1 Księga Mojżeszowa 26

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 26 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (35 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 26 — Biblia Gdańska

1 Potem był głód na ziemi, po onym głodzie pierwszym, który był za dni Abrahamowych; I poszedł Izaak do Abimelecha, do króla Filistyńskiego do Gerar.

2 Bo mu się był ukazał Pan i mówił: Nie zstępuj do Egiptu, ale mieszkaj w ziemi, o której Ja powiem tobie.

3 Bądźże gościem w tej ziemi, a Ja będę z tobą, i będęć błogosławił; albowiem tobie i nasieniu twemu dam te wszystkie krainy, i utwierdzę przysięgę, którąm przysiągł Abrahamowi, ojcu twemu.

4 I rozmnożę nasienie twoje jako gwiazdy niebieskie, a dam nasieniu twemu wszystkie te krainy: A będą błogosławione w nasieniu twojem wszystkie narody ziemi.

5 Przeto, iż Abraham był posłuszny głosowi mojemu, a strzegł postanowienia mego, przykazań moich, ustaw moich i praw moich.

6 Tedy Izaak mieszkał w Gerar.

7 I pytali się mężowie onego miejsca o żonie jego; a on powiedział: Siostra to moja; bo się bał mówić: Żona to moja; by go snać nie zabili mężowie miejsca tego dla Rebeki, iż była piękna na wejrzeniu.

8 I stało się, gdy tam mieszkał przez nie mało dni, że wyglądał Abimelech, król Filistyński, oknem, i ujrzał, że Izaak żartował z Rebeką, żoną swą.

9 Tedy przyzwał Abimelech do siebie Izaaka, i rzekł: Prawdziwieć to żona twoja; czemużeś powiadał, siostra to moja? I odpowiedział mu Izaak: Iżem u siebie mówił: Bym snać nie umarł dla niej.

10 I rzekł Abimelech: Cóżeś nam to uczynił? bez mała ktokolwiek z ludu nie spał z żoną twoją: i przywiódłbyś był na nas grzech.

11 Rozkazał tedy Abimelech wszystkiemu ludowi mówiąc: Kto by się dotknął męża tego, albo żony jego, śmiercią umrze.

12 Tedy siał Izaak w onej ziemi, i zebrał roku onego sto korcy, albowiem błogosławił mu Pan.

13 I zbogacił się on mąż, a im dalej, tem więcej wzmagał się, aż urósł wielce.

14 I miał stada owiec, i stada wołów, i czeladzi dosyć; przetoż mu zajrzeli Filistyńczycy.

15 I wszystkie studnie, które byli wykopali słudzy ojca jego, za dni Abrahama, ojca jego, zasypali Filistyńczycy, i napełnili je ziemią.

16 I rzekł Abimelech do Izaaka: Odejdź od nas, albowiemeś daleko możniejszy niż my.

17 I odszedł stamtąd Izaak, i rozbił namioty w dolinie Gerar, i mieszkał tam.

18 I kopał zasię Izaak studnie wód, które byli wykopali za dni Abrahama, ojca jego, co je byli zasypali Filistyni po śmierci Abrahamowej, i zwał je temiż imiony, któremi je był nazwał ojciec jego.

19 Tedy kopali słudzy Izaakowi w onej dolinie, i znaleźli tam studnią wód żywych.

20 Lecz poswarzyli się pasterze Gerarscy z pasterzami Izaakowymi, mówiąc: Nasza to woda; przeto nazwał imię studni onej, Hesek, iż się swarzyli z nim o nię.

21 Potem wykopali drugą studnią, i swarzyli się też o nię; dla tegoż nazwał imię jej Sydna.

22 Zatem przeniósł się stamtąd, i wykopał drugą studnią o którą żadnego sporu nie było; i nazwał imię jej Rechobot, i mówił: Oto, teraz rozszerzył nas Pan, i urośliśmy na ziemi.

