Sztandar Biblijny nr 171 (2002)

Sztandar Biblijny i Zwiastun Chrystusowego Królestwa · 2002 · strona 49 · pozycja 2002-49

Spis treści

MAJ 2002 - Nr. 171

IZRAEL w WOJNIE - w POKOJU

„I przyprowadzę was z powrotem do ziemi izraelskiej. ... A będziecie mieszkać w Izraelu, w ziemi, którą dałem ojcom waszym dawno temu. I będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem" (Ezech. 36:24, 28).

„Przywrócę pomyślność ludu mego izraelskiego i odbudują miasta swoje spustoszone, i znowu będą w nich mieszkać, zasadzą też winnice i ogrody, i będą jeść ze swoich zbiorów i pić z nich wino. Na pewno osiedlę ich w ziemi, którą im dałem; i nie będą już z niej usunięci, mówi Pan Bóg wasz" (Amos 9:14, 15).

„W ostateczne dni Jeruzalem i Świątynia Pana będą najbardziej podziwiane przez świat, i ludzie z wielu krain przyjdą tam, aby oddać cześć Panu. 'Przyjdźcie', każdy powie, 'Wejdźmy na górę Pańską, do Świątyni Boga izraelskiego; tam On nauczy nas swoich praw, a my będziemy im posłuszni.' Bo w tych dniach świat będzie rządzony z Jeruzalem. Pan uspokoi międzynarodowe spory; wszystkie narody zamienią wojenną broń na narzędzia pokoju. Wtedy wszystkie wojny ostatecznie się zakończą i ustaną ćwiczenia wojenne. Chodź, Izraelu, postępujmy w światłości Pana i bądźmy posłuszni Jego prawom!"(Izaj. 2:2-5).

- Żywa Biblia - POMIMO WIEKÓW PRZEŚLADOWAŃ i prób wyniszczenia ich z wielu stron, pozbawieni ziemi Zy-d/i, odzyskali ją w końcu, tego miesiąca, 54 lata temu - 14 maja 1948 roku -1 Państwo Izrael stało się rzeczy-wistoseu]

Odtąd histona tego regionu nacechowana jest mih-tai nym, politycznym i ideologicznym konfliktem Wiadomości, które od ponad miesiąca stamtąd napływają, ukazują wstrząsające sceny i znacznie zwiększają obawy pi/ed powszechną wojną na Bliskim Wschodzie

Chociaż powierzchowną przyczyną obecnego koń tliktu jest uczucie głębokiej urazy do Izraela z powodu stanu okupacji palestyńskiego terytorium, to istnieją głębs/e, bardziej starożytne przyczyny Podłożem dla więks/osu / tych zamieszek jest zasada nienawiści wobec l/i aela wobec narodu i jego ludzi Nie jest tajemnicą, ze dla wielu arabskich stolic istnienie żydowskiego państwa jest obrazą Korzenie tej wrogości sięgają czasów biblijnych i synowskiej nieprzyjazm pomiędzy dwiema odrębnymi gałęziami rodziny Abrahama Iza-akiem i Ismaelem Chociaż obecny konflikt występuje głownie między palestyńskimi wojownikami i państwem izraelskim, to rozpatrywanie go tylko w tych kategoriach jest zbyt proste Nie jest to tez zwykła walka Muzułmanów z Żydami, ponieważ są połączone siły palestyńskich chizescijan, występujące przeciw temu, co uważają za siły okupacyjne Ponadto istnieją narody, u ktoiych niechęć do Izraela wynika z rożnych przyczyn kultuiowych i które mają chrześcijańskie dziedzictwo.

NARÓD IZRAELSKI: NIENAWIDZONY I KOCHANY

Mały w kategoriach ekonomicznych, potężny w swoim wpływie na międzynarodową psychikę, Izrael jest obecnie odbierany przez świat jako sprawca terroru Czy naród, który został ocalony od zagłady w Drugiej Wojnie Światowej, jest teraz niszczycielem palestyńskiego ludu? Czy roszczenia narodu żydowskiego do swej ojczyzny w biblijnych krainach, unieważniają podobne żądania ze strony nie wyzwolonych Palestyńczyków7 Czy Palestyńczycy mają prawo do własnego, suwerennego państwa7 Czy dwa narody mogą wspólnie zyc w pokoju7

Kontrast jakości życia pomiędzy Izraelem i terytoriami palestyńskimi jest bardzo wielki Usiłując się zabezpieczyć przed bombowymi atakami samobójców i innymi niebezpiecznymi atakami, państwo żydowskie popiei a budowę setek żydowskich osiedli - placówek na obcej ziemi - których celem jest rozczłonkowanie terytorium Chociaż Izraelskie Siły Obrony (IDF) wycofały się kilka miesięcy temu, ostatni konflikt zmusił ich do powtórnego zajęcia tego terytorium, oni przedostali się na Zachodni Brzeg i do Strefy Gazy, i znacznie ograniczyli codzienną migrację pracowników na tym obszarze Pozbawieni źródeł dochodu, odcięci od zysków z handlu, Palestyńczycy żyją w trudnych warunkach ekonomicznych.

ABRAHAM: CZCIGODNY PRZODEK

Ojciec wierzących, Abraham, jest uznawany przez Żydów, Muzułmanów* i Chrześcijan, i każda z tych grup ocenia go wysoko jako sprawiedliwego sługę Najwyższego Koran poprawnie identyfikuje Abrahama ani jako Żyda, ani jako chrześcijanina (Koian, Sura II, w 134), w rzeczywistości on był Hebrajczykiem, prekursorem rasy semickiej, która obejmuje zarówno Żydów (przez Izaaka) jak i Arabów (przez Ismaela) ** Niezgoda pomiędzy Sara i Hagar spowodowana przez pogardę Ismaela dla Izaaka oraz późniejsze wyrzucenie Hagar i jej syna, dało początek wiekom wrogości pomiędzy dwiema gałęziami potomków Abrahama, jakie nastąpiły (1 Mojz 21 9-21)

Pismo Święte podaje, ze Abraham był uczuciowo utrapiony sprzeczką między jego żoną i nałożnicą, ponieważ miłował Ismaela Zachowanie tego w umyśle jest ważne, kiedy obserwujemy obecną walkę pomiędzy Żydami i Palestyńczykami Bóg miłuje lud palestyński On obiecał, ze potomstwo Ismaela stanie się wielkim narodem (w 13118) Rzeczywiście, w czasach Impenum Osmańskiego narody arabskie były jedną z najbardziej wpływowych potęg na ziemi Przez swoją kulturę i biblioteki szerzyli wielką mądrość, a świat im zazdrościł Kiedy zachodnie kraje były pogrążone w średniowiecznej ciemności, arabska cywilizacja zagłębiała się w wielkiej wiedzy i erudycji Odpowiedzią krajów chrześcijańskich było zaatakowanie ich w mniej mz świętych krucjatach Chociaż Imperium Osmańskie upadło krotko po I Wojnie Światowej, kiedy nadszedł czas, aby Izrael zrzucił jaizmo obcych ciemięzców bogata spuścizna arabskiej kultury pozostaje WCZESNA HISTORIA WSPÓŁCZESNEGO PAŃSTWA

Współczesna historia narodu izraelskiego ma swoje korzenie w starożytnym proroctwie W pierwszej dekadzie swego istnienia, główne źródło dochodu Izraela pochodziło z Niemiec w formie odszkodowań wojennych i wypłat naprawczych dla osób fizycznych W dodatku do tego państwo otrzymało dotacje ze Stanów Zjednoczonych One zakończyły się w 1959 roku i nastąpiła seria pożyczek

Populacja Izraela potroiła się w ciągu tych lat i do końca 1957 roku liczyła prawie 2 000 000 ludzi (włączając ponad 200 000 Arabów) Proklamacja niepodległości Izraela głosiła „Państwo Izrael będzie otwarte na imigrację Żydów ze wszystkich krajów ich rozproszenia " Według Ben-Gunona, pierwszego Premiera, w pierwszej dekadzie przybyło do Izraela około l 000 000 imigrantów z 79 krajów

Widzenie o ponownie zebranych i ożywionych kościach, z 37 rozdziału Ezechiela, wspaniale przedstawia naród żydowski, który pod wpływem Syjonizmu powraca do „życia" po wiekach bezdomnego rozproszenia.

