1 Księga Mojżeszowa 7

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 7 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (24 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 7 — Biblia Gdańska

1 I rzekł Pan do Noego: Wnijdź ty i wszystek dom twój do korabia; bom cię widział sprawiedliwym przed obliczem mojem w narodzie tym.

2 Z każdego bydlęcia czystego weźmiesz z sobą siedmioro a siedmioro, samca i samicę jego; ale z zwierząt nieczystych po dwojgu, samca i samicę jego.

3 Także z ptastwa niebieskiego siedmioro a siedmioro, samca i samicę, aby żywe zachowane było nasienie na wszystkiej ziemi.

4 Albowiem jeszcze po siedmiu dniach spuszczę deszcz na ziemię, przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy, i wygładzę wszystko stworzenie, którem uczynił, z oblicza ziemi.

5 Uczynił tedy Noe według wszystkiego, jako mu był Pan rozkazał.

6 A Noemu było sześć set lat, gdy przyszedł potop wód na ziemię.

7 I wszedł Noe, i synowie jego, i żona jego, i żony synów jego z nim, do korabia, dla potopu wód.

8 Z zwierząt też czystych, i z zwierząt, które nie były czyste, i z ptastwa, i ze wszystkiego, co się płaza po ziemi;

9 Po parze weszło do Noego do korabia, to jest samiec i samica, jako był rozkazał Bóg Noemu.

10 I stało się po siedmiu dniach, iż wody potopu przyszły na ziemię.

11 Roku sześćsetnego wieku Noego, miesiąca wtórego, siedemnastego dnia tegoż miesiąca, w tenże dzień przerwały się wszystkie źródła przepaści wielkiej, i okna niebieskie otworzyły się.

12 I padał deszcz na ziemię, czterdzieści dni i czterdzieści nocy.

13 Onegoż dnia wszedł Noe i Sem i Cham i Jafet, synowie Noego, i żona Noego, i trzy żony synów jego z nim do korabia.

14 Oni, i wszelki zwierz według rodzaju swego, i wszelkie bydlę według rodzaju swego, i wszelka gadzina płazająca się po ziemi, według rodzaju swego, i wszystko latające według rodzaju swego, i wszelki ptak, i wszelka rzecz skrzydlasta.

15 A tak weszło do Noego w korab po parze z każdego ciała, w którem był duch żywota.

16 A które weszły, samiec i samica z każdego ciała weszły, jako mu Bóg rozkazał. I zamknął Pan za nim.

17 Był tedy potop przez czterdzieści dni na ziemi, i wezbrały wody i podniosły korab, i był podniesiony od ziemi.

18 I wzmogły się wody, a wezbrały bardzo nad ziemią, i pływał korab po wodach.

19 Tedy się wody wzmogły nader bardzo nad ziemią, i okryły się wszystkie góry wysokie, które były pod wszystkiem niebem.

20 Piętnaście łokci wzwyż wezbrały wody, gdy były okryte góry.

21 Zaginęło tedy wszelkie ciało ruchające się na ziemi, i z ptaków, i z bydła, i z zwierząt, i wszelkiej gadziny płazającej się po ziemi, i wszyscy ludzie.

22 Wszystko, którego tchnący duch żywota był w nozdrzach jego, ze wszystkiego, co na suszy było, pomarło.

23 Tak wygładził Bóg wszystko stworzenie, które było na ziemi, od człowieka aż do bydlęcia, aż do gadziny, i aż do ptastwa niebieskiego, wygładzone są z ziemi, i został tylko Noe i którzy z nim byli w korabiu.

24 I trwały wody nad ziemią sto i pięćdziesiąt dni.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 7

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 7:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Do arki” — Typ na Chrystusa i Jego moc, która rozmnoży i ustanowi nowe społeczeństwo.

