4 Księga Mojżeszowa 24
4 Księga Mojżeszowa, rozdział 24 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (25 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.
4 Księga Mojżeszowa 24 — Biblia Gdańska
1 A gdy obaczył Balaam, że się podobało Panu, aby błogosławił Izraelowi, już nie chodził, jako przedtem, raz i drugi dla wieszczby; ale obrócił ku puszczy twarz swoję.
2 A podniósłszy Balaam oczy swe, obaczył Izraela mieszkającego według pokoleń swoich, i był nad nim Duch Boży.
3 I zaczął przypowieść swoję, a mówił:
4 Rzekł Balaam, syn Beorów, rzekł mąż, którego oczy są otworzone, rzekł słyszący wymowy Boże, a który widzenie Wszechmocnego widział, który, kiedy padnie, otworzone ma oczy:
5 Jako piękne są namioty twoje, o Jakubie! przybytki twoje, o Izraelu!
6 Jako potoki rozciągnęły się, jako ogrody przy rzece, jako drzewa wonne, które Pan nasadził, jako cedry nad wodami.
7 Popłynie woda z wiadra jego, a nasienie jego będzie nad wodami obfitemi, a będzie wywyższon nad Agaga król jego, a wyniesie się królestwo jego.
8 Bóg wywiódł go z Egiptu, mocą jednorożcową był mu; pożre narody przeciwne sobie, a kości ich pokruszy, i strzałami swemi przerazi je.
9 Położył się, leży jako lwię, i jako lew silny; któż go obudzi? kto być błogosławił, błogosławiony, a kto by cię przeklinał, przeklęty będzie.
10 Tedy się zapalił gniew Balaka na Balaama, a klasnąwszy rękami swemi, rzekł Balak do Balaama: Dla złorzeczenia nieprzyjaciołom moim przyzwałem cię, a oto im błogosławił już po trzy kroć.
11 Przetoż teraz uchodź na miejsce swoje; rzekłem ci był: Zacnie cię uczczę; ale oto pozbawił cię Pan tej czci.
12 I rzekł Balaam do Balaka: Izażem i posłom twoim, któreś słał do mnie, nie powiedział mówiąc:
13 Choćby mi dał Balak pełen dom swój srebra i złota, nie będę mógł przestąpić słowa Pańskiego, abym czynił co dobrego albo złego sam z siebie; co mi opowie Pan, to będę mówił.
14 A teraz oto ja odchodzę do ludu mego, jednak oznajmięć, co uczyni lud ten ludowi twemu na potem.
15 I zaczął przypowieść swoję i rzekł: Mówił Balaam, syn Beorów, mówił mąż, którego oczy są otworzone;
16 Mówił ten, który słyszał wyroki Boże, a który ma umiejętność Najwyższego; który widział widzenie Wszechmocnego; który, kiedy padnie, otworzone ma oczy:
17 Ujrzę go, ale nie teraz; oglądam go, ale nie z bliska; wynijdzie gwiazda z Jakuba i powstanie laska z Izraela, i pobije książęta Moabskie, i wytraci wszystkie syny Setowe.
18 I przyjdzie Edom w opanowanie, a Seir będzie pod władzą nieprzyjaciół swoich, a Izrael będzie sobie poczynał mężnie.
19 I będzie panował, który wynijdzie z Jakuba, a wytraci ostatki z miast.
20 A gdy spojrzał na Amaleka, zaczął przypowieść swoję, i rzekł: Początek narodów jest Amalek, a ostatek jego do szczętu zaginie.
21 Potem wejrzawszy na Kenejczyka zaczął przypowieść swoję i rzekł: mocneć jest mieszkanie twoje, a założyłeś na skale gniazdo twoje
22 Wszakże spustoszony będzie Kenejczyk, aż cię Assur zaprowadzi do więzienia.
23 Znowu zaczął przypowieść swoję, i rzekł: Ach! któż będzie żyw, gdy to uczyni Bóg?
24 Bo okręty przypłyną od brzegów Chyttymskich, i utrapią Assyryjany, utrapią Hebrejczyki; ale też same do szczętu zaginą.
