4 Księga Mojżeszowa 31

4 Księga Mojżeszowa, rozdział 31 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (54 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

4 Księga Mojżeszowa 31 — Biblia Gdańska

1 Potem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

2 Pomścij się krzywdy synów Izraelskich nad Madyjanitami, i potem przyłączon będziesz do ludu twego.

3 Tedy rzekł Mojżesz do ludu, mówiąc: Wyprawcie z pośrodku siebie męże ku bitwie, aby szli przeciw Madyjanitom, i wykonali pomstę Pańską nad nimi.

4 Po tysiącu z każdego pokolenia, ze wszystkich pokoleń Izraelskich wyślecie na wojnę.

5 I wyprawili z tysiąców Izraelskich, po tysiącu z każdego pokolenia, dwanaście tysięcy ludzi gotowych do bitwy.

6 I wysłał je Mojżesz po tysiącu z każdego pokolenia na wojnę; posłał też z nimi Fineesa, syna Eleazara kapłana, na wojnę, a naczynia święte, i trąby do trąbienia były w ręku jego.

7 Tedy zwiedli bitwę z Madyjanitami, jako rozkazał Pan Mojżeszowi, i pobili wszystkie mężczyzny.

8 Króle też Madyjańskie pobili między inszymi pobitymi ich, Ewiego, i Rechema, i Sura, i Hura, i Rebaha, pięciu królów Madyjańskich, i Balaama, syna Beorowego, zabili mieczem.

9 I pobrali w niewolą synowie Izraelscy żony Madyjańczyków, i dziatki ich, i wszystko bydło ich, i wszystkie trzody ich, i wszystkie majętności ich pobrali;

10 A wszystkie miasta ich, w których mieszkali, i wszystkie zamki ich popalili ogniem;

11 I pobrali wszystkie łupy, i wszystkie plony z ludzi, i z bydła,

12 I przywiedli do Mojżesza i do Eleazara kapłana, i do zgromadzenia synów Izraelskich więźnie, i łupy, i korzyści do obozu na pola Moabskie, które są nad Jordanem przeciw Jerychu.

13 I wyszli Mojżesz i Eleazar kapłan, i wszystkie książęta zgromadzenia przeciwko nim przed obóz.

14 I rozgniewał się bardzo Mojżesz na hetmany wojska onego, na pułkowniki, i na rotmistrze, którzy się byli wrócili z onej bitwy.

15 I mówił do nich Mojżesz: Przeczżeście żywo zachowali wszystkie niewiasty?

16 Gdyż te są, które synom Izraelskim za radą Balaamową dały przyczynę do przestępstwa przeciw Panu przy bałwanie Fegor, skąd była przyszła plaga na zgromadzenie Pańskie.

17 Przetoż teraz pozabijajcie wszystkie mężczyzny z dzieci, i każdą niewiastę, która poznała męża, obcując z nim, zabijcie;

18 Ale wszystkie dzieweczki z białych głów, które nie poznały łoża męskiego, żywo zachowajcie sobie.

19 A wy sami zostańcie w namiecich za obozem przez siedem dni; każdy, który kogo zabił, i który się dotykał zabitego, oczyścicie się dnia trzeciego a dnia siódmego, siebie i więźnie wasze;

20 I wszelką szatę, i wszelkie naczynie skórzane, i wszystko, co urobiono z koziej sierści, i wszelkie naczynie drzewiane oczyścicie.

21 I rzekł Eleazar kapłan do żołnierstwa, które chodziło na wojnę: Tać jest ustawa zakonna, którą był rozkazał Pan Mojżeszowi:

22 Złoto jednak i srebro, miedź, żelazo, cynę i ołów;

23 I każdą rzecz, która znieść może ogień, wyprawicie przez ogień, a będzie oczyszczona, wszakże pierwej wodą oczyszczenia będzie oczyszczona; ale wszystko, co nie może znieść ognia, wodą oczyścicie.

24 Upierzecie też szaty wasze dnia siódmego, i czystymi będziecie, a potem wnijdziecie do obozu.

25 Zatem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

26 Zbierz summę korzyści pobranych z ludzi i z bydła, ty i Eleazar kapłan, i przedniejsi z ojców w ludu;

27 I rozdzielisz te łupy na dwie części, między żołnierze, którzy na wojnę wychodzili, i między wszystko zgromadzenie.

28 Odbierzesz też dział na Pana od mężów rycerskich, którzy byli wyszli na wojnę, po jednemu od pięciu set, z ludzi, i z wołów, i z osłów, i z owiec;

29 A z połowy ich weźmiecie, i oddacie Eleazarowi kapłanowi na ofiarę podnoszenia Panu.

30 A z połowy synów Izraelskich weźmiesz jedną część z pięciudziesiąt, z ludzi, z wołów, z osłów, i z owiec, i z wszelkiego bydła, i oddasz to Lewitom trzymającym straż w przybytku Pańskim.

31 I uczynił Mojżesz i Eleazar kapłan, jako rozkazał Pan Mojżeszowi.

32 A było onej korzyści z pozostałych łupów, które rozchwycił lud wojenny: Owiec sześć kroć sto tysięcy, i siedemdziesiąt tysięcy i pięć tysięcy;

33 Wołów zaś, siedemdziesiąt i dwa tysiące;

34 A osłów sześćdziesiąt tysięcy i jeden.

35 A ludzi z białych głów, które nie poznały obcowania z mężem, wszystkich było trzydzieści i dwa tysiące.

36 I dostała się połowa działu tym, co wychodzili na wojnę, liczba owiec trzy kroć sto tysięcy, i trzydzieści tysięcy, i siedem tysięcy i pięć set.

