż robił wrażenie najmądrzejszego — najsubtelniejszego, najprzebieglejszego — z niższych zwierząt. (TP 1970, s. 18)

1 Księga Mojżeszowa 3:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Żadnym sposobem nie pomrzecie” — To jest pierwsze przedstawienie nauki o wrodzonej nieśmiertelności człowieka. To jest podstawą nauki w czyściec i w Spirytyzm. Szatan sam zapewne wierzył w to kłamstwo, zwodząc siebie, jak wielu ludzi podobnie to czyni. Ktokolwiek został zwiedziony tą nauką, nie powinien potępiać Ewy, że podobnie została zwiedzioną.

Epifania i Bazylea:

Moc szatana do podsuwania fałszywych i złych objawień znajduje wsparcie w objawieniu naturalnym, ponieważ natura skłania naturalnego człowieka do poznawania rzeczy należących do objawienia naturalnego i pobudza go do pragnienia uzyskania większej wiedzy o Bogu, dobru i przyszłości człowieka. Wykorzystując to pragnienie, szatan zwiódł większość rodzaju ludzkiego w tych kwestiach przy pomocy fałszywych religii, jakie podsunął ogromnej większości ludzkości za pośrednictwem zwiedzionych i celowo działających narzędzi. Zaczął to na samym początku historii ludzkości, już w ogrodzie Eden, ucząc Ewę pierwszych trzech wypowiedzianych kłamstw: (E12'108)

(1) że zmarli ludzie są żywi, przytomni (żadnym sposobem [naprawdę] nie pomrzecie); (E12'108)

(2) że w chwili śmierci zmieniają oni swój poziom istnienia, stając się duchami (będziecie jak bogowie, aniołowie, duchy - w.5); oraz (E12'108)

(3) że następnie wejdą w stan błogości lub męczarni (znając [doświadczając] dobro [błogość] i zło [męczarnie] - w.5). (E12'108)

Te trzy pierwsze fałszywe objawienia szatan utrwala do dzisiejszego dnia: można je znaleźć we wszystkich fałszywych religiach świata. W tych trzech tematach udało mu się zwieść ogromną większość denominacji chrześcijańskich. Używa ich do podporządkowania sobie i swym celom mas rodzaju ludzkiego. Ponadto, w celu jeszcze większego podporządkowania ich sobie i swym celom wszędzie naucza doktryny o Boskim prawie w trzech postaciach: (E12'108)

(1) Boskiego prawa władców (że władcy są bezpośrednio mianowani przez Boga i jako Jego namiestnicy czynią tylko to, co dobre; dlatego ich poddani mają im być ślepo posłuszni); (E12'108)

(2) Boskiego prawa kleru (Bóg przemawia tylko przez niego jako Swego rzecznika; dlatego laikat czystym i niekwestionującym umysłem ma obowiązek wierzyć mu i być mu posłusznym); oraz (E12'108)

(3) Boskiego prawa arystokratów (są oni szafarzami i jałmużnikami Boga; dlatego zwykli ludzie mają być poddani ich ekonomicznym zarządzeniom). Przy pomocy tych sześciu doktryn zdobył on kontrolę nad większością rodziny ludzkiej. (E12'108)

1 Księga Mojżeszowa 3:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Będziecie jako bogowie” — Mądrzy jak bogowie (duchowe istoty).

„Znający dobre i złe” — Niewiasta w rzeczywistości osiągnęła wiele wiadomości, lecz jednocześnie ściągnęła na siebie potępienie, boleści, smutek i łzy.

Epifania i Bazylea:

„będziecie jako bogowie” — zamiast pozostać ludzkimi istotami zostaniecie przeobrażeni w istoty duchowe (bogów). (TP 1984, s. 118) Moc szatana do podsuwania fałszywych i złych objawień znajduje wsparcie w objawieniu naturalnym, ponieważ natura skłania naturalnego człowieka do poznawania rzeczy należących do objawienia naturalnego i pobudza go do pragnienia uzyskania większej wiedzy o Bogu, dobru i przyszłości człowieka. Wykorzystując to pragnienie, szatan zwiódł większość rodzaju ludzkiego w tych kwestiach przy pomocy fałszywych religii, jakie podsunął ogromnej większości ludzkości za pośrednictwem zwiedzionych i celowo działających narzędzi. Zaczął to na samym początku historii ludzkości, już w ogrodzie Eden, ucząc Ewę pierwszych trzech wypowiedzianych kłamstw: (TP 1984, s. 118) (1) że zmarli ludzie są żywi, przytomni (żadnym sposobem [naprawdę] nie pomrzecie - w.4); (TP 1984, s. 118) (2) że w chwili śmierci zmieniają oni swój poziom istnienia, stając się duchami (będziecie jak bogowie, aniołowie, duchy); oraz (TP 1984, s. 118) (3) że następnie wejdą w stan błogości lub męczarni (znając [doświadczając] dobro [błogość] i zło [męczarnie]). (TP 1984, s. 118) Te trzy pierwsze fałszywe objawienia szatan utrwala do dzisiejszego dnia: można je znaleźć we wszystkich fałszywych religiach świata. W tych trzech tematach udało mu się zwieść ogromną większość denominacji chrześcijańskich. Używa ich do podporządkowania sobie i swym celom mas rodzaju ludzkiego. Ponadto, w celu jeszcze większego podporządkowania ich sobie i swym celom wszędzie naucza doktryny o Boskim prawie w trzech postaciach: (TP 1984, s. 118) (1) Boskiego prawa władców (że władcy są bezpośrednio mianowani przez Boga i jako Jego namiestnicy czynią tylko to, co dobre; dlatego ich poddani mają im być ślepo posłuszni); (TP 1984, s. 118) (2) Boskiego prawa kleru (Bóg przemawia tylko przez niego jako Swego rzecznika; dlatego laikat czystym i niekwestionującym umysłem ma obowiązek wierzyć mu i być mu posłusznym); oraz (TP 1984, s. 118) (3) Boskiego prawa arystokratów (są oni szafarzami i jałmużnikami Boga; dlatego zwykli ludzie mają być poddani ich ekonomicznym zarządzeniom). Przy pomocy tych sześciu doktryn zdobył on kontrolę nad większością rodziny ludzkiej.-E12'108 (TP 1984, s. 118)