25 Wstał tedy Balaam i odszedł, a wrócił się na miejsce swoje; także i Balak poszedł w drogę swą.
Komentarz do rozdziału: 4 Księga Mojżeszowa 24
Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.
4 Księga Mojżeszowa 24:1
Epifania i Bazylea:
„A gdy obaczył Balaam, że się podobało Panu, aby błogosławił Izraelowi, już nie chodził, jako przedtem, raz i drugi dla wieszczby; ale obrócił ku puszczy twarz swoję” — Gdy chciwi wodzowie rozpoznali, że podobało się Bogu błogosławienie Duchowego Izraela, nie starali się więcej o użycie swoich zdolności do szkodzenia. (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:2
Epifania i Bazylea:
„A podniósłszy Balaam oczy swe, obaczył Izraela mieszkającego według pokoleń swoich, i był nad nim Duch Boży” — pilnie zajęli się sprawą jego przebywania w stanie izolacji zgodnie z jego podziałem na antytypowe pokolenia. A Duch Boży spoczął na tych wodzach. (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:4
Epifania i Bazylea:
„Rzekł Balaam, syn Beorów, rzekł mąż, którego oczy są otworzone, rzekł słyszący wymowy Boże, a który widzenie Wszechmocnego widział, który, kiedy padnie, otworzone ma oczy” — w rezultacie złożyli dalszą deklarację o Izraelu oświadczając, że ich oczy zrozumienia, które były zamknięte, zostały obecnie otwarte i że słyszeli słowa Boże oraz widzieli objawienie Boże. (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:5
Epifania i Bazylea:
„Jako piękne są namioty twoje, o Jakubie! przybytki twoje, o Izraelu” — Treścią trzeciej deklaracji chciwych wodzów o Duchowym Izraelu było; jak przyjemnie atrakcyjne są jego obrazowe miejsca przebywania. (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:6
Epifania i Bazylea:
„Jako potoki rozciągnęły się, jako ogrody przy rzece, jako drzewa wonne, które Pan nasadził, jako cedry nad wodami” — Jest on jako obrazowe ogrody, jako wielcy będący szczepieniem Jehowy i jako usprawiedliwieni, odświeżani obfitym zaopatrzeniem w Prawdę na czasie (Ps. 1:3; Jer. 17:7, 8). (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:7
Epifania i Bazylea:
„Popłynie woda z wiadra jego, a nasienie jego będzie nad wodami obfitemi, a będzie wywyższon nad Agaga król jego, a wyniesie się królestwo jego” — Prawda na czasie, wystarczająca do zaopatrzenia wielu innych. Jego obrazowe dzieci będą w licznych miejscach a jego władca, Król Jezus i Jego Królestwo będzie wywyższone. (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:8
Epifania i Bazylea:
„Bóg wywiódł go z Egiptu, mocą jednorożcową był mu; pożre narody przeciwne sobie, a kości ich pokruszy, i strzałami swemi przerazi je” — Jehowa wyprowadził go z tego obecnego złego świata a w Nim i przez Niego mieli tak wielką siłę, że mogli zwyciężyć szatana, grzech, błąd, samolubstwo i świadomość (mój dopisek: chyba chodzi o światowość) krusząc oraz przeszywając tych nieprzyjaciół. (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:9
Epifania i Bazylea:
„Położył się, leży jako lwię, i jako lew silny; któż go obudzi? kto być błogosławił, błogosławiony, a kto by cię przeklinał, przeklęty będzie” — Chciwi wodzowie oświadczyli także, że Duchowy Izrael zachowywał się z wielką odwagą oraz siłą i któż go poruszy? Błogosławieni są ci, którzy go błogosławią a przeklęci są ci, którzy starają się mu szkodzić (1 Mojż. 12:3). (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:10
Epifania i Bazylea:
„Tedy się zapalił gniew Balaka na Balaama, a klasnąwszy rękami swemi, rzekł Balak do Balaama: Dla złorzeczenia nieprzyjaciołom moim przyzwałem cię, a oto im błogosławił już po trzy kroć” — Szatan słysząc tę deklarację tak bardzo korzystną dla Duchowego Izraela był bardzo rozgniewany na chciwych wodzów i gniew ten wyraził zarzucając im, że wezwał ich do szkodzenia jego nieprzyjacielom a oni zamiast tego błogosławili im przy wszystkich tych trzech okazjach. (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:11
Epifania i Bazylea:
„Przetoż teraz uchodź na miejsce swoje; rzekłem ci był: Zacnie cię uczczę; ale oto pozbawił cię Pan tej czci” — Dlatego szatan prosił chciwych wodzów, aby uchodzili do ich własnej sfery, wskazując, że zamierzał obdarzyć ich wielkimi zaszczytami, ale za postępowanie za Jehową zostali ich pozbawieni. (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:12
Epifania i Bazylea:
„I rzekł Balaam do Balaka: Izażem i posłom twoim, któreś słał do mnie, nie powiedział mówiąc” — Lecz chciwi wodzowie spierali się mówiąc, że od początku mówili emisariuszom szatana. (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:13
Epifania i Bazylea:
„Choćby mi dał Balak pełen dom swój srebra i złota, nie będę mógł przestąpić słowa Pańskiego, abym czynił co dobrego albo złego sam z siebie; co mi opowie Pan, to będę mówił” — nawet gdyby dał im nadzwyczaj wielkie bogactwa, to i tak nie mogliby przekroczyć Boskich nakazów, czyniąc dobrze lub źle na własną rękę, lecz że mogliby jedynie głosić, co mówił Bóg. (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:14
Epifania i Bazylea:
„A teraz oto ja odchodzę do ludu mego, jednak oznajmięć, co uczyni lud ten ludowi twemu na potem” — Dlatego odpowiedzieli, że wrócą do swej własnej sfery, lecz najpierw oznajmią proroctwo o tym, co Duchowy; Izrael uczyni imperium szatana w żniwie Wieku Ewangelii. (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:15
Epifania i Bazylea:
„I zaczął przypowieść swoję i rzekł:” — Chciwi wodzowie, z otwartymi oczami zrozumienia, przedstawili to, co wierzyli, że otrzymali od Boga, a co prawdziwie opisywało przyszłe wydarzenia. (TP 1981, s. 88)
4 Księga Mojżeszowa 24:17
Paruzja (C.T. Russell):
„Wynijdzie gwiazda” — Niosący światło.
„Powstanie laska” — Prawo rządzenia.
Epifania i Bazylea:
„Ujrzą go ... gwiazda ... laska ... pobije ... Moabskie, i wytraci wszystkie syny Setowe” — [synowie zamętu, ASV]; Oczekiwali Jezusa w Jego wtórej obecności przy końcu Wieku, jako obrazową Gwiazdę, Jutrzenkę, wielkiego Światłodawcę (2 Piotra 1:19; Obj. 2:28; 22:16) a także obrazowego Dzierżyciela sceptrum (laski Królestwa) — Lwa z pokolenia Judy, Jedynego mającego prawo, autorytet lub prawowite roszczenie, do władania ziemskim dominium (1 Mojż. 49:10; Ps. 45:7; Żyd. 1:8: Obj. 5:5) i jako Jedynego, który pobije autokratycznych wodzów i niepraworządnych. (TP 1981, s. 89)
4 Księga Mojżeszowa 24:18
Paruzja (C.T. Russell):
„Edom” — Typ na Chrześcijaństwo.
Epifania i Bazylea:
„I przyjdzie Edom w opanowanie, a Seir będzie pod władzą nieprzyjaciół swoich, a Izrael będzie sobie poczynał mężnie” — Kościelnictwo, nawet jego najwięksi wodzowie, będzie pokonane a Duchowy Izrael w sferze, niebieskiej będzie dominować w odwadze. (TP 1981, s. 89)
4 Księga Mojżeszowa 24:19
Epifania i Bazylea:
„I będzie panował, który wynijdzie z Jakuba, a wytraci ostatki z miast” — Z nominalnego cielesnego i Duchowego Izraela przyjdzie Wybawiciel, który będzie panował i zniszczy nawet ostatki Swoich nieprzyjaciół w ich zorganizowanych zdolnościach (Rzym. 11:26; Micheasza 4:8). (TP 1981, s. 89)
4 Księga Mojżeszowa 24:20
Paruzja (C.T. Russell):
„Amalek” — Typ na rozmyślnych grzeszników w 1000-leciu.