37 Dostało się też działu na Pana owiec sześć set, siedemdziesiąt i pięć;

38 A z wołów trzydzieści i sześć tysięcy, a działu z nich Panu siedemdziesiąt i dwa;

39 Osłów też trzydzieści tysięcy i pięć set, a działu z nich Panu sześćdziesiąt i jeden.

40 Przytem ludu szesnaście tysięcy, a działu z nich Panu trzydzieści i dwoje ludzi.

41 I oddał Mojżesz dział na ofiarę Panu, Eleazarowi kapłanowi, jako był rozkazał Pan Mojżeszowi.

42 A z drugiej połowy synów Izraelskich, którą wziął Mojżesz od mężów, którzy byli wyszli na wojnę.

43 (A połowa należąca zgromadzeniu, była: Owiec trzy kroć sto tysięcy, i trzydzieści tysięcy, siedem tysięcy i pięć set;

44 A wołów trzydzieści i sześć tysięcy;

45 A osłów trzydzieści tysięcy i pięć set;

46 A ludu szesnaście tysięcy.)

47 Wziął Mojżesz z tej połowy należącej synom Izraelskim, jednę część z pięciudziesiąt, z ludzi, i z bydła, i dał to Lewitom trzymającym straż przybytku Pańskiego, jako był rozkazał Pan Mojżeszowi.

48 Tedy przyszli do Mojżesza hetmani wojska, pułkownicy, i rotmistrze.

49 I mówili do niego: My słudzy twoi przynieśliśmyć poczet mężów wojennych, którzy byli pod sprawą naszą, a nie zginął z nas i jeden.

50 A tak przynieśliśmy tu na ofiarę Panu, każdy czego nabył, naczynie złote, zapony, i manele, pierścienie, i nausznice, i łańcuszki, dla oczyszczenia dusz naszych przed Panem.

51 Odebrał tedy Mojżesz i Eleazar kapłan ono złoto od nich z wszelakiem naczyniem z niego urobionym.

52 A było onego wszystkiego złota ofiarowanego, które ofiarowali Panu, szesnaście tysięcy, siedem set i pięćdziesiąt syklów od pułkowników i od rotmistrzów.

53 (Bo żołnierze, co łupem dostali, sobie otrzymali.)

54 A wziąwszy Mojżesz i Eleazar kapłan ono złoto od pułkowników i rotmistrzów, wnieśli je do namiotu zgromadzenia, na pamiątkę synów Izraelskich przed Panem.

Komentarz do rozdziału: 4 Księga Mojżeszowa 31

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

4 Księga Mojżeszowa 31:1

Epifania i Bazylea:

„rzekł Pan” — Bóg, jest tu figurą na Ojca Niebieskiego dającego wskazówki Jezusowi przy końcu W.Ew. (TP 1937, s. 77)

„do Mojżesza” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 31:2

Epifania i Bazylea:

„Pomścij się krzywdy synów Izraelskich” — [hebr. nakam -- pomścić się, obronić lub okazać słuszność, usprawiedliwić]; tutaj pozafiguralnie rozkaz był dany od Boga naszemu Panu, ażeby postarał się, aby okazać słuszność (usprawiedliwienie) Duchowego Izraela podczas Żniwa. (TP 1937, s. 77,78)

„nad Madyjanitami” — wojownicy Madiańscy reprezentują polemistów, którzy bronią błędu, a atakują Prawdę. (TP 1937, s. 77,78) Ci o których badamy byli głównie lecz nie wyłącznie polemistami Nominalnego Kościoła; gdyż do nich są zaliczeni wszyscy przesiewacze (męże z bronią ku zabijaniu) Parousii, ci między ludem w Prawdzie i nominalnym ludem Bożym, jak również ci co nie byli z tych, jak np.: niewierzący, spirytystyczni itp.. polemicy. (TP 1937, s. 77,78)

„potem przyłączon będziesz do ludu twego” — śmierć Mojżesza reprezentuje ustanie działalności naszego Pana w Jego urzędzie W.Ew., jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boskie do Izraela W.Ew., krótko przed Jego działalnością, jako takiego do Izraela 1000-lecia. (TP 1937, s. 77,78)

4 Księga Mojżeszowa 31:3

Epifania i Bazylea:

„Mojżesz” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77,78)

„rzekł... do ludu, mówiąc” — reprezentuje naszego Pana mówiącego w pozafiguralnym rozkazie do pozafiguralnego Izraela przy końcu Wieku przez Kościół, jako Jego mówcze narzędzie. (TP 1937, s. 77,78)

„wyprawcie z pośród siebie męże ku bitwie” — ten pozafiguralny rozkaz nie był dany wszystkim lecz wybranym wojownikom (M.St.). (TP 1937, s. 77,78) Ten pozfiguralny rozkaz był wykonany w dwóch aktach: (TP 1937, s. 77,78) 1/ w kandydatach na wojnę, przychodzących do Prawdy Parousii i jej ducha. (TP 1937, s. 77,78) 2/ w ich wyćwiczeniu się aby używać Prawdy i jej ducha do obronnego i zaczepnego boju przeciwko polemistom, którzy byli za błędem, a przeciwko Prawdzie. (TP 1937, s. 77,78) Ten rozkaz był wykonany poprzez czyny; i był dany od naszego Pana przez takich sług Prawdy, którzy przyprowadzili przez swoje nauki i napomnienia właściwe osoby do Prawdy i jej ducha i zachęcili ich potem, aby włożyli na się zupełną zbroję Bożą. (TP 1937, s. 77,78)

„Madyjanitom” — wojownicy Madiańscy reprezentują polemistów, którzy bronią błędu, a atakują Prawdę. (TP 1937, s. 77,78) Ci o których badamy byli głównie lecz nie wyłącznie polemistami Nominalnego Kościoła; gdyż do nich są zaliczeni wszyscy przesiewacze (męże z bronią ku zabijaniu) Parousii, ci między ludem w Prawdzie i nominalnym ludem Bożym, jak również ci co nie byli z tych, jak np.: niewierzący, spirytystyczni itp.. polemicy. (TP 1937, s. 77,78)