1 Księga Mojżeszowa 3:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Pożądliwe ku nabyciu umiejętności” — Chęć uchodzenia za mądrzejszego i zdolniejszego od innych jest wielkim niebezpieczeństwem szczególnie dla starszych w zgromadzeniach, którzy bywają tym opanowani. Mądrość szatana jest ziemska, zmysłowa.

„I on też jadł” — "Adam nie był zwiedziony", lecz jadł rozmyślnie, aby podzielić los swej żony.

Epifania i Bazylea:

„wzięła z owocu jego, i jadła, dała też mężowi swemu, który z nią był; i on też jadł” — Adam i Ewa spożywający zakazany owoc, są typem nieposłuszeństwa członków wtórej śmierci i Wielkiej Kompanii. (TP 1982, s. 38)

1 Księga Mojżeszowa 3:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Byli nagimi” — Jedzenie zakazanego owocu przyprowadziło ich do tego, że na złe użyli umiejętności --- wiedzy o której przedtem nie wiedzieli.

„Spletli liście figowe” — to wskazuje na pokutę i chęć utrzymania cnoty.

„Poczynili sobie zasłony” — Figuruje słabe, nędzne, bezwartościowe przykrycie grzechu, czyli naszą chęć usprawiedliwienia się. Próbka tego czym ziemia ma być.

1 Księga Mojżeszowa 3:12

Paruzja (C.T. Russell):

„I jadłem” — Adam nie starał się zwalić winy na swoją żonę, ale otwarcie powiedział prawdę.

1 Księga Mojżeszowa 3:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzekł Bóg do węża” — Figuralnie do szatana.

„Na brzuchu” — Nie będziesz stał w rzędzie anielskich Synów Bożych poważany i szanowany, jak byłeś poprzednio.

„Czołgać się będziesz” — Literalnie wąż zaznał pewnej zmiany w swym kształcie i sposobie poruszania się.

„Proch żreć będziesz” — Ktoby karmił się prochem nie mógłby podtrzymać życia i musiałby zginąć, tak jak i wąż jest w obrzydzeniu u wszystkich --- zatem znaczy degradację i wzgardę.

Epifania i Bazylea:

Taką właśnie umysłową, moralną i religijną degradację miał na myśli Bóg, gdy skazywał go, symbolicznego węża (1 Moj.3:14) na symboliczne czołganie się i spożywanie prochu, tzn. w przeciwieństwie do dobrych aniołów, którzy stoją wyprostowani w dobru, on miał tarzać i karmić się zdegradowanymi rzeczami w postaci grzechu, błędu, samolubstwa i światowości oraz znajdować upodobanie w upadlaniu do tego samego poziomu innych. Co za okropny stan! - E2. 102-103

1 Księga Mojżeszowa 3:15

Paruzja (C.T. Russell):

„I nasieniem jej” — Którym jest Chrystus.

„Ono” — Chrystus jest nasieniem niewiasty, a nie węża.

„Zetrze tobie głowę” — we właściwym czasie zniszczy wszelkie zło Rodzaj ludzki ostatecznie zostanie uwolniony spod władzy szatana.

„Ty mu potrzesz piętę” — Szkoda, krzywda zadana nasieniu nie będzie żywotną.

