4 Księga Mojżeszowa 19
4 Księga Mojżeszowa, rozdział 19 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (22 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.
4 Księga Mojżeszowa 19 — Biblia Gdańska
1 I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona, mówiąc:
2 Tać jest ustawa zakonu, którą rozkazał Pan, mówiąc: Powiedz synom Izraelskim, aby przywiedli do ciebie jałowicę płową, zdrową, na której by nie było zmazy, i na której by nie postało jarzmo;
3 Tę oddacie Eleazarowi kapłanowi, który ją wywiedzie za obóz, i zabita będzie przed nim.
4 A wziąwszy Eleazar kapłan ze krwi jej na palec swój, kropić będzie przeciw namiotowi zgromadzenia oną krwią siedem kroć.
5 Potem każe tę jałowicę spalić przed oczyma swemi; skórę jej, i mięso jej, i krew jej, z gnojem jej spali.
6 I weźmie kapłan drzewo cedrowe, i hizop, i karmazyn dwa kroć farbowany, a wrzuci do ognia, gdzie się jałowica pali;
7 I upierze szaty swe kapłan, a omyje ciało swoje wodą; a potem wnijdzie do obozu, i będzie nieczystym kapłan aż do wieczora.
8 Ten też, który ją palić będzie, upierze szaty swe w wodzie, i omyje ciało swe wodą, a będzie nieczystym aż do wieczora.
9 I zbierze człowiek czysty popiół onej jałowicy, i wysypie go precz za obóz, na miejscu czystem, a będzie dla zgromadzenia synów Izraelskich chowany do wody oczyszczenia, gdyż jest ofiara za grzech.
10 I upierze ten, co będzie zbierał popiół onej jałowicy, szaty swe, i będzie nieczystym aż do wieczora. A będzie to synom Izraelskim, i przychodniowi mieszkającemu między nimi, ustawą wieczną.
11 Kto by się dotknął jakiegokolwiek trupa człowieczego, nieczystym będzie przez siedem dni;
12 Taki oczyszczać się będzie tą wodą dnia trzeciego i dnia siódmego, a czystym będzie; a jeśliby się nie oczyścił dnia trzeciego i dnia siódmego, nieczystym będzie.
13 Kto by się kolwiek dotknął martwego ciała człowieka, który umarł, a nie oczyścił się, przybytek Pański splugawił; przetoż takowy wytracony będzie z Izraela, bo wodą oczyszczenia nie był pokropiony; nieczystym będzie, nieczystość jego zostanie na nim.
14 Ta zaś jest ustawa: gdyby człowiek umarł w namiocie, ktobykolwiek wszedł do tego namiotu, i cokolwiek było w onym namiocie, nieczystym będzie przez siedem dni.
15 Także wszelkie naczynie odkryte, które by nie miało nakrycia na sobie, nieczyste będzie.
16 Także kto by się kolwiek dotknął na polu, bądź mieczem zabitego, bądź umarłego, bądź kości człowieczej, albo grobu, nieczystym będzie przez siedem dni.
17 Wezmą tedy dla onego nieczystego popiołu jałowicy spalonej za grzech, i naleją nań wody żywej do naczynia.
18 Weźmie też hizopu, i omoczy go w onej wodzie człowiek czysty, i pokropi namiot, i wszystko naczynie, i wszystkich ludzi, którzy by tam byli, także onego, który się dotknął kości, albo zabitego, albo zmarłego, albo grobu;
19 Pokropi tedy czysty nieczystego dnia trzeciego i dnia siódmego; a gdy go oczyści dnia siódmego, tedy upierze szaty swe, i omyje się wodą, a będzie czystym w wieczór.
20 A mąż, któryby nieczystym będąc nie oczyścił się, wykorzeniona będzie ta dusza z pośrodku zgromadzenia, bo świątnicę Pańską splugawił; wodą oczyszczenia nie będąc pokropionym, nieczystym jest.
21 I będzie im to za ustawę wieczną; a kto będzie pokrapiał wodą oczyszczenia, upierze szaty swoje; a kto by się dotknął tej wody oczyszczenia, nieczystym będzie aż do wieczora.
22 Czegokolwiek się dotknie nieczysty, nieczyste będzie; człowiek także, któryby się tego dotknął nieczysty będzie aż do wieczora.
Komentarz do rozdziału: 4 Księga Mojżeszowa 19
Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.
4 Księga Mojżeszowa 19:1
Epifania i Bazylea:
„do Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)
4 Księga Mojżeszowa 19:2
Paruzja (C.T. Russell):
„Jałowicę płową” — Typ na Ojców świętych: kolor płowy dowodzi, że oni nie byli bez grzechu. Jałowica a nie cielec pokazuje, że nie była to ofiara, jaka była sprawowana w dniu Pojednania.
