1 Księga Mojżeszowa 45

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 45 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (28 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 45 — Biblia Gdańska

1 Tedy się Józef nie mógł dalej wstrzymać przed wszystkimi, którzy stali przed nim, i zawołał: Wyprowadźcie wszystkie ode mnie. I nie został nikt przy nim, gdy się dał poznać Józef braci swej.

2 I podniósł głos swój z płaczem; co słyszeli Egipczanie, słyszał też dom Faraonów.

3 I rzekł Józef do braci swej: Jamci jest Józef; a żywże jeszcze ojciec mój? i nie mogli mu bracia jego odpowiedzieć, bo się zlękli oblicza jego.

4 Tedy rzekł Józef do braci swej: Przystąpcie, proszę, do mnie; i przystąpili. Zatem rzekł: Jam jest Józef, brat wasz, któregoście sprzedali do Egiptu.

5 Jednak teraz nie frasujcie się, ani trwożcie sobą, żeście mię tu sprzedali; boć dla zachowania żywota waszego posłał mię Bóg przed wami.

6 Bo już dwa lata głodu było na ziemi, a jeszcze pięć lat zostaje, których nie będą orać ani żąć.

7 Posłał mię tedy Bóg przed wami, abym was zachował ostatek na ziemi, a żebym wam dodał żywności na oswobodzenie wielkie.

8 Teraz tedy nie wyście mię tu posłali, ale Bóg, który mię postanowił ojcem Faraonowym, i panem wszystkiego domu jego, a panującym nad wszystką ziemią Egipską.

9 Spieszcież się, a idźcie do ojca mego, i mówcie do niego: Toć wskazuje syn twój Józef: Uczynił mię Bóg panem wszystkiego Egiptu, przyjedźże do mnie, a nie omieszkaj.

10 I będziesz mieszkał w ziemi Gosen; a będziesz blisko mnie, ty i synowie twoi, i synowie synów twoich, i trzody twoje, i woły twoje, i wszystko, co masz.

11 A będę cię tam żywił; bo jeszcze pięć lat głodu będzie, abyś od niedostatku nie zginął, ty, i dom twój, i wszystko, co masz.

12 A oto, oczy wasze widzą, i oczy brata mego, Benjamina, że usta moje mówią do was.

13 Oznajmijcie też ojcu memu wszystkę zacność moje w Egipcie, i wszystko coście widzieli; spieszcie się tedy, a przyprowadźcie tu ojca mojego.

14 Zatem padł na szyję Benjamina, brata swego, i płakał; Benjamin też płakał na szyi jego.

15 I pocałowawszy wszystkę bracią swoję, płakał nad nimi; a potem rozmawiali z nim bracia jego.

16 I rozgłoszono tę wieść w domu Faraonowym, mówiąc: Przyjechali bracia Józefowi; i podobało się to w oczach Faraonowych, i w oczach sług jego.

17 Tedy rzekł Farao do Józefa: Powiedz braci swej: Uczyńcie tak: nakładłszy brzemion na bydła wasze, idźcie; a wróćcie się do ziemi Chananejskiej;

18 A wziąwszy ojca waszego, i czeladź waszę, przyjedźcie do mnie; i dam wam dobre miejsce w ziemi Egipskiej, i będziecie używać tłustości ziemi.

19 I rozkaż im mówiąc: To uczyńcie: weźmijcie sobie z ziemi Egipskiej wozów, dla dziatek waszych i dla żon waszych, a wziąwszy ojca waszego przyjedźcie tu.

20 A oko wasze niech nie żałuje sprzętu waszego, gdyż dobro wszystkiej ziemi Egipskiej wasze będzie.

21 Uczynili tedy tak synowie Izraelowi; i dał im Józef wozy według rozkazania Faraonowego; dał im też żywności na drogę.

22 Dał z onychże wszystkich każdemu odmienne szaty; ale Benjaminowi dał trzy sta srebrników, i pięcioro szat odmiennych.

23 Ojcu też swemu posłał te rzeczy: dziesięć osłów, niosących z najlepszych rzeczy Egipskich, i dziesięć oślic, niosących zboże, i chleb, i żywność ojcu jego na drogę.

24 Puścił tedy bracią swą, i odjechali, a mówił do nich: Nie wadźcie się na drodze.

25 Którzy wyjechawszy z Egiptu przyjechali do ziemi Chananejskiej, do Jakóba ojca swego.

26 I oznajmili mu, mówiąc: Jeszczeć żyw Józef, a onci jest panem nad wszystką ziemią Egipską; i zemdlało serce jego; bo im nie wierzył.

