1 Księga Mojżeszowa 14

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 14 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (24 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 14 — Biblia Gdańska

1 I stało się za dni Amrafela, króla Senaarskiego, Aryjocha, króla Ellasarskiego, Chodorlahomera, króla Elamskiego i Tydala, króla Goimskiego:

2 Że podnieśli wojnę przeciw Borowi królowi Sodomskiemu, i przeciw Bersie królowi Gomorskiemu, i Senaabowi królowi Adamackiemu, i Semeberowi królowi Seboimskiemu, i królowi Belamskiemu, to jest Zoarskiemu.

3 Wszyscy ci zaciągnęli się w dolinę Syddym, ta jest teraz morzem słonem.

4 Bo ci dwanaście lat służyli Chodorlahomerowi, a trzynastego roku odstąpili od niego.

5 A tak roku czternastego wyciągnął Chodorlahomer z królmi, którzy z nim byli, i poraził Rafaimy w Astarot Karnaimie, i Zuzymy w Hamie, i Emimy w Sawie Karyjataim.

6 Także Chorajczyki na górze ich Seir, aż do równiny Paran, która jest przy puszczy.

7 Potem się wrócili, i przyciągnęli do En Myspat, która jest Kades, i wybili wszystkę krainę Amalekitów; także też Amorrejczyka mieszkającego w Hasesontamar.

8 Tedy wyciągnął król Sodomski, i król Gomorski, i król Adamacki, i król Zeboimski, i król Belamski, to jest Zoarski, i uszykowali się ku bitwie przeciwko im w dolinie Syddym.

9 Przeciwko Chodorlahomerowi królowi Elamskiemu, i Tydalowi królowi Goimskiemu, i Amrafelowi królowi Senaarskiemu, i Aryjochowi królowi Ellasarskiemu, czterech królów, przeciw pięciu.

10 A w onej dolinie Syddym, było wiele studzien iłowatych; i uciekali król Sodomski i Gomorski, a polegli tam, a którzy zostali, na górę uciekli.

11 A zabrawszy wszystkę majętność Sodomską, i Gomorską, i wszystkę żywność ich, odciągnęli.

12 Zabrali też Lota synowca Abramowego, i majętność jego, i poszli; bo on mieszkał w Sodomie.

13 I przyszedł jeden, który uszedł, i oznajmił to Abramowi Hebrejczykowi, który mieszkał w równinach Mamrego Amorrejczyka, brata Eschola, i brata Anera; ci bowiem uczynili byli przymierze z Abramem.

14 A usłyszawszy Abram, iż był pojmany brat jego, wyprawił ćwiczonych sług swoich zrodzonych w domu swym, trzy sta i osiemnaście, i gonił je aż do Dan.

15 I rozdzieliwszy się przypadł na nie w nocy, sam i słudzy jego, i poraził je; i gonił je aż do Hoby, która leży po lewej stronie Damaszku.

16 I odebrał nazad wszystkę majętność, także i Lota brata swego z majętnością jego wrócił, także i niewiasty, i lud.

17 Tedy wyszedł król Sodomski przeciw niemu, gdy się wracał od porażki Chodorlahomera, i królów, którzy z nim byli na dolinie Sawe, która jest doliną królewską.

18 A Melchisedek, król Salemski, wyniósł chleb i wino; a ten był kapłanem Boga najwyższego.

19 I błogosławił mu, a rzekł: Błogosławiony Abram od Boga najwyższego, dzierżawcy nieba i ziemi.

20 I błogosławiony Bóg najwyższy, który podał nieprzyjacioły twe w rękę twoję; i dał mu Abram dziesięcinę ze wszystkiego.

21 Zatem rzekł król Sodomski do Abrama: Daj mi ludzie, a majętność pobierz sobie.

22 Tedy rzekł Abram królowi Sodomskiemu: Podniosłem rękę swą ku Panu Bogu najwyższemu, dzierżawcy nieba i ziemi;

23 Że i najmniejszej nitki ani rzemyczka obuwia nie wezmę ze wszystkiego, co twego jest; żebyś nie rzekł: Jam zbogacił Abrama.

