4 Księga Mojżeszowa 28

4 Księga Mojżeszowa, rozdział 28 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (31 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

4 Księga Mojżeszowa 28 — Biblia Gdańska

1 I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:

2 Rozkaż synom Izraelskim, a powiedz im: Ofiary mojej chleba mego, w ofiarach moich ognistych, na wdzięczność wonności mojej, przestrzegać będziecie, abyście mi je ofiarowali czasu swego.

3 I rzeczesz do nich: Tać jest ofiara ognista, którą ofiarować będziecie Panu: Baranki roczne zupełne dwa na każdy dzień, na całopalenie ustawiczne;

4 Baranka jednego ofiarować będziesz poranku, a baranka drugiego ofiarować będziesz między dwoma wieczorami.

5 Do tego dziesiątą część efy mąki pszennej na ofiarę śniedną, nagniatanej z oliwą czystą z czwartą częścią hynu.

6 Toć jest całopalenie ustawiczne, jakie było sprawowane na górze Synaj na wdzięczną wonność; ognista to ofiara Panu.

7 A ofiara jej mokra będzie czwarta część hynu do każdego baranka; w świątnicy sprawować będziesz ofiarę mokrą z mocnego napoju Panu.

8 A drugiego baranka ofiarować będziesz między dwoma wieczorami; jako ofiarę śniedną poranną, i jako ofiarę mokrą jej ofiarować będziesz na ofiarę ognistą ku wdzięcznej wonności Panu.

9 Ale w dzień sabatu ofiarować będziesz dwa baranki roczne zupełne, i dwie dziesiąte części efy mąki pszennej z oliwą nagniecionej na ofiarę śniedną i z mokrą jej ofiarą.

10 Toć jest całopalenie sobotnie w każdy sabat, oprócz całopalenia ustawicznego i mokrej ofiary jego.

11 A na nowiu miesiąców waszych ofiarować będziecie całopalenie Panu, cielców młodych dwa, i barana jednego, baranków rocznych siedem;

12 I trzy dziesiąte efy mąki pszennej nagniecionej z oliwą na ofiarę śniedną do każdego cielca, i dwie dziesiąte części pszennej mąki zagniecionej z oliwą na ofiarę śniedną do każdego barana;

13 A jedną dziesiątą część mąki pszennej zagniecionej z oliwą na ofiarę śniedną do każdego baranka, na całopalenie ku wdzięczności wonności na ofiarę ognistą Panu.

14 Także mokre ich ofiary z wina pół hynu będzie dla każdego cielca, a trzecia część hynu do barana, czwarta zaś część hynu do każdego baranka; toć jest całopalenie na nowiu miesiąca, każdego miesiąca przez rok.

15 Kozła też jednego z stada za grzech ofiarować będziecie Panu oprócz ustawicznego całopalenia, i mokrej ofiary jego.

16 Ale miesiąca pierwszego w dzień czternasty tegoż miesiąca, święto przejścia będzie Panu.

17 A w piętnasty dzień tegoż miesiąca uroczyste święto będzie; przez siedem dni chleby przaśne jeść będziecie.

18 Pierwszego dnia zgromadzenie święte; żadnej roboty służebniczej nie będziecie czynić weń.

19 Ale ofiarować będziecie ofiarę ognistą na całopalenie Panu: dwóch cielców młodych, i barana jednego, i siedem baranków rocznych; zupełni niech wam będą.

20 A na ofiarę ich śniedną pszennej mąki nagniecionej z oliwą trzy dziesiąte części efy do każdego cielca, a dwie dziesiąte części do każdego barana ofiarować będziecie.

21 Jedną dziesiątą część ofiarować będziesz przy każdym baranku z onych siedmiu baranków;

22 Kozła też jednego na ofiarę za grzech ku oczyszczeniu was.

23 Nad całopalenie poranne, które ma być całopalenie ustawiczne, ofiarować to będziecie,

24 Tak ofiarować będziecie każdego dnia przez onych siedem dni pokarm ofiary ognistej na wdzięczną wonność Panu, oprócz całopalenia ustawicznego, i mokrej ofiary jego.

