1 Księga Mojżeszowa 49

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 49 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (33 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 49 — Biblia Gdańska

1 Wezwał tedy Jakób synów swoich i rzekł: Zbierzcie się, a oznajmię wam, co ma przyjść na was w ostatnie dni.

2 Zbierzcie się, i słuchajcie synowie Jakóbowi, a słuchajcie Izraela, ojca waszego.

3 Ruben pierworodny mój, tyś moc moja, i początek siły mojej, zacny dostojeństwem, i zacny męstwem.

4 Spłyniesz jako woda: nie będziesz zacnym, boś wstąpił na łoże ojca twego, i splugawiłeś łoże moje, i zginęło dostojeństwo twoje.

5 Symeon i Lewi, bracia, naczynia nieprawości miecze ich.

6 W radę ich niechaj nie wchodzi dusza moja, a z zgromadzeniem ich niech się nie jednoczy sława moja; bo w zapalczywości swej zabili męża, a w swej woli wywrócili mur.

7 Przeklęta zapalczywość ich, iż uporna, i gniew ich, iż zatwardziały. Rozdzielę je w Jakóbie, a rozproszę je w Izraelu.

8 Juda, tyś jest, ciebie chwalić będą bracia twoi; ręka twoja będzie na szyi nieprzyjaciół twoich; kłaniać się tobie będą synowie ojca twego.

9 Szczenię lwie Juda, od łupu, synu mój, wróciłeś się; skłonił się i położył się jako lew, i jako lwica, a któż go obudzi?

10 Nie będzie odjęte sceptrum od Judy, ani Zakonodawca od nóg jego, aż przyjdzie Szylo, i jemu będzie oddane posłuszeństwo narodów.

11 Uwiąże u winnej macicy oślę swe, a u wybornej macicy winnej oślątko oślicy swej; omyje w winie szatę swoję, a we krwi jagód winnych odzienie swoje

12 Czerwieńsze oczy jego nad wino, a bielsze zęby jego nad mleko.

13 Zabulon na brzegu morskim mieszkać będzie, i przy porcie okrętów, a granice jego aż do Sydonu.

14 Isaszar jako osieł kościsty, leżący między dwoma brzemiony.

15 Upatrzył pokój, że jest dobry, i ziemię, że piękna, nachylił ramię swe ku noszeniu, dla tegoż będzie hołd dawał.

16 Dan sądzić będzie lud swój, jako jedno z pokoleń Izraelskich.

17 Dan będzie wężem na drodze, żmiją na ścieżce, kąsając pięty końskie, że spadnie nazad jeździec jego.

18 Zbawienia twego oczekiwam, Panie!

19 Gad od wojska zwyciężony będzie; ale i on potem zwycięży.

20 Z Asera tłusty chleb jego, a on wyda rozkoszy królewskie.

21 Neftali jako łani wypuszczona, mówiąc piękne słowa.

22 Latorośl płodna Józef, latorośl wyrastająca nad źródłem, a latorośli jego rozchodzą się po murze.

23 Acz gorzkością napełnili go, i strzelali nań, a nienawidzili go strzelcy.

24 Jednak został potężny łuk jego, a zmocniły się ramiona rąk jego, w rękach mocnego Boga Jakóbowego, stąd się stał pasterzem i opoką Izraelową.

25 Od Boga ojca twego, który cię wspomógł, i od Wszechmogącego, któryć błogosławił błogosławieństwy niebieskiemi z wysoka, i błogosławieństwy przepaści leżącej głęboko, i błogosławieństwy piersi i żywota.

26 Błogosławieństwa ojca twego mocniejsze będą nad błogosławieństwa przodków moich, aż do granic pagórków wiecznych; będą nad głową Józefową, i nad wierzchem głowy odłączonego między bracią swą.

27 Benjamin jako wilk porywający, rano jeść będzie łup, a wieczór będzie dzielił korzyść.

28 Teć wszystkie są dwanaście pokolenia Izraelskie, i to, co im powiedział ojciec ich, i błogosławił im; każdemu według błogosławieństwa jego błogosławił im.