______________________

* Nazwa Muzułmanin znaczy podporządkowany woli Boga (Allacha)

** Dostrzegamy ze wielu Palestyńczyków jest chrześcijanami, wielu z nich szamota się pomiędzy uznaniem Boskich obietnic dla narodu żydowskiego i naturalną przynależnością do swego własnego ludu Zobacz Ciekawostki na stronie 57.

„Rybitwi i Łowcy"

Ponieważ Jeremiasz 16:14-16 jest jednym z najbardziej jasnych fragmentów biblijnych opisujących ponowne zgromadzenie Izraela w Ziemi Świętej, i ozwa/ymy go w związku z tym tematem

Przetoz oto dni idą, mówi PAN, ze me rzeką więcej Jako żyje PAN, który wywiódł synów Izraelskich z ziemi Egipskiej Ale Jako żyje PAN, który wywiódł synów Izrael skich / ziemi północnej, i ze wszystkich ziem, do których ich był wygnał, gdy ich zasię przywiodę do ziemi ich, ktorąm dal ojcom ich Oto ja poślę do wielu rybitwow (mówi PAN), aby ich łowili, potem poślę do wielu łowców, aby ich łapali na wszelkiej górze i na wszelkim pagórku, i w dziurach skalnych

Rozumiemy, ze „ziemią północną" była Rosja, w której pod koniec XIX wieku zamieszkiwała prawie połowa Żydów Wyrażenie „wszystkie ziemie" zdaje się, ze odnosi się do innych krajów, w których znajdowały się duże enklawy Żydów, takich jak Polska, Niemcy, Rumunia i Węgry

„Ribitwt"

Od roku 1878, zgodnie ze swoją obietnicą z Jer 16:16, Bóg posyłał „rybitwow," aby przyciągali Jego rozpros/ony lud z powrotem do ich ojczyzny Ich pizynętą był Syjonizm (filozofia obecnie bardzo wzgard/ona przez wielu w Izraelu i poza jego granicami) Wielu mężów stanu - żydowskich i chrześcijańskich - oraz inne wpływowe osobistości były zaangażowane w popieranie sprawy Syjonizmu, szczególny posłuch miała działalność Teodora Herzla oraz Kongres Syjonistów w 1897 roku Posłannictwo Syjonizmu przemawiało do wielu Żydów, którzy powracali z dalekich stron, aby domagać się swej starożytnej ziemi Inni pozostali tam, gdzie przebywali aż do czasu, gdy wytropili ich „łowcy "

„Łowcy"

Nienawistne prześladowania i usiłowanie wytępienia ludności żydowskiej przez nazistowski reżim Adolfa Hitlera, były prawdopodobnie najbardziej prze-lazającym rozdziałem obecnego wieku Był bezwzględnie okrutny i nieugięty w swej determinacji usunięcia Żydów z oblicza ziemi, a jego barbarzyństwo inaczej określiło słowo „holocaust", i pozostawiło na zachodnie) cywilizacji plamę, która nie może być usunięta ani zapomniana *

Czego nie zdołały dokonać apele Syjonizmu, dopełniło prześladowanie, kierując tysiące Żydów do Palestyny i zmuszając resztę świata do uświadomienia sobie roszczeń i starożytnych praw tego ludu Holocaust dał ludowi żydowskiemu determinację do przetrwania i wpłynął na jego tożsamość w sposób, w )aki żadne inne wydarzenie w historii ich rozproszenia nie dokonałoby tego

Wojna sześciodniowa

Zrodzona w tumulcie wojny, zaatakowana przez sprzymierzone siły arabskie, egzystencja młodego państwa ponownie została zagrożona w czerwcu 1967 r Świat arabski, dowodzony przez egipskiego Prezydenta, Gamela-Abdula Nassera, wznowił wojnę przeciw Izrae łowi Zwycięstwo Izraela w tym konflikcie zaowocowało zdobyciem większych terytoriów W rzeczywistości, niezwykle szybka „sześciodniowa" wojna przyniosła im władzę nad Zachodnim Brzegiem, Strefą Gazy, Połwyspem Synaj i Wzgórzami Golan Co najważniejsze, siły izraelskie zdobyły Stare Jeruzalem Żydzi znowu mieh władzę w mieście Króla Dawida Te zdobycze potęgują dzisiejszy spór Chociaż Izrael zrzekł się Półwyspu Synaj, to wciąż okupuje Wzgórza Golan (do których rości sobie prawo Syna), a obecnie (kwiecień 2002) zajmuje część Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy Z 5,6 milionowej populacji Izraela, około 128 000 to izraelscy osadnicy na Zachodnim Brzegu, Wzgórzach Golan i we Wschodnim Jeruzalem Niektórzy odnoszą się do Zachodniego Brzegu jako Judei i Samani, biblijnych nazw tego regionu

Izrael jest w dużej mierze zurbanizowany i większość jego obywateli jest Żydami Określenie , żydowski zawiera w sobie pojęcie narodowości, pochodzenia etnicznego, religii i kultury Żyd w Izraelu jest żydowski przez religię i etnicznosc, i iziaelski przez swoje obywatelstwo, lecz ponieważ populacja izraelska przybyła z całego świata, cechuje się znacznym zróżnicowaniem pod względem rasowym, kulturowym i etnicznym Więcej mz połowa izraelskich Żydów urodziła się w Izraelu (Sabra), lecz ich rodzice i dziadkowie pochodzą z ponad 100 rożnych krajów, jak wskazuje Pismo Święte, kiedy mówi o ponownym zgromadzeniu rozproszonego ludu (5 Moj 30:1-3, Jer. 32:37) Połączenie imigracyjnej ludności o tak różniącej się kulturze, językach i cechach rasowych było ogromnym wyzwaniem dla przywódców nowego państwa, a ich sukces jest w dużej mierze spowodowany wciąż istniejącym zagrożeniem z zewnątrz i wrogami wewnątrz

Niezależnie od tego jak zawiłe są przyczyny trudnego położenia nie mających państwa Palestyńczyków, widocznie odpowiada to krajom arabskim, które wykorzystują ich stan do publicznego potępiania Izraela Chociaż w staraniach o pokój pomiędzy Izraelem i palestyńskimi Arabami, obie strony są ponaglane do uczynienia bolesnych kompromisów, i podczas gdy nie ma żadnych oznak pójścia na jakiekolwiek ustępstwa ze strony Arabów, Izrael wielokrotnie rezygnował z ziem zdobytych w rożnych konfliktach ze swymi agresorami Polityka „Ziemi za Pokój" jak dotąd dowiodła, ze jest złudzeniem i dopiero się okaże czy kwestie polityczne i sprawy bezpieczeństwa mogą być pomyślnie rozwiązane Pozostają straszne obawy, ze niezależnie od tego co Izrael czyni i ile ziemi oddaje, on wciąż jest niepopularny i zagrożony zniszczeniem przez sąsiadów Bez nadzoru Opatrzności, historia narodu izraelskiego nie kształtowałaby się pomyślnie na przyszłość

_________________

* To jest doświadczenie które dzisiaj pobudza Izrael do zawziętej obrony Powinniśmy pamiętać, ze Izrael walczy o swoje zyae Żadnemu obrońcy pokoju ze Stanów Zjednoczonych ani jakiejkolwiek innej jednostce nie wolno ignorować tej rzeczywistości

