4 Księga Mojżeszowa 26

4 Księga Mojżeszowa, rozdział 26 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (65 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

4 Księga Mojżeszowa 26 — Biblia Gdańska

1 I stało się po onej pladze, że mówił Pan do Mojżesza i do Eleazara, syna Aarona kapłana, mówiąc:

2 Policzcie poczet wszystkiego zgromadzenia synów Izraelskich, od tych, którzy mają dwadzieścia lat i wyżej, według domów ojców ich, każdego któryby mógł wynijść na wojnę z Izraela.

3 Tedy rzekł Mojżesz, i Eleazar kapłan do nich na polach Moabskich, nad Jordanem przeciw Jerychu, mówiąc:

4 Liczcie lud, od tych, którzy mają dwadzieścia lat i wyżej, jako był rozkazał Pan Mojżeszowi, i synom Izraelskim, gdy wyszli z ziemi Egipskiej.

5 Ruben pierworodny Izraela: synowie Rubenowi Henoch, od którego poszedł dom Henochytów; Fallu, od którego dom Faalluitów;

6 I Hesron, od którego dom Hesronitów; Charmi, od którego dom Charmitów.

7 Teć są domy Rubenitów; a było ich policzonych czterdzieści i trzy tysiące, siedem set i trzydzieści.

8 A syn Fallów Elijab.

9 Synowie zasię Elijabowi byli: Namuel, i Datan, i Abiron. A ci, Datan i Abiron, zacniejsi byli między zgromadzeniem, którzy się swarzyli z Mojżeszem i z Aaronem w spiknieniu Korego, gdy się zbuntowali przeciwko Panu.

10 I otworzyła ziemia usta swoje, a pożarła onych, i Korego, gdy zginęła ona rota, a pożarł ich ogień dwie cię i pięćdziesiąt mężów, którzy się stali na przykład innym;

11 Ale synowie Korego nie pomarli.

12 Synowie Symeonowi wedle domów swych, ci są: Namuel, od którego poszedł dom Namuelitów; Jamin, od którego dom Jaminitów; Jachin, od którego dom Jachinitów; Zare, od którego dom Zareitów;

13 Saul, od którego dom Saulitów.

14 Teć były domy Symeonitów, których było dwadzieścia i dwa tysiące i dwieście.

15 Synowie Gadowi według domów swych: Sefon, od którego poszedł dom Sefonitów; Aggi, od którego dom Aggitów; Suni, od którego dom Sunitów.

16 Ozni, od którego dom Oznitów; Hery, od którego dom Herytów;

17 Arod, od którego dom Arodytów; Aryjel, od którego dom Aryjelitów.

18 Teć są domy synów Gadowych, według pocztów ich czterdzieści tysięcy i pięć set.

19 Synowie Judowi: Her, i Onan; ale pomarli Her i Onan w ziemi Chananejskiej.

20 I byli synowie Judowi wedle domów swych: Sela, od którego poszedł dom Selaitów; Fares, od którego dom Faresytów; Zare, od którego dom Zarejczyków;

21 Byli też synowie Faresowi: Hesron, od którego dom Hesronitów; Hamuel, od którego dom Hamuelitów.

22 Teć są domy Judy, według pocztów ich siedemdziesiąt tysięcy, i sześć, i pięć set.

23 Synowie Isascharowi według domów swych: Tola, od którego dom Tolaitów; Fua, od którego dom Fuaitów;

24 Jasub, od którego dom Jasubitów; Semram, od którego dom Semramitów.

25 Teć są domy Isascharowe, wedle pocztów ich sześćdziesiąt tysięcy i cztery, i trzy sta.

26 Synowie Zabulonowi według domów swych: Zared, od którego dom Zaredczyków; Elon, od którego dom Elonitów; Jaleel, od którego dom Jaleelitów.

