1 Księga Mojżeszowa 37

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 37 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (36 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 37 — Biblia Gdańska

1 I mieszkał Jakób w ziemi, gdzie przychodniem był ojciec jego, w ziemi Chananejskiej.

2 Teć są pokolenia Jakóbowe: Józef, gdy miał siedemnaście lat, pasł z bracią swoją trzody, ( będąc pacholęciem ), z synami Bali, i z synami Zelfy, żon ojca swego; i odnosił Józef sławę ich złą do ojca ich.

3 A Izrael miłował Józefa nad wszystkie syny swe, iż mu się był w starości jego urodził, i sprawił mu suknią rozmaitych farb.

4 A widząc bracia jego, że go miłował ojciec ich nad wszystkę bracią jego, nienawidzili go, i nie mogli nic łaskawie z nim mówić.

5 I śnił się Józefowi sen, a gdy go powiedział braci swej, tem go więcej mieli w nienawiści.

6 Bo rzekł do nich: Słuchajcie proszę snu tego, który mi się śnił.

7 Otośmy wiązali snopy na polu, a oto, wstawszy snop mój stanął, a około niego stojące snopy wasze kłaniały się snopowi mojemu.

8 I odpowiedzieli mu bracia jego: Izali królować będziesz nad nami? i panować nam będziesz? stądże go jeszcze mieli w większej nienawiści, dla snów jego, i dla słów jego.

9 Śnił mu się też jeszcze drugi sen, i powiedział go braci swej, mówiąc: Oto mi się znowu śnił sen: A ono słońce i miesiąc, i jedenaście gwiazd kłaniało mi się.

10 I powiedział ojcu swemu i braci swej, i gromił go ojciec jego i mówił mu: Cóż to za sen, coć się śnił? Izali przyjdziemy, ja i matka twoja z bracią twoją, abyśmyć się kłaniali aż do ziemi.

11 I nienawidzili go bracia jego; ale ojciec jego pilnie uważał tę rzecz.

12 I odeszli bracia jego, aby paśli trzody ojca swego w Sychem.

13 Tedy rzekł Izrael do Józefa: Izali bracia twoi nie pasą w Sychem? pójdźże, a poślę cię do nich; a on odpowiedział: Otom ja.

14 Rzekł mu tedy: Idźże teraz, a dowiedz się, jako się mają bracia twoi, i co się dzieje z trzodami, i dasz mi znać. Wysłał go tedy z doliny Hebron, i przyszedł do Sychem.

15 I nadszedł go niektóry mąż, a on się błąkał po polu; i pytał go mąż on mówiąc:

16 Czegóż szukasz? A on odpowiedział: Braci mojej szukam; powiedz mi proszę, gdzie oni pasą.

17 Tedy rzekł on człowiek: Odeszli stąd; bom słyszał, gdy mówili: Pójdźmy do Dotain. I szedł Józef za bracią swoją, a znalazł je w Dotain.

18 I ujrzeli go z daleka, a pierwej niż do nich przyszedł, radzili o nim, aby go zabili.

19 I mówili jeden do drugiego: Onoż mistrz on snów idzie.

20 Teraz tedy pójdźcie, a zabijmy go, i wrzućmy go w jaką studnią, a rzeczemy: Zły go zwierz pożarł; a tak obaczymy, na co mu wynijdą sny jego.

21 Co gdy usłyszał Ruben, chciał go wybawić z rąk ich, mówiąc: Nie zabijajmy go.

22 Nad to rzekł do nich Ruben: Nie wylewajcie krwi, ale wrzućcie go w tę studnią, która jest na puszczy, a ręki nie ściągajcie nań. A to mówił, aby go wybawił z rąk ich, i powrócił go ojcu swemu.

23 I stało się, gdy przyszedł Józef do braci swej, zwlekli go z sukni jego, z sukni rozmaitych farb, którą miał na sobie.

24 A porwawszy go, wrzucili go w studnią, która studnia była czcza, i nie było w niej wody.

25 A usiadłszy, aby jedli chleb, podnieśli oczy swe, i ujrzeli, a ono poczet Ismaelitów, idących z Galaad; a wielbłądy ich niosły korzenie, i kadzidło, i myrrę, a szły, aby to zaniosły do Egiptu.