Obecna sytuacja

Jak zostało zauważone, stopniowe nabywanie ziemi przez działania wojenne sprowadziło na Izrael i jego palestyńskich sąsiadów kłopoty, które dzisiaj dostrzegamy, jednakże, należy uczciwie stwierdzić, że Izrael zdobywał ziemię jako wojenne łupy - w wojnach, do których został zmuszony. Intifada - powstanie - palestyńskiej ludności na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy od ponad roku zajmuje pierwsze strony gazet. W ostatnim czasie sytuacja dramatycznie się pogorszyła. Usiłując zahamować serię samobójczych ataków bombowych, które przez ponad miesiąc pozbawiły życia wielu Izraelitów, IDF ponownie zajęły miasta, z których wycofały się przed kilkoma miesiącami. Powstały z tego konflikt spowodował śmierć wielu Palestyńczyków i zaostrzył niebezpieczną już sytuację. Rosnące oburzenie wobec Izraela z powodu jego niesprawiedliwej, jak się uważa, zemsty na ich napastnikach, będzie prawdopodobnie sprzyjać większemu rozwojowi terroryzmu i samobójczych ataków bombowych. Dają się słyszeć liczne głosy skarg na Izrael ze strony Narodów Zjednoczonych, Unii Europejskiej i, bardziej dyplomatyczne, ze Stanów Zjednoczonych.

W czasie pisania tego artykułu, Prezydent Autonomii Palestyńskiej, Jasser Arafat, jest ograniczony do niewielkiej, ogrodzonej części swego zniszczonego biura i otoczony przez izraelskie czołgi. Amerykański Sekretarz Stanu, Colin Powell, podczas misji mediacyjnej usiłował przekonać Pana Arafa-ta, aby powstrzymał swych niebezpiecznych stronników, a w tym samym czasie nakłaniał Izraelitów do wycofania się z terytoriów palestyńskich. Jak dotąd, powodzenie jego misji jest niewielkie. Premier Ariel Sharon jest zdecydowany posłać swą armię, aby zniszczyła ogniska terrorystów, likwidując zagrożenie dla Izraela. On nie jest skłonny do respektowania nakazów z Białego Domu. On rozumie to, co wszyscy Izraelici rozumieją: Izrael walczy o swą narodową egzystencje. Wierzymy, że większość Palestyńczyków byłaby skłonna żyć wspólnie z Izraelem w pokoju. Lecz wielu jest tych, którzy nienawidzą Izraela z zasady, którzy gardzą nim jako „syjonistycznym tworem" i którzy zasadniczo, i histerycznie sprzeciwiają się istnieniu żydowskiego państwa i nigdy nie zgodzą się na pokój.

IZRAEL PRZEWODEM BŁOGOSŁAWIEŃSTW

Izrael został ożywiony i ponownie stał się niezależnym narodem. Wierzymy, że długo oczekiwany czas prawdziwego wywyższenia Izraela jako przewodu Mesjańskiego błogosławieństwa dla ludzkości, nie jest zbyt odległy. Cóż z tego, że nadejdzie następny wielki atak ucisku, ponieważ Stary Świat przemija a Nowy Porządek jest wprowadzany? Co z tego, że „czas ucisku Jakubowego" nie osiągnął jeszcze swej pełni i że on musi dokonać dzieła dalszego oczyszczania wśród Boskiego ludu, Izraela (Jer. 30:1-7; Iz. 2:2-5)? Te wydarzenia nie powinny powstrzymywać ludu Pana od radowania się Nowymi Niebiosami i Nową Ziemią, które Bóg ma stworzyć, jak sam oświadcza - „Weselcie się, a radujcie się na wieki wieków z tego, co Ja stworzę" (Iz. 65:17-19; 2 Piotra 3:13).

PEWNOŚĆ BOSKICH OBIETNIC Wypełnienie się Boskich obietnic jest pewne. Ten obecny zły świat nie jest zdolny, by błogosławić pełnią Boskich obietnic. Boskie obietnice będą zrealizowane w największym zakresie w Jego nadchodzącym Królestwie i w nowym świecie, który nastąpi. Jest pewne, że dla ludu Palestyńskiego jest przygotowana szczęśliwa i spokojna przyszłość. Na razie Bóg wykonuje swoją wolę przez Jego wybrany lud, Izrael. To nie znaczy, że Izrael jest wzorem cnoty. Wielu z nich ma światowe usposobienie i nie przykłada większej wagi do obietnic udzielonych Abrahamowi i ich ojcom. Dlatego nie spodziewamy się z ich strony sprawiedliwego zachowania. Lecz Boska miłość do Jego ludu nie zależy od ich sprawiedliwości, lecz od Jego obietnic. Apostoł Paweł daje wyraźnie do zrozumienia, że Izrael jest miły Bogu przez wzgląd na ich ojców (Rzym. 11:28, 29).

Bóg miłuje swój lud izraelski, chociaż oni są zaślepieni co do Jego planów i celów wobec nich. I tak jest ze wszystkimi, którzy zobowiązują się do lojalności w stosunku do Boga Abrahama. Nie ma żadnej doskonałości w sobie. Wszyscy - Żyd, Muzułmanin, Poganin - muszą uwierzyć i przyjąć Syna Bożego, Mesjasza, Chrystusa Jezusa. W obecnym czasie jest to niemożliwe dla większości Żydów, ponieważ oni pokładają nadzieję w Zakonie i swych tradycjach. Dla większości Muzułmanów to jest trudne do zrozumienia, ponieważ ich pisma uczą, że Bóg (Allach) nie ma żadnego potomka. Dla olbrzymiej większości świata, pogrążonego w materializmie czy w codziennej walce o przetrwanie, fakt, że potrzebują zbawienia, przekracza ich zrozumienie.

Właśnie tak, jak ręka Abrahama została zatrzymana przed zabiciem syna, Izaaka, tak wrogowie Izraela, czy Arab, czy poganin, będą powstrzymani w swych usiłowaniach zniszczenia narodu żydowskiego. „Wszelka broń ukuta na ciebie będzie bezskuteczna," napisał izraelski prorok, Izajasz (54:17, BT). Nie ma żadnego zamachowca samobójcy, żadnego pocisku ani żadnego myśliwca tak potężnego, aby oddzielić Boski lud tej ziemi, od ziemi, którą On im dał. Jeszcze się okaże czy palestyńskie państwo stanie się rzeczywistością, lecz Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba nie dozwoli, aby to było kosztem egzystencji Izraela.

BS '02,50-53

WIEK PATRIARCHÓW

„Jezus Chrystus był sługą obrzezki dla prawdy Bożej, aby potwierdził obietnice ojcom uczynione" - RZYM. 15:8.

Cześć piąta naszej serii z Habak. 2:2: „Napisz widzenie, a napisz rzetelnie na tablicach, aby je prędko czytelnik przeczyta!

DOTYCHCZAS W NASZEJ TEGOROCZNEJ SERII dotyczącej Boskiego Planu skupiliśmy się głównie na rozwinięciu Planu Bożego w naszych czasach oraz na nadchodzącym wypełnieniu się Jego obietnic w celu błogosławienia świata ludzkości. Gdyby ktoś pomyślał, że to jest jakieś nowe objawienie lub nawet wymysł opierający się na pragnieniach wziętych za rzeczywistość, to obecnie postaramy się pokazać, że prawdziwe zrozumienie Boskich celów jest mocno zakorzenione w odległej przeszłości. Ono zasadza się na obietnicach Jego Przymierza udzielonych pewnym jednostkom spośród odległych przodków tych, którzy stali się znani jako „wybrany lud" Boga.

Okres Patriarchów jest najkrótszym ze wszystkich Wieków ukazanych na naszym dyspensacyjnym rysunku powyżej. Trwał on zaledwie 659 lat, ale podczas tego okresu był poczyniony znaczny postęp w zakresie założenia podstaw wiary, nie tylko dla wybranego przez Boga narodu Izraela, ale także dla ludzi, którzy w późniejszym okresie będą przysposobieni jako Jego duchowi synowie i córki.