„Nie postało jarzmo” — Wyobraża, że Ojcowie święci byli usprawiedliwieni, uwolnieni od Prawa zakonu, a tym sposobem "otrzymali świadectwo przez wiarę". Żyd.12:29.
4 Księga Mojżeszowa 19:3
Paruzja (C.T. Russell):
„Eleazarowi kapłanowi” — Imię Eleazar znaczy "wspomożony przez Boga" i możliwe, że figuruje Apostoła Pawła.
„Który” — (ktoś inny), nie kapłan, co pokazuje, że ofiara ta nie figuruje ofiar W.Ew.
„Przed nim” — (Eleazarem), co wyobraża, że jeden z kapłanów zauważy i oceni ofiary Ojców świętych, jak to uczynił Apostoł Paweł w liście do Żydów.
4 Księga Mojżeszowa 19:4
Paruzja (C.T. Russell):
„Przeciw namiotowi” — To pokazuje, że ich życie było w zupełnej harmonii z warunkami Namiotu Zgromadzenia.
4 Księga Mojżeszowa 19:6
Paruzja (C.T. Russell):
„Drzewo cedrowe” — Wyobraża dar Boży żywota wiecznego, jaki otrzymają Ojcowie święci.
„i hizop” — Wyobraża oczyszczenie przez Prawdę.
„i karmazyn” — Wyobraża, że byli usprawiedliwieni, czyli przyjęci do łaski przez śmierć Chrystusa.
4 Księga Mojżeszowa 19:9
Paruzja (C.T. Russell):
„Zbierze popiół” — Wyobraża znajomość i pamięć o ich wierności aż do śmierci.
„Na miejscu czystym” — Wyobraża błogosławieństwa naukę i pomoc, które udzielać będą Ojcowie święci w dziele Restytucji.
Epifania i Bazylea:
„popiół jałowicy” — reprezentuje pamięć - historię - St.G. (TP 1938, s. 59,60) Figury same zawierają trojakie Prawdy: (TP 1938, s. 59,60) 1/ historyczne (powieści, wspomnienia, jako takie, o St.G.; (TP 1938, s. 59,60) 2/ etyczne (lekcje do naśladowania); (TP 1938, s. 59,60) 3/ naprawiające (zawierające przestrogi np.: powieść o braciach Józefa, o Dawidzie i Betsabie) (TP 1938, s. 59,60)
„wody oczyszczenia” — (wodą odłączenia), tj prawdami epifanicznymi, odnoszącymi się do rozdzielenia się ludu Pańskiego na różne grupy. To znaczy: niech przyjmą Epifanię, prawdy rozdzielające, po części literalnie a częściowo figuralnie i pozafiguralnie, zestawione jako pokarm na czas słuszny, odnoszący się do M.St i W.G, klasy M..G., klasy Wtórej Śmierci, Świata i Chronologii, gdy te różne Prawdy są przedstawiane.(TP.nr138'10). (TP 1938, s. 59,60)
„ofiara za grzech” — [chatath znaczy 1/ grzech; 2/ ofiara za grzech; 3/ oczyszczenie z grzechu 4/ kara za grzech; 5/ stan grzechu] (TP 1938, s. 59,60)
4 Księga Mojżeszowa 19:11
Paruzja (C.T. Russell):
„Dotknął trupa” — Wyobraża śmierć Adamową.