26 Tedy rzekł Judas do braci swej: Cóż za pożytek, choćbyśmy zabili brata naszego, i zataili krwi jego?

27 Pójdźcie, a przedajmy go Ismaelitom, a ręka nasza niech nie będzie na nim; brat bowiem nasz, i ciało nasze jest; i usłuchali go bracia jego.

28 A gdy mijali oni mężowie, Madyjańscy kupcy, tedy wyciągnęli, i wyjęli Józefa z studni, i sprzedali Józefa Ismaelitom za dwadzieścia srebrników, którzy zaprowadzili Józefa do Egiptu.

29 Tedy się wrócił Ruben do onej studni, a oto, już nie było Józefa w studni; i rozdarł szaty swoje.

30 A wróciwszy się do braci swej, rzekł: Pacholęcia nie masz, a ja dokąd? ja dokąd pójdę?

31 Tedy wzięli suknią Józefowe, i zabili kozła, a umaczali suknią we krwi.

32 I posłali onę suknią rozmaitych farb, aby ją zaniesiono do ojca jego, i rzekli: Tęś my znaleźli, poznajże teraz, jeźli to suknia syna twego, czyli nie

33 A poznawszy ją, rzekł: Suknia jest syna mego; zwierz zły pożarł go; koniecznie rozszarpany jest Józef.

34 Tedy rozdarłszy Jakób szaty swe, włożył wór na biodra swoje, żałując syna swego przez wiele dni.

35 I zeszli się wszyscy synowie jego, i wszystkie córki jego, aby go cieszyli, lecz nie dał się cieszyć, ale mówił: Zaprawdę zstąpię za synem moim do grobu; i płakał go ojciec jego.

36 A Madyjańczycy sprzedali Józefa do Egiptu Potyfarowi, dworzaninowi Faraonowemu, hetmanowi żołnierstwa.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 37

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 37:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Ich sprawę złą” — było właściwym, żeby Józef powiadomił ojca o ich złym sprawowaniu się.

Epifania i Bazylea:

„Józef” — 1/ figura na Jezusa, (TP 1948, s. 18) 2/ figura całego ciała Chrystusowego, szczególnie członków gwiezdnych. (TP 1948, s. 18)

1 Księga Mojżeszowa 37:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Izrael” — w tym wypadku figuruje Jehowę.

„Miłował Józefa” — Józef jest figurą Chrystusa.

„Suknię rozmaitych kolorów” — może dłuższą niż noszono. Jakub pewnie przypuszczał, że Boskie obietnice wypełnią się w Józefie, jako starszym synu Racheli, którą miłował.

1 Księga Mojżeszowa 37:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Śnił się Józefowi sen” — Był czas w którym Pan Bóg objawiał niekiedy swoją wolę przez sny, lecz obecnie nie ma tego potrzeby.

1 Księga Mojżeszowa 37:10

Paruzja (C.T. Russell):

„I powiedział” — Józef po doznanym doświadczeniu, pewnie potem był ostrożniejszy.

„Abyśmy się kłaniali” — to się wypełniło, gdy Jakub i cała jego rodzina byli przedstawieni Józefowi jako władcy Egiptu.

1 Księga Mojżeszowa 37:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Nienawidzili go” — figuruje nienawiść nauczonych w Piśmie i Faryzeuszów, jaką nienawidzili Pana Jezusa.

1 Księga Mojżeszowa 37:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Radzili, aby go zabili” — podobnie "starsi ludu" radzili, aby zabić Jezusa. "Przyszedł do swoich, ale go swoi nie przyjęli".

Epifania i Bazylea:

„I ujrzeli go z daleka” — Józef w tym przypadku (w wielkim zastosowaniu) jest figurą na Jezusa i Kościół. Rozpoznanie Józefa przez braci, że był odłączony i odrębny od nich przedstawia myśl, że członkowie W.G., będąc jeszcze w ciele, rozpoznają, że należą do klasy W.G. (TP 1952, s. 8)

1 Księga Mojżeszowa 37:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Gdy usłyszał Ruben” — narzędzie opatrzności w sprawie Józefa.

1 Księga Mojżeszowa 37:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzekł do nich Ruben” — który mógł więcej zazdrościć Józefowi niż inni, gdyż on był najstarszy syn Liji.