27 A teć są domy Zabulonitów, według pocztów ich sześćdziesiąt tysięcy i pięć set.

28 Synowie Józefowi według domów swych: Manases i Efraim.

29 Synowie Manasesowi: Machir, od którego dom Machirytów; a Machir spłodził Galaada, od Galaada dom Galaadytów.

30 Ci są synowie Galaadowi: Jezer, od którego dom Jezerytów; Chelek, od którego dom Chelekitów;

31 I Asryjel, od którego dom Asryjelitów; i Sechem, od którego dom Sechemitów;

32 I Semida, od którego dom Semidaitów; i Chefer, od którego dom Cheferytów.

33 A Salfaad, syn Cheferów, nie miał synów, tylko córki, a imiona córek Salfaadowych: Machla, i Noa, Hegla, Melcha, i Tersa.

34 Teć są domy Manasesowe, a poczet ich pięćdziesiąt i dwa tysiące i siedem set.

35 Synowie zaś Efraimowi według domów swych: Sutala, od którego dom Sutalitów; Becher, od którego dom Becherytów; Techen, od którego dom Techenitów.

36 A ci są synowie Sutalego: Heran, od którego dom Heranitów.

37 Teć są domy synów Efraimowych, według pocztów ich trzydzieści tysięcy i dwa, i pięć set. Ci są synowie Józefowi według domów swych.

38 A synowie Benjaminowi według domów swych, ci są: Bela, od którego dom Belitów; Asbel, od którego dom Asbelitów; Achiram, od którego dom Achiramitów;

39 Sufam, od którego dom Sufamitów; Hufam, od którego dom Hufamitów.

40 Byli też synowie Beli: Hereda i Noemana; z Hereda dom Heredytów, a z Noemana dom Noemanitów.

41 Cić są synowie Benjaminowi, według domów ich, a poczet ich czterdzieści i pięć tysięcy i sześć set.

42 Synowie zaś Danowi według domów swych: Sucham, od którego dom Suchamitów. Teć były domy Danowe według familii ich.

43 Wszystkie domy Suchamitów według pocztów ich sześćdziesiąt i cztery tysiące i cztery sta.

44 Synowie Aserowi według domów swych byli: Jemna, od którego dom Jemnitów; Iswi, od którego dom Iswitów; Beryja, od którego dom Berytów.

45 Synowie Beryjego: Heber, od którego dom Heberytów; Melchyjel, od którego dom Melchyjelitów.

46 A imię córki Aserowej było Sara.

47 Te są domy synów Aserowych, według pocztów ich pięćdziesiąt i trzy tysiące i cztery sta.

48 Synowie Neftalimowi według domów swych: Jachsel, od którego dom Jachselitów; Guni, od którego dom Gunitów; Jesser, od którego dom Jesserytów.

49 Selem, od którego dom Selemitów.

50 Teć są domy Neftalimowe, według familii ich, a poczet ich czterdzieści i pięć tysięcy i cztery sta.

51 Tać jest liczba synów Izraelskich, sześć kroć sto tysięcy i tysiąc, siedem set i trzydzieści.

52 Zatem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

53 Między te podzielicie tę ziemię w dziedzictwo według liczby imion.

54 Większej liczbie więcej dziedzictwa dasz, a mniejszej mniejsze dziedzictwo dasz; każdemu według pocztów policzonych jego będzie dane dziedzictwo jego.

55 Wszakże losem niech będzie rozdzielona ziemia; według imion pokoleń ojców swych dziedzictwo brać będą.

56 Losem rozdzielone będzie dziedzictwo jej bądź ich wiele bądź mało będzie.

57 Ci zasię są policzeni z Lewitów według domów swych: Gerson, od którego dom Gersonitów; Kaat, od którego dom Kaatytów; Merary, od którego dom Merarytów.