Epifania i Bazylea:

„do korabia” — (arki), przedstawia przymierze Abrahamowe uczynione w 2045 r. pne. (TP 1924, s. 86) Arka, w czasie poprzedzającym Potop i podczas Potopu niezależnie od jej zarysów chronologicznych, reprezentuje Chrystusa i Jego moc wybawczą zawartą w przymierzu Wieku Ewangelii. Natomiast, w związku z zarysami czasu, roku potopowego i w czasie po Potopie, Arka wyobraża Przymierze Abrahamowe (1 Moj. 12:1—3), czyli ucieleśnienie rady Bożej, której centralnym zarysem jest Nasienie Abrahama, Chrystus, którego chwalebne wykonywanie władzy ponownego napełniania i reorganizowania będzie błogosławić w Królestwie wszystkie narody ziemi (Gal. 3:8,16,29). (TP 1970, s. 56,57)

1 Księga Mojżeszowa 7:2

Epifania i Bazylea:

„Z każdego bydlęcia czystego” — czyste zwierzęta reprezentują Żydów, którzy będą zbawieni i tymczasowo usprawiedliwionych, którzy również będą zbawieni. (TP 1924, s. 86) czyste zwierzęta przedstawiają Niby-Wybrańcóe. (TP 1967, s. 92)

„ale z zwierząt nieczystych” — nieczyste zwierzęta wyobrażają tych z obecnego złego świata, którzy będą zbawieni, gdy zaś te które zginęły w potopie wyobrażają ruchy i systemy szatańskiego królestwa i klasę wtórej śmierci. (TP 1924, s. 86)

1 Księga Mojżeszowa 7:3

Epifania i Bazylea:

Źródła: zob. TP 1970. 47.

1 Księga Mojżeszowa 7:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Noemu było 600 lat” — Ogniwo nr 10 Chronologii biblijnej.

1 Księga Mojżeszowa 7:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszedł Noe i synowie jego” — Noe i jego rodzina w arce reprezentują Kościół wyniesiony ponad ziemię w czasie wielkiego ucisku, zachowany od postrachu, jaki ten czas sprowadzi, a następnie zstąpi, aby błogosławił i wzbudzał umarłych z grobu i napełnił ziemię ludźmi.

Epifania i Bazylea:

„Noe” — przedstawia Jezusa. (TP 1984, s. 126)

„synowie jego” — przedstawiają wodzów trzech klas:1/ W.G.; 2/St.G.; 3/M.G. (TP 1984, s. 126)

„i żona jego” — przedstawia Kościół. (TP 1984, s. 126)

„i żony synów jego” — przedstawiają pozostałych członków (oprócz wodzów): 1/W.G.; 2/St.G.; 3/M.G. (TP 1984, s. 126)

1 Księga Mojżeszowa 7:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Zwierząt czystych” — Zdatnych dla człowieka do użytku, jak owce, krowy.

„Które nie były czyste” — Nie zdatne na pokarm, jak koń, pies itd.

1 Księga Mojżeszowa 7:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Przerwały się” — Główne parcie wód było od biegunów.

1 Księga Mojżeszowa 7:12

Epifania i Bazylea:

„I padał deszcz na ziemię czterdzieści dni i czterdzieści nocy” — Dotyczy okresu 04.2045r. pne - 07.1613 r. pne. (TP 1924, s. 86,87) 40 dni ->430,19178080 lat. (TP 1924, s. 86,87) [1 dzień=10,7547945 lat (od 04.2045 pne do 10.1881 ne =3925,5 lat; 1/365 *3925,5 to długość jednego dnia)]. (TP 1924, s. 86,87) Którzy przebywali w pozaobrazowej arce poznali ulgę kiedy Izrael został wyswobodzony z niewoli Egipskiej i kiedy otrzymał błogosławieństwa przez danie Przymierza Zakonu (po 430 latach - Gal.3:17). (TP 1924, s. 86,87)

1 Księga Mojżeszowa 7:13

Epifania i Bazylea:

„Noe” — przedstawia Jezusa. (TP 1984, s. 126)

„Sem” — przedstawia wodzów St.G. (TP 1984, s. 126)

„Cham” — przedstawia wodzów M.G. (TP 1984, s. 126)

„Jafet” — przedstawia wodzów W.G. (TP 1984, s. 126)

„żona Noego” — przedstawia Kościół. (TP 1984, s. 126)

„i trzy żony synów jego” — przedstawiają pozostałych członków (oprócz wodzów): 1/W.G.; 2/St.G.; 3/M.G. (TP 1984, s. 126)

1 Księga Mojżeszowa 7:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Jest dech” — [Ruach], duch, siła życiowa, jak u człowieka.

Epifania i Bazylea:

„w korab” — Arka przedstawia Przymierze Abrahamowe, uosobienie rady Bożej. Jej głównym zarysem jest Nasienie Abrahamowe, czyli Chrystus, którego napełniająca i reorganizująca moc będzie błogosławić wszystkie narody ziemi. (TP 1973, s. 72)

1 Księga Mojżeszowa 7:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Był tedy potop” — Nauka udowodniła, że taki potop miał miejsce.