Pismo Święte mówi o trzech światach lub dyspen-sacjach: o świecie, który był i zaginął w potopie; o niebiosach i ziemi, które są teraz, znane inaczej jako teraźniejszy zły świat, oraz o świecie przyszłym, nowych niebiosach i ziemi, gdzie będzie panować sprawiedliwość (2 Piotra 3:5-7, 13). Podczas gdy przedpotopowi przodkowie z rodzaju ludzkiego mogą być w szerszym znaczeniu uważani za Patriarchów, lub pierwszych ojców, to określenie to jest używane głównie w odniesieniu do przodków Hebrajczyków lub, mówiąc ściślej, do narodu Żydowskiego. „Ojcami" są ci, po których oni odziedziczyli Boskie obietnice, i którzy z tego względu są umiłowanymi Boga (Rzym. 11:26-30).

PO POTOPIE

Wiek Patriarchów, pierwszy okres teraźniejszego świata, zaczął się z końcem potopu, kiedy Bóg uczynił specjalne przymierze z Noem i jego potomkami, że ziemia nigdy więcej nie będzie zniszczona wodami potopu (1 Moj. 9:8-17). Jednakże, w szczególnym znaczeniu, światło Bożego Planu Zbawienia zaczęło świecić jaśniej, kiedy Bóg wybrał Abrahama na odbiorcę tych obietnic, które są istotne nie tylko dla Żydów, ale także dla chrześcijańskiej wiary. Przymierze, jakie Bóg zawarł z Abrahamem jest więc zasadniczym zarysem Wieku Patriarchów.

Bóg na podstawie przymierza nie zajmował się każda istotą ludzką z osobna ani nie udzielał błogosławieństw Przymierza Abrahamowego każdemu wówczas żyjącemu. On pozostawił inne narody, aby szły swoją własną drogą grzechu przez czas istnienia, aby w ten sposób ich doświadczenie ze złem mogło dokonać swojego dzieła. Bóg przewidział, że upadli mężczyźni i kobiety we właściwym czasie będą serdecznie pragnąć uwolnienia od warunków panujących pod przekleństwem śmierci i że przymierze uczynione z Abrahamem zapewniło im ostateczne wybawienie. Ponieważ Bóg oczywiście nie zamierzał zachować w tym czasie całego świata, jakie były Jego cele podczas Wieku Patriarchów?

PIERWSZY CEL BOGA WIEKU PATRIARCHÓW

Tym celem było objawienie w zarysie Jego chwalebnego planu zbawienia, co uczynił w bardzo zwięzłej formie wobec Abrahama. „I rzekł PAN do Abrama: Wynijdź z ziemi twej, i od rodziny twojej, i z domu ojca twego, do ziemi, którąć pokażę. A uczynię cię w naród wielki... i będą błogosławione w tobie wszystkie narody ziemi. Tedy wyszedł Abram, jako mu rozkazał Pan" (1 Moj. 12:1-4). Również Sara będzie wielce zaszczycona. „I będę jej błogosławił... i będzie rozmnożona w narody, a królowie narodów z niej wynijdą" (1 Moj. 17:16).

Bóg nie wybrał ojca Abrahama ani jego brata, czy też bratanka. On wybrał Abrahama, dostrzegając w nim oczywiście zalety charakteru potrzebne do poniesienia wielkiej odpowiedzialności i taką wiarę, która byłaby przykładem dla pokoleń do naśladowania, zyskując dla niego zaszczytną sławę „ojca wszystkich wierzących" (Rzym. 4:8-11; Gal. 3:6-9). Wiara i posłuszeństwo Abrahama zostały dowiedzione podczas opuszczania, wraz z żoną Sara, bratankiem Lotem i innymi krewnymi oraz ich służbą i dobytkiem, swojego rodzinnego domu w kwitnącym i zamożnym Ur Chaldejskim. Abraham był bardzo zasobny w bydło, srebro i złoto. Cała rodzina Abrahama składała się z dużej liczby osób i taka wędrówka była ogromnym przedsięwzięciem. W Liście do Żydów 11:8-10 Apostoł Paweł chwali wiarę Abrahama: „Wiarą powołany będąc Abraham, usłuchał Boga, aby poszedł na ono miejsce, które miał wziąć za dziedzictwo, i wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie. Wiarą mieszkał w ziemi obiecanej jako w cudzej ... Albowiem oczekiwał miasta mającego grunty, którego sprawcą i budowni-kiem jest Bóg."

Izaak - Nasienie Obietnicy

Abraham w wieku 85 lat wciąż był bez dzieci. To, w jaki sposób Bóg miałby uczynić z niego wielki naród było sprawą nieco zawiłą, a ponieważ wydawało się nieprawdopodobne, aby Sara mogła urodzić dziecko, zaofiarowała Abrahamowi swoją służebnicę Hagar i tak naro-d/.ił się Ismael. Ale dziecię niewolnicy nie było tym obiecanym nasieniem. Trzynaście lat później Bóg potwierdził swoje przymierze z Abrahamem i obiecał, /e Sara jeszcze porodzi syna. Będzie miał na imię Izaak, a Bóg ustanowi z nim i jego potomstwem Przymierze. Abraham błagał, aby Ismael mógł znaleźć łaskę w oczach Boga i syn niewolnicy rzeczywiście otrzymał bogactwo błogosławieństw, ale nie miał odziedziczyć obietnic Przymierza. Chociaż śmiech był naturalną reakcją tej wiekowej pary na samą myśl o możliwości posiadania własnego syna, długie doświadczenie nauczyło ich zupełnej ufności, więc Abraham i Sara, jego żona, uwierzyli Bogu i w stosownym czasie narodził się Izaak.

Ostateczna próba wiary nadeszła, kiedy Bóg wezwał Abrahama do ofiarowania Izaaka, umiłowanego nasienia obietnicy, na ofiarę całopalną. Opis sceny na Górze Moria, gdy Izaak zapytał: „... a gdzież baranek na ofiarę paloną?", nadal porusza serce. I odpowiedź Abrahama: „Bóg sobie obmyśli baranka na ofiarę paloną, synu mój" (1 Moj. 22:7, 8). Ten dowód zupełnej, nie kwestionowanej wiary spowodował dalsze potwierdzenie Przymierza z Abrahamem, podane bardziej szczegółowo i przypieczętowane wówczas Boską przysięgą.

Przymierze potwierdzone Izaakowi

W Biblii stosunkowo niewiele jest zapisane o życiu i doświadczeniach Izaaka. Po śmierci swojej matki poślubił Rebekę, wnuczkę Nahora, który był bratem Abrahama, i we właściwym czasie urodziły się im bliźnięta - Ezaw i Jakub. Chłopcy byli niewątpliwie radością Abrahama, który żył do czasu, kiedy mieli po około piętnaście lat. Jego myśli dotyczące spadkobiercy obietnic Przymierza po Izaaku nie zostały zanotowane, chociaż wiadomość, jaką Bóg przekazał Rebece, że „większy [starszy] będzie służył mniejszemu [młodszemu]" (1 Moj. 25:23) mogła być rozważana i omawiana w rodzinie. To, że Rebeka otrzymała bezpośrednie objawienie od Pana, potwierdza jej osobistą wartość i umieszczenie jej, jako jednej z „matriarchów", na zaszczytnym miejscu.