58 Teć są domy Lewi: dom Libnitów, dom Hebronitów, dom Moholitów, dom Musytów, dom Korytów; a Kaat spłodził Amrama.

59 A imię żony Amramowej było Jochabod, córka Lewiego, która mu się urodziła w Egipcie; ta Amramowi urodziła Aarona, i Mojżesza, i Maryją, siostrę ich.

60 Aaronowi też urodzili się Nadabi i Abiju, Eleazar i Itamar.

61 Ale pomarli Nadab i Abiju, gdy ofiarowali ogień obcy przed Panem.

62 A była liczba ich dwadzieścia i trzy tysiące, wszystkich mężczyzn urodzonych od miesiąca i wyżej; jednak nie byli policzeni między syny Izraelskie, bo im nie dano dziedzictwa między syny Izraelskimi.

63 Ci policzeni byli od Mojżesza i Eleazara kapłana, którzy policzyli syny Izraelskie na polach Moabskich, nad Jordanem przeciw Jerychu.

64 A między tymi nie był żaden z onych policzonych od Mojżesza i Aarona kapłana, gdy liczyli syny Izraelskie na puszczy Synaj;

65 Bo rzekł był Pan o nich: Śmiercią pomrą na puszczy; a nie został żaden z nich, oprócz Kaleba, syna Jefunowego, i Jozuego, syna Nunowego.

Komentarz do rozdziału: 4 Księga Mojżeszowa 26

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

4 Księga Mojżeszowa 26:1

Epifania i Bazylea:

„po pladze” — po trzecim przesiewaniu (kombinacjoniźmie), które trwało od 1891 do 1894r. (TP 1927, s. 11)

„do Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 26:2

Epifania i Bazylea:

„Policzcie” — liczenie przedstawia opisanie, określenie, ograniczenie itd.. denominacji i ich poddywizji pod koniec wieku. (TP 1927, s. 11)

4 Księga Mojżeszowa 26:3

Epifania i Bazylea:

„Mojżesz” — Jezus jako Boski Wykonawca. (TP 1927, s. 11) Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

„Eleazar” — klasa Chrystusowa, jako najwyższy Kapłan świata. (TP 1927, s. 11)

„na polach” — w czasie czynności w tych miejscach. (TP 1927, s. 11)

„Moabskich” — upartych przesiewaczy. (TP 1927, s. 11)

„nad” — w bliskości do ludów Chrześcijaństwa. (TP 1927, s. 11)

„Jordanem” — Jordan tu wyobraża ludy Chrześcijaństwa. (TP 1927, s. 11)

„przeciw Jerychu” — przedstawia nominalny Kościół. (TP 1927, s. 11)

4 Księga Mojżeszowa 26:4

Epifania i Bazylea:

„liczcie” — liczenie przedstawia opisanie, określenie, ograniczenie itd.. denominacji i ich poddywizji pod koniec wieku. (TP 1927, s. 10,11)

„którzy mają dwadzieścia lat i wyżej” — to wyobraża, że w każdym wyznaniu Chrześcijańskim tylko ci, którzy są dosyć dojrzali w wiedzy i charakterze do obrony swoich sekciarskich doktryn i do atakowania przeciwnych, uważani są przez Pana jako pełni członkowie tych rozmaitych wyznań. (TP 1927, s. 10,11)

„Mojżeszowi” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 26:5

Epifania i Bazylea:

„Ruben” — Greko-Katolicy. (TP 1927, s. 11)

„Henoch” — [nauczanie]; wyobraża Nestoriańską część greckiego Kościoła. (TP 1927, s. 11)

„Fallu” — [cudowny]; wyobraża część greckiego Kościoła pod patriarchą w Konstantynopolu. (TP 1927, s. 11)

4 Księga Mojżeszowa 26:6

Epifania i Bazylea:

„Hesron” — [kwitnący]; wyobraża syryjską, czyli ortodoksyjną część Kościoła greckiego. (TP 1927, s. 11)

„Charmi” — [mąż winnicy]; wyobraża część koptyjską Kościoła greckiego. (TP 1927, s. 11)