25 A dnia siódmego święte zgromadzenie mieć będziecie; żadnej roboty służebniczej nie będziecie czynić.

26 W dzień zaś pierwocin; gdy będziecie ofiarowali nową śniedną ofiarę Panu, gdy się wypełnią tygodnie wasze, zgromadzenie święte mieć będziecie; żadnej roboty służebniczej czynić nie będziecie.

27 I ofiarować będziecie całopalenie ku wdzięczności wonności Panu: dwóch cielców młodych, barana jednego, siedem baranków rocznych.

28 A na ofiarę śniedną ich mąki pszennej nagniecionej z oliwą trzy dziesiąte części efy do każdego cielca, dwie dziesiąte części do każdego barana.

29 Jedną dziesiątą część do każdego baranka z onych siedmiu baranków.

30 Kozła jednego z kóz na oczyszczenie was.

31 Oprócz całopalenia ustawicznego i ofiary śniednej jego ofiarować to będziecie; te rzeczy zupełne niech wam będą, i z mokremi ofiarami ich.

Komentarz do rozdziału: 4 Księga Mojżeszowa 28

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

4 Księga Mojżeszowa 28:1

Epifania i Bazylea:

„I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77) Bóg przykazał Jezusowi jako Swemu Wykonawcy, aby udzielił instrukcji Jego ludowi, szczególnie temu w Wieku Ewangelii, lecz później także w okresie Pośredniczącego Tysiącletniego Panowania. (TP 1983, s. 71)

4 Księga Mojżeszowa 28:2

Epifania i Bazylea:

„Rozkaż synom Izraelskim, a powiedz im: Ofiary mojej chleba mego, w ofiarach moich ognistych, na wdzięczność wonności mojej, przestrzegać będziecie, abyście mi je ofiarowali czasu swego” — Bóg gorąco zalecał, ażeby lud przynosił swoje antytypowe ofiary, możliwe do przyjęcia przez Niego, w określonym czasie i w sposób określony w warunkach lub stanach błogosławionych, które On przygotował, by w nich lud uczestniczył. (TP 1983, s. 71) Te święta, nowie księżyca i dni radości przedstawiają wszelkie zarysy życia chrześcijańskiego w jego domysłach, założeniach, rozwoju, przywilejach, błogosławieństwach, narzędziach, pomocach, osiągnięciach, doświadczeniach, łaskach, obowiązkach, opatrzności, okresach, itd. (TP 1983, s. 71)

4 Księga Mojżeszowa 28:3

Epifania i Bazylea:

„I rzeczesz do nich: Tać jest ofiara ognista, którą ofiarować będziecie Panu: Baranki roczne zupełne dwa na każdy dzień, na całopalenie ustawiczne” — Bóg polecił Jezusowi poinstruować Swój lud Wieku Ewangelii, by w prawdziwej wierze i modlitwie składał regularne ofiary Bogu, który z zadowoleniem objawiał przyjmowanie ich. (TP 1983, s. 71) Ofiary poranne i wieczorne są określone tu jako „całopalenie ustawiczne”. (TP 1983, s. 71)

4 Księga Mojżeszowa 28:4

Epifania i Bazylea:

„Baranka... ofiarować będziesz poranu” — z powodu przypisywanej mu zasługi wynikającej z Okupowej ofiary Jezusa. (TP 1983)

„baranka drugiego ... wieczorami” — czyniąc go (lud) — na ile każdodziennie się modli prosząc o jej przypisanie — możliwym do przyjęcia przez Boga w ofiarniczych uczynkach. (TP 1983, s. 71)

4 Księga Mojżeszowa 28:5

Epifania i Bazylea:

„na ofiarę śniedną, nagniatanej z oliwą czystą” — (również w.6 i 7) W łączności z tą ofiarą mieli, dzięki pomocnej łasce Bożej udzielonej przez Chrystusa, według pełnej miary ich zdolności i z wielką miarą Ducha Świętego, składać regularne deklaracje zawierające dobrze rozbierane głębsze i prostsze Prawdy odzwierciedlające chwałę Boga i zaufanie do Niego w Jego atrybutach. (TP 1983, s. 71)

4 Księga Mojżeszowa 28:6

Epifania i Bazylea:

„Toć jest całopalenie ustawiczne” — Ofiary poranne i wieczorne są określone tu jako „całopalenie ustawiczne”. (TP 1983, s. 71)