Izaak oczywiście musiał być od młodości świadomy Boskich wydarzeń, jakie towarzyszyły jego narodzeniu, i w pełni zdawać sobie sprawę z wielkiego zaszczytu i odpowiedzialności bycia Nasieniem obietnicy. Boskie stanowcze przekazanie Przymierza Izaakowi jest zapisane w 1 Moj. 26:1-5, w prawie identycznych słowach jak te, które były przekazane Abrahamowi. Niezwykły sposób, w jaki Izaak został nakłoniony do obdarzenia błogosławieństwem „pierworództwa" nie Ezawa, swego pierworodnego, ale młodszego syna Jakuba, podkreśla zasadę, że Bóg w swojej znajomości wybiera tych, których charaktery są mu najbardziej przyjemne i który chce, przez ich wiarę i lojalność, pomóc wspieranie postępu w interesie Boskiego Planu. Podczas gdy Biblia jasno wyjaśnia, że Izaak bardziej wyróżniał Ezawa, to Rebeka odegrała w sposób istotny ważną rolę w osiągnięciu celów Boga dla swojego młodszego syna.

Izaak żył do 180. lat patrząc na swoją rodzinę, która - dzięki obu synom - niezmiernie się pomnożyła, a w 12. synach Jakuba widział zaczątki „wielkiego narodu", tak ważnego w Przymierzu Boga z Abrahamem.

Przymierze potwierdzone Jakubowi

Podczas gdy niektórzy mają uczucie, że zachowanie Jakuba w kwestii pierworództwa jest co najmniej nieuczciwe, może nawet z domieszką przebiegłości, która niechętnie czyni go drogim dla potomnych, to nie ma najmniejszej wątpliwości, że działał tu przemożny wpływ Boga. On znał, już przed narodzeniem, charaktery obu synów Izaaka: „Jakubam umiłował, alem Ezawa miał w nienawiści [umiłowałem mniej]" (Rzym. 9:13). Mówiąc jaśniej, Ezaw nie miał wielkiego poszanowania dla Boskiego powołania przekazywanego w tej rodzinie i był wystarczająco chętny do dokonania transakcji w sprawie przypadającego mu prawnie dziedzictwa za sporządzony naprędce posiłek (1 Moj. 25:28-34).

Jednak bolesne rozczarowanie Ezawa po uświadomieniu sobie, że utracił zaszczyty normalnie przypadające pierworodnemu spowodowało, że życie brata znalazło się w niebezpieczeństwie i Jakub schronił się u swego wuja, Labana. Izaak pobłogosławił mu przed odjazdem i polecił, aby znalazł sobie żonę spośród swoich własnych krewnych i oficjalnie przekazał Jakubowi błogosławieństwo Przymierza Abrahamowego: „A Bóg Wszechmogący niech ci błogosławi, a niech cię rozrodzi i rozmnoży... I niech ci da błogosławieństwo Abrahamo-we, tobie i nasieniu twemu z tobą, abyś odziedziczył ziemię pielgrzymstwa twojego, którą dał Bóg Abrahamowi" (1 Moj. 28:3, 4).

Podczas podróży Jakuba do domu Labana w Pada-naram Bóg osobiście potwierdził obietnice dane Jakubowi: „A będzie nasienie twoje jako proch ziemi, i rozmnożysz się ... a będą ubłogosławione w tobie wszystkie narody ziemi i w nasieniu twoim" (1 Moj. 28:13-15). Bóg od czasu do czasu udzielał dodatkowych zapewnień swojej łaski, a imię Jakub zostało zmienione na Izrael i od tego czasu jego rodzina stała się znana jako „dzieci Izraela" (1 Moj. 35:10-12).

Obiecane błogosławieństwa

Wyrażenie „gwiazdy niebieskie"z 1 Moj. 22:16-18 jest pierwszą wzmianką, że potomstwo Abrahama będzie obejmowało duchowe, niebiańskie pierwiastki w przeciwieństwie do „piasku, który jest na brzegu morskim", wskazującego na drugich, będących w ziemskiej naturze. Święty Paweł nazywa te obietnice Ewangelią [w j. ang. - przyp. tłum.] (Gal. 3:8).

One oznaczają, (1) że Abraham i Nasienie będą wielce błogosławieni; (2) że obiecane Nasienie - ziemskie i niebiańskie - pokona wszystkich swoich nieprzyjaciół (w.17); i (3) że ich dzieło błogosławienia obejmie całą rodzinę ludzką. Dlatego Przymierze Abrahamowe jest postrzegane jako ucieleśnienie całego Planu Zbawienia, a skoio błogosławienie jest przeciwieństwem przekleństwa to nieodłączna jest obietnica, ze przekleństwo gizechu i śmierci będzie oddalone przez działanie Na sienią Abiahamowego To Przymierze, jak naucza sw Paweł, nieodzownie zakłada zmartwychwstanie ze smieici (Dzieje 26:6-8)

Z późniejszych zapisów, poczynionych w pismach Mojżesza z korzyścią dla wiernych poprzez Wieki, widzimy, ze pierwszy Boski cel Wieku Patriarchów został spełniony objawienie Jego Planu przy pomocy bezpośrednich wyrażeń słownych swojemu przyjacielowi, Abrahamowi, a w ten sposób wszystkim, którzy są nasieniem Abrahamowym albo wskutek naturalnego dziedziczenia, albo na podstawie udziału w jego wierze i spiawiedliwosci

DRUGI CEL BOGA WIEKU PATRIARCHÓW

Nieco bardziej złożoną cechą tego Wieku jest ustanowienie dla niego wielu typów czy obrazów, ilustrujących giaficzme szczegóły Planu Bożego W Liście do Gal 4:22-31 Apostoł Paweł wyjaśnia, ze osoby, których historie były zapisane i zachowane od czasów starożytnych, są jak gdyby aktorami odtwarzającymi w sposób alegoryczny realia dotyczące Bożego Planu Zbawienia kh zaistnienie było jedynie cieniem przyszłej rzeczywistości

Mając Boskie objawienie dane przez sw Pawła, ze dwie żony Abrahama, Sara i Hagar, przedstawiają dwa pizymieiza, możemy być pewni, ze inne, powiązane z nimi osoby, oraz wszystkie związane z nimi wydarzenia są niezmiernie ważne dla antytypicznyh celów Hagar, będąca służebnicą, przedstawia Przymierze Mojżeszowe (Zakonu), które za czasów Pawła było rozumiane jako tizymające w niewoli Jerozolimę, miasto, które przedstawiało naród jako całość

Oczywiście chrześcijanie z Galacji byli w błędnym pizekonamu, ze oni powinni podlegać Żydowskiemu Zakonowi, ale Apostoł Paweł usilnie nakłaniał ich „Stójcie tedy w tej wolności, którą nas Chrystus wolnymi uczynił, a nie poddawajcie się znowu pod jarzmo niewoli" (Gal. 5:1) Oni byli teraz dziećmi wolnej kobiety (Sary) - dziećmi obietnicy (Gal. 4:26, 28, 31), antytypicznym Izaakiem, który przedstawiał Chrystusa, zarówno Jezusa jako Głowę, jak i Kościół, jako Jego Ciało (Gal.3:16, 29) Abraham w rożny sposób przedstawiał działania samego Boga, a jego złożenie Izaaka w ofierze jest wyraźnym typem Niebiańskiego Ojca, który dał swego jednorod-zonego Syna za grzechy świata (Żyd. 11:17-19)

Dlatego jest oczywiste, ze przez opowiedzenie wydarzeń z Wieku Patriarchów Bóg dostarczył typi-izin/cli przedstawień mnóstwa szczegółów ze swojego Planu, który jedynie w krótkości nakreślił Ojcu Abrahamowi

TRZECI CEL BOGA W WIEKU PATRIARCHÓW

Chociaż, jak mogliśmy zauważyć, patriarchowie i matnaichowie świadomie, poprzez słowo mówione czy pisane, lub nieświadomie, poprzez ich działania, byli użyci przez Boga do wyrażenia Jego zamiarów wobec późniejszych pokoleń, to ich wiara i posłuszeństwo zapewni im we właściwym czasie osobistą nagrodę

