1 Księga Mojżeszowa 11

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 11 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (32 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

1 Księga Mojżeszowa 11 — Biblia Gdańska

1 A była wszystka ziemia jednego języka, i jednej mowy.

2 I stało się, gdy wyszli od wschodu słońca, znaleźli równinę w ziemi Senaar, i mieszkali tam.

3 I rzekł jeden do drugiego: Nuże naczyńmy cegły i wypalmy ją ogniem: i mieli cegłę miasto kamienia, a glinę iłowatą mieli miasto wapna.

4 Potem rzekli: Nużeż, zbudujmy sobie miasto i wieżą, której by wierzch dosięgał do nieba, a uczyńmy sobie imię; byśmy się snać nie rozproszyli po obliczu wszystkiej ziemi.

5 Tedy Pan zstąpił, aby oglądał miasto ono, i wieżą, którą budowali synowie ludzcy.

6 I rzekł Pan: Oto lud jeden, i język jeden tych wszystkich; a toć jest zaczęcie dzieła ich, a teraz nie zabroni im nikt wszystkiego, co zamyślili uczynić.

7 Przetoż zstąpmy, a pomieszajmy tam język ich, aby jeden drugiego języka nie zrozumiał.

8 A tak rozproszył je Pan stamtąd po obliczu wszystkiej ziemi; i przestali budować miasta onego.

9 Przetoż nazwał imię jego Babel; iż tam pomieszał Pan język wszystkiej ziemi; i stamtąd rozproszył je Pan po obliczu wszystkiej ziemi.

10 Teć są rodzaje Semowe: Sem gdy miał sto lat, spłodził Arfachsada we dwa lata po potopie.

11 I żył Sem po spłodzeniu Arfachsada pięć set lat, i spłodził syny i córki.

12 Arfachsad też żył trzydzieści i pięć lat, i spłodził Selecha.

13 I żył Arfachsad po spłodzeniu Selecha cztery sta lat, i trzy lata, i spłodził syny i córki.

14 Selech zaś żył trzydzieści lat, i spłodził Hebera.

15 I żył Selech po spłodzeniu Hebera cztery sta lat, i trzy lata, i spłodził syny i córki.

16 I żył Heber trzydzieści lat i cztery, i spłodził Pelega.

17 Żył też Heber po spłodzeniu Pelega, cztery sta lat, i trzydzieści lat, i spłodził syny i córki.

18 Żył też Peleg trzydzieści lat, i spłodził Rehu.

19 I żył Peleg po spłodzeniu Rehu dwieście lat, i dziewięć lat, i spłodził syny i córki.

20 Także Rehu żył trzydzieści lat, i dwa, i spłodził Saruga.

21 I żył Rehu po spłodzeniu Saruga dwieście lat, i siedem lat, i spłodził syny i córki.

22 Sarug zaś żył trzydzieści lat, i spłodził Nachora.

23 I żył Sarug po spłodzeniu Nachora dwieście lat, i spłodził syny i córki.

24 Także Nachor żył dwadzieścia i dziewięć lat, i spłodził Tarego.

25 I żył Nachor po spłodzeniu Tarego sto lat i dziewiętnaście lat, i spłodził syny i córki.

26 I żył Tare siedemdziesiąt lat, i spłodził Abrama, Nachora i Harana.

27 A teć są rodzaje Tarego: Tare spłodził Abrama, Nachora i Harana. Haran zaś spłodził Lota.

28 I umarł Haran przed obliczem Tarego ojca swego, w ziemi narodzenia swego, w Ur Chaldejskiem.

29 I pojęli Abram i Nachor sobie żony: imię żony Abramowej było Saraj, a imię żony Nachorowej Melcha, córka Harana, ojca Melchy, i ojca Jeschy.

30 A była Saraj niepłodna, i nie miała dziatek.

31 Wziął tedy Tare Abrama syna swego, i Lota syna Haranowego, wnuka swego, i Saraj niewiastę swoję, żonę Abrama syna swego; i wyszli społu z Ur Chaldejskiego, aby szli do ziemi Chananejskiej; a przyszli aż do Haranu, i mieszkali tam.

32 I było dni Tarego dwieście lat, i pięć lat; i umarł Tare w Haranie.

Literatura o tym miejscu Pisma

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.