4 Księga Mojżeszowa 26:7

Epifania i Bazylea:

„domy Rubenitów” — Ruben przedstawia Greko-Katolików. (TP 1927, s. 11)

„a było ich policzonych czterdzieści i trzy tysiące, siedemset i trzydzieści” — przy pierwszym liczeniu było 46500 (4Moj.1:21), to wyobraża, że przy końcu wieku miała być proporcjonalnie mniejsza liczba greko-katolików zdolnych do obrony ich poglądów, niż na początku we wcześniejszym czasie tego Kościoła. (TP 1927, s. 11)

4 Księga Mojżeszowa 26:8

Epifania i Bazylea:

„syn Fallów” — Fallu [cudowny]; wyobraża część greckiego Kościoła pod patriarchą w Konstantynopolu. (TP 1927, s. 11)

„Elijab” — [moim Bogiem jest ojciec]; zdaje się wyobrażać słowiańską część z tej części Kościoła grecko-katolickiego. (TP 1927, s. 11)

4 Księga Mojżeszowa 26:9

Epifania i Bazylea:

„synowie zaś Elijabowi” — Elijab [moim Bogiem jest ojciec]; zdaje się wyobrażać słowiańską część z tej części Kościoła grecko-katolickiego. (TP 1927, s. 11)

„Namuel” — [dzień Boży]; wyobraża część rosyjską słowiańskiego Kościoła greckiego. (TP 1927, s. 11)

„Datan” — [wiosna]; wyobraża część rumuńską słowiańskiego Kościoła greckiego. (TP 1927, s. 11)

„Abiron” — [mój ojciec wysoki, lub wielki]; wyobraża część bułgarską słowiańskiego Kościoła greckiego. (TP 1927, s. 11)

„z Mojżeszem” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 26:12

Epifania i Bazylea:

„synowie Symeonowi” — Rzymsko-Katolicy. (TP 1927, s. 11)

„Namuel” — [dzień Boży]; wyobraża kościół katolicki połączony z państwem w Polsce; Polsko-Katolicki. (TP 1927, s. 11)

„Jamin” — [prawa ręka]; wyobraża kościół katolicki połączony z państwem w Austrii; Austriacki Kościół Katolicki. (TP 1927, s. 11)

„Jachin” — [ustanowiony]; wyobraża kościół katolicki połączony z państwem w Niemczech; Niemiecki Kościół Katolicki. (TP 1927, s. 11)

„Zare” — [świtanie]; wyobraża kościół katolicki połączony z państwem w Jugosławii; Jugosłowiański Kościół Katolicki. (TP 1927, s. 11)

4 Księga Mojżeszowa 26:13

Epifania i Bazylea:

„Saul” — [pożądany]; wyobraża kościół katolicki połączony z państwem w Hiszpanii; Hiszpański Kościół Katolicki. (TP 1927, s. 11)

4 Księga Mojżeszowa 26:14

Epifania i Bazylea:

„domy Symeonitów” — Rzymsko-Katolicy. (TP 1927, s. 12)

„których było dwadzieścia i dwa tysiące, dwieście” — przy pierwszym liczeniu było 59300 (4Moj.1:23), to wyobraża, że przy końcu wieku miała być proporcjonalnie mniejsza liczba rzymsko-katolików zdolnych do obrony ich poglądów, niż na początku we wcześniejszym czasie tego Kościoła. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:15

Epifania i Bazylea:

„synowie Gadowi” — Gad przedstawia Kościół Episkopalny. (TP 1927, s. 12)

„Sefon” — [północ]; przedstawia Brytyjski Kościół Episkopalny. (TP 1927, s. 12)

„Aggi” — [uczta]; przedstawia Kanadyjski Kościół Episkopalny. (TP 1927, s. 12)

„Suni” — [stękający]; przedstawia Indyjski Kościół Episkopalny. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:16