„i wykonali pomstę” — [nikmat rzeczownik pochodzący od hebr. nakam -- pomścić się, obronić lub okazać słuszność, usprawiedliwić]; (TP 1937, s. 77,78)

4 Księga Mojżeszowa 31:4

Epifania i Bazylea:

„Po tysiącu z każdego pokolenia” — przez wywołanie M.St. z 12 denominacji pracą Żniwiarską. Ci co przyszli do M.St. z pola świata nie są zaliczeni do tej figury. (TP 1937, s. 77,79)

„na wojnę” — czas wojny jest figurą na czas Żniwa -- Parousię i Epifanię. (TP 1937, s. 77,79)

4 Księga Mojżeszowa 31:5

Epifania i Bazylea:

„I wyprawili z tysiąców Izraelskich” — wypełniło się pozafiguralnie wyjściem członków M.St. z Nominalnego Kościoła, którzy potem byli przygotowani, aby stać się jego wojownikami. (TP 1937, s. 79)

„dwanaście tysięcy ludzi gotowych do bitwy” — reprezentuje wierne M.St. w ciele podczas Parousii. (TP 1937, s. 79) Liczba 12 i jej wielokrotność reprezentują w symbolicznych ustępach biblijnych wierne M.St. i sprawy M.St. (TP 1937, s. 79)

4 Księga Mojżeszowa 31:6

Epifania i Bazylea:

„Mojżesz” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937)

„na wojnę” — czas wojny jest figurą na czas Żniwa -- Parousię i Epifanię. (TP 1937)

„posłał też z nimi Fineesa” — Mojżesz wysyłający Fineesa jest figurą naszego Pana wysyłającego br. Russella, głównego podkapłana w ciele, z resztą Wiernych okresu Parousii, jako głównego dowódcę. (TP 1937) Nasz Pastor jest tu zobrazowany z punktu zapatrywania na jego kontrowersyjne czynności. (TP 1937)

„a naczynia święte, i trąby” — powinno być: "... czyli trąby"; dwiema pozafiguralnymi trąbami są dwa wielkie poselstwa W.Ew.: (TP 1937) 1/ poczytalne i aktualne zbawienie dla ludzi; (TP 1937) 2/ Boskie zbawienie dla Kościoła. (TP 1937)

„do trąbienia” — (znaczy trąbić na alarm). (TP 1937) [hebr. teruah - na alarm]; Trąbienie na alarm przedstawia proklamację spornego poselstwa. (TP 1961, s. 105) Tu są przedstawione sporne poselstwa br. Russella, jakie były wystosowane do błądzących członków nominalnego kościoła w czasie żęcia (TP 1961, s. 105)

„były w ręku jego” — jest figurą na służenie naszego Pastora tymi dwoma poselstwami o dwóch wielkich zbawieniach. (TP 1937)

Źródła: TP 31'77,79; 61'105;

4 Księga Mojżeszowa 31:7

Epifania i Bazylea:

„Tedy zwiedli bitwę” — symboliczna wojna jest prowadzona w trojaki sposób: (TP 1937, s. 77,78,79,85) 1/ konstruktywne przedstawienie Prawdy w przeciwieństwie do błędu; (TP 1937, s. 77,78,79,85) 2/ obrona Prawdy przeciw atakom błędu; (TP 1937, s. 77,78,79,85) 3/ atak na błąd.... (TP 1937, s. 77,78,79,85) Wojowanie Izraelitów zawiera w sobie dwie rzeczy: (TP 1937, s. 77,78,79,85) 1/ Odbycie się wojny w posłuszeństwie Panu; (TP 1937, s. 77,78,79,85) 2/ Odbycie się w Jego duchu. (TP 1937, s. 77,78,79,85)

„z Madyjanitami” — wojownicy Madiańscy reprezentują polemistów, którzy bronią błędu, a atakują Prawdę. (TP 1937, s. 77,78,79,85) Ci o których badamy byli: (TP 1937, s. 77,78,79,85) 1/ głównie lecz nie wyłącznie polemistami Nominalnego Kościoła; gdyż do nich są zaliczeni wszyscy przesiewacze (męże z bronią ku zabijaniu) Parousii, (TP 1937, s. 77,78,79,85) 2/ ci między ludem w Prawdzie i nominalnym ludem Bożym, jak również (TP 1937, s. 77,78,79,85) 3/ ci co nie byli z tych, jak np.: niewierzący, spirytystyczni itp.. polemicy. (TP 1937, s. 77,78,79,85)

„Mojżeszowi” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77,78,79,85)

„i pobili wszystkie mężczyzny” — (wszystkich wojowników Madiańskich, a nie wszystkich mężczyzn z tego narodu); reprezentuje odparcie błądzących Parousyjnych polemistów. (TP 1937, s. 77,78,79,85)

4 Księga Mojżeszowa 31:8

Paruzja (C.T. Russell):

„I Baalama” — Typ na klasę, która uczy kłamstwa dla korzyści.