Boski zbawczy plan jest zesrodkowany w Chrystusie - Jezusie i Kościele, którzy podczas Tysiącletniego Królestwa mają być Królami i Książętami, kierując wielkim dziełem restytucji ze swego niebiańskiego tronu (Obj 3 21) Ale to Królestwo będzie miało także swoich ziemskich przedstawicieli, działających w ścisłym związku z tymi niebiańskimi panującymi władzami Nasz Pan Jezus powiedział, ze świat ujrzy w Królestwie Abrahama, Izaaka, Jakuba i wszystkich proroków i ze wielu przybędzie z oddali, aby zając tam swoje miejsca (Łuk. 13:28, 29) Ci wierni słudzy Boga me byli powołani do niebiańskiego dziedzictwa, ale ich udział w dziele Królestwa będzie bardzo realny, polegający na wprowadzaniu do stosowania na ziemi nauk pochodzących z niebiańskiego Tronu

To, ze Abraham, Izaak i Jakub są osobiście wymienieni przez naszego Pana wydaje się, ze jest szczególnie stosowne Każdy z nich otrzymał obietnice Bożego Przymierza, a Królestwo, które wkrótce nadejdzie to czas, kiedy nastanie długo oczekiwane błogosławienie „wszystkich narodów ziemi" Ci Patriarchowie będą się z pewnością radować ze swoich przywilejów udzielania tych błogosławieństw pod rządami Chrystusa, prawdziwego Nasienia

Apostoł Paweł w Liście do Żydów 11 daje dodatkowe świadectwo, wyliczając szczegółowo żywoty wielu pobożnych mężczyzn i niewiast z czasów Starego Testamentu, których wiara została im poczytana ku usprawiedliwieniu (Gal 3:6) Niektórzy spośród wymienionych żyli przed Abrahamem, wskazując, ze to Przymierze będzie działać również wstecz Niektóre postaci są bardzo dobrze znane z Biblii Inne są jeszcze anonimowe, ale większość z nich cierpiała z powodu skrajnych prześladowań i odrzucenia przez własne rodziny - ,aby lepszego dostąpili zmartwychwstania" (Żyd. 11:35) I wszyscy okazali tę wiarę, bez której niemożliwe jest podobanie się Bogu (Żyd 11:6) Ci starożytni - patnarchowie i matnarchowie - chociaż otrzymali „świadectwo przez wiarę", nadal oczekują na swoją nagrodę Oni „me dostąpili [wypełnienia się] obietnicy Przeto, ze Bóg o nas cos lepszego przejrzał [wybrany Kościół, duchowe nasienie], aby om bez nas me stali się doskonałymi" (Żyd. 11:39, 40)

Podczas ich zmartwychwstania doskonałe nowe życie otrzymane przez Patriarchów przyjdzie od tego Jedynego, nazwanego „ojcem wieczności" (Izaj. 9:6), który jest także - paradoksalnie - Nasieniem Obietnicy, ich Mesjaszem W ten sposób Psalmista, mówiąc proroczo do naszego Pana, powiedział Miasto ojców twych będziesz mieć synów twych " A ich przyszłe zaszczytne stanowisko jest opisane słowami „ których postanowisz książętami po wszystkiej ziemi" (Ps. 45:17)

KONIEC WIEKU

Wiek Patriarchów skończył się wraz ze śmiercią Jakuba Dalej od tego czasu Bóg zajmował się na podstawie Przymierza me z jednym Patriarchą w pewnym czasie, ale z całym narodem Izraelskim W następnym artykule z tej serii przesiedzimy zarządzenia Boskiego Przymierza dla Jego wybranego ludu podczas , Wieku Żydowskiego"- drugiego okresu „Teraźniejszego złego świata"

BS ‘02,54-57

CIEKAWOSTKI

Rzadko rozważanym czynnikiem w rozwoju kryzysu na Bliskim Wschodzie jest egzystencja i ciężkie położenie palestyńskich chrześcijan. Ktoś mógłby pomyśleć, że jest to paradoks. Zanim Izrael został ustanowiony jako państwo, Palestyna była miejscem zamieszkiwanym przez Żydów, Muzułmanów i Chrześcijan. W minionych dekadach populacja Zachodniego Brzegu i Gazy składała się przynajmniej z 15% palestyńskich chrześcijan. W ostatnich latach chrześcijańska społeczność zmniejszyła się do 2 %. Oszacowano, że w Izraelu i na terytoriach palestyńskich pozostało mniej niż 150,000 chrześcijan. Ci chrześcijanie w przeważającej części są ortodoksyjnymi grekokatolikami, rzymskokatolikami, a w mniejszej części składają się z protestantów, chrześcijan kościoła ormiańskiego i koptyjskiego.

Istnieje kilka powodów exodusu chrześcijan. W głównych miastach, gdzie mieszkają - w Jerozolimie, Betlejem i Ramallah - chrześcijanie są ogólnie lepiej wykształceni i żyją w większym dobrobycie niż ich muzułmańscy sąsiedzi. Wielu emigruje w poszukiwaniu lepszej pracy i lepszego życia. Wielu z nich traci nadzieję z powodu ciągłej przemocy i załamania się procesu pokojowego oraz perspektywy wychowywania dzieci w atmosferze codziennej niepewności. Wzrost islamskiej wojowniczości również jest tutaj czynnikiem, chociaż mocno kwestionowanym. Niektórzy palestyńscy badacze stanowczo zaprzeczają, że chrześcijanie opuszczają ten region z powodu strachu przed muzułmańskim ekstremłzmem, ponieważ przez lata stosunki pomiędzy muzułmanami i chrześcijanami ogólnie były dobre. Lecz rosnąca siła islamskich grup takich jak Harnaś, niechybnie martwi niektórych chrześcijan.

Decyzja o opuszczeniu często jest bolesna. Ci, którzy emigrują, przysyłają pieniądze do swoich miast i wsi. Oni ofiarują pieniądze palestyńskim uniwersytetom, szpitalom i organizacjom dobroczynnym. Istnieje silna więź pomiędzy chrześcijańską diasporą, a tymi którzy pozostali.

Chrześcijanie, podobnie jak Muzułmanie sprzeciwiają się ciągłej izraelskiej okupacji dużych części Zachodniego Brzegu i Gazy. Jedna z najlepiej znanych palestyńskich chrześcijanek, Hanan Ashrawi, która w audycjach radiowych często przemawia w palestyńskiej sprawie, jest poważana zarówno przez chrześcijan jak i muzułmanów

za wyraźną obronę praw Palestyńczyków,

- British Brmdcasting Corporation (BBC)

BS 02.57

* * *

PYTANIA BIBLIJNE

P: Od lat Izrael jest w gotowości obronnej przeciw potencjalnie wrogim siłom na Bliskim Wschodzie i w Palestynie, a obecnie walczy z tym, co uznaje jako terroryzm. Czy w proroctwach jest jakaś wskazówka mówiąca, jaki będzie rezultat tych wszystkich kłopotów?

O: Izrael, odkąd w 1948 r. stal się narodem-państwem, nigdy nie doświadczył pokoju. W obecnej akcji odwetowej za terroryzm i gwałtowną penetrację jego granic, Izrael walczy o swą narodową egzystencję. Obecne problemy na Bliskim Wschodzie są nie do rozwiązania przez człowieka. Współczujemy Izraelowi w jego ciężkim położeniu, chociaż niewątpliwie po obu stronach konfliktu jest popełniana niesprawiedliwość.

Wciąż zmieniające się wydarzenia w tym regionie uniemożliwiają przewidzenie, jakie warunki będą w następnym tygodniu, a tym bardziej w nadchodzących miesiącach. Chociaż wydaje się, że Biblia nie mówi, co nastąpi w niedługim czasie, to jednak są wersety, które ujawniają, co się stanie na dłuższą metę. Zatem możemy ufać w zapewnienie, że niezależnie od tego jak ponura jest lub staje się obecna sytuacja, Izrael jest w ziemi, w której pozostanie (Amos 9:14, 15).