Epifania i Bazylea:
„A gdy spojrzał na Amaleka, zaczął przypowieść swoję, i rzekł: Początek narodów jest Amalek, a ostatek jego do szczętu zaginie” — Gdy ci chciwi wodzowie spojrzeli na grzech, prorokowali, że, chociaż on pierwszy wystąpił do walki z ludzkością, będzie ostatecznie na zawsze zniszczony a zło na zawsze przestanie działać (Ps. 107:42). (TP 1981, s. 89)
4 Księga Mojżeszowa 24:21
Epifania i Bazylea:
„Potem wejrzawszy na Kenejczyka zaczął przypowieść swoję i rzekł: Mocneć jest mieszkanie twoje, a założyłeś na skale gniazdo twoje” — [Kenejczycy - nabytki]; Spojrzeli także na deprawację odziedziczonych i nabytych ludzkich talentów (Kenejczycy), rozpoznając, że są one silnie obwarowane w ludzkości. (TP 1981, s. 89)
4 Księga Mojżeszowa 24:22
Epifania i Bazylea:
„aż cię Assur zaprowadzi do więzienia” — lecz także i one zostaną pokonane przez silniejszych. (TP 1981, s. 89)
4 Księga Mojżeszowa 24:23
Epifania i Bazylea:
„rzekł: Ach! któż będzie żyw, gdy to uczyni Bóg?” — Chciwi wodzowie przepowiedzieli także że nieszczęście przyjdzie na żyjących wówczas, gdy Bóg sprowadzi zniszczenie w wielkim ucisku (Mat. 24:19, 21, 22, 30). (TP 1981, s. 89)
4 Księga Mojżeszowa 24:24
Epifania i Bazylea:
„Bo okręty przypłyną od brzegów Chyttymskich, i utrapią Assyryjany, utrapią Hebrejczyki; ale też same do szczętu zaginą” — Imperium Brytyjskie utrapi mocarzy świata, włączając nawet naród żydowski, lecz ostatecznie imperium to także zginie wiecznie. (TP 1981, s. 89)
4 Księga Mojżeszowa 24:25
Epifania i Bazylea:
„Wstał tedy Balaam i odszedł, a wrócił się na miejsce swoje; także i Balak poszedł w drogę swą” — Chciwi wodzowie wówczas wrócili się do swej własnej sfery, podobnie jak to uczynił szatan. (TP 1981, s. 89)
Literatura o rozdziale 4 Księga Mojżeszowa 24
Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.
- Studium biblijne: „Wierny aż do śmierci” — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, w. 1
- Sztandar Biblijny nr 230 (2009) — ww. 17, 19
- Sztandar Biblijny nr 12 (1985) — w. 20
- Sztandar Biblijny nr 94 (1995) — w. 17
Wszystkie rozdziały: 4 Księga Mojżeszowa
- 4 Mojż. 1
- 4 Mojż. 2
- 4 Mojż. 3
- 4 Mojż. 4
- 4 Mojż. 5
- 4 Mojż. 6
- 4 Mojż. 7
- 4 Mojż. 8
- 4 Mojż. 9
- 4 Mojż. 10
- 4 Mojż. 11
- 4 Mojż. 12
- 4 Mojż. 13
- 4 Mojż. 14
- 4 Mojż. 15
- 4 Mojż. 16
- 4 Mojż. 17
- 4 Mojż. 18
- 4 Mojż. 19
- 4 Mojż. 20
- 4 Mojż. 21
- 4 Mojż. 22
- 4 Mojż. 23
- 4 Mojż. 24
- 4 Mojż. 25
- 4 Mojż. 26
- 4 Mojż. 27
- 4 Mojż. 28
- 4 Mojż. 29
- 4 Mojż. 30
- 4 Mojż. 31
- 4 Mojż. 32
- 4 Mojż. 33
- 4 Mojż. 34
- 4 Mojż. 35
- 4 Mojż. 36
Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.