1 Księga Mojżeszowa 28

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 28 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (22 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 28 — Biblia Gdańska

1 Tedy wezwał Izaak Jakóba, i błogosławił mu, a rozkazał mu, mówiąc: Nie pojmuj żony z córek Chananejskich.

2 Ale wstawszy idź do krainy Syryjskiej, do domu Batuela, ojca matki twojej, a weźmij sobie stamtąd żonę, z córek Labana, brata matki twojej.

3 A Bóg Wszechmogący niech ci błogosławi, a niech cię rozrodzi i rozmnoży, abyś był w mnóstwo ludu;

4 I niech ci da błogosławieństwo Abrahamowe, tobie i nasieniu twemu z tobą, abyś odziedziczył ziemię pielgrzymstwa twojego, którą dał Bóg Abrahamowi.

5 I tak wysłał Izaak Jakóba, który szedł do krainy Syryjskiej, do Labana, syna Batuelowego, Syryjczyka, brata Rebeki, matki Jakóbowej i Ezawowej.

6 A widząc Ezaw, iż błogosławił Izaak Jakóbowi, i posłał go do krainy Syryjskiej, aby sobie pojął stamtąd żonę, a iż błogosławiąc mu, przykazał, mówiąc: Nie weźmiesz żony z córek Chananejskich;

7 I Jakób posłuszny był ojcu swemu i matce swojej, i poszedł do krainy Syryjskiej;

8 Widząc też Ezaw, że się nie podobają córki Chananejskie w oczach Izaaka, ojca jego:

9 Tedy szedł Ezaw do Ismaela, i pojął mimo inne żony swoje, Mahalatę córkę Ismaela, syna Abrahamowego, siostrę Nebajotowę, sobie za żonę.

10 A Jakób wyszedłszy z Beerseba, szedł do Haranu.

11 I przyszedł na jedno miejsce, i nocował tam (albowiem już było zaszło słońce) a wziąwszy jeden z kamieni miejsca onego, podłożył pod głowę swoję, i spał na temże miejscu.

12 I śniło mu się, a ono drabina stała na ziemi, a wierzch jej dosięgał nieba; a oto, Aniołowie Boży wstępowali i zstępowali po niej.

13 A Pan stał nad nią i rzekł; Jam jest Pan, Bóg Abrahama, ojca twego, i Bóg Izaaka, ziemię tę, na której ty śpisz, tobie dam i nasieniu twojemu.

14 A będzie nasienie twoje jako proch ziemi, i rozmnożysz się na zachód, i na wschód, i na północy, i na południe; a będą ubłogosławione w tobie wszystkie narody ziemi i w nasieniu twojem.

15 A oto, Ja jestem z tobą i strzec cię będę gdziekolwiek pójdziesz, i przywrócę cię do tej ziemi; bo nie opuszczę cię, aż uczynię com ci rzekł.

16 Tedy gdy się ocknął Jakób ze snu swego, rzekł: Zaprawdę Pan jest na tem miejscu, a jam nie wiedział.

17 I zlęknąwszy się, rzekł: O jako to straszne miejsce! nic tu nie jest innego jedno dom Boży, a tu brama niebieska.

18 I wstał Jakób bardzo rano, a wziąwszy kamień, który był podłożył pod głowę swoję, postawił go na znak, i nalał oliwy na wierzch jego.

19 I nazwał imię miejsca onego Betel; bo było przedtem imię miasta onego Luz.

20 Tedy uczynił Jakób ślub, mówiąc: Jeźliż będzie Bóg ze mną, a strzec mię będzie na tej drodze, którą ja idę, i da mi chleb ku jedzeniu, i odzienie ku obłóczeniu,

21 A wrócę się w pokoju do domu ojca mego: tedy będzie mi Pan za Boga.

22 A kamień ten, którym wystawił na znak, będzie domem Bożym, a ze wszystkiego, co mi dasz, dziesięcinę pewną oddawać ci będę.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 28

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 28:1

Epifania i Bazylea:

„Izaak” — przedstawia Boga Jehowę. (TP 1938, s. 48)

1 Księga Mojżeszowa 28:5

Epifania i Bazylea:

„Izaak” — przedstawia Boga Jehowę. (TP 1938)

„do Labana” — Laban przedstawia przewodników, "duchowieństwo" między nominalnym ludem Bożym. (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 28:6

Epifania i Bazylea:

„Izaak” — przedstawia Boga Jehowę. (TP 1938, s. 48)

1 Księga Mojżeszowa 28:7

Epifania i Bazylea:

„Jakób” — słudzy Pańscy. (TP 1927, s. 8)

„poszedł do krainy Syryjskiej” — uciekli (tuż i podczas Żniwa Żydowskiego) od prześladowców cielesnego Izraela (Ezawa). (TP 1927, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 28:10

Paruzja (C.T. Russell):

„A Jakub wyszedłszy” — właściwie uszedł z domu z przyczyny wiary, jaką pokładał w przymierzu, które Bóg uczynił z Abrahamem.

1 Księga Mojżeszowa 28:12

Paruzja (C.T. Russell):

„A ona drabina” — Jezus Chrystus, łączący niebo z ziemią. "Ujrzycie odtąd niebo otworzone i Aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego". Jan.1:51.