Wkładając słowa w usta wrogów Izraela, Ezech. 38:11 mówi: „Wtargnę do ziemi, w której są wsie; przypadnę na spokojnych i bezpiecznie mieszkających, na wszystkich, którzy mieszkają bez muru, a zawór i bram nie mają."

Chociaż obecnie nie jesteśmy w stanie zrozumieć pełnego znaczenia tego fragmentu, to wydaje się, że on sugeruje, iż nadejdzie czas, kiedy Izrael będzie w stanie pokoju z sąsiadami. W świetle historii tego regionu trudno zrozumieć, w jaki sposób do tego dojdzie, szczególnie biorąc pod uwagę obecny konflikt, jednak niewątpliwie Bóg jest zdolny odpowiednio ukształtować sprawy, jak tego dokonał tworząc państwo Izrael z szeroko rozproszonego ludu.

Zgodnie z kontekstem, ten czas nadejdzie krótko przed drugą fazą „ucisku Jakubowego" (Jer. 30:1-11; Ezech. 38; 39; Zach. 12:1-9; 14:1-3). Pierwsza jego faza zaczęła się pod koniec XIX wieku, prześladowaniem skierowanym przeciw społecznościom żydowskim rozproszonym wówczas poza granicami, szczególnie w Rosji. Boskim celem tego ucisku było ponaglenie ludu żydowskiego do powrotu do ich ojczyzny jako przygotowanie do ustanowienia Królestwa Bożego na ziemi. Okazuje się, że ta faza trwa nadal i w końcu doprowadzi do ostatecznego ukarania Izraela z powodu jego niewiary. Wówczas narody zostaną pobudzone do splądrowania Izraela, który w rozpaczy i strachu przed zniszczeniem będzie wołał do Pana, aby go ocalił. Pan będzie interweniował w cudowny sposób i pokona ich wrogów (Zach. 14:3).

Celem i rezultatem tego ucisku będzie ostatecznie otwarcie ich oczu, aby przyjęli swego Mesjasza. W ostatniej części Zach. 12:10 w tłumaczeniu Żydowskiego Towarzystwa Wydawniczego Ameryki (tłumaczenie Lessera) czytamy: „i patrzeć będą na Mnie, ponieważ go przebili; i będą go opłakiwać, jak się opłakuje jedynego syna, będą w żalu z powodu niego, jak się żałuje swego pierworodnego."

Krótko po tym, ten płacz obróci się w radość, ponieważ ich grzechy będą im odpuszczone, a Pan ustanowi z nimi Nowe Przymierze (Jer. 31:31-34; Rzym. 11:25-27). Jakiś czas później, narody pogańskie, skruszone czasem ucisku, dowiedzą się o dobroczynnych zarządzeniach, z których Izrael będzie korzystać i zapragną podobnych błogosławieństw dla siebie (Iz. 2:1-3; Zach. 8:20-23). W odpowiedzi na ich błagania o pomoc, Królestwo ze swymi zarządzeniami będzie ustanawiane w jednym kraju po drugim, aż stanie się wszechświatowym imperium (Dan. 2:44; 7:27). Izrael będzie miał przywilej nawracania i błogosławienia pogańskiego świata. Z Jeruzalem jako światową stolicą, Izrael utworzy ziemską fazę Królestwa.

Gdy żyjący wówczas mieszkańcy ziemi uczynią postęp w wielkim dziele restytucji, groby wydadzą swoich umarłych i zło na ziemi zacznie być wykorzeniane (Izaj. 25:6-9; Jan 5:28, 29; Dz. 3:19-21).

Problemy na Bliskim Wschodzie, z Izraelem w centrum, są nieustające i często wydają się beznadziejne. Jednakże, możemy polegać na Boskiej obietnicy, że Izrael, cały Bliski Wschód i cały świat ludzkości, zarówno żywi jak i umarli, będą mieć promienną, błogosławioną i spokojną przyszłość (Ps. 46:9-11; Ps. 67).

BS '02,58

* * *

Plan Konwencji

GENERALNA KONWENCJA

organizowana przez

Świecki Ruch Misyjny „Epifania“

Piątek, Sobota, Niedziela

12, 13, 14 lipca 2002 roku

L U B L I N

Przewodniczący: . . br. Jan Łagowski

Zastępca: . . . . . . . . . br. Jan Chmielewski

Akompaniator: . . . . . br. Emil Zwoliński

Piątek, 12 lipca

„Jeśli was Syn wyswobodzi, prawdziwie wolnymi będziecie“ - Jana 8:36

1040 - 1100 Nabożeństwo poranne: br. Piotr Czornij

1100 - 1120 Powitanie:. . . . . . . . . . . br. Cyryl Pakuła

1120 - 1220 Wykład:. . . . . . . . . . . . . br. Stanisław Piętka

1300 - 1400 Wykład:. . . . . . . . . . . . . br. Adam Urban

1440 - 1600 Wykład: . . . . . . . . . . . . . . br. Dymytro Markowec

Sobota, 13 lipca

„Szatan sam przemienia się w Anioła światłości. Nie wielka tedy, jeśli tedy słudzy jego przemieniają się jakoby byli sługami sprawiedliwości“ - 2 Kor. 11:14, 15

900 - 1030 Zebranie świadectw: . . . . br. Jan Ozimek

1100 - 1200 Wkład do chrztu: . . . . . . . br. Piotr Ozimek

1200 - 1230 Symbol chrztu

1320 - 1430 Sympozjum:

„Napisz rzetelnie na tablicach“ - Abak. 2:2

1. Świat, który był . . . . . . . . . br. Antoni Pikor

2. Teraźniejszy zły świat . . . . br. Paweł Piętka

3. Świat przyszły . . . . . . . . . . . br. Grzegorz Nowak

Niedziela, 14 lipca

„Wszelka gorzkość, i zapalczywość, i gniew, i wrzask, i bluźnierstwo, niech będzie odjęte od was, ze wszelaką złością“ - Efez. 4:31

800 - 930 Zebranie świadectw: . . . . br. A. Bochniak

1000 - 1130 Odpowiedzi na pytania:br. Piotr Woźnicki

1200 - 1300 Wykład: . . . . . . . . . . . . . . br. Marian Olekszy

1300 Zakończenie - uczta miłości:. . br. Jan Łagowski

GENERALNA KONWENCJA

organizowana przez

Świecki Ruch Misyjny „Epifania“

Poniedziałek, Wtorek, Środa

15, 16, 17 lipca 2002 roku

RZESZÓW

Przewodniczący: . . . . . . . . br. Stanisław Piętka

Zastępca: . . . . . . . . . . . . . . br. Jan Szwed

Akompaniator: . . . . . . . . . br. Emil Zwoliński

Poniedziałek, 15 lipca

„Choćbym wynałożył na żywność ubogich wszystkę

majętność moję . . . a miłościbym nie miał,

nic mi to nie pomoże“ - 1 Kor. 13:3

900 - 920 Nabożeństwo poranne: . . . . . br. Z. Kosiński

920 - 940 Powitanie . . . . . br. Stanisław Ozimek

940 - 1040 Wykład: . . . . . . br. Stefan Nowak

1120 - 1220 Wykład: . . . . . . br. Józef Montewski

1300 - 1400 Wykład: . . . . . . br. Jan Łagowski

1440 - 1540 Wykład: . . . . . . br. Mychajło Roszko (Ukraina)