Epifania i Bazylea:

„Madyjańskie” — wojownicy Madiańscy reprezentują polemistów, którzy bronią błędu, a atakują Prawdę. (TP 1937, s. 78,86) Ci o których badamy byli głównie lecz nie wyłącznie polemistami Nominalnego Kościoła; gdyż do nich są zaliczeni wszyscy przesiewacze (męże z bronią ku zabijaniu) Parousii, ci między ludem w Prawdzie i nominalnym ludem Bożym, jak również ci co nie byli z tych, jak np.: niewierzący, spirytystyczni itp.. polemicy. (TP 1937, s. 78,86)

„Ewiego” — (pożądliwiec), reprezentuje to co "pierwszy mąż z bronią ku zabijaniu" - przesiewanie przeciwko Okupowi. (TP 1937, s. 78,86)

„Rechema” — (wieloforemny; upstrzony), reprezentuje to co "drugi mąż z bronią ku zabijaniu" przesiewanie niedowiarstwa. Znaczenie jego imienia daje sugestię na wiele grup w każdej z trzech grup niedowiarskich przesiewaczy (tych w świątnicy, tych na dziedzińcu, i tych w mieście, lub obozie), np.. ci w mieście lub obozie składają się z ateistów, agnostyków, materialistów, ewolucjonistów, panteistów, sekularystów, racjonalistów, deistów wyższych krytyków i politeistów. (TP 1937, s. 78,86)

„Sura” — (kombinacja), reprezentuje to co "trzeci mąż z bronią ku zabijaniu" przesiewanie kombinacjonizmu. (TP 1937, s. 78,86)

„Hura” — (szlachetny), reprezentuje to co "czwarty mąż z bronią ku zabijaniu" przesiewanie reformizmu. (TP 1937, s. 78,86)

„Rebaha” — (czteroboczny), reprezentuje to co "piąty mąż z bronią ku zabijaniu" przesiewanie kontradykcjonizmu. Atakowali różne zarysy Prawdy jak: Pośrednik, Przymierza, Ofiary za grzech i Pkup. (TP 1937, s. 78,86)

„Baalama” — (pożerca ludu, obżerca), reprezentuje kler, jako będący mniej więcej nauczycielami Prawdy (pochodnią), którzy w ich panowaniu pożarli lud, a w ich chciwości połknęli (przyswoili sobie) wszystkie nagrody sprawiedliwości takie jak bogactwa, honory, władze, wpływ i rozkosz. (TP 1937, s. 78,86)

„syna Beorowego” — (pochodnia), (TP 1937, s. 78,86)

4 Księga Mojżeszowa 31:9

Epifania i Bazylea:

„żony” — pozafiguralne żony Madiańskie były mieszaniną klas, niektórzy byli nowymi stworzeniami, a niektórzy nie. (TP 1937, s. 78,86,87)

„Madyjańczyków” — wojownicy Madiańscy reprezentują polemistów, którzy bronią błędu, a atakują Prawdę. (TP 1937, s. 78,86,87) Ci o których badamy byli głównie lecz nie wyłącznie polemistami Nominalnego Kościoła; gdyż do nich są zaliczeni wszyscy przesiewacze (męże z bronią ku zabijaniu) Parousii, ci między ludem w Prawdzie i nominalnym ludem Bożym, jak również ci co nie byli z tych, jak np.: niewierzący, spirytystyczni itp.. polemicy. (TP 1937, s. 78,86,87)

„i dziatki ich” — pozafiguralni chłopcy Madiańscy byli mieszaniną klas, niektórzy byli nowymi stworzeniami, a niektórzy nie. (TP 1937, s. 78,86,87)

„i wszystko bydło ich” — przez bydło jest zobrazowany fakt, że ich człowieczeństwo było usprawiedliwione. (TP 1937, s. 78,86,87)

„i wszystkie trzody ich” — 1/ owce - przez owce reprezentowane jest człowieczeństwo nowych stworzeń. (TP 1937, s. 78,86,87) 2/ osły - osły symbolizuję nauki, i są figurą na Prawdy, które M.St. podczas Parousii przyswoiło sobie z pism Nominalnego Kościoła. (TP 1937, s. 78,86,87)

„i wszystkie majętności ich” — jest to figura na: 1/cnoty; i 2/ na pewne przedstawienia Prawd takie jak wykłady, pisma, lekcje i materiały do rozmów. (TP 1937, s. 78,86,87) Jest to figura na rozmaite Lewickie pisma językowe, tłumaczące, historyczne i systematyczne, jako pomoce w sprawach biblijnych. (TP 1937, s. 78,86,87)

„pobrali” — Wysiłki tych 12000 podczas ich starania się by okazywać Ducha Pańskiego w ich kontrowersjach z pozafiguralnymi Madianitami dały im te zalety tj. cnoty Prawdy jako łupy z walki. (TP 1937, s. 78,86,87)

4 Księga Mojżeszowa 31:10

Epifania i Bazylea:

„wszystkie miasta ich” — miasto reprezentuje rząd religijny. (TP 1937, s. 87)

„i wszystkie zamki ich” — zamki lub pałace, jako fortece reprezentują główne nauki, jako mocne miejsca mieszkalne dla wierzących w te nauki. (TP 1937, s. 87) Zamkami pozafiguralnych Madianitów były ich główne błędne nauki jak: o trójcy, o nieśmiertelności duszy, o przytomności umarłych ... pięć błędów przesiewawczych itp.. (TP 1937, s. 87)

„popalili ogniem” — popalić ogniem te symboliczne miasta oznacza zniszczyć je Prawdą jako rzekome, od Boga upoważnione rządy religijne, tj. kompletnie wyjawić ich oszukańcze przywłaszczenie praw Kościoła Bożego. (TP 1937, s. 87) Popalenie zamków jest figurą na doszczętne spalenie przez M.St. w Parousii ogniem Słowa Bożego błędów pozafiguralnych Madianitów. (TP 1937, s. 87)

4 Księga Mojżeszowa 31:11

Epifania i Bazylea:

„I pobrali” — nie odnosi się do pierwotnego aktu zdobycia (w.9), lecz do lepszego ich zabezpieczenia i przygotowania do przyprowadzenia ich do obozu Izraelskiego. W pozafigurze odnosiłoby się to do lepszego uchwycenia tych pozafiguralnych łupów i plonów przez M.St. (TP 1937, s. 87)

„łupy” — odnoszą się do nieżywotnych rzeczy zdobytych. (TP 1937, s. 87)