Epifania i Bazylea:
„Ktoby się dotknął” — reprezentuje czyjeś czynne praktykowanie grzechów Adamowych wskutek odziedziczenia skażenia grzechu. (TP 1938, s. 59)
„trupa człowieczego” — reprezentuje Adama i jego potomków w grzechu pod wyrokiem śmierci. (TP 1938, s. 59)
4 Księga Mojżeszowa 19:12
Epifania i Bazylea:
„Taki oczyszczać się będzie tą wodą dnia trzeciego i dnia siódmego, a czystym będzie; a jeśliby się nie oczyścił dnia trzeciego i dnia siódmego, nieczystym będzie” — Splugawienie i jego potępienie trwające siedem dni przedstawia fakt, że każdy musi się poddać rzeczywistemu lub przypisanemu oczyszczeniu w Wieku Tysiąclecia, w pozafiguralnym siódmym dniu, aby pozbyć się splugawienia i potępienia Adamowego. Uroczyste oczyszczenie trzeciego dnia przedstawia tymczasowe usprawiedliwienie (tymczasowe usprawiedliwienie rozpoczęło się z Przymierzem Abrahamowym, które zaczęło działać w trzecim tysiącleciu ludzkości znajdującej się w grzechu lub śmierci), a oczyszczenie siódmego dnia przedstawia przypisane (w tym wypadku ożywione) lub rzeczywiste usprawiedliwienie działające w przypisanym lub rzeczywistym Tysiącleciu. (TP 1973, s. 85)
4 Księga Mojżeszowa 19:13
Epifania i Bazylea:
„Ktoby się dotknął” — reprezentuje czyjeś czynne praktykowanie grzechów Adamowych wskutek odziedziczenia skażenia grzechu. (TP 1938, s. 59)
„martwego ciała człowieka” — reprezentuje Adama i jego potomków w grzechu pod wyrokiem śmierci. (TP 1938, s. 59)
4 Księga Mojżeszowa 19:14
Epifania i Bazylea:
„ktobykowiek wszedł do tego namiotu” — znajdowanie się w obecności umarłych jest figurą na czyjeś posiadanie odziedziczonego skażenia grzechu Adamowego. (TP 1938, s. 59)
4 Księga Mojżeszowa 19:16
Epifania i Bazylea:
„Ktoby się dotknął” — reprezentuje czyjeś czynne praktykowanie grzechów Adamowych wskutek odziedziczenia skażenia grzechu. (TP 1938, s. 59)
„umarłego” — reprezentuje Adama i jego potomków w grzechu pod wyrokiem śmierci. (TP 1938, s. 59)
4 Księga Mojżeszowa 19:17
Epifania i Bazylea:
„popiół jałowicy” — reprezentuje pamięć - historię - St.G. (TP 1938, s. 59,60) Figury same zawierają trojakie Prawdy: (TP 1938, s. 59,60) 1/ historyczne (powieści, wspomnienia, jako takie, o St.G.; (TP 1938, s. 59,60) 2/ etyczne (lekcje do naśladowania); (TP 1938, s. 59,60) 3/ naprawiające (zawierające przestrogi np.: powieść o braciach Józefa, o Dawidzie i Betsabie) (TP 1938, s. 59,60)
„grzech” — [chatath znaczy 1/ grzech; 2/ ofiara za grzech; 3/ oczyszczenie z grzechu 4/ kara za grzech; 5/ stan grzechu] (TP 1938, s. 59,60)
„wody żywej” — (bieżącej), reprezentuje postępowe prawdy w pozafigurach. np.. historia ostatnich pokrewnych czynów Eliasza i Elizeusza - to popiół; a pozafiguralne nauki wypływające z tej historii - to woda. (TP 1938, s. 59,60) {(wodą odłączenia), tj prawdami epifanicznymi, odnoszącymi się do rozdzielenia się ludu Pańskiego na różne grupy. To znaczy: niech przyjmą Epifanię, prawdy rozdzielające, po części literalnie a częściowo figuralnie i pozafiguralnie, zestawione jako pokarm na czas słuszny, odnoszący się do M.St i W.G, klasy M..G., klasy Wtórej Śmierci, Świata i Chronologii, gdy te różne Prawdy są przedstawiane.(TP.nr138'10).} (TP 1938, s. 59,60)
„do naczynia” — reprezentuje naukę o mówczym narzędziu do publiczności w pokrewieństwie do M.St. i W.G. (TP 1938, s. 59,60)
4 Księga Mojżeszowa 19:19
Paruzja (C.T. Russell):
„Omyje się wodą” — Symbol Prawdy.
Literatura o rozdziale 4 Księga Mojżeszowa 19
Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.
- Studium biblijne: Spisek, który się nie powiódł — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, w. 11
- Sztandar Biblijny nr 163 (2001) — ww. 20, 22
- Sztandar Biblijny nr 244 (2011) — w. 1
Wszystkie rozdziały: 4 Księga Mojżeszowa
- 4 Mojż. 1
- 4 Mojż. 2
- 4 Mojż. 3
- 4 Mojż. 4
- 4 Mojż. 5
- 4 Mojż. 6
- 4 Mojż. 7
- 4 Mojż. 8
- 4 Mojż. 9
- 4 Mojż. 10
- 4 Mojż. 11
- 4 Mojż. 12
- 4 Mojż. 13
- 4 Mojż. 14
- 4 Mojż. 15
- 4 Mojż. 16
- 4 Mojż. 17
- 4 Mojż. 18
- 4 Mojż. 19
- 4 Mojż. 20
- 4 Mojż. 21
- 4 Mojż. 22
- 4 Mojż. 23
- 4 Mojż. 24
- 4 Mojż. 25
- 4 Mojż. 26
- 4 Mojż. 27
- 4 Mojż. 28
- 4 Mojż. 29
- 4 Mojż. 30
- 4 Mojż. 31
- 4 Mojż. 32
- 4 Mojż. 33
- 4 Mojż. 34
- 4 Mojż. 35
- 4 Mojż. 36
Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.