Epifania i Bazylea:

„Ozni” — (brak danych) (TP 1927, s. 12)

„Hery” — [czuwający]; przedstawia Nowozelandzki Kościół Episkopalny. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:17

Epifania i Bazylea:

„Arod” — [pochodzący]; przedstawia Południowo- Afrykański Kościół Episkopalny. (TP 1927, s. 12)

„Aryjel” — [bohaterzy]; przedstawia Amerykański Kościół Episkopalny. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:18

Epifania i Bazylea:

„synów Gadowych” — Gad przedstawia Kościół Episkopalny. (TP 1927, s. 12)

„czterdzieści tysięcy i pięćset” — W pierwszym liczeniu było 45650 (4 Moj.1:25), wyobraża, że liczba obecnie wojujących z tego Kościoła jest proporcjonalnie mniejsza. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:19

Epifania i Bazylea:

„synowie Judowi” — Juda przedstawia Kościół Prezbiteriański. (TP 1927, s. 12)

„Her” — [stróż]; przedstawia Austro-Kalwinistów. (TP 1927, s. 12)

„Onan” — [mocny]; francuskich Hugonotów. (TP 1927, s. 12)

„ale pomarli” — zostali całkowicie obaleni przez gwałt Katolików. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:20

Epifania i Bazylea:

„Sela” — [prośba]; niemieccy Prezbiterianie (zreformowani). (TP 1927, s. 12)

„Fares” — [złamać]; brytyjscy Prezbiterianie. (TP 1927, s. 12)

„Zare” — [świtanie] nie germańsko kontynentalni Prezbiterianie. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:21

Epifania i Bazylea:

„synowie Faresowi” — Fares [złamać]; brytyjscy Prezbiterianie. (TP 1927, s. 12)

„Hesron” — [kwitnący]; amerykański Kościół Prezbiteriański. (TP 1927, s. 12)

„Hamuel” — [zachowany]; kanadyjski Kościół Prezbiteriański. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:22

Epifania i Bazylea:

„domy Judy” — Juda przedstawia Kościół Prezbiteriański. (TP 1927, s. 12)

„siedemdziesiąt tysięcy i sześćset i pięćset” — Juda przy drugim liczeniu miał większą liczbę wojowników niż przy pierwszym (74600 - 4Moj.1:27), to wyobraża, że Prezbiterianie pomnożyli proporcjonalnie liczbę tych, którzy byli w stanie bronić ich sekty. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:23

Epifania i Bazylea:

„synowie Isaszarowi” — Isaszar [najemnik]; przedstawia Kościół Chrześcijan (Uczniów). (TP 1927, s. 12)

„Tola” — [robak]; przedstawia grupę północną liberalna. (TP 1927, s. 12)

„Fua” — [usta]; przedstawia grupę północną konserwatywną. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:24

Epifania i Bazylea:

„Jasub” — [powraca]; grupa południowa liberalna. (TP 1927, s. 12)

„Semram” — [stróż]; grupa południowa konserwatywna. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:25

Epifania i Bazylea:

„domy Isaszarowe” — Isaszar [najemnik]; przedstawia Kościół Chrześcijan (Uczniów). (TP 1927, s. 12)

„sześćdziesiąt tysięcy i cztery i trzysta” — Isaszar był większy w liczbie przy drugim liczeniu (54300 -4Moj.1:29), tzn, że ma teraz więcej bojowników niż dawniej. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:26

Epifania i Bazylea:

„synowie Zabulonowi” — Zabulon [mieszkanie]; przedstawia Adwentystów. (TP 1927, s. 12)

„Zared” — [bojaźń]; drudzy Adwentyści. (TP 1927, s. 12)

„Elon” — [dąb mocny]; Domowi Adwentyści. (TP 1927, s. 12)

„Jaleel” — [ma nadzieję w Bogu]; Kościół Boży Adwentystów. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:27