„plony” — odnoszą się do żyjących rzeczy zdobytych. (TP 1937, s. 87)

4 Księga Mojżeszowa 31:12

Epifania i Bazylea:

„I przywiedli” — reprezentuje przyprowadzenie osób które M.St. pozyskało do Prawdy w Parousii i przyprowadzenie Prawdy, którą zabrali z wyznań i Lewickich pism, przyprowadzenie Lewickich dzieł, zalet, wykładów, pism, lekcji i materiału użytecznego w rozmowach. (TP 1937)

„do Mojżesza” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937)

„i do Eleazara kapłana” — Eleazar reprezentuje Jezusa jako Arcykapłana Kościoła. (TP 1937)

„i do zgromadzenia synów Izraelskich” — reprezentuje parousyjny lud Boży. (TP 1937)

„i łupy” — (powinno być: "czyli plony"), plony odnoszą się do żyjących rzeczy zdobytych, a łupy odnoszą się do nieżywotnych rzeczy zdobytych (TP 1937)

„do obozu na pola Moabskie” — reprezentuje fakt, że pozafigura została wykonań wtedy, gdy lud Boży W.Ew. był na swoim ostatnim przystanku podróży po puszczy. Ten przystanek był terytorium, czyli sferą Prawdy i jej ducha i był własnością kościoła rzymsko-katolickiego, który zwykle reprezentowany jest przez ziemie Moabskie. (Ziemia Ammonitów reprezentuje zwykle protestantyzm. (TP 1937)

„które są nad Jordanem przeciwko Jerychu” — reprezentuje fakt, że ostatnia stacja Kościoła W.Ew. była na zewnątrz lecz blisko nominalnego Kościoła (Jerycho), gdy prawie miał opuszczać ziemię do Królestwa przez śmierć (Jordan), rzecz, która nie była prawdą o żadnej przedżniwnej stacji Kościoła. (TP 1937)

Źródła: TP 31'77,87;

4 Księga Mojżeszowa 31:13

Epifania i Bazylea:

„I wyszli” — reprezentuje przywitanie M.St, gdy z każdej bitwy tej wojny indywidualni członkowie wracali ze swoim łupem i plonem. (TP 1937, s. 77,88)

„Mojżesz” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77,88)

„i Eleazar kapłan” — reprezentuje naszego Pana jako Arcykapłana Kościoła. (TP 1937, s. 77,88)

„i wszystkie książęta” — reprezentują wodzów między ludem Bożym (TP 1937, s. 77,88)

„przed obóz” — reprezentuje, że ta pozafigura wykonała się, gdy ci zwycięzcy byli jeszcze w ciele. (TP 1937, s. 77,88)

4 Księga Mojżeszowa 31:14

Epifania i Bazylea:

„I rozgniewał się” — nasz Pan jako Wódz i Wykonawca, był niezadowolony z rzeczy niewłaściwie wykonanych w wojnie Parousyjnej. (TP 1937, s. 77,85,86,88)

„Mojżesz” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77,85,86,88)

„pułkowniki i na rotmistrze” — (w pozafigurze odpowiadają pułkownikom z 1 Kron.27). (TP 1949, s. 62) obrazują szczególnie pielgrzymów i posiłkowych pielgrzymów z M.St. (TP 1937, s. 77,85,86,88) Pozafigurą 12 hetmanów na tysiącami, jest 12 pielgrzymów, którzy byli najczynniejsi i najzdolniejsi w publicznych zebraniach: 1/ br. Russell, 2/ br. Johnson, 3/ J.F.Rutherford, 4/ br. Barton, 5/ br. Jan Edgar. Inni to (dosyć pewnie, że tu są przedstawieni) Hemery, Sturgeon i Raymond, i (mniej pewnie) Sexton, Bundy i Rockwell, i (jeszcze mniej pewnie) Lundborg ze Szwecji i Koetitz z Niemiec. (TP 1937, s. 77,85,86,88)

4 Księga Mojżeszowa 31:15

Epifania i Bazylea:

„Mojżesz” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77,88)

„Przeczżeście żywo zachowali” — w tym oni reprezentują, jak ci pozafiguralni 12000 pozyskało dla Prawdy więcej ludzi niż byli powinni pozyskać, niektórych co nie zasłużyli na to, aby być w łączności z ludem w Prawdzie -- niektórych co nigdy nie byli ofiarowani. (TP 1937, s. 77,88) On był specjalnie niezadowolony z wodzów za ich nadmierną troskliwość, aby pozyskiwać liczby i za ich opuszczanie się w powstrzymywaniu innych od czynienie tego samego. (TP 1937, s. 77,88)

4 Księga Mojżeszowa 31:17

Epifania i Bazylea:

„Przetoż teraz pozabijajcie wszystkie” — reprezentuje odcinanie ich pozafigur z pomiędzy ludu Bożego, co zwykle działo się przez zbijające nauki i czyny wodzów i innych podczas wielkich i małych przesiewań, chociaż często zdarzało się to z jednostkami gdy przesiewań nie było. (TP 1937, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 31:18

Epifania i Bazylea:

„dzieweczki... które nie poznały łoża męskiego” — są figurą prawdziwie poświęconych. (TP 1937, s. 89) Pozafiguralne panny były zachowane żywo dla ludu Bożego przez miłą opiekę i dokładne nauki, jakie one otrzymały od braci. (TP 1937, s. 89)

4 Księga Mojżeszowa 31:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Kogo zabił” — Nefesz, istota obdarzona uczuciem.

„dotykał zabitego” — Z punktu Boskiego zapatrywania, prowadzenie wojny jest rzeczą nieczystą.

