1 Księga Mojżeszowa 10

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 10 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (32 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 10 — Biblia Gdańska

1 Teć są rodzaje synów Noego, Sema, Chama i Jafeta, którym się narodziło synów po potopie.

2 Synowie Jafetowi Gomer, i Magog, i Madai, i Jawan, i Tubal, i Mesech, i Tyras.

3 A synowie Gomerowi: Aschenaz, i Ryfat, i Togorma.

4 A synowie Jawanowi: Elisa, i Tarsis, Cytym, i Dodanim.

5 Od tych rozdzielone są wyspy narodów po swych ziemiach; każdy według języka swego, i według pokolenia swego, w narodziech swoich.

6 A synowie Chamowi: Chus, i Micraim, i Put, i Chanaan.

7 Synowie zaś Chusowi: Seba, i Hewila, i Sabta, i Regma, i Sabtacha. A synowie Regmy: Seba i Dedan.

8 A Chus spłodził Nemroda, który począł być możnym na ziemi.

9 Ten był możnym myśliwcem przed obliczem Pańskiem; przetoż się mówi: Jako Nemrod możny myśliwiec przed Panem.

10 A początek królestwa jego był Babel, i Erech, i Achad, i Chalne w ziemi Senaar.

11 Z tej ziemi wyszedł Assur, i zbudował Niniwe, i Rechobot miasto, i Chale.

12 Także Resen, między Niniwe i między Chale; to miasto jest wielkie.

13 Micraim też spłodził Ludyma, i Hananima, i Laubima, i Neftuhyma.

14 I Patrusyma, i Chasluchyma, ( z których poszli Filistynowie, ) i Kaftoryma.

15 Chanaan też spłodził Sydona pierworodnego swego, i Heta.

16 I Jebusa, i Amorra, i Gergesa.

17 I Hewa, i Archa, i Syma.

18 I Arada, i Samara, i Chamata, skąd się potem rozrodziły domy Chananejczyków.

19 A granice Chananejskie były od Sydonu idąc do Gerary, aż do Gazy, aż wnijdziesz do Sodomy i Gomorry, i Adamy, i Seboima, aż do Lazy.

20 Ci są synowie Chamowi w familijach swych, w językach swych, w ziemiach swych, w narodziech swych.

21 A Semowi, ojcu wszystkich synów Heberowych, bratu Jafeta starszego, urodzili się synowie.

22 Synowie Semowi: Elam i Assur, i Arfachsad, i Lud, i Aram.

23 Synowie zaś Aramowi: Hus, i Hul, i Geter, i Mesech.

24 Arfachsad zaś spłodził Selecha, a Selech spłodził Hebera.

25 A Heberowi urodzili się dwa synowie: imię jednemu Faleg, iż za dni jego rozdzielona jest ziemia; a imię brata jego Jektan.

26 Jektan też spłodził Elmodada, i Salefa, i Hasarmota, i Jarecha.

27 I Adorama, i Uzala, i Dekla.

28 I Hebala, i Abymaela, i Sebaja.

29 I Ofira, i Hewila, i Jobaba: ci wszyscy są synowie Jektanowi.

30 A było mieszkanie ich od Mescha idąc, do góry Sefar na wschód słońca.

31 Cić są synowie Semowi w domach swych, w językach swych, w ziemiach swych, w narodziech swych.

32 Teć są domy synów Noego, według pokolenia ich, i w narodziech ich, i od nich rozdzielone są narody na ziemi po potopie.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 10

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 10:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Synowie Jafeta” — Jest przypuszczenie że osiedlili się w Europie.

1 Księga Mojżeszowa 10:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Synowie Chama” — Przenieśli się do północnej Afryki.

1 Księga Mojżeszowa 10:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Synowie Sema” — Udali się do Azji.

1 Księga Mojżeszowa 10:25

Epifania i Bazylea:

„Faleg” — [hebr. Paleg-dzieliciel]; (TP 1951, s. 42)

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 10

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.