Wtorek, 16 lipca

„Bądźcie napełnieni duchem“ - Efez. 5:18

900 - 1030 Zebranie Świadectw . br. Henryk Bacik

1100 - 1200Wykład: . . . . . . . . . . . . br. Jan Chmielewski

1240 - 1340Wykład do chrztu. . . . br. Eliasz Grodziński

1340 - 1420 Symbol chrztu

1500 - 1630 Sympozjum: „Radość o poranku“

1. Proroctwo podstawą wiary br. Leszek Rzepkowski

2. Jaśniejsze światło . . . . . . . . . br. Jan Ryl (Tychy)

3. Tysiąclecie . . . . . . . . . . . . . . . br. Marek Urban

Środa, 17 lipca

„Człowieka spolegającego na tobie zachowywasz w pokoju“

- Izaj. 26:3

900 - 1030 Zebranie świadectw . . . br. Wł. Zelent

1100 - 1230 Odpowiedzi na pytania br. Piotr Woźnicki

1300 - 1400 Wykład: . . . . . . . . . . . . . . br. Henryk Olekszy

1400 Zakończenie - uczta miłości . . br. Stanisław Piętka

GENERALNA KONWENCJA

organizowana przez

Świecki Ruch Misyjny „Epifania“

Piątek, Sobota, Niedziela

19, 20, 21 lipca 2002 roku

WROCŁAW

Przewodniczący: . . . . . . . br. Cyryl Pakuła

Zastępca: . . . . . . . . . . . . . . br. Leszek Szpunar

Akompaniator:. . . . . . . . . br. Emil Zwoliński

Piątek, 19 lipca

„Izali nie mam pić kielicha tego, który mi dał Ojciec?“

- Jana 18:11

900 - 920 Nabożeństwo poranne: . . . br. Paweł Piętka

920 - 940 Powitanie: . . . br. Józef Ryl

940 - 1040 Wykład: . . . . . br. Leszek Szpunar

1120 - 1220 Wykład: . . . . . br. Piotr Woźnicki

1300 - 1400 Wykład: . . . . . br. Bronisław Bacik

1440 - 1540 Wykład: . . . . . br. Mychajło Chilczuk (Ukraina)

Sobota, 20 lipca

„Jam jest ona winna macica prawdziwa, a Ojciec mój jestci

winiarzem. Każdą latorośl, która we mnie owocu nie

przynosi, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza,

aby obfitszy owoc przynosiła“ - Jana 15:1, 2

900 - 1030 Zebranie świadectw. . br. Czesław Kucharz

1100 - 1200 Wykład: . . . . . . . . . . . . br. Alfred Szwed

1240 - 1340 Wykład do chrztu. . . . br. Eliasz Blecharczyk

1340 - 1420 Symbol chrztu

1500 - 1630 Sympozjum: „Dwa zbawienia“

1. Znaczenie zbawienia . . . . . . br. Wł. Sułyja

2. Niebiańskie zbawienie. . . . . br. T. Domaradzki

3. Ziemskie zbawienie . . . . . . . br. Piotr Czornij

Niedziela, 21 lipca

„Jam się na to narodził, i na tom przyszedł na świat, abym

świadectwo wydał prawdzie“ - Jana 18:37

800 - 930 Zebranie świadectw . . . . br. P. Kucharski

1000 - 1130 Odpowiedzi na pytania. br. Piotr Woźnicki

1200 - 1300 Wykład: . . . . . . . . . . . . . . br. Juliusz Walczak

1300 Zakończenie - uczta miłości . . br. Cyryl Pakuła

GENERALNA KONWENCJA

organizowana przez

Świecki Ruch Misyjny „Epifania“

Poniedziałek, Wtorek, Środa

22, 23, 24 lipca 2002 roku

BYDGOSZCZ

Przewodniczący: . . . . . . br. Marian Olekszy

Zastępca: . . . . . . . . . . . . . br. Henryk Bacik

Akompaniator: . . . . . . . . br. Emil Zwoliński

Poniedziałek, 22 lipca

„Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych

w duchu zachowuje. Wiele złego przychodzi na

sprawiedliwego; ale z tego wszystkiego wyrywa go Pan“

- Ps. 34:19, 20

900 - 920 Nabożeństwo poranne:. . . br. T. Domaradzki

920 - 940 Powitanie:. . . br. Jerzy Szpunar

940 - 1040 Wykład:. . . . . br. Feliks Kucharz

1120 - 1220 Wykład:. . . . . br. Jarosław Szul

1300 - 1400 Wykład:. . . . . br. Wacław Szpunar

1440 - 1540 Wykład:. . . . . br. Wasyl Matjaszczuk (Ukraina)

Wtorek, 23 lipca

„A jeśli kto o swoich . . . starania nie ma, wiary się zaprzał,

i gorszy jest niż niewierny“ - 1 Tym. 5:8

900 - 1030 Zebranie świadectw: . .br. Zygmunt Lewicki

1100 - 1200 Wykład: . . . . . . . . . . . . .br. Jan Ryl (Wrocław)

1240 - 1340 Wykład do chrztu . . . .br. Otton Ryl

1340 - 1420 Symbol chrztu

1500 - 1630 Sympozjum:

„Powrót naszego Pana“ - Ew. Jana 14:3

1. Cel Powrotu . . . . . . . . . br. Łukasz Bednarz

2. Sposób Powrotu . . . . . br. Bronisław Joniec

3. Czas Powrotu. . . . . . . . br. Zdzisław Kosiński

Środa, 24 lipca

„Wiele może uprzejma modlitwa sprawiedliwego“

- Jak. 5:16

900 - 1030 Zebranie świadectw: . . . . br. Piotr Czornij

1100 - 1230 Odpowiedzi na pytania:. br. Piotr Woźnicki

1300 - 1400 Wykład: . . . . . . . . . . . . . . . br. J. Spadziński

1400 Zakończenie - uczta miłości:. . . br. M. Olekszy

GENERALNA KONWENCJA

organizowana przez

Świecki Ruch Misyjny „Epifania“

Piątek, Sobota, Niedziela

16, 17, 18 sierpnia 2002 roku

KATOWICE

Przewodniczący:. . . . . br. Kazimierz Kiełbowicz

Zastępca: . . . . . . . . . . . br. Wacław Jędrzejczyk

Akompaniator: . . . . . . br. Emil Zwoliński

Piątek, 16 sierpnia

„Za wszystko dziękujcie“ - 1 Tes. 5:18

1200 - 1220 Nabożeństwo poranne: . br. Zygmunt Lewicki

1220 - 1240 Powitanie . . . br. Jan Ozimek

1240 - 1340 Wykład: . . . . br. Bogusław Zenderowski

1420 - 1520 Wykład: . . . . br. Stepan Łychowicz (Mołdawia)

1600 - 1700 Wykład: . . . . wakat

Sobota, 17 sierpnia

„Ducha nie zagaszajcie“ - 1 Tes. 5:19

900 - 1030 Zebranie świadectw: . br. K. Kiełbowicz

1100 - 1200 Wykład: . . . . . . . . . . . . br. Piotr Woźnicki

1240 - 1340 Wykład do chrztu: . . . br. Stanisław Ozimek

1340 - 1420 Symbol chrztu

1500 - 1630 Sympozjum:

„Zachowany mocą Bożą“ - Psalm 16:2

1. Znaczenie Tożsamości. . . . . . . . . . . . . . . br. Józef Lejkowski

2. Co mówi Biblia o życiu i śmierci . . . . . . br. Jan Grochowicz

3. Co mówi Biblia o zmartwychwstaniu. . br. Piotr Kucharski

Niedziela, 18 sierpnia

„Wszystkiego doświadczajcie, a co jest dobrego,

tego się trzymajcie“ - 1 Tes. 5:21

900 - 1030 Zebranie świadectw: . . . br. A. Bochniak

1100 - 1230 Odpowiedzi na pytania: br. Piotr Woźnicki

1300 - 1400 Wykład: . . . . . . . . . . . . . . br. Ryszard Wojtko

1400 Zakończenie - uczta miłości:. . br. K. Kiełbowicz

Sztandar Biblijny i Zwiastun Chrystusowego Królestwa (ISSN 1732-0089) — dwumiesięcznik wydawany przez Świecki Ruch Misyjny „Epifania”, ul. Dziewińska 40, 60-178 Poznań. Roczniki 1983–2026; prawa do przekładu i składu należą do wydawcy.