29 A rozkazał im, i rzekł do nich: Ja będę przyłączon do ludu mego; pogrzebcież mię z ojcy moimi w jaskini, która jest na polu Efrona Hetejczyka;

30 W jaskini, która jest na polu Machpela, która jest na przeciwko Mamre w ziemi Chananejskiej, którą kupił Abraham z rolą od Efrona Hetejczyka, w osiadłość grobu.

31 Tam pogrzebiono Abrahama, i Sarę, żonę jego; tam pogrzebiono Izaaka, i Rebekę żonę jego; tamem też pogrzebał Liję.

32 A kupiono tę rolą i jaskinią, która na niej, od synów Hetowych.

33 Tedy przestawszy Jakób mówić do synów swoich, złożył nogi swe na łoże i umarł, i przyłączon jest do ludu swego.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 49

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 49:1

Epifania i Bazylea:

„Wezwał tedy Jakób synów swoich i rzek” — Synowie Jakuba w okresie jego śmierci są typem, między innymi, dwunastu Apostołów, a w typie Jakuba pokazany jest, między innymi, nasz Pan. (TP 1979, s. 76)

1 Księga Mojżeszowa 49:2

Epifania i Bazylea:

„słuchajcie synowie Jakóbowi” — Synowie Jakuba w okresie jego śmierci są typem, między innymi, dwunastu Apostołów, a w typie Jakuba pokazany jest, między innymi, nasz Pan. (TP 1979, s. 76)

1 Księga Mojżeszowa 49:8

Epifania i Bazylea:

„Juda, tyś jest, ciebie chwalić będą bracia twoi; ręka twoja będzie na szyi nieprzyjaciół twoich; kłaniać się tobie będą synowie ojca twego” — Kaatyci silni przez podtrzymywanie Prawdy paruzyjnej, chwaleni przez inne grupy, są przypodobam do lwiego szczenięcia. Byli oni zwycięzcami w kontrowersjach z innymi lewitami (ale nie z J.); w ten sposób podporządkowując sobie ich w kontrowersjach. (TP 1978, s. 74)

1 Księga Mojżeszowa 49:9

Epifania i Bazylea:

„Szczenię lwie Juda, od łupu, synu mój, wróciłeś się; skłonił się i położył się jako lew, i jako lwica, a któż go obudzi?” — Powstali od działalności niszczenia swoich nieprzyjaciół, stali się gotowymi do skoku na oponentów Prawdy paruzyjnej i zarządzeń. Byli silni jak lew i jako lwica (stary lew), a wszyscy lewici bali się ich powstania (obudzenia się). (TP 1978, s. 74)

1 Księga Mojżeszowa 49:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie będzie odjęte berło” — prawo władzy i panowania.

„Od Judy” — tym pokazuje, że jest przodkiem Chrystusa.

„Ani Zakonodawca” — Wielki Wybawiciel, Chrystus.

„Od nóg jego” — biódr jego.

„Aż przyjdzie Szylo” — "Książę Pokoju".

„Jemu będzie oddane” — po wypełnieniu się czasów pogan.

Epifania i Bazylea:

„Nie będzie odjęte sceptrum od Judy” — Sceptr, prawo do panowania, pozostawało w pokoleniu Judy, i było obiecane, że będzie przekazane przez potomstwo Dawida. Sceptr, prawo do władania pozostało przy rodzinie Dawida nawet wówczas, gdy moc rządzenia, władania, została odjęta od Judy w czasie Sedekiasza. (TP 1985, s. 44)

„ani Zakonodawca od nóg jego” — to znaczy, od bioder jego. (TP 1985, s. 44)

„aż przyjdzie Szylo” — Nasz Pan Jezus, Ten posłany przez Boga — Szylo — przez doskonałe posłuszeństwo Zakonowi, jak tego nie mógł dokonać żaden niedoskonały człowiek, stał się dziedzicem wszystkich błogosławieństw obiecanych w Przymierzu Zakonu i przez to okazał się uprawnionym do posiadania sceptr, prawa do panowania na ziemi, co przed wiekami było obiecane dla kogoś, kto na to zasłuży z pokolenia Judy i rodu Dawida. Tak więc Szylo otrzymał sceptr. (TP 1985, s. 44)

1 Księga Mojżeszowa 49:11

Epifania i Bazylea:

1 Tom - oślica (TP 1936, s. 61)

2 Tom - oślątko (TP 1936, s. 61)

1 Księga Mojżeszowa 49:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Rozchodząca się po murze” — potomkowie Józefa, pokolenie Efraima i Manasesa posiadły prawie połowę ziemi Chananejskiej, a w dodatku wielkie połacie ziemi na wschodnim brzegu Jordanu.