24 Okrom tego, co strawili słudzy, i okrom działu mężów, którzy chodzili ze mną, Anera, Eschola, i Mamrego; ci niech wezmą dział swój.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 14

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 14:7

Epifania i Bazylea:

„i przyciągnęli do En Myspat, która jest Kades” — [fontanna sądu]; wskazuje na próby łączności z naukami o okupie i ofierze za grzech, które miały miejsce w pozafiguralnym Kades (4Moj.20:1-13), a które oznacza główne próby doktrynalne w Parousii.(4Moj.13:4). (TP 1949, s. 42)

1 Księga Mojżeszowa 14:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Wiele studzien iłowatych” — Smoła ziemna, siarka i sól były użyte przy zniszczeniu Sodomy i Gomory.

1 Księga Mojżeszowa 14:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Gonił je” — Fakt, że Abraham z tak małą garstką sług mógł pokonać połączone armie kilku królów, wykazuje niedorzeczność krytyków biblijnych, którzy twierdzą iż w owych czasach miasta i armie zbrojnych były wielkich rozmiarów.

Epifania i Bazylea:

„A usłyszawszy Abram.... gonił je..” — Walka Abrahama i jego 318 wyćwiczonych sług z pięcioma królami i ich zwolennikami (1 Mojż. 14:14—16) stanowi typ kontrowersji jakie tu na ziemi przy końcu Wieku prowadzili z sobą, z jednej strony: wojownicy Maluczkiego Stadka, kompetentni członkowie Wielkiej Kompanii, Młodociani Godni i Poświęceni Obozowcy Epifanii, a z drugiej ci, którzy bronili następujących błędów: kombinacjonizmu, reformizmu, szemrzącego kontradykcjonizmu i rewolucjonizmu. Kontrowersje zakończyły się wielkim zwycięstwem odpowiednich członków Maluczkiego Stadka i ich pomocników. (TP 1980, s. 76) Liczba 318 - zob. też TP 2016. 11 (TP 1980, s. 76)

1 Księga Mojżeszowa 14:17

Epifania i Bazylea:

„i królów” — tych czterech (nie pięciu) królów reprezentuje przesiewaczy przesiewań: trzeciego (kombinacjonizm), czwartego (reformizm), piątego (kontradykcjonizm), szóstego (rewolucjonizm). (TP 1937, s. 88)

1 Księga Mojżeszowa 14:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Melchizedek” — Prawdopodobnie budowniczy Wielkiej Piramidy. Typ na Chrystusa w chwale.

Epifania i Bazylea:

„A Melchizedek, król Salemski, wyniósł chleb i wino” — wyjście Melchizedeka na powitanie Abrahama przedstawia podobny czyn o tym samym ogólnym pozafiguralnym znaczeniu co 4Moj.31:13 (zobacz komentarz). (TP 1937, s. 88) Melchizedek przedstawia Jezusa. (TP 1950, s. 73) Melchizedek jest typem Chrystusa i Kościoła wyłącznie w ich aktywności poza zasłoną. Melchizedek, król i kapłan, przedstawia antytypowego Kapłana na Swym tronie (Zach. 6:13). On nie przedstawia antytypowego Kapłana w czasie składania ofiary za świat. Z tego też powodu nie jest typem kapłaństwa z tej strony zasłony. (TP 1980, s. 76) Walka Abrahama i jego 318 wyćwiczonych sług z pięcioma królami i ich zwolennikami (1Mojż. 14:14—16) stanowi typ kontrowersji jakie tu na ziemi przy końcu Wieku prowadzili z sobą, z jednej strony: wojownicy Maluczkiego Stadka, kompetentni członkowie Wielkiej Kompanii, Młodociani Godni i Poświęceni Obozowcy Epifanii, a z drugiej ci, którzy bronili następujących błędów: kombinacjonizmu, reformizmu, szemrzącego kontradykcjonizmu i rewolucjonizmu. Kontrowersje zakończyły się wielkim zwycięstwem odpowiednich członków Maluczkiego Stadka i ich pomocników. (TP 1980, s. 76) Nasz Pan Jezus był zadowolony z Maluczkiego Stadka i jego pomocników z powodu ich udziału w tej świętej walce. On, jako Najwyższy Kapłan i Król Kościoła, panujący w sprawiedliwości i pokoju (Melchizedek [król sprawiedliwości] król Salem [pokój]), witał ich serdecznie, szczególnie członków Maluczkiego Stadka, gdy jako zwycięscy wojownicy Prawdy z każdego etapu konfliktów z pokonanymi przesiewaczami, ich błędami i złymi zarządzeniami, a także praktykami wracali ze zdobyczami i łupami. W typie występuje jeden taki powrót a w antytypie za każdym razem przesiewacze kombinacjonizmu, reformizmu, szemrzącego kontradykcjonizmu i rewolucjonizmu, ze swymi błędami oraz złymi zarządzeniami i praktykami, musieli uciekać a antytypowy Abraham i jego słudzy wracali ze zdobyczami i łupami, którym za każdym razem wychodził naprzeciw Pan jako namiestnik Boga, by błogosławić wiernych wojów odsłanianiem następnych, głębszych i prostszych, zarysów Prawdy na czasie („wyniósł chleb i wino; a ten był kapłanem Boga najwyższego”). (TP 1980, s. 76) Melchizedek - to imię znaczy Król Sprawiedliwości został królem Salem - królem pokoju. Melchizedek jest typem na Jezusa Jezus, antytypiczny Melchizedek, był najpierw Królem Sprawiedliwości. On okazał się sprawiedliwy pod Zakonem. Był tym jedynym, który był w stanie doskonale zachować Boskie Prawo. Jezus był bez grzechu, a następnie stał się antytypicznym Melchizedekiem, Królem Pokoju. On ustanowi pokój na ziemi jako rezultat tego, że najpierw był Królem Sprawiedliwości. (TP 2000, s. 82)