1 Księga Mojżeszowa 37:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Wrzucili go do studni” — "Widząc utrapienie duszy jego, gdy się nam modlił, nie wysłuchaliśmy go". 1Moj.42:21.

Epifania i Bazylea:

„wrzucili go w studnią” — w symbolach biblijnych jama (dół, przepaść) przedstawia stan obmowy. Być wrzuconym do dołu, znaczy dostać się w stan obmowy. (TP 1937, s. 27) Józef tutaj reprezentuje: (TP 1937, s. 27) 1/ Jezusa, (TP 1937, s. 27) 2/ członków gwiezdnych, (TP 1937, s. 27) 3/ cały Kościół, (TP 1937, s. 27) byli oni obmówieni przez wodzów nominalnego kościoła. (TP 1937, s. 27)

1 Księga Mojżeszowa 37:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Sprzedali za 20 srebrników” — figuruje sprzedaż Jezusa za 30 srebrników. Cena za niewolnika, lub 20 srebrników, jeżeli niewolnik był niżej 20 lat, jak był Józef, który miał 17 lat.

Epifania i Bazylea:

„wyjęli Józefa z studni” — w symbolach biblijnych jama (dół, przepaść) przedstawia stan obmowy. Być wrzuconym do dołu, znaczy dostać się w stan obmowy. (TP 1937, s. 27) Józef tutaj reprezentuje: (TP 1937, s. 27) 1/ Jezusa, (TP 1937, s. 27) 2/ członków gwiezdnych, (TP 1937, s. 27) 3/ cały Kościół, (TP 1937, s. 27) byli oni obmówieni przez wodzów nominalnego kościoła. (TP 1937, s. 27)

1 Księga Mojżeszowa 37:29

Epifania i Bazylea:

„nie było Józefa w studni” — w symbolach biblijnych jama (dół, przepaść) przedstawia stan obmowy. Być wrzuconym do dołu, znaczy dostać się w stan obmowy. (TP 1937, s. 27) Józef tutaj reprezentuje: (TP 1937, s. 27) 1/ Jezusa, (TP 1937, s. 27) 2/ członków gwiezdnych, (TP 1937, s. 27) 3/ cały Kościół, (TP 1937, s. 27) byli oni obmówieni przez wodzów nominalnego kościoła. (TP 1937, s. 27)

1 Księga Mojżeszowa 37:35

Paruzja (C.T. Russell):

„Zstąpię do grobu” — Szeol, stan śmierci, unicestwienie, a nie męki ...

Epifania i Bazylea:

...Słowo "szeol" wystąpiło po raz pierwszy w połączeniu z patriarchą Jakubem i jego dwunastoma synami. Jego dwaj najmłodsi synowie, szlachetniejsi niż ich bracia, byli najbardziej umiłowani prze Jakuba. Józef, jego ulubieniec, ubrany w swój piękny, wielobarwny płaszcz był posłany do swoich braci, którzy z dala od domu paśli owce, aby zanieść im przysmaki i przynieść wiadomości o ich powodzeniu. Bracia, powodowani zazdrością, najpierw pomyśleli, aby go zabić, lecz później sprzedali go Ismaelitom, a ci z kolei sprzedali go Egipcjanom, w których ziemi, w późniejszych latach, pod Boską opatrznościową troską Józef został władcą przy królu. W międzyczasie bracia zabrali tę szczególną, wielokolorową szatę, umaczali ją w krwi kozła i w kurzu i posłali ją do domu Jakubowi pytając, czy on ją rozpoznał. Jakub odpowiedział: niestety, to jest szata Józefa, dziki zwierz go pożarł. "Zstąpię za synem moim do grobu (szeolu), i płakał go ojciec jego" (1 Moj. 37:35). Czy przez szeol on rozumiał miejsce ognia i tortur? Czy on wierzył, że Józef, jego najlepszy syn poszedł tam i że on, Jakub, także spodziewa się znaleźć w tym miejscu? Odpowiadamy: nie. On mówił, że oczywiste jest, iż Józef umarł i że będzie go opłakiwał przez resztę swego życia aż do czasu, kiedy on także wejdzie w stan śmierci, do szeolu, do piekła. (SB 1997, 77)

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 37

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.