Epifania i Bazylea:

„A wy zostańcie” — wskazuje, że ci byli nieczystymi (ponieważ mieli zostać poza obozem Izraela), i że ich pozafigury były nieczyste. (TP 1937, s. 89)

„za obozem” — tutaj obóz jest figurą Królestwa. (TP 1937, s. 89)

„przez siedem dni” — do zupełnego oczyszczenia. (TP 1937, s. 89)

„każdy, który kogo zabił” — [ w hebr. dotyczy zabicia duszy], reprezentuje odziedziczone po Adamie słabości, które są czynne i przeciwne poświęceniu tj. samolubstwo i światowość. (TP 1937, s. 89)

„który się dotykał zabitego” — dotknięcie zabitego reprezentuje zaraźliwość odziedziczonej upadłości Adamowej. (TP 1937, s. 89)

„oczyścicie się dnia trzeciego” — reprezentuje oczyszczenie jakie otrzymujemy w usprawiedliwieniu. (TP 1937, s. 89) Abraham był pierwszym, któremu było ofiarowane tymczasowe usprawiedliwienie dlatego, iż przewidziano, że on przyjdzie w pokrewieństwo z Bogiem przez Przymierze Abrahamowe. Abraham otrzymał swoje oczyszczenie podczas trzeciego 1000-letniego dnia historii ludzkości. Dlatego oczyszczenie trzeciego dnia dotyczy usprawiedliwienia. W tym wersecie oczyszczenie nie znaczy oczyszczenia z WYROKU ADAMOWEGO, które staje się tylko przez zasługę Jezusa PRZEZ WIARĘ; lecz to oczyszczenie jest z pod MOCY GRZECHU ADAMOWEGO i jest dokonywane przez współdziałanie Jezusa i wierzącego PRZEZ UCZYNKI. (TP 1937, s. 89)

„dnia siódmego” — oczyszczenie 7 dnia jest figurą na zwyciężenie samolubstwa i światowości dotyczących stanu poświęcenia. (TP 1937, s. 89)

4 Księga Mojżeszowa 31:20

Epifania i Bazylea:

„I wszelką szatę” — szaty są figurą na przymioty serca i urzędowe władze. (TP 1937, s. 89)

„wszelkie naczynie skórzane” — aluzja do rzeczy skórzanych zawiera w sobie te myśli, które są przedstawione w przybytku w skórach baranich na czerwono farbowanych i skórach borsukowych. Pierwsze reprezentują nasze przykrycie zasługą Chrystusa, a drugie nasz wygląd, jako pogardliwy dla świata. Oczyścić rzeczy skórzane znaczy: 1/ oczyścić wszelkie plamy z naszych szat, 2/ usunąć nasze wady, które dały zły wygląd przed światem. (TP 1937, s. 89)

„co urobiono z sierści koziej” — opona z koziej sierści nakrywająca przybytek reprezentuje nasze usprawiedliwione człowieczeństwo. Oczyszczenie każdego wyrobu oczyszczenie naszych ludzkich zalet, które pokryte są sprawiedliwością Pańską, od ludzkich wad które się ich trzymają. (TP 1937, s. 89)

„i wszelkie naczynie drzewiane” — drzewo w przybytku reprezentuje zniszczalne człowieczeństwo. My mamy wady w naszym człowieczeństwie, które nie są przyczepione do naszych zalet, ale są im przeciwne -- to one są reprezentowane w rzeczach z drzewa. Oczyszczenie rzeczy z drzewa reprezentuje pozbycie się takich wad. (TP 1937, s. 89)

„oczyścicie” — reprezentuje rozkazanie Jezusa, ażeby zwyciężyć swoje braki przez wyćwiczenie się w zaletach. (TP 1937, s. 89)

4 Księga Mojżeszowa 31:21

Epifania i Bazylea:

„I rzekł Eleazar” — Jezus jako Arcykapłan. (TP 1937, s. 77,89,90) Cztery funkcje naszego Pana w związku z naszym oczyszczeniem są przedstawione przez czynności Mojżesza i Eleazara: (TP 1937, s. 77,89,90) 1/ Jako Wykonawca -- daje nam doświadczenia potrzebne do naszego oczyszczania; (TP 1937, s. 77,89,90) 2/ Jako Mówcze Narzędzie -- daje nam potrzebne do oczyszczania nauki; (TP 1937, s. 77,89,90) 3/ Jako Wódz -- daje nam wskazówki odnośnie naszego postępowania; (TP 1937, s. 77,89,90) 4/ Jako Arcykapłan -- czyni nas zadowolonymi z dobrą wolą Bożą. (TP 1937, s. 77,89,90)

„do żołnierstwa, które chodziło na wojnę” — nasz Pan tłumaczy rzeczy jako Arcykapłan, które On jako Wykonawca itd. otrzymał od Boga, a które przekazuje jako Boską wolę odnośnie oczyszczenia nas jako pozafiguralnych żołnierzy. (TP 1937, s. 77,89,90)

„Tać jest ustawa zakonna” — daje myśl o naukach Słowa Bożego. (TP 1937, s. 77,89,90)

„Mojżeszowi” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77,89,90)

4 Księga Mojżeszowa 31:23

Epifania i Bazylea:

„wyprawicie przez ogień” — przez poddanie się wpływom Słowa Bożego, opatrznościom i karnościom Pańskim. (TP 1937, s. 90)

„wodą oczyścicie” — przez samo poddanie się wpływowi Słowa Bożego. Oczyszczenie to odbywa się dwoma sposobami: (TP 1937, s. 90) 1/ przez omycie wodą -- jest oczyszczeniem dokonanym którąkolwiek częścią Słowa Bożego bez pozafigur doświadczeń St.G. (TP 1937, s. 90) 2/ przez pokropienie wodą -- jest oczyszczenie dokonanym przez pozafigury doświadczeń St.G. (TP 1937, s. 90)

4 Księga Mojżeszowa 31:24

Epifania i Bazylea:

„Upierzecie” — z ich nieczystości ciała i ducha. (TP 1938, s. 11)

„szaty” — pozafiguralnymi szatami są zalety i oficjalne władze Wiernych. (TP 1938, s. 11)

„dnia siódmego” — jest figurą na fakt, że pozafiguralne upranie dotyczyło naszego poświęcenia, jako odmiennego od stanu usprawiedliwienia. (TP 1938, s. 11)

„a potem wnijdziecie do obozu” — jeżeli to wszystko (co rozkazał Eleazar) było uczynione, pozostaliśmy kapłanami, to wnijdziemy do królestwa, czyli do obozu. (TP 1938, s. 11)

4 Księga Mojżeszowa 31:25

Epifania i Bazylea:

„rzekł Pan” — Bóg jest tu zobrazowany jako Źródło Prawdy i jako Ten, Który polecił wykonanie planu Bożego i szafarstwo Prawdy pozafiguralnemu Mojżeszowi. (TP 1938, s. 12)

„do Mojżesza” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 31:26

Epifania i Bazylea:

„Zbierz summę korzyści” — oznacza określenie pozafiguralnej zdobyczy (Ps.48:13). (TP 1938, s. 12)

„z ludzi” — tę zdobycz stanowiły pozafiguralne panny, czyli poświęcone nowe stworzenia. (TP 1938, s. 12)

„i bydła” — mające łączność z ich i innych usprawiedliwionym człowieczeństwem. (TP 1938, s. 12)

„ty” — Mojżeszowe liczenie zdobyczy reprezentuje naszego Pana jako Wykonawcę Bożego, Mówcze Narzędzie i Wodza pozafiguralnego Izraela, dającego określenie pozafiguralnej zdobyczy, tj. pozafiguralnych panien i rzeczy dotyczących ich i innych usprawiedliwienia. (TP 1938, s. 12)

„i Eleazar” — Eleazarowe liczenie zdobyczy reprezentuje nie tylko Jezusa, lecz Jezusa jako Głowę i Kościół jako Ciało tj. Arcykapłana Świata dającego określenie pozafiguralnej zdobyczy. (W sprawach dotyczących W.G. w jego odłączeniu od M.St. funkcjonuje, wg figury dnia pojednania, Arcykapłan Świata, a nie tylko Arcykapłan Kościoła). (TP 1938, s. 12)

„i przedniejsi ojcowie z ludu” — reprezentuje wodzów utracjuszy koron w Epifanii między ludem w Prawdzie, dających określenie pozafiguralnych panien i rzeczy dotyczących ich usprawiedliwienia i innych. (TP 1938, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 31:27

Epifania i Bazylea:

„I rozdzielisz te łupy na dwie części” — przedstawia rozdzielania M.St. od W.G. (TP 1938, s. 13)

„między żołnierze” — żołnierze reprezentują M.St. (TP 1938, s. 13)

„i między wszystko zgromadzenie” — to pokazuje, że one reprezentują W.G., które służy nie Bogu i ołtarzowi, jak to czyni M.St. (Ez.44:15,16), lecz ludowi (Ez.44:10-14). (TP 1938, s. 13)

4 Księga Mojżeszowa 31:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Po jednemu” — Nefesz, istota obdarzona uczuciem.

Epifania i Bazylea:

„od mężów rycerskich” — reprezentują M.St. (TP 1938, s. 12,13)

„po jednemu od pięciuset” — Ażeby pokazać, że te panny reprezentują M.St. ich przedstawicielki dane były Eleazarowi jako ofiara podnoszenia. (TP 1938, s. 12,13)

„z ludzi” — (z panien), reprezentują nowe stworzenia. (TP 1938, s. 12,13)

„z wołów” — reprezentują człowieczeństwo tych nowych stworzeń z punktu ożywionego usprawiedliwienia. (TP 1938, s. 12,13)

„z osłów” — reprezentują prawdziwe nauki i książki zawierające prawdziwe nauki, jakie M.St. pozyskało jako zdobycz od pozafiguralnych Madianitów. (TP 1938, s. 12,13)

„z owiec” — reprezentują człowieczeństwo tych nowych stworzeń z punktu tymczasowego usprawiedliwienia. (TP 1938, s. 12,13)

4 Księga Mojżeszowa 31:29

Epifania i Bazylea:

„a z połowy” — ta połowa przedstawia M.St. (TP 1938, s. 13)

„oddacie Eleazarowi kapłanowi” — Eleazar reprezentuje tu Chrystusa Głowę i Ciało. (TP 1938, s. 13)

„na ofiarę podnoszenia Panu” — pokazuje, że w pozafigurzeone reprezentują całe M.St., jako ofiara podnoszenia, ponieważ te panny są przedstawicielkami całej połowy dziewic. (TP 1938, s. 13)

4 Księga Mojżeszowa 31:30

Epifania i Bazylea:

„A z połowy” — ta cała połowa reprezentuje W.G. (TP 1938, s. 13)

„weźmiesz jedną część z pięciudziesiąt” — pokazuje, że one są przedstawicielkami całej połowy danej zgromadzeniu, więc ta cała połowa reprezentuje W.G. (TP 1938, s. 13)

4 Księga Mojżeszowa 31:31

Epifania i Bazylea:

„I uczynił” — uczynił rozmaite podziały. (TP 1938, s. 20)

„Mojżesz” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77)

„i Eleazar” — Arcykapłan Świata (Głowa i Ciało) - jako Pojednawca. (TP 1938, s. 20)

4 Księga Mojżeszowa 31:41

Epifania i Bazylea:

„Mojżesz” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 31:42

Epifania i Bazylea:

„Mojżesz” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 31:47

Epifania i Bazylea:

„Mojżesz” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 31:48

Epifania i Bazylea:

„do Mojżesza” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77,85,86)