1 Księga Mojżeszowa 14:19

Epifania i Bazylea:

„I błogosławił mu, a rzekł: Błogosławiony Abram ...” — [mu - Abrahamowi], przedstawia M.St. (TP 1950, s. 73) Nasz Pan Jezus nie tylko błogosławił z przyjemnością członków Maluczkiego Stadka, jako wojowników i sług Ojca Niebieskiego, ale także błogosławił przez to Ojca przypisując Jemu całą cześć i chwałę, Źródłu wszelkiej mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy, uznając, że osiągnięcie zwycięstwa było możliwe tylko dzięki Niemu (w. 20). (TP 1980, s. 76)

„I dał mu Abraham dziesięcinę ze wszystkiego” — Nasienie Abrahama reprezentuje przede wszystkim Maluczkie Stadko (Gal. 3:29). Jest to więc klasa kapłańska, 144.000. Od niej Jezus jako większy Melchizedek otrzymał dziesięcinę jej poświęcenia. .... Kościół poświęcił swoje życie Bogu, kładąc się na ołtarzu; stał się własnością Jezusa na podstawie kupna i przez swoje usprawiedliwienie z wiary. (TP 2000, s. 83,84)

1 Księga Mojżeszowa 14:20

Epifania i Bazylea:

„I błogosławiony Bóg najwyższy, który podał nieprzyjacioły twe w rękę twoję” — Nasz Pan Jezus nie tylko błogosławił z przyjemnością członków Maluczkiego Stadka, jako wojowników i sług Ojca Niebieskiego, ale także błogosławił przez to Ojca przypisując Jemu całą cześć i chwałę, Źródłu wszelkiej mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy, uznając, że osiągnięcie zwycięstwa było możliwe tylko dzięki Niemu (w. 19). (TP 1980, s. 76)

„dziesięcinę ze wszystkiego udzielił” — Stosownie do Żyd. 7:4-10 dawanie komuś dziesięciny jest symbolem uznania wyższości odbierającego i zależności od tego, któremu się wręcza dziesięcinę. Zgodnie z tym członkowie Maluczkiego Stadka oddawali Bogu, przez ręce Jezusa, ich Najwyższego Kapłana i Króla swoje ludzkie wszystko w wypełnianiu swego poświęcenia. (TP 1980, s. 76)

1 Księga Mojżeszowa 14:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Ku Panu Bogu” — Ku Jehowie.

„Najwyższemu” — "Straszniejszy nad wszystkich bogów". 1Kron.16:25.

1 Księga Mojżeszowa 14:23

Epifania i Bazylea:

Źródła: zob. SB 2003. 142

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 14

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.