Epifania i Bazylea:

„niewiastą” — chodzi o pozafiguralną Sarę. (TP 1932, s. 68)

„to potrze tobie głowę” — W starożytnych czasach zwycięstwo odniesione nad wrogiem było symbolicznie pokazane przez podeptanie go. (TP 1960, s. 90) „Nieprzyjaźń też położę między tobą [szatanem] i między niewiastą, i między nasieniem twoim [ludzkimi narzędziami szatana] i między nasieniem jej [Chrystusem i Kościołem – Rzym. 16:20]; to potrze tobie gałowę [zniszczy cię], a ty mu potrzesz piętę [opozycją i prześladowaniami sprawisz, że wierni będą figuralnie utykać, w pewien sposób ich zranisz, lecz nie zniszczysz]”. E1. 370

Źródła: TP 32'68; 60'90;

1 Księga Mojżeszowa 3:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Poczęcia twoje” — Rodzaj ludzki w miarę jak chylił się ku większemu upadkowi i słabnął, więcej się rozmnażał.

„W boleściach” — jako część ściągniętego na siebie przekleństwa.

„Wola twa” — Skłonność, chęć, pragnienie opieki i podpory.

„On nad tobą panować będzie” — Proroctwo to, że mężczyzna w swym upadłym stanie miał się obchodzić z kobietą w sposób tyrański w znacznej mierze wypełniło się.

1 Księga Mojżeszowa 3:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Iżeś usłuchał” — To pokazuje, że gdyby Adam nie usłuchał Ewy i nie okazał się nieposłusznym Bogu, mógłby żyć wiecznie.

„Przeklęta będzie” — Nie będzie sama rodzić dla podtrzymania życia człowieka.

„Ziemia” — Poza obrębem nagotowanego przez Boga sadu, cała ziemia miała być w dzikim stanie.

„Dla ciebie” — Ziemia w ogóle w obecnym niedoskonałym stanie jest na doświadczenie człowieka i jego korzyści.

Epifania i Bazylea:

„Przeklęta będzie ziemia dla ciebie” — tzn., że ziemia w ogólności jest w jej obecnym niedoskonałym stanie dla twojej korzyści i doświadczenia, choć nawet ty ją za taką obecnie uważać nie możesz. (TP 1972, s. 51)

1 Księga Mojżeszowa 3:19

Paruzja (C.T. Russell):

„W pocie oblicza twego” — Bezczynność jest szkodliwa dla upadłego człowieka.

„Boś proch” — a nie istota duchowa.

„I w proch się obrócisz” — Wcale tu nie mówi o wiecznych mękach.

Epifania i Bazylea:

„Boś proch i w proch się obrócisz” — Oczywiście Adam był czymś więcej niż tylko prochem, jednakże Bóg wyjaśnił, że jego ciało zostało uformowane z materii nieożywionej (z prochu) i gdy Adam umrze powróci do tego samego stanu. (TP 1993, s. 3)

1 Księga Mojżeszowa 3:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Uczynił odzienie skórzane” — Figura ta wskazuje na potrzebę ofiary za grzechy.

„I oblókł je” — Figuruje przykrycie szatą sprawiedliwości Chrystusowej.

1 Księga Mojżeszowa 3:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Wiedzący dobre” — zanim Adam popełnił grzech.

„I złe” — jako skutek przekleństwa.

„Z drzewa żywota” — W liczbie mnogiej --- drzew.

„I żyłby na wieki” — Gdyby spożywał owoce z tych drzew.

Epifania i Bazylea:

„teraz tedy wyżeńmy go” — Adam nie mógł umrzeć dopóki pozostawał w doskonałych warunkach Ogrodu Eden i dlatego został wygnany z ogrodu, w obawie aby nie jadł z drzew żywota i żył wiecznie. (TP 1964, s. 57)

„z drzewa żywota” — l. mn. z drzew, lub z gaju. (TP 1998, s. 24)

„i żyłby na wieki” — tzn jedząc stale. (TP 1998, s. 24)

1 Księga Mojżeszowa 3:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Wypuścił go” — Aby kara śmierci na nich się wykonała.

Epifania i Bazylea:

„I wypuścił go Pan Bóg z sadu” — Adam nie mógł umrzeć dopóki pozostawał w doskonałych warunkach Ogrodu Eden i dlatego został wygnany z ogrodu, w obawie aby nie jadł z drzew żywota i żył wiecznie. (TP 1964)

1 Księga Mojżeszowa 3:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Do drzewa żywota” — Będącego w sadzie Eden.

Epifania i Bazylea:

„A tak wygnał człowieka” — Adam nie mógł umrzeć dopóki pozostawał w doskonałych warunkach Ogrodu Eden i dlatego został wygnany z ogrodu, w obawie aby nie jadł z drzew żywota i żył wiecznie. (TP 1964, s. 57)

„Cheruby” — Pismo Św. daje istotom duchowym różne nazwy, jak np.: cherubiny, serafiny, księstwa, trony, zwierzchności, mocarstwa i aniołowie, które zdają się wskazywać na siedem różnych natur pomiędzy istotami niebieskimi, będącymi wyrażeniem rozlicznej twórczej mądrości Bożej. Jeżeli w tych nazwach nie są objęte różnice w naturze, to z całą pewnością wskazują one na różnice w rangach lub porządku, jaki istnieje między tymi istotami. (TP 1960, s. 50)

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 3

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.