„pułkownicy i rotmistrze” — (w pozafigurze odpowiadają pułkownikom z 1Kron.27). (TP 1949, s. 62) obrazują szczególnie pielgrzymów i posiłkowych pielgrzymów z M.St. (TP 1937, s. 77,85,86)

4 Księga Mojżeszowa 31:49

Epifania i Bazylea:

„a nie zginął z nas i jeden” — ani jeden z nich nie został pobity w swoich naukach (symbolicznie zabity. (TP 1938, s. 20)

4 Księga Mojżeszowa 31:50

Epifania i Bazylea:

„na ofiarę Panu” — tymi obiatami były wykłady parousyjnych powszechnych starszych wygłoszone przed Powszechnym Kościołem. (TP 1938, s. 21,23)

„zapony” — (łańcuszki, naszyjniki); reprezentują wykłady o nowej woli i jej ozdobach, przygotowane i wygłoszone przez parousyjnych pielgrzymów i posiłkowych pielgrzymów przed Powszechnym Kościołem. (TP 1938, s. 21,23)

„manele” — (bransoletki); reprezentują wykłady dotyczące usługiwania i prowadzenia się, przygotowane i wygłoszone przez parousyjnych pielgrzymów i posiłkowych pielgrzymów przed Powszechnym Kościołem. (TP 1938, s. 21,23)

„pierścienie” — reprezentują wykłady o nowym stworzeniu, przygotowane i wygłoszone przez parousyjnych pielgrzymów i posiłkowych pielgrzymów przed Powszechnym Kościołem. (TP 1938, s. 21,23)

„nausznice” — reprezentują wykłady dotyczące spraw wiary, przygotowane i wygłoszone przez parousyjnych pielgrzymów i posiłkowych pielgrzymów przed Powszechnym Kościołem. (TP 1938, s. 21,23)

„łańcuszki” — [hebr. - chumaz; znaczy pudełka do perfum]; reprezentują wykłady o cnotach lub zaletach, przygotowane i wygłoszone przez parousyjnych pielgrzymów i posiłkowych pielgrzymów przed Powszechnym Kościołem. (TP 1938, s. 21,23)

„dla oczyszczenia dusz naszych” — oczyszczenie składa się z dwóch rzeczy: (TP 1938, s. 21,23) 1/ Zadowolenia Boga ze wszystkiego co jest w nas, (TP 1938, s. 21,23) Należy do pracy samego Jezusa. (TP 1938, s. 21,23) 2/ Zadowolenie nas z wszystkiego co jest w Bogu. (TP 1938, s. 21,23) Nie jest dziełem samego Jezusa, chociaż On czyni pierwsze kroki aby to uskutecznić. My musimy współdziałać z Nim w dokonaniu tego, przez wierne użycie Ducha Bożego, Jego Słowa i opatrzności, pozbywając się wszystkiego grzechu, błędu, samolubstwa i światowości w nas, które niedozwalają być zadowolonymi z wszystkiego co jest w Bogu, i przez wyrobienie sobie sprawiedliwości, Prawdy, miłości i niebiańskich myśli, rzeczy, które są zadowolone ze wszystkiego co jest w Bogu. (TP 1938, s. 21,23)

„przed Panem” — to wyrażenie mówi o wygłaszaniu wykładów powszechnemu Kościołowi. (TP 1938, s. 21,23)

4 Księga Mojżeszowa 31:51

Epifania i Bazylea:

„Odebrał” — Pozafiguralny Mojżesz i Eleazar odebrali te wykłady dla użytku Kościoła w służbie Pańskiej. (TP 1938, s. 23)

„Mojżesz” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77)

„i Eleazar” — Arcykapłan Kościoła (gdyż sprawa dotyczy Kościoła i Parousii). (TP 1938, s. 23)

4 Księga Mojżeszowa 31:52

Epifania i Bazylea:

„które ofiarowali Panu” — była to ofiara podnoszenia, reprezentuje to fakt, że te wykłady były ofiarowane Bogu, aby Go wywyższyć w ocenie słuchaczy, przypisując chwałę Jego świętemu imieniowi. (TP 1938, s. 23)

„pułkowników i rotmistrzów” — (w pozafigurze odpowiadają pułkownikom z 1Kron.27). (TP 1949, s. 62) obrazują szczególnie pielgrzymów i posiłkowych pielgrzymów z M.St. (TP 1937, s. 85,86)

4 Księga Mojżeszowa 31:53

Epifania i Bazylea:

„co łupem dostali” — łupy odnoszą się do nieżywotnych rzeczy zdobytych. (TP 1937, s. 87)

„sobie otrzymali” — reprezentuje fakt, że bracia z wyjątkiem parousyjnych pielgrzymów i posiłkowych pielgrzymów nie przygotowywali i nie wygłaszali wykładów powszechnemu Kościołowi. (TP 1938)

4 Księga Mojżeszowa 31:54

Epifania i Bazylea:

„Mojżesz” — Mojżesz jest figurą na naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże dla Izraela W.Ew. (TP 1937, s. 77,85,86)

„i Eleazar” — Arcykapłan Kościoła. (TP 1938, s. 23)

„wnieśli je do namiotu zgromadzenia, na pamiątkę synów Izraelskich” — wykłady te wydane były w literaturze Prawdy, przez co były publicznie zachowane w Kościele jako pamiątki. (TP 1938, s. 23)

„pułkowników i rotmistrzów” — (w pozafigurze odpowiadają pułkownikom z 1Kron.27). (TP 1949, s. 62) obrazują szczególnie pielgrzymów i posiłkowych pielgrzymów z M.St. (TP 1937, s. 77,85,86)

„przed Panem” — odnosi się do publicznej usługi w rzeczach dotyczących Boga. (TP 1938, s. 23)

Literatura o rozdziale 4 Księga Mojżeszowa 31

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 4 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.