„Przez 40 dni” — Możliwe oznacza, że w 1915 r. gdy dzieło anarchii rozpocznie się, to będzie tylko 40 dni przed zupełnym zniszczeniem jakie przyjdzie. "Jako było za dni Noego, tak będzie za dni Syna Człowieczego".

Epifania i Bazylea:

„potop” — Potop reprezentuje przekleństwo ciążące nad rodzajem ludzkim, zarówno w Jego ogólnym zarysie, od czasu Adama aż do dzisiaj, jak i w jego specjalnym zarysie kulminacyjnym, czyli w Czasie Ucisku, począwszy od roku 1914, od którego królestwo Szatana jest niszczone, a królestwo Boże ustanawiane. (TP 1970, s. 56)

„korab” — Arka przedstawia Przymierze Abrahamowe, uosobienie rady Bożej. Jej głównym zarysem jest Nasienie Abrahamowe, czyli Chrystus, którego napełniająca i reorganizująca moc będzie błogosławić wszystkie narody ziemi. (TP 1973, s. 72)

1 Księga Mojżeszowa 7:18

Epifania i Bazylea:

„korab” — Arka, w czasie poprzedzającym Potop i podczas Potopu niezależnie od jej zarysów chronologicznych, reprezentuje Chrystusa i Jego moc wybawczą zawartą w przymierzu Wieku Ewangelii. Natomiast, w związku z zarysami czasu, roku potopowego i w czasie po Potopie, Arka wyobraża Przymierze Abrahamowe (1 Moj. 12:1—3), czyli ucieleśnienie rady Bożej, której centralnym zarysem jest Nasienie Abrahama, Chrystus, którego chwalebne wykonywanie władzy ponownego napełniania i reorganizowania będzie błogosławić w Królestwie wszystkie narody ziemi (Gal. 3:8,16,29). (TP 1970, s. 56,57)

1 Księga Mojżeszowa 7:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Okryły wszystkie góry” — Możebne te części ziemi, jakie były zamieszkane przez ludzi.

1 Księga Mojżeszowa 7:21

Epifania i Bazylea:

„Zaginęło tedy wszelkie ciało ruchające się na ziemi, i z ptaków, i z bydła, i z zwierząt, i z wszelkiej gadziny płazającej się po ziemi” — czyste i nieczyste zwierzęta, które zginęły w Potopie przedstawiają z jednego punktu widzenia tych, którzy zginęli pod przekleństwem Adamowym, a (TP 1973, s. 72) z drugiego punktu widzenia ruchy i systemy królestwa Szatana oraz klasę Wtórej Śmierci Tysiąclecia i Małego Czasu spośród niby-wybrańców i nie wybranych. (TP 1973, s. 72)

„i wszyscy ludzie” — Ludzie, którzy zginęli w Potopie zdają się przedstawiać wszystkich, którzy nie doszli do stanu wybranych klas. (TP 1973, s. 72)

1 Księga Mojżeszowa 7:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Tchniący duch żywota” — [Ruach, Neszmach, Gaijah], dech żywota.

Epifania i Bazylea:

„tchniący duch” — [ruach]; pierwiastek życia, niewidzialna moc. (TP 1985, s. 29)

1 Księga Mojżeszowa 7:23

Epifania i Bazylea:

„w korabiu” — Arka, w czasie poprzedzającym Potop i podczas Potopu niezależnie od jej zarysów chronologicznych, reprezentuje Chrystusa i Jego moc wybawczą zawartą w przymierzu Wieku Ewangelii. Natomiast, w związku z zarysami czasu, roku potopowego i w czasie po Potopie, Arka wyobraża Przymierze Abrahamowe (1 Moj. 12:1—3), czyli ucieleśnienie rady Bożej, której centralnym zarysem jest Nasienie Abrahama, Chrystus, którego chwalebne wykonywanie władzy ponownego napełniania i reorganizowania będzie błogosławić w Królestwie wszystkie narody ziemi (Gal. 3:8,16,29). (TP 1970, s. 56,57)

1 Księga Mojżeszowa 7:24

Paruzja (C.T. Russell):

„150 dni” — możliwe oznacza przeciąg czasu w 1915 r. podczas którego to wiru anarchii jaka będzie wrzeć i miotać do zniszczenia i wyczerpania.

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 7

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.