1 Księga Mojżeszowa 33

1 Księga Mojżeszowa, rozdział 33 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (20 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Mojżeszowa 33 — Biblia Gdańska

1 A podniósłszy Jakób oczy swe ujrzał, a oto, Ezaw idzie, a z nim cztery sta mężów; i rozdzielił dzieci, z osobna Lii, i z osobna Racheli, i z osobna dwu służebnic.

2 I postawił służebnice, i dzieci ich, na przodku, a Liję, i syny jej, za nimi, Rachelę zaś z Józefem na ostatku.

3 A sam szedł przed nimi, i pokłonił się aż do ziemi siedem kroć, niż przyszedł do brata swego.

4 I zaszedł mu drogę Ezaw, i obłapiwszy go, upadł na szyję jego, i całował go; i płakali.

5 Potem podniósłszy ( Ezaw ) oczy swe, ujrzał żony i dzieci, i rzekł: A ci co zacz są, twoiż to? i odpowiedział: Dziatki to są, które Bóg dał z łaski słudze twemu.

6 I przybliżyły się służebnice i synowie ich, a pokłoniły się.

7 Przybliżyła się też i Lija, i dzieci jej, i pokłonili się; a potem przybliżył się Józef i Rachel, i pokłonili się.

8 I rzekł Ezaw: A ów wszystek hufiec na co, z którymem się spotkał? Odpowiedział Jakób: Abym znalazł łaskę przed oczyma pana mego.

9 Tedy rzekł Ezaw: Mam ja dosyć, bracie miły, miej ty swoje.

10 I rzekł Jakób: Nie tak będzie proszę; jeźlim teraz znalazł łaskę w oczach twoich, weźmij upominek mój z ręki mojej, przeto, iżem widział oblicze twoje, jakobym widział oblicze Boże, i łaskawieś mię przyjął;

11 Przyjmijże proszę dar mój, którym ci przyniósł, gdyż mię hojnie błogosławił Bóg, a mam wszystkiego dosyć. A tak uprosił go, że to przyjął.

12 Tedy rzekł Ezaw: Ruszmy się, a idźmy, a ja pójdę przed tobą.

13 I odpowiedział mu Jakób: Wie pan mój, że z sobą mam dziatki młode, i owce kotne, i krowy cielne, które jeźlibym przegnał dnia jednego, pozdychają wszystkie stada.

14 Niech w przód proszę jedzie pan mój przed sługą swoim, a ja poprowadzę się z lekka, jako zdąży trzoda, która jest przede mną, i jako nadążą dzieci, aż przyjdę do pana mego do Seir.

15 Tedy rzekł Ezaw: Niech wżdy zostawię przy tobie cokolwiek ludu, który jest ze mną. A on odpowiedział: A na cóż to? byłem znalazł łaskę w oczach pana mego.

16 I wrócił się dnia onego Ezaw drogą swą do Seir.

17 A Jakób obrócił się do Suchot, i zbudował sobie dom, i dla stad swoich poczynił obory, a dla tego nazwał imię miejsca onego Suchot.

18 I przyszedł Jakób zdrowo do miasta Sychem, które było w ziemi Chananejskiej, gdy się wrócił z Padan Syryjskiego, i położył się przed miastem.

19 I kupił część pola, na którem rozbił namiot swój, od synów Hemora, ojca Sychemowego, za sto jagniąt;

20 A postawił tam ołtarz, i nazwał go: Mocny Bóg Izraelski.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Mojżeszowa 33

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Mojżeszowa 33:1

Epifania i Bazylea:

„A podniósłszy Jakób oczy swoje ujrzał, a oto, Ezaw” — Spotkanie br. Russella z Żydami nastąpiło na początku czerwca 1910r. na specjalnie ogłoszonym zebraniu dla Żydów, niedługo po jego powrocie z pielgrzymskiej podróży po Europie i trwało przez kilka lat. (TP 1949, s. 63)

„i rozdzielił” — przygotował dla Żydów wykłady. (TP 1949, s. 63)

1 Księga Mojżeszowa 33:2

Epifania i Bazylea:

„służebnice i dzieci ich na przodku” — najmniej sekciarscy chrześcijanie i ich nauki. (TP 1949, s. 63)

„Liją i syny jej za nimi” — najbardziej sekciarscy chrześcijanie i ich nauki. (TP 1949, s. 63)

