1 Księga Mojżeszowa 17

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 17 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (27 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 17 — Biblia Gdańska

1 A gdy już było Abramowi dziewięćdziesiąt lat i dziewięć lat, ukazał się Pan Abramowi, i rzekł do niego: Jam jest Bóg Wszechmogący; chodź przed obliczem mojem, a bądź doskonały.

2 A uczynię przymierze moje, między mną i między tobą, i rozmnożą cię bardzo obficie.

3 Tedy upadł Abram na oblicze swoje, i rzekł do niego Bóg, mówiąc:

4 Jam jest, oto stanowię przymierze moje z tobą, i będziesz ojcem wielu narodów.

5 I nie będzie zwane dalej imię twoje Abram; ale będzie imię twoje Abraham; albowiem ojcem wielu narodów postanowiłem cię.

6 A rozmnożę cię bardzo, i rozkrzewię cię w narody, i królowie z ciebie wynijdą.

7 I utwierdzę przymierze moje między mną, i między tobą, i między nasieniem twojem po tobie, w narodziech ich umową wieczną; żebym ci był Bogiem i nasieniu twemu po tobie.

8 Dam też tobie, i nasieniu twemu po tobie ziemię, w której teraz jesteś gościem; wszystkę ziemię Chananejską w osiadłość wieczną, i będę Bogiem ich.

9 Nad to rzekł Bóg Abrahamowi: Ty też przymierza mego przestrzegać będziesz, ty i nasienie twoje po tobie, w narodziech swoich.

10 A toć jest przymierze moje, które zachowywać będziecie, między mną, i między wami, i między nasieniem twojem po tobie, aby był obrzezany między wami każdy mężczyzna.

11 Obrzeżcie tedy ciało nieobrzezki waszej; a to będzie znakiem przymierza między mną, i między wami.

12 Syn ośmiu dni, będzie obrzezany między wami każdy mężczyzna w narodziech waszych, tak doma narodzony jako i kupiony za pieniądze, od jakiegożkolwiek cudzoziemca, któryby nie był z nasienia twego.

13 Koniecznie obrzezany będzie, urodzony w domu twoim, i kupiony za pieniądze twoje; a będzie przymierze moje na ciele waszem, na przymierze wieczne.

14 A nie obrzezany mężczyzna, którego by nie było obrzezane ciało nieobrzezki jego, będzie wytracona dusza ona z ludu swego; albowiem zgwałcił przymierze moje.

15 Potem rzekł Bóg do Abrahama: Sarai, żony twojej, nie będziesz zwał imienia jej Saraj, ale Sara będzie imię jej.

16 I będę jej błogosławił, a dam ci z niej syna; będę jej błogosławił, i będzie rozmnożona w narody, a królowie narodów z niej wynijdą.

17 Tedy Abraham padł na oblicze swoje, i roześmiał się, a mówił w sercu swem: Zaż człowiekowi stuletniemu urodzi się syn? i azaż Sara w dziewięćdziesięciu latach porodzi?

18 I rzekł Abraham do Boga: O by tylko Ismael żył przed obliczem twojem!

19 I rzekł Bóg: Zaiste, Sara, żona twoja, urodzi tobie syna, i nazowiesz imię jego Izaak; i utwierdzę przymierze moje z nim, umową wieczną, i z nasieniem jego po nim.

20 O Ismaela też wysłuchałem cię: oto, błogosławiłem mu, i rozrodzę go, i rozmnożę go bardzo wielce. Dwanaście książąt spłodzi, i rozkrzewię go w naród wielki.

21 Ale przymierze moje utwierdzę z Izaakiem, którego tobie urodzi Sara, o tym czasie w roku drugim.

22 A przestawszy mówić z nim, odszedł Bóg od Abrahama.

23 Tedy wziął Abraham Ismaela, syna swego, i wszystkie urodzone w domu swym, i wszystkie kupione za pieniądze, każdego mężczyznę, z mężów domu Abrahamowego, i obrzezał ciało nieobrzeski ich, onegoż to dnia, jako mówił z nim Bóg.

24 A Abrahamowi było dziewięćdziesiąt lat i dziewięć, gdy obrzezane było ciało nieobrzeski jego.

25 A Ismaelowi synowi jego było trzynaście lat, gdy obrzezane było ciało nieobrzeski jego.

26 Tegoż dnia obrzezany jest Abraham, i Ismael, syn jego.

27 I wszyscy mężowie domu jego, urodzeni w domu, i kupieni za pieniądze od cudzoziemców, obrzezani są z nim.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 17

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 17:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Ukazał się Pan” — Jehowa ukazał się.

„Bóg Wszechmogący” — "Straszniejszy nad wszystkich Bogów". 1Kron.16:25.

„Bądź doskonały” — Bóg nie mógł dać niedoskonałego wymagania, prawa lub przepisu, chociaż Jego Słowo wyraźnie mówi, że nikt nie może dojść do doskonałości w obecnym ciele i w teraźniejszych warunkach.

Epifania i Bazylea:

„bądź doskonały” — Bóg stawia przed nami wzór doskonałości (Mat.5:48), jednak nigdzie nie ma wzmianki, że do takiej doskonałości możemy dojść znajdując się w ciele. Przeciwnie, Pismo Św. jasno naucza, że doskonałość jaką my możemy osiągnąć jest doskonałością serca, umysłu, woli i intencji, które zabezpieczą postępowanie śmiertelnego ciała, zbliżając je do tego wzoru tak blisko jak tylko jest to możliwe. (TP 1959, s. 6)

1 Księga Mojżeszowa 17:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Będziesz ojcem wielu” — Wszystkich narodów ziemi.