23 I wstąpił stamtąd do Beerseby.

24 I ukazał mu się Pan onejże nocy, mówiąc: Jam jest Bóg Abrahama, ojca twego, nie bój się, bom Ja jest z tobą; i będęć błogosławił, i rozmnożę nasienie twoje, dla Abrahama, sługi mego.

25 Tedy tam zbudował ołtarz, i wzywał imienia Pańskiego, i rozbił tam namiot swój, tamże też wykopali słudzy Izaakowi studnię.

26 Abimelech potem przyjechał do niego z Gerar, i Achuzat przyjaciel jego, i Fikol, hetman wojska jego.

27 Do których rzekł Izaak: Przeczżeście przyjechali do mnie, gdyż wy mnie macie w nienawiści, i wypędziliście mię od siebie?

28 A oni odpowiedzieli: Obaczyliśmy to dobrze, że Pan jest z tobą, i rzekliśmy: Uczyńmy teraz przysięgę między sobą, między nami i między tobą, i postanowimy przymierze z tobą;

29 Abyś nam nic złego nie czynił, jakośmy się też ciebie nie tykali; i jakośmyć tylko dobrze czynili, a puściliśmy cię w pokoju; a tyś teraz błogosławiony od Pana.

30 Tedy im sprawił ucztę, a jedli i pili.

31 Potem wstawszy bardzo rano przysięgli jeden drugiemu; i wyprowadził je Izaak, i odeszli od niego w pokoju.

32 I stało się onegoż dnia, przyszli słudzy Izaakowi, i powiedzieli mu o studni, którą wykopali, mówiąc mu: Znaleźliśmy wodę.

33 I nazwał ją Syba; dlategoż imię miasta onego jest nazwane Beerseba aż do dnia dzisiejszego.

34 Potem Ezaw mając czterdzieści lat, pojął sobie za żonę Judytę, córkę Beery Hetejczyka, i Basemat, córkę Elona, Hetejczyka.

35 Które się bardzo naprzykrzały Izaakowi i Rebece.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 26

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 26:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Przyszedł Izaak” — człowiek doświadczony, przeważnie lud Boży jest takim.

Epifania i Bazylea:

„poszedł Izaak do Abimelecha, króla Filistyńskiego do Gerar” — Izaak jest typem Jezusa a filistyński król Abimelech jest typem sekciarskich wodzów utracjuszy koron Wieku Ewangelii. (TP 1979, s. 96)

1 Księga Mojżeszowa 26:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Pan mu się ukazał i mówił” — potwierdzając Przymierze uczynione z Abrahamem.

1 Księga Mojżeszowa 26:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako gwiazdy niebieskie” — duchowe nasienie szczególnie wzmiankowane do Izaaka, ponieważ on figurował to nasienie.

Epifania i Bazylea:

„jako gwiazdy niebieskie” — niebieskie w charakterze, ciele i mieszkaniu. (TP 1935, s. 69)

„będą ubłogosławione” — przez możliwość dostąpienia restytucji (1Moj.12:3;18:18; 22:18; 28:14; Gal.3:8). (TP 1961, s. 19)

„wszystkie narody ziemi” — ludzie, którzy nie zostali wybrani. (TP 1961, s. 19)

1 Księga Mojżeszowa 26:14

Epifania i Bazylea:

„I miał” — (Izaak); Izaak przedstawia M.St. (TP 1972, s. 11)

„Filistyńczycy” — przedstawiają sekciarzy. (TP 1972, s. 11)

1 Księga Mojżeszowa 26:15

Epifania i Bazylea:

„Filistyńczycy” — przedstawiają sekciarzy. (TP 1972, s. 11)

1 Księga Mojżeszowa 26:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Odejdź od nas” — niektórzy używają tego samego wyrazu do Żydów mieszkających u nich.