„A oto Aniołowie Boży” — Posłannicy Boży, "Książęta" nowego okresu, licząc w to i Jakuba.

Epifania i Bazylea:

„I śniło mu się, a ono drabina stała na ziemi, a wierzch jej dosięgał nieba; a oto, Aniołowie Boży wstępowali i zstępowali po niej” — Ten proroczy sen w Betel (dom Boży) bardzo pięknie ilustruje komunikację pomiędzy dwoma fazami przyszłego Królestwa. (TP 1974, s. 53) Jezus utożsamia Samego siebie jako Pośrednika pomiędzy Bogiem a ludźmi, że jest wyobrażony w drabinie (Jan 1:51; 1Tym. 2:5). (TP 1974, s. 53) Członkowie Jego Ciała mają udział w Jego pośredniczącym dziele. Na podstawie Jego wielkiej Ofiary Okupu, Wielkie Grono jako usługujący aniołowie (Ob j. 7:15) będzie przynosiło poselstwa z Tronu (TP 1974, s. 53) do Starożytnych i M. G. (do Jakuba). (TP 1974, s. 53) A oni będą je otrzymywali w ,,snach” i w „widzeniach” (Joel 2:28), i przez nie będą nauczać i błogosławić ludzi. (TP 1974, s. 53) drabina przedstawia Chrystusa, (Jan.1,51). (TP 1950, s. 68) W wyniku okupowej ofiary Jezusa, Syn Człowieczy, Głowa klasy Chrystusowej i podrzędnie członkowie Jego Ciała, w krótkim czasie stworzy podstawę komunikacji (drabinę) pomiędzy ludzkością a królestwem niebieskim. Ostatecznie będą tam posłańcy Boga — Starożytni i Młodociani Godni a w sferze duchowej Wielka Kompania (Obj. 7:15) — jednostki aktywne na tym gruncie w łączności pomiędzy ludzkością i fazą niebiańską Królestwa (Aniołowie Boży wstępowali i zstępowali po niej). (TP 1980, s. 25)

1 Księga Mojżeszowa 28:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako proch ziemi” — Nasienie ziemskie, obietnica powtórzona Jakubowi, ponieważ on sam był tym nasieniem. O takim, który tak wielką łaskę otrzymał od Pana, jak Jakub, nie powinno się wyrażać ujemnie.

„W nasieniu twoim” — w 1000-leciu.

Epifania i Bazylea:

„będą ubłogosławione” — przez możliwość dostąpienia restytucji (1Moj.12:3;18:18; 22:18; 26:4; Gal.3:8). (TP 1961, s. 19)

„wszystkie narody ziemi” — ludzie, którzy nie zostali wybrani. (TP 1961, s. 19)

1 Księga Mojżeszowa 28:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Do tej ziemi” — Proroctwo o powrocie cielesnego Izraela do Palestyny.

„Nie puszczę cię” — Pan Bóg nie zapomniał zupełnie o cielesnym Izraelu.

1 Księga Mojżeszowa 28:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Gdy się ocknął Jakub” — był zadowolony z poniesionej straty materialnej, ponieważ Pan Bóg uznał go za dziedzica obietnicy.

1 Księga Mojżeszowa 28:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Brama niebieska” — Dom Boży. "Gdzie dwóch, albo trzech zbierze się" w imieniu Pańskim, tam "Drabina" dotyka ziemi.

1 Księga Mojżeszowa 28:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Postawił na znak” — Teraz jest przywilej stawiać pamiątkę ostatniej Wieczerzy Pańskiej i chrztu.

1 Księga Mojżeszowa 28:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Betel” — Dom Boży.

1 Księga Mojżeszowa 28:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Jeżeli będzie Bóg ze mną” — czyli dlatego, że Bóg jest ze mną.

„Da mi chleb ku jedzeniu” — Myśmy powinni mieć podobne usposobienie. Jakub nie pragnął więcej, jak niezbędne potrzeby życia.

1 Księga Mojżeszowa 28:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Dziesięcinę oddawać będę” — Ta gotowość poświęcenia dziesiątej części ku chwale Bożej była dobrowolna, a nie wymuszona, pochodząca z czystej miłości i wdzięczności. Nowe stworzenie poświęca wszystko co posiada, lecz jeżeli może poświęcić dziesiątą część swojego czasu, środków i talentu, to może czuć się nader szczęśliwym.

Epifania i Bazylea:

„dziesięcinę pewną oddawać ci będę” — Jakub ślubując, że będzie składał dziesięciny jest typem Boskiego wiernego duchowego Izraela, przedstawionego przez Apostołów, ich specjalnych pomocników i siedemdziesięciu z Żniwa Żydowskiego. Po otrzymaniu Boskiego zapewnienia, rozumiejąc piękny sen o antytypowej drabinie i mając potwierdzone z sobą przymierze w akcie wdzięczności uroczyście przyrzekli, że ich ludzkie wszystko, wszystko co posiadali lub otrzymają z rąk Boga, położą wiernie w interesie Jego sprawy wypełniając swoje poświęcenie. (TP 1980, s. 76)

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 28

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.