Epifania i Bazylea:

„domy Zabulonitów” — Zabulon [mieszkanie]; przedstawia Adwentystów. (TP 1927, s. 12)

„sześćdziesiąt tysięcy i pięćset” — był również większym przy drugim liczeniu niż przy pierwszym (57400 - 4Moj.1:31), to przedstawia fakt, że Adwentyści wzrośli proporcjonalnie w liczbie ich obrońców. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:28

Epifania i Bazylea:

„Manases” — [zapomniany]; Kościół Kongregacjonalistów. (TP 1927, s. 12)

„Efraim” — [dwojako owocny]; Kościół Luterański. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:29

Epifania i Bazylea:

„synowie Manasesowi” — Manases [zapomniany]; Kościół Kongregacjonalistów. (TP 1927, s. 12)

„Machir” — [handlarz]; wyobraża angielskich Kongregacjonalistów nim zostali odłączeni od innych kościołów.. (TP 1927, s. 12)

„spłodził Gaalada” — Galaad [opoczysty]; wyobraża angielskich Kongregacjonalistów którzy odłączyli się od innych kościołów, mianowicie od Prezbiterian. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:30

Epifania i Bazylea:

„synowie Gaaladowi” — Galaad [opoczysty]; wyobraża angielskich Kongregacjonalistów którzy odłączyli się od innych kościołów, mianowicie od Prezbiterian. (TP 1927, s. 12) mąż Galaad zdaje się przedstawiać tę całą część klasy restytucyjnej, która składa się z Poświęconych Obozowców Epifanii, najwyższej klasy z quasi-wybranych. Jego sześciu synów — Abiezer, Helek, Esryjel, Sychem, Semida i Hefer — wraz z ich rodzinami przedstawia sześć ogólnych grup tych, którzy ostatecznie będą z tej klasy w związku z otrzymaniem ich tysiącletniego i potysiącletniego dziedzictwa, widocznie zgodnie z sześcioma kontynentalnymi obszarami, na których oni się rozwijali — w Azji, Afryce, Ameryce Południowej, Australii, Europie i Ameryce Północnej. (TP 1979, s. 29)

„Jezer” — [on pomaga]; Weiszo Kongregacjonaliści. (TP 1927, s. 12)

„Chelek” — [część]; Szkoccy Kongregacjonaliści. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:31

Epifania i Bazylea:

„Asryjel” — [Bóg wiążę]; Oceano Kongregacjonaliści. (TP 1927, s. 12)

„Sechem” — [ramię]; Kanadyjscy Kongregacjonaliści. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:32

Epifania i Bazylea:

„Semida” — [zna moje imię]; Australijscy Kongregacjonaliści. (TP 1927, s. 12)

„Chefer” — [rumieniec]; amerykańscy Kongregacjonaliści. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:33

Epifania i Bazylea:

„Salfaad” — [ostra rana]; wyobraża Kongregacjonalizm, który jest praktykowany po za sektami Kongegacyjnymi. (TP 1927, s. 12)

„syn Cheferów” — Chefer [rumieniec]; amerykańscy Kongregacjonaliści. (TP 1927, s. 12)

„Machla” — [tańczy]; Luteranie. (TP 1927, s. 12)

„Noa” — [podróżuje]; Baptyści. (TP 1927, s. 12)

„Hegla” — [kuropatwa]; Chrześcijanie lub Uczniowie. (TP 1927, s. 12)

„Melcha” — [królowa]; Adwentyści. (TP 1927, s. 12)

„Tersa” — [pociecha]; Unitario Uniwewrsaliści. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:34

Epifania i Bazylea:

„domy Manasesowe” — Manases [zapomniany]; Kościół Kongregacjonalistów. (TP 1927, s. 12)

„pięćdziesiąt i dwa tysiące i siedemset” — Manases był również większym przy drugim liczeniu niż przy pierwszym (32200 - 4Moj.1:35) i wyobraża fakt, że Kongregacjonaliści wzrośli proporcjonalnie w liczbie ich obrońców. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:35