Epifania i Bazylea:

„Izaaka” — Izaak przedstawia M.St. (TP 1972, s. 11)

1 Księga Mojżeszowa 26:17

Epifania i Bazylea:

„Izaak” — Izaak przedstawia M.St. (TP 1972, s. 11)

1 Księga Mojżeszowa 26:18

Epifania i Bazylea:

„Izaak” — Izaak przedstawia M.St. (TP 1972, s. 11)

„Filistyni” — przedstawiają sekciarzy. (TP 1972, s. 11)

1 Księga Mojżeszowa 26:19

Epifania i Bazylea:

„Tedy kopali słudzy Izaakowi w onej dolinie, i znaleźli tam studnią wód żywych” — Omawiane kontrowersje szczególnie zostały wzniecone przez nauczycieli Maluczkiego Stadka przedstawiających i wyjaśniających swoje progresywne, dające życie szafarskie prawdy ,,studnią wód żywych”. (TP 1979, s. 96) Izaak przedstawia M.St. (TP 1972, s. 11)

1 Księga Mojżeszowa 26:20

Epifania i Bazylea:

„Lecz poswarzyli się pasterze Gerarscy z pasterzami Izaakowymi” — Izaak przedstawia M.St. Filistyni przedstawiają sekciarzy. Pasterze Izaaka kłócili się z pasterzami filistyńskimi. To przedstawia, że nauczyciele Małego Stadka i sekciarscy wodzowie, którzy byli głównie członkami Wielkiego Grona, mieli mieć spory o Prawdę. (TP 1972, s. 11,12) Spory były powodem skażenia błędem ruchów Małego Stadka i zamieniania ich na sekty. (TP 1972, s. 11,12) Izaak jest typem Jezusa a filistyński król Abimelech jest typem sekciarskich wodzów utracjuszy koron Wieku Ewangelii. Kłótnie pasterzy Izaaka z pasterzami Abimelecha (tak jak to czynili pasterze Abrahama i Lota) stanowią typ kontrowersji pomiędzy nauczycielami Maluczkiego Stadka i sekciarskimi nauczycielami Wieku Ewangelii, którymi głównie byli prospektywni członkowie Wielkiej Kompanii. Wynikiem tych kontrowersji było zsekciarzenie ruchów Maluczkiego Stadka. (TP 1979, s. 96)

„Hesek” — [zwada]. (TP 1972, s. 11,12) W tych kontrowersjach sekciarscy wodzowie objawiali wiele zwad (Hesek), w wyniku których oni przemagali, a wodzowie Maluczkiego Stadka bywali zmuszani do ucieczki. (TP 1979, s. 96)

1 Księga Mojżeszowa 26:21

Epifania i Bazylea:

„Sydna” — [nienawiść]. (TP 1972, s. 12) W tych kontrowersjach sekciarscy wodzowie objawiali wiele nienawiści (Sydna), w wyniku których oni przemagali, a wodzowie Maluczkiego Stadka bywali zmuszani do ucieczki. (TP 1979, s. 96)

1 Księga Mojżeszowa 26:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Przeniósł się z tamtąd” — raczej niż prowadzić spór "Błogosławieni pokój czyniący".

„Rozszerzył nas Pan” — Izaak nie zapomniał o źródle otrzymywanych błogosławieństw.

Epifania i Bazylea:

„Zatem przeniósł się stamtąd” — Antytypowych pasterzy Izaaka w Wieku Ewangelii pomiędzy żniwami, ogólnie mówiąc, poproszono o opuszczenie pastwisk na rzecz antytypowych pasterzy filistyńskich. (TP 1979, s. 96)

1 Księga Mojżeszowa 26:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Jam jest Bóg Abrahama” — Ja go jeszcze uznaję, ponieważ on zajmuje dotąd stanowisko w moim postanowieniu.

„Nie bój się” — Nie obawiaj się, aby ustępstwo jakie czynisz Chananejczykom, miało ci wyjść na szkodę.

„Bom ja z tobą” — Oceniam twoją wiarę i uległość.

„Dla Abrahama” — w harmonii z obietnicą z nim uczynioną.

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 26

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.