4 Księga Mojżeszowa 28:9

Epifania i Bazylea:

„Ale w dzień sabatu” — Ponadto, Bóg przez Jezusa poinformował Swój lud Wieku Ewangelii o jego odpocznieniu z wiary w usprawiedliwieniu przez Chrystusa. (TP 1983, s. 72)

„ofiarować będziesz dwa baranki roczne zupełne” — W związku z tym (lud) miał okazać (przynieść) prawdziwą wiarę w Jezusa jako Zbawiciela w pełni akceptowanego przez Boga jako, pozostającego pod zwierzchnictwem Boga, Dostarczyciela odpocznienia wierzącemu w usprawiedliwieniu. Lud Boży także miał okazać (przynieść) prawdziwą wiarę w Kościół jako otrzymujący i zachowujący odpocznienie w usprawiedliwieniu i będący w stanie nadającym się do przyjęcia przez Boga z powodu zasługi Jezusa. (TP 1983, s. 72)

„i dwie dziesiąte części efy mąki pszennej z oliwą nagniecionej na ofiarę śniedną i z mokrą jej ofiarą” — W związku z tym poświęceni mieli ogłaszać, do granic swoich zdolności i z wielką miarą Ducha, dobrze ,,rozbierane” stosowne głębsze i łatwiejsze Prawdy, odzwierciedlające chwałę i zaufanie do Boga. (również w.10). (TP 1983, s. 72)

4 Księga Mojżeszowa 28:10

Epifania i Bazylea:

„sabat” — SABAT jest typem na nasz odpoczynek w usprawiedliwieniu z wiary, jako że błogosławieństwa 1000-lecia będą nam policzone dzięki wierze. (TP 1961, s. 109)

4 Księga Mojżeszowa 28:11

Epifania i Bazylea:

„na nowiu miesięcy waszych” — Nów księżyca wypadał oczywiście co miesiąc lecz tylko nów siódmego miesiąca był uroczystym świętem (3Moj.23:24; 4Moj.29:1). (TP 1961, s. 109) 12 NOWI KSIĘŻYCA przedstawia na W.Ew. 12 okresów poświęconych doświadczeniom związanych z rozwojem itd. 12 głównych łask; podczas gdy obchodzenie ich czyli świętowanie ich wyobraża doświadczenia związane z rozwojem itd. tych 12 głównych łask. (TP 1961, s. 109) Bóg przez Jezusa poinstruował Swój lud Wieku Ewangelii o przywilejach i doświadczeniach związanych z rozwojem, itd., dwunastu głównych łask. (TP 1983, s. 72)

„ofiarować będziecie całopalenie Panu, cielców młodych dwa, i barana jednego, baranków rocznych siedem” — Lud Boży w rozwijaniu łask w swych sercach i życiu, miał Bogu dostarczyć dowodów przyjęcia przez Niego ofiary Jezusa (ofiara całopalenia), która (TP 1983, s. 72) (a) zupełnie wystarcza do zadowolenia Boskiej sprawiedliwości za Kościół oraz za świat i (TP 1983, s. 72) (b) do zamanifestowania Boskiej akceptacji ofiary Jezusa (cielców młodych dwa) sprawiającej, iż ofiara Kościoła (barana jednego) zupełnie nadaje się do przyjęcia (baranków rocznych zupełnych siedem). (TP 1983, s. 72)

4 Księga Mojżeszowa 28:12

Epifania i Bazylea:

„I trzy dziesiąte części efy ... na ofiarę śniedną do każdego cielca” — Odpowiednie dowody ludu Bożego miały występować w połączeniu z deklaracjami — w pełnej mierze zdolności Jego ludu i z najwyższą miarą Jego Ducha — wysławiania Boga za Jezusa w różnych aspektach jako tego Jedynego, który usunął grzech i umożliwił Jego ludowi rozwijanie owoców Ducha. (TP 1983, s. 72)

„i dwie dziesiąte części ... do każdego barana” — i z podrzędną podobną deklaracją takiego sławienia Boga za Kościół w ofiarowaniu, w rozwijaniu dwunastu głównych łask. (TP 1983, s. 72)

4 Księga Mojżeszowa 28:13

Epifania i Bazylea:

„jedną dziesiątą część efy ... do każdego baranka” — Takie deklaracje pokryją się także z każdym aspektem zasługi Jezusa jako Baranka Bożego, sprawiającego, iż Kościół zupełnie nadawał się do przyjęcia w toku rozwijania łask. (TP 1983, s. 72)

4 Księga Mojżeszowa 28:14

Epifania i Bazylea:

„mokre ich ofiary” — Wszystkie połączone deklaracje prostszych prawd miały mieć te same cechy. (TP 1983, s. 72)

4 Księga Mojżeszowa 28:15

Epifania i Bazylea:

„Kozła też jednego z stada za grzech ofiarować będziecie” — i miały być składane w łączności z bezinteresowną miłością Kościoła uczestniczącego w ofierze za grzech. (TP 1983, s. 72)

4 Księga Mojżeszowa 28:16

Epifania i Bazylea:

„w dzień czternasty” — 14 Nisan bardzo często przypada na inny dzień niż piątek. (TP 1959, s. 34)

„święto przejścia Panu” — ŚWIĘTO PRZEJŚCIA obchodzone w dniu 14 Nisan reprezentuje śmierć Chrystusa i uzyskanie przez nas korzyści w usprawiedliwieniu i braniu udziału wraz z Nim w ofierze za grzech. (TP 1961, s. 109)

4 Księga Mojżeszowa 28:17

Epifania i Bazylea:

„przez siedem dni chleby przaśne jeść będziecie” — siedmiu dni Świąt Przaśników, które w odniesieniu do antytypowego Izraela są typem siedmiu okresów Kościoła. (TP 1983, s. 72)

4 Księga Mojżeszowa 28:18

Epifania i Bazylea:

„Pierwszego dnia zgromadzenie święte” — pierwszy i siódmy dzień ze zgromadzeniami świętymi stanowią typ efeskiego i laodycejskiego okresu Kościoła, ze szczególnymi zgromadzeniami, żniwnymi zbiorami. (TP 1983, s. 72)

4 Księga Mojżeszowa 28:19

Epifania i Bazylea:

„Ale ofiarować będziecie...” — Ofiary składane przez siedem dni, wymienione w wierszach 19—22 są takie same, z wyjątkiem opuszczonej ofiary mokrej, jak występujące w wierszach 11—15 z podobnym antytypowym znaczeniem, chociaż antytypowy nacisk wierszy 19—22 pozostaje w związku z usprawiedliwieniem i antytypową Wielkanocą. Pominięcie w 4Mojż. 28; 29 ofiar mokrych, w tym przypadku jak i w niektórych innych grupach ofiar, nie oznacza, że antytypowo łatwiejsze zarysy Prawdy nie były w tym przypadku przedstawiane. Raczej znaczy, że przedstawienie prostych prawd nie było podkreślane i zdaje się, iż zostały one włączone do głębszych prawd w stosownych antytypowych ofiarach śniednych. (TP 1983, s. 72)

4 Księga Mojżeszowa 28:25

Epifania i Bazylea:

„Siódmego dnia zaś będziecie mieli uroczyście ogłoszone święto” — pierwszy i siódmy dzień ze zgromadzeniami świętymi stanowią typ efeskiego i laodycejskiego okresu Kościoła, ze szczególnymi zgromadzeniami, żniwnymi zbiorami. (TP 1983, s. 72)

4 Księga Mojżeszowa 28:26

Epifania i Bazylea:

„w dzień zaś pierwocin” — ZIELONE ŚWIĄTKI przedstawiają nasz przywilej w Duchu Św. podczas W.Ew. (spłodzenie, ożywienie, wzrost, wzmocnienie, zrównoważenie, skrystalizowanie i narodzenie). (TP 1961, s. 109) Zielone Świątki, czyli święto pierwiastków albo tygodni, są opisane obszerniej w 3Mojż. 23:15—21. One są typem całego Wieku Ewangelii, będącego czasem, w którym Duch Święty był wylany na Maluczkie Stadko i Wielką Kompanię. (TP 1961, s. 109) Ofiary składane w związku z tym świętem (w. 27—30) mają w dużej mierze to samo antytypowe znaczenie (jak w wierszach 11—22). (TP 1983)

Literatura o rozdziale 4 Księga Mojżeszowa 28

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 4 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.