„Rachelę zaś z Józefem na ostatku” — prawdziwi chrześcijanie i ich nauki. (TP 1949, s. 63)

1 Księga Mojżeszowa 33:3

Epifania i Bazylea:

„szedł przed nimi...i pokłonił się” — br. Russell na wstępie wykładu w bardzo grzeczny i ujmujący sposób przedstawił żydowskim słuchaczom siebie i swoją misję. (TP 1949, s. 63)

1 Księga Mojżeszowa 33:4

Epifania i Bazylea:

„Ezaw...obłapiwszy go, upadł na szyję jego i całował go” — Grzecznym obejściem się z nimi pozyskał ich serca i oni odpowiedzieli mu wzajemną grzecznością, ponieważ nie spodziewali się tak niezwykłej grzeczności, ani nigdy nie doświadczyli jej ze strony kleru chrześcijańskiego. (TP 1949, s. 63)

1 Księga Mojżeszowa 33:5

Epifania i Bazylea:

„Ezaw...rzekł: a ci co zacz są twoi są?” — Żydzi mając na pamięci nauki i wierzenia chrześcijańskie, które wprawiały ich w oburzenie, dlatego zadawali pytania względem tego. (TP 1949, s. 63)

1 Księga Mojżeszowa 33:6

Epifania i Bazylea:

„I przybliżyły się służebnice i synowie ich” — Wtedy ów Sługa przedstawił im w łagodny, uprzejmy i taktowny sposób nauki najmniej sekciarskich chrześcijan. (TP 1949, s. 63)

„Liją i syny jej za nimi” — najbardziej sekciarscy chrześcijanie i ich nauki. (TP 1949, s. 63)

„Rachelę zaś z Józefem na ostatku” — prawdziwi chrześcijanie i ich nauki. (TP 1949, s. 63)

1 Księga Mojżeszowa 33:7

Epifania i Bazylea:

„Przybliżyła się też Lija i dzieci jej” — Wtedy ów Sługa przedstawił im w łagodny, uprzejmy i taktowny sposób nauki najbardziej sekciarskich chrześcijan. (TP 1949, s. 63)

„a potem przybliżył się Józef i Rachel” — prawdziwi chrześcijanie i ich nauki. (TP 1949, s. 63)

1 Księga Mojżeszowa 33:8

Epifania i Bazylea:

„rzekł Ezaw: a ów wszystek hufiec na co” — Żydzi pytali się co znaczą te pięć artykułów w miesięczniku "Overland". (TP 1949, s. 63)

„Odpowiedział Jakób: abym znalazł łaskę” — on łagodnie odpowiedział iż były to błogosławieństwa dane im w podarunku na zawarcie pokoju między chrześcijanami, a Żydami, gdyż mają wiele wspólnego pokrewieństwa w swoich głównych wierzeniach. (TP 1949, s. 63)

1 Księga Mojżeszowa 33:9

Epifania i Bazylea:

„rzekł Ezaw: mam ja dosyć bracie miły” — Żydzi wzbraniali się przyjęcia podarunku składającego się z odnośnych (omówionych w poprzednich wierszach) prawd. (TP 1949, s. 63)

1 Księga Mojżeszowa 33:11

Epifania i Bazylea:

„A tak uprosił go, że to przyjął” — pod namową zgodzili się na ich (prawd) przyjęcie. (TP 1949, s. 63)

1 Księga Mojżeszowa 33:12

Epifania i Bazylea:

„rzekł Ezaw: ruszmy się, a idźmy, a ja pójdę przed tobą” — propozycja wielu Żydów, aby lud Prawdy przyłączył się do sił i pracy Syjonizmu. (TP 1949, s. 63)

1 Księga Mojżeszowa 33:15

Epifania i Bazylea:

„A na cóż to?” — na propozycję wielu Żydów, aby lud Prawdy przyłączył się do sił i pracy Syjonizmu, br. Russell dał odpowiedź odmowną w ostatnich dwóch artykułach o Wybranym Narodzie Bożym -- 1/ Czy Żydzi muszą stać się chrześcijanami, aby mogli wrócić do łaski Bożej? (TP 1949, s. 63) 2/ Czy Żydzi i chrześcijanie muszą się połaczyć?. (TP 1949, s. 63)

Literatura o rozdziale 1 Księga Mojżeszowa 33

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.