1 Księga Mojżeszowa 35

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 35 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (29 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 35 — Biblia Gdańska

1 Rzekł potem Bóg do Jakóba: Wstań, wstąp do Betela, a mieszkaj tam, i uczyń tam ołtarz Bogu, któryć się ukazał, gdyś uciekał przed obliczem Ezawa, brata twego.

2 Tedy rzekł Jakób do domowników swych, i do wszystkich, którzy z nim byli: Odrzućcie bogi cudze, którzy w pośrodku was są, a oczyśćcie się, i odmieńcie szaty wasze.

3 A wstawszy pójdźmy do Betela, i uczynię tam ołtarz Bogu, który mię wysłuchał w dzień utrapienia mego, i był ze mną w drodze, którąm chodził.

4 A oddali Jakóbowi wszystkie bogi cudze, które mieli, i nausznice, które były na uszach ich, i zakopał je Jakób pod onym dębem, który był niedaleko Sychem.

5 I wyszli stamtąd; a strach Boży padł na miasta, które były około nich, iż nie gonili synów Jakóbowych.

6 Przyszedł tedy Jakób do Luzy, która jest w ziemi Chananejskiej, ta jest Betel, sam i wszystek lud, który z nim był.

7 I zbudował tam ołtarz, a nazwał miejsce ono El Betel; bo mu się tam był Bóg ukazał, gdy uciekał przed obliczem brata swego.

8 Tedy umarła Debora, mamka Rebeki, i pogrzebiona jest przy Betel pod dębem, i nazwał imię onego miejsca, Allon Bachut.

9 I ukazał się Bóg znowu Jakóbowi, gdy się wracał z Padan Syryjskiego, i błogosławił mu.

10 I rzekł mu Bóg: Imię twoje jest Jakób; nie tylko będzie zwane imię twoje na potem Jakób, ale Izrael będzie imię twoje; i nazwał imię jego Izrael.

11 I rzekł mu Bóg: Jam jest Bóg wszechmogący, rozradzaj się, i rozmnażaj się; naród, i mnóstwo narodów będzie z ciebie, a królowie z biódr twoich wynijdą.

12 I ziemię, którąm dał Abrahamowi i Izaakowi, tobie ją dam, i nasieniu twemu po tobie dam tę ziemię.

13 I odszedł Bóg od niego z miejsca, na którem mówił z nim.

14 Zatem postawił Jakób znak na miejscu onem, gdzie Bóg mówił z nim, a znak on był kamienny, i pokropił go pokropieniem, i polał go oliwą.

15 I nazwał Jakób imię miejsca onego, gdzie Bóg z nim mówił, Betel.

16 Potem odeszli z Betel; i było jeszcze jakoby mila drogi do Efraty, i rodziła Rachel a ciężkie rodzenie miała.

17 A gdy ciężko pracowała przy rodzeniu, rzekła baba do niej: Nie bój się; bo i tego syna będziesz miała.

18 A stało się, gdy wychodziła dusza jej, ( bo tamże umarła ), nazwała imię jego Ben Oni; ale ojciec jego nazwał go Benjamin.

19 A tak umarła Rachel, i pogrzebiona jest na drodze ku Efracie; tać jest Betlehem.

20 I postawił Jakób znak nad grobem jej; toć jest znak grobu Rachelinego aż po dziś dzień.

21 I poszedł stamtąd Izrael, i rozbił namiot swój za wieżą Heder.

22 Stało się tedy, gdy mieszkał Izrael w onej krainie, że szedł Ruben, i spał z Balą, założnicą ojca swego, i usłyszał to Izrael. A było synów Jakóbowych dwanaście.

23 Synowie Lii: pierworodny Jakóbów Ruben, i Symeon, i Lewi, i Judas, i Isaszar, i Zabulon.

24 Synowie Racheli: Józef i Benjamin.

25 A synowie Bali, służebnicy Rachelinej: Dan i Neftali.

26 Synowie też Zelfy, służebnicy Lii: Gad i Aser. Ci są synowie Jakóbowi, którzy mu się urodzili w Padanie Syryjskim.

27 I przyszedł Jakób do Izaaka, ojca swego, do Mamre, do miasta Arba, to jest Hebron, gdzie mieszkał Abraham i Izaak.

28 A było dni Izaakowych sto lat, i osiemdziesiąt lat.

29 I dokonał Izaak, i umarł, i przyłączony jest do ludu swego, stary i pełen dni; a pogrzebli go Ezaw, i Jakób, synowie jego.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 35

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 35:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzekł do Jakuba” — typ nowego stworzenia.

„Przed obliczem Ezawa” — typ cielesnego Izraela i Chrześcijaństwa.

1 Księga Mojżeszowa 35:9

Paruzja (C.T. Russell):

„I błogosławił mu” — potwierdzając obietnicę uczynioną pierwotnie Abrahamowi.

1 Księga Mojżeszowa 35:16

Epifania i Bazylea:

„i było jeszcze jakoby mila drogi” — Hebrajskie słowo kibrath użyte tu i tłumaczone na "jakoby mila" - oznacza, według Geseniusza starodawną miarę długości lub odległości, jednak jej wielkość nie jest znana. Uczeni żydowscy uważali ją za odpowiednik jednej mili. (TP 1988, s. 185)

„ciężkie rodzenie miała” — Rachel przeżyła ciężki poród i umarła zaraz po urodzeniu Beniamina i nazwaniu go Ben Oni — synem swego bólu. To przedstawia trudności, ból i smutek towarzyszące tu na ziemi urodzeniu członków Wielkiej Kompanii jako klasy przy końcu Wieku w wielkim ucisku, który rozpoczął się w 1914 roku. (TP 1980, s. 20)