1 Księga Mojżeszowa 17:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Imię twoje Abram” — Znaczy Wielki Ojciec.

„Lecz Abraham” — Znaczy Ojciec Mnóstwa.

„Z wielu narodów” — Ze wszystkich narodów ziemi.

1 Księga Mojżeszowa 17:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Ziemię Chananejską” — Nie duchowy Chanaan, ale ziemię obiecaną.

1 Księga Mojżeszowa 17:9

Epifania i Bazylea:

„Nadto rzekł Bóg Abrahamowi: Ty też przymierza niego przestrzegać będziesz ty i nasienie twoje po tobie, w narodziech swoich” — ci, którzy mieli być z Abrahama, Izaaka i Jakuba, z Mojżesza i proroków; wszyscy z tych, którzy byli z cielesnego Izraela, obejmując wszystkich w czasie Żniwa Wieku Żydowskiego i tych, którzy żyli podczas Wieku Ewangelii i do Tysiąclecia, a nawet do jego końca, powinni przestrzegać tego przymierza gdy są w ciele. (TP 1962, s. 116)

1 Księga Mojżeszowa 17:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Obrzeżcie ciało nieobrzezki” — Reprezentuje odłączenie od świata i ciała, i jego dążeń, nadziei i pożądliwości.

1 Księga Mojżeszowa 17:11

Epifania i Bazylea:

„Obrzeżecie tedy ciało nieobrzezki waszej” — Oto jak miało być uczynione. (TP 1962, s. 116)

„a to będzie znakiem” — symbolem. (TP 1962, s. 116)

„przymierza między mną i między wami” — Był to symbol przymierza między Bogiem a Abrahamem. (TP 1962, s. 116)

1 Księga Mojżeszowa 17:12

Epifania i Bazylea:

„Syn ośmiu dni będzie obrzezany między wami” — mający osiem dni reprezentują tych, którzy są usprawiedliwieni i których Bóg uważa za żyjących w ósmym tysiącletnim dniu i dlatego jako kandydatów do pozafiguralnego obrzezania albo poświęcenia — tzn, mają być umarłymi względem siebie i świata a ożywionymi dla Boga. (TP 1962)

„każdy mężczyzna w narodziech waszych” — każdy w swoim pokoleniu miał przejść obrzezanie w ciele. (TP 1962)

„tak w domu narodzony, jako i kupiony za pieniądze, od jakiegokolwiek cudzoziemca” — cenna zasługa naszego Pana Jezusa jest pozafiguralnym pieniądzem, który wykupuje od obcego. (TP 1962)

1 Księga Mojżeszowa 17:13

Epifania i Bazylea:

„Koniecznie obrzezany będzie, urodzony w domu twoim, i kupiony za pieniądze twoje” — Nie tylko Izaak i Ismael byli obrzezani, lecz wszyscy męscy członkowie domu Abrahama bądź narodzeni w służbie bądź też zakupieni jako obcy. Izaak przedstawia duchowego Izraela a Ismael — cielesnego Izraela (Gal. 4: 22-31). Ta część domowników Abrahama, którzy urodzili się w jego domu zdaje się wyobrażać innych, którzy wraz z pozafiguralnym Abrahamem korzystali przez Przymierze Abrahamowe tzn. St.G., W.G. i M.G.; podczas gdy ci z jego domowników, którzy byli kupieni za pieniądze jako obcy. zdają się przedstawiać klasę restytucyjną. Dlatego ich pozafigury w czasie W.Ew. i 1000-lecia powinny przechodzić pozafiguralne obrzezanie — chrzest z wody, przez który symbolizują oni swe poświecenie. (TP 1962, s. 117)

„a będzie przymierze moje na ciele waszym, na przymierze wieczne” — będzie to znak trwający na wieki. (TP 1962, s. 117)

1 Księga Mojżeszowa 17:14

Epifania i Bazylea:

„A nie obrzezany mężczyzna którego by nie było obrzezane ciało nieobrzezki jego, będzie wytracona dusza ona z ludu: albowiem zgwałcił przymierze moje” — ten, który otrzymał tymczasowe usprawiedliwienie, jest uważany przez Boga za żyjącego w ósmym dniu tysiącletnim i będzie dla niego przywilejem poświęcić się. stając się martwym względem siebie i świata, a żywym dla Boga. Dlatego ci, mieli być w czynie i prawdzie dziećmi przymierza. (TP 1962, s. 117)

1 Księga Mojżeszowa 17:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzekł do Abrahama” — Typ na Jehowę.

„Ale Sara” — Typ na Przymierze Abrahama.

1 Księga Mojżeszowa 17:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Roześmiał się” — Imię Izaak znaczy "śmiejący się" i wyobraża wielką radość, która ma nastąpić przez pozafiguralnego Izaaka. To imię także symbolizuje radowania się Kościoła w teraźniejszym czasie> "My tedy bracia tak jak Izaak, jesteśmy dziatkami obietnicy". Gal.4:28.

1 Księga Mojżeszowa 17:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Oby tylko Ismael” — Typ na cielesnego Izraela.

1 Księga Mojżeszowa 17:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Z Izaakiem” — Typ na Chrystusa.

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 17

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.