4 Księga Mojżeszowa 25

4 Księga Mojżeszowa, rozdział 25 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

4 Księga Mojżeszowa 25 — Biblia Gdańska

1 Potem gdy mieszkał Izrael w Syttim, począł lud cudzołożyć z córkami Moabskiemi,

2 Które wzywały ludu ku ofiarom bogów swoich; a jedząc lud kłaniał się bogom ich.

3 I przyłączył się Izrael do służby Baal Fegora; skąd się rozgniewał Pan bardzo na Izraela.

4 Rzekł tedy Pan do Mojżesza: Zbierz wszystkie książęta z ludu, a każ im, te przestępce powieszać Panu przed słońcem, aby się odwrócił gniew popędliwości Pańskiej od Izraela.

5 Przetoż rzekł Mojżesz do sędziów Izraelskich: Zabijcie każdy z was męże swe, którzy się spospolitowali z Baal Fegorem.

6 A oto, niektóry z synów Izraelskich przyszedł i przywiódł do braci swej Madyjanitkę przed oczyma Mojżeszowemi, i przed oczyma wszystkiego zgromadzenia synów Izraelskich; a oni płakali przed drzwiami namiotu zgromadzenia.

7 Co gdy ujrzał Finees, syn Eleazara, syna Aarona kapłana, wstawszy z pośrodku zgromadzenia, wziął oszczep w ręce swoje.

8 A wszedłszy za onym mężem Izraelskim do namiotu, przebił oboje, męża Izraelskiego, i niewiastę przez żywot jej, i odwrócona była plaga od synów Izraelskich.

9 A było tych, co pomarli oną plagą, dwadzieścia i cztery tysiące.

10 Potem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

11 Finees syn Eleazara, syna Aarona kapłana odwrócił gniew mój od synów Izraelskich, będąc wzruszony zapalczywą miłością ku mnie w pośrodku ich, tak iżem nie wytracił synów Izraelskich w zapalczywości mojej.

12 Przetoż powiedz mu: Oto, Ja stanowię z nim przymierze moje, przymierze pokoju;

13 I przyjdzie nań, i na nasienie jego po nim, przymierze kapłaństwa wiecznego, że się wzruszył zapalczywością za Boga swego, i oczyścił syny Izraelskie

14 A imię onego męża Izraelskiego zabitego, który zabity był z Madyjanitką, było Zamry, syn Salów, książę domu ojca swego, z pokolenia Symeonowego.

15 Imię też niewiasty zabitej Madyjanitki było Kozba, córka Sury, książęcia w narodzie swym, w domu ojczystym między Madyjanity.

16 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

17 Staw się nieprzyjacielem Madyjanitom, a pobijcie je,

18 Ponieważ i oni stawili się wam nieprzyjaciołmi zdradami swemi, a podeszli was przez Baal Fegora, i przez Kozbę, córkę książęcia Madyjańskiego, siostrę swą, która zabita jest w dzień kaźni dla bałwana Fegor.

Komentarz do rozdziału: 4 Księga Mojżeszowa 25

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

4 Księga Mojżeszowa 25:1

Epifania i Bazylea:

„począł lud cudzołożyć” — Jak wszeteczeństwo jest nieprawym związkiem osób, które powinny pozostawać w separacji, tak tutaj jest użyte w celu przedstawienia nieprawego kombinacjonizmu. Przesiewacze szóstej godziny (Mat.20:5) wśród ludu Prawdy byli pozafiguralnymi wszetecznikami, ponieważ nieprawnie łączyli Prawdę z metodami babilońskimi. (TP 1963, s. 80,81) Przesiewanie to rozpoczęło się około Wielkanocy 1892 r., na dwa lata przed szerokim rozprzestrzenieniem się wśród ludu Prawdy około Wielkanocy 1894 r. (TP 1963, s. 80,81) Głównymi wodzami spośród ludu w Prawdzie byli: Von Zech, Bryan, Roger i Adamson. Usiłowali oni skorumpować metody Prawdy przez łączenie ich z metodami babilońskimi i polecanie wstrzymania pracy kolporterów, starając się zastąpić ich płatnymi i utytułowanymi kaznodziejami, mającymi zbierać kolekty i zajmować się żebraniną a tomy pożyczać tylko zainteresowanym ich kazaniami zaś od innych trzymać z daleka. (TP 1963, s. 80,81) Wśród tymczasowo usprawiedliwionych, którzy zazwyczaj znajdują się w kościele nominalnym dokonywał tego kler starając się w każdym wyznaniu połączyć jego rozmaite