27 Lecz oni powiedzieli mu wszystkie słowa Józefowe, które mówił do nich. A ujrzawszy wozy, które posłał Józef, aby go na nich przywieziono, tedy ożył duch Jakóba, ojca ich.

28 I rzekł Izrael: Dosyć mam na tem, gdy jeszcze Józef, syn mój, żyje; pójdę a oglądam go, pierwej niż umrę.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 45

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 45:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Bóg posłał mię” — We wszystkich drogach uznaj Go". Przyp.3:6.

„Dla zachowania życia” — wasz zamiar zabicia mnie Bóg obrócił tak, abyście mogli być zachowani od śmierci.

1 Księga Mojżeszowa 45:8

Epifania i Bazylea:

„który mię postanowił ojcem Faraonowym” — hebrajskie słowo "abi" jest czasami używane jako zaszczytny tytuł, mający znaczenie mistrza, tak jak to jest podane tutaj, gdzie ono odnosi się do Józefa jako "ojca Faraona". (TP 1956, s. 26)

1 Księga Mojżeszowa 45:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Panem wszystkiego” — typ na Chrystusa, który jest Panem wszystkiego.

1 Księga Mojżeszowa 45:10

Paruzja (C.T. Russell):

„W ziemi Gosen” — bracia Józefa nie byli zaproszeni do udziału w jego chwale. Także Żydzi podczas 1000-lecia nie mogą mieć udziału w chwale Chrystusowej.

1 Księga Mojżeszowa 45:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Podobało się to Faraonowi” — jak Józef nie wstydził się swych braci przed Faraonem, tak i Chrystus nie powstydzi się swych naśladowców nazwać braćmi przed swym Ojcem.

1 Księga Mojżeszowa 45:21

Epifania i Bazylea:

„I dał im Józef wozy” — jak Józef dał swoim braciom wozy, tak Chrystus poza zasłoną da W.G. organizacje (czyniąc w nich takie zmiany, jakich ich rewolucjonizm wymaga), konieczne do zrobienia olbrzymiej pracy względem ich braci w Kościele Nominalnym i poza Kościołem, względem cielesnego Izraela i względem rodzaju ludzkiego. (TP 1933, s. 85)

1 Księga Mojżeszowa 45:22

Epifania i Bazylea:

„Beniaminowi dał trzysta srebrników” — Wielkie Grono (w grupie dobrych Lewitów) jako pozafiguralny Beniamin otrzymuje 300 pozafiguralnych srebrników - zupełność Prawdy w sprawach Wielkiego Grona i Młodocianych Godnych. (TP 1966, s. 85,86)

„i pięcioro szat odmiennych” — Ponadto Wielkie Grono (w dobrej grupie lewickiej) jako pozafiguralny Beniamin otrzymuje pięcioro pozafiguralnych szat odmiennych, czyli „pięć rodzajów władz wraz z ich przynależnymi zaletami". Te pięć rodzajów władz, które Wielkie Grono otrzymuje, zdają się jasno reprezentować jego sfery władzy w służbie: (TP 1966, s. 85,86) (1) względem Wielkiego Grona, (TP 1966, s. 85,86) (2) względem Młodocianych Godnych, (TP 1966, s. 85,86) (3) względem poświęconych Obozowców Epifanii, (TP 1966, s. 85,86) (4) względem „wiernych tymczasowo usprawiedliwionych" zwłaszcza dla Obozu Epifanii i (TP 1966, s. 85,86) (5) względem „lojalnych Żydów dla Obozu Epifanii". (TP 1966, s. 85,86)

1 Księga Mojżeszowa 45:23

Epifania i Bazylea:

„Ojcu też swemu posłał te rzeczy: dziesięć osłów, niosących z najlepszych rzeczy Egipskich, i dziesięć oślic, niosących zboże, i chleb, i żywność ojcu jego na drogę” — On (J.) nie tylko ponownie wydał, zaopatrzył w skorowidze, itd. sześć tomów parousyjnych, Cienie Przybytku, Mannę, śpiewnik i książkę „Życie-Śmierć-Przyszłe Życie", ale również literaturę epifaniczną (Chwalmy za to Pana!). Książki te odpowiadają dziesięciu osłom i dziesięciu oślicom. (TP 1969, s. 67)

1 Księga Mojżeszowa 45:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Ożył duch Jakuba” — ruach, siła życia.

Epifania i Bazylea:

„ożył duch Jakóba” — [ruach]; żywotność lub ożywienie jako niewidzialna moc. (TP 1985, s. 29)

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 45

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.