1 Księga Mojżeszowa 49:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Gorzkością napełnili go” — to nie jest proroctwo, ale tylko wzmianka o doświadczeniach Józefa ze strony jego braci.

Epifania i Bazylea:

„i strzelali nań, a nienawidzili go strzelcy” — Obelgi rzucane na Józefa są typem słownego prześladowania Jezusa, a także wielkiego i małego Józefa. (TP 1961, s. 126)

1 Księga Mojżeszowa 49:26

Epifania i Bazylea:

„będą nad głową Józefową, i nad wierzchem głowy odłączonego między bracią swą” — Ostatni kapłan fizycznie nie był odłączony od tej grupy (mój dopisek: dobrych Lewitów) Wielkiej Kompanii przed swoją śmiercią, lecz jak to on wskazał, że "jako członek Maluczkiego Stadka w poświęceniu nazarejskim był odłączony od Wielkiej Kompanii" co, ma się rozumieć; obejmowało i dobrych Lewitów, którzy nie porzucili Prawdy epifanicznej. (TP 1989, s. 141)

1 Księga Mojżeszowa 49:27

Epifania i Bazylea:

„Beniamin jako wilk porywający, poranu jeść będzie łup, a wieczór będzie dzielił korzyść” — Dobrzy Lewici, pozafiguralny Benjamin, są tu przedstawieni jako mający znamienną charakterystykę wilka, bardzo skuteczną już od samego początku Epifanii w rozpoznawaniu i rozdzieraniu w kawałki („porywający” — niszczący) błędów tych, którzy sprzeciwiają się Prawdzie, jej Duchowi i zarządzeniom. „Później w Epifanii” dzielili oni i jeszcze dzielą łup. (TP 1967, s. 13) Epifaniczni utracjusze koron, tak jak antytypowy Beniamin, są jako wilk, który pożera, gdy pojawiają się na początku Epifanii, to jest w 1918 roku, aby dodatkowo w grupach lewickich zdobyć korzyści, które przy końcu Epifanii podzielą między dziesięć grup Dobrych Lewitów. (TP 1978, s. 73) Zwróćmy uwagę, że br. Johnson nie mówi tutaj niczego uwłaczającego w jakikolwiek sposób, lecz raczej tylko pochlebnie o tracących korony Dobrych Lewitach, którzy są jako wilk pożerający w swoich wysiłkach niszczenia błędu Prawdą i zdobycia, dodatkowych korzyści z grup lewickich. (TP 1978, s. 73)

1 Księga Mojżeszowa 49:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Pokolenia Izraelskie” — po raz pierwszy od śmierci Jakuba.

Epifania i Bazylea:

„dwanaście pokolenia Izraelskie” — Dwunastu Apostołów było typowo przedstawionych przez dwunastu synów Jakuba, których było tylko dwunastu, nie ma więc zezwolenia na jakichkolwiek dodatkowych „apostołów”. Jak żydowska dyspensacja rozpoczęła się z śmiercią Jakuba i uznaniem jego dwunastu synów, tak chrześcijańska dyspensacja rozpoczęła się z śmiercią Jezusa i uznaniem Jego dwunastu Apostołów. I jak jedno z pokoleń Izraela (Dan) jest wyeliminowane i nie wymienione w wykazie Obj. 7:5—8, lecz zastąpione pokoleniem Manasesa, tak spomiędzy Apostołów Jezusa Judasz został wyeliminowany a Paweł wyznaczony na jego urząd. (TP 1981, s. 61)

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 49

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.