Epifania i Bazylea:

„synowie zaś Efraimowi” — Efraim [dwojako owocny]; Kościół Luterański. (TP 1927, s. 12)

„Sutala” — [plantacja]; niemiecki Kościół Luterański. (TP 1927, s. 12)

„Becher” — [pierwszy]; Skandynawski Kościół Luterański. (TP 1927, s. 12)

„Techen” — [obóz]; Amerykański Kościół Luterański. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:36

Epifania i Bazylea:

„synowie Sutalego” — Sutala [plantacja]; Niemiecki Kościół Luterański. (TP 1927, s. 12)

„Heran” — [czuwający]; zdaje się wyobrażać Luteran z prowincji Bałtyckich, pochodzących wprost od Niemieckiego Kościoła Luterańskiego. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:37

Epifania i Bazylea:

„synów Efraimowych” — Efraim [dwojako owocny]; Kościół Luterański. (TP 1927, s. 12)

„trzydzieści tysięcy i dwa i pięć set” — Efraim był mniejszy w liczbie przy drugim liczeniu niż przy pierwszym (40500 - 4 Moj.1:33), przedstawia to fakt, że liczba jego obrońców zmniejszyła się proporcjonalnie w liczbie. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:38

Epifania i Bazylea:

„synowie Benjaminowi” — Beniamin [syn prawej ręki]; przedstawia sekty fanatyczne. (TP 1927, s. 12)

„Bela” — [zniszczenie]; Mormoni. (TP 1927, s. 12)

„Asbel” — [Boska myśl]; Kwakrzy. (TP 1927, s. 12)

„Achiram” — [mój brat jest wysoki]; lud Świętości. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:39

Epifania i Bazylea:

„Sufam” — [wąż]; Holy Rollers. (TP 1927, s. 12)

„Hufam” — [w przystani]; przedstawia Uzdrowicieli wiarą. (TP 1927, s. 12)

4 Księga Mojżeszowa 26:40

Epifania i Bazylea:

„synowie Beli” — Bela [zniszczenie]; Mormoni. (TP 1927, s. 12,13)

„Hereda” — [panujący]; przedstawia Briganitów. (TP 1927, s. 12,13)

„Noemana” — [przyjemny]; Święci Ostatnich Dni (later day saints). (TP 1927, s. 12,13)

4 Księga Mojżeszowa 26:41

Epifania i Bazylea:

„synowie Benjaminowi” — Beniamin [syn prawej ręki]; przedstawia sekty fanatyczne. (TP 1927, s. 12,13)

„czterdzieści i pięć tysięcy i sześćset” — Beniamin był przy drugim liczeniu większym w liczbie niż przy pierwszym (35400 - 4Moj.1:37), przedstawia to fakt, że liczba jego obrońców zwiększyła się proporcjonalnie w liczbie. (TP 1927, s. 12,13)

4 Księga Mojżeszowa 26:42

Epifania i Bazylea:

„synowie zaś Danowi” — Dan [sędzia]; przedstawia Baptystów. (TP 1927, s. 13)

„Sucham” — [grabarz - ten co grzebie umarłych w grób wody]; przedstawia fakt, że wszyscy Baptyści kładą specjalny nacisk na chrzest dorosłych wierzących. (TP 1927, s. 13)

4 Księga Mojżeszowa 26:43

Epifania i Bazylea:

„sześćdziesiąt i cztery tysiące i cztery sta” — Dan był przy drugim liczeniu większym w liczbie niż przy pierwszym (62700 - 4Moj.1:39), przedstawia to fakt, że liczba jego obrońców zwiększyła się proporcjonalnie w liczbie. (TP 1927, s. 13)

4 Księga Mojżeszowa 26:44

Epifania i Bazylea:

„synowie Aserowi” — Aser [szczęśliwy]; przedstawia Metodystów. (TP 1927, s. 13)

„Jemma” — [dobre szczęście]; grupa Metodystów Kalwinistów. (TP 1927, s. 13)

„Iswi” — [równy]; Weslejańscy Metodyści. (TP 1927, s. 13)

„Beryja” — [dar]; Episkopalni Metodyści. (TP 1927, s. 13)

4 Księga Mojżeszowa 26:45

Epifania i Bazylea:

„synowie Beryjego” — Beryja [dar]; Episkopalni Metodyści. (TP 1927, s. 13)

„Heber” — (brak danych) (TP 1927, s. 13)

„Melchyjel” — [moim królem jest Bóg]; Metodysko Episkopalny Kościół Północny. (TP 1927, s. 13)

4 Księga Mojżeszowa 26:46

Epifania i Bazylea:

„córki Aserowej” — Aser [szczęśliwy]; przedstawia Metodystów. (TP 1927, s. 13)

„Sara” — [księżniczka]; zdaje się wyobrażać Sanktyfikacjonistów (uświęconych), lub Perfekcjonistów (udoskonalonych), którzy znajdują się między wszystkimi Metodyskimi grupami i nie formują żadnej odrębnej grupy dla siebie. (TP 1927, s. 13)

4 Księga Mojżeszowa 26:47

Epifania i Bazylea:

„synów Aserowych” — Aser [szczęśliwy]; przedstawia Metodystów. (TP 1927, s. 13)

„pięćdziesiąt i trzy tysiące i cztery sta” — Aser był przy drugim liczeniu większym w liczbie niż przy pierwszym (41500 - 4Moj.1:41), przedstawia to fakt, że liczba jego obrońców zwiększyła się proporcjonalnie w liczbie. (TP 1927, s. 13)

4 Księga Mojżeszowa 26:48

Epifania i Bazylea:

„synowie Neftalimowi” — Neftali [pasuje się]; przedstawia Unitarian. (TP 1927, s. 13)

„Jachsel” — [Bóg rozdaje]; nowocześni Arianie. (TP 1927, s. 13)

„Guni” — [pod opieką]; Socyjanie. (TP 1927, s. 13)

„Jesser” — [forma]; sekta w Ameryce pod nazwą Unitarianie. (TP 1927, s. 13)

4 Księga Mojżeszowa 26:49

Epifania i Bazylea:

„Selem” — [zapłata]; Uniwersaliści. (TP 1927, s. 13)

4 Księga Mojżeszowa 26:50

Epifania i Bazylea:

„domy Neftalimowe” — Neftali [pasuje się]; przedstawia Unitarian. (TP 1927, s. 13)

„czterdzieści i pięć tysięcy i czterysta” — Neftali był mniejszy w liczbie przy drugim liczeniu niż przy pierwszym (53400 - 4Moj.1:43), przedstawia to fakt, że liczba jego obrońców zmniejszyła się proporcjonalnie w liczbie. (TP 1927, s. 13)

4 Księga Mojżeszowa 26:52

Epifania i Bazylea:

„do Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 26:54

Paruzja (C.T. Russell):

„Więcej dziedzictwa” — Prawo Mojżeszowe szczególną opieką otacza biednych.

4 Księga Mojżeszowa 26:58

Paruzja (C.T. Russell):

„Amrama” — Typ na Chrystusa.

4 Księga Mojżeszowa 26:59

Epifania i Bazylea:

„Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 26:61

Paruzja (C.T. Russell):

„Nadab i Abiu” — Typ na tych co będąc spłodzeni z Ducha grzeszyli grzechem na śmierć, w W.Ew., oraz W.G.

4 Księga Mojżeszowa 26:63

Epifania i Bazylea:

„od Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 26:64

Epifania i Bazylea:

„od Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

Literatura o rozdziale 4 Księga Mojżeszowa 26

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 4 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.