1 Księga Mojżeszowa 35:18

Epifania i Bazylea:

„gdy wychodziła dusza jej” — [nephesh], życie. (TP 1985, s. 24) (Racheli), Rachela przedstawia duchowe prawdy o wyborze, które rodzą pozaobrazowego Józefa (M.St.) i Beniamina (W.G.) (TP 1934, s. 57)

„bo tamże umarła” — śmierć Racheli wyobraża, że prawdy, które rozwijały W.G. nie będą już więcej działać, po narodzeniu (zmartwychwstaniu) W.G. (TP 1934, s. 57) jej życie było oddzielone od ciała. (TP 1985, s. 24) Śmierć Racheli jest typem wygaśnięcia duchowych wyborczych prawd w związku z urodzeniem (zmartwychwstaniem) Wielkiej Kompanii na niebiańskim poziomie Królestwa. (TP 1980, s. 20)

„Ben Oni” — [tj. syn mego bólu]; (TP 1979, s. 66)

„a ojciec jego nazwał go” — Jakub nazywający tego syna Beniaminem (synem prawej ręki) pokazuje, że Wielka Kompania będzie w Królestwie właściwie wysoce oceniona. (TP 1980, s. 20)

„Beniamin” — W.G. (TP 1927, s. 9) [tj. syn mojej prawej ręki]. (TP 1979, s. 66) Wyższe stanowisko dobrych Lewitów jest pokazane w znaczeniu imienia danego przez Jakuba Beniaminowi, tzn. syn prawej ręki. Pod tym względem br. Johnson uważał ich za „klasę jego głównej łaski". (TP 1966, s. 87)

1 Księga Mojżeszowa 35:19

Epifania i Bazylea:

„A tak umarła Rachel” — Teraz jest czas, w którym antytypowa Rachel umarła (pisane w 1979r.- przemówienie br. Gohlke na pogrzebie br. Jolly). Urodziła swego drugiego syna antytypowego Beniamina, Wielką Kompanię. Duchowe obietnice wyborcze i słudzy, którzy je stosowali na wieki skończyli swoją pracę. (TP 1979, s. 66) Rachel, jego [Beniamina] matka, która typowo z powodu duchowych prawd wyborczych doprowadziła do urodzenia się antytypowego Józefa (Maluczkie Stadko) i antytypowego Beniamina (Wielka Kompania), przez swoją śmierć stanowi typ tych prawd, które przestają działać w związku z narodzeniem (zmartwychwstaniem) Wielkiej Kompanii. (TP 1979, s. 66) Rachel (przedstawia) duchowe wyborcze obietnice przymierza oraz tych, którzy je stosują. Wykonywana przez nich służba zakończyła się ostatecznie w czasie Epifanii zmartwychwstaniem Wielkiej Kompanii, antytypicznego Beniamina. (TP 1988, s. 185)

„tać jest Betlehem” — będące typem ziemskiej fazy Królestwa, które wkrótce nadejdzie. (TP 1979, s. 66) Rachela przedstawia duchowe prawdy o wyborze, które rodzą pozaobrazowego Józefa (M.St.) i Beniamina (W.G.). (TP 1934, s. 57) Śmierć Racheli wyobraża, że prawdy, nie będą już więcej działać, po narodzeniu (zmartwychwstaniu) W.G. (TP 1934, s. 57)

1 Księga Mojżeszowa 35:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Grób Racheli” — Qeburah, miejsce pogrzebowe.

Epifania i Bazylea:

„Jakób” — wersety 16 - 20, w antytypie odnoszą się do epifanicznego ludu Bożego. Jakub w tym opisie przedstawia jego wodzów. (TP 1988, s. 185)

1 Księga Mojżeszowa 35:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Było dwanaście” — typ dwunastu Apostołów.

1 Księga Mojżeszowa 35:23

Epifania i Bazylea:

„Ruben” — Greko-Katolicy i ich Kościół. (TP 1927, s. 8,9)

„Symeon” — Rzymsko-Katolicy i ich Kościół. (TP 1927, s. 8,9)

„Lewi” — Luteranie i ich Kościół. (TP 1927, s. 8,9)

„Judas” — Zwinglo-Kalwiniści i ich Kościół. (TP 1927, s. 8,9)

„Isaszar” — Chrześcijanie (Campbelici) i ich Kościół. (TP 1927, s. 8,9)

„Zabulon” — Adwentyści i ich Kościół. (TP 1927, s. 8,9)

1 Księga Mojżeszowa 35:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Rachel” — Figura nominalnego kościoła, Chrześcijaństwa.

„Józef” — typ na M.St.

„Benjamin” — figura na W.G.

Epifania i Bazylea:

„Synowie Racheli: Józef i Benjamin” — Rachel, żona Jakuba, wyobraża duchowe elekcyjne prawdy i sług, którzy stosują je do rozwijania dwóch duchowych wybranych klas: (TP 1973, s. 75) (a) klasy Chrystusowej (Józefa, odpowiadającego Izaakowi) i (TP 1973, s. 75) (b) Wielkiego Grona (Benjamina). (TP 1973, s. 75) Józef przedstawia Oczyszczoną Świątnicę, M..St. a Beniamin przedstawia W.G. (TP 1927, s. 9)

1 Księga Mojżeszowa 35:25

Epifania i Bazylea:

„Dan” — Baptyści i ich Kościół. (TP 1927, s. 8,9)

„Neftali” — Serweto-Socjanie i ich Kościół. (TP 1927, s. 8,9)

1 Księga Mojżeszowa 35:26

Epifania i Bazylea:

„Gad” — Episkopalianie i ich Kościół. (TP 1927, s. 9)

„Aser” — Metodyści i ich Kościół. (TP 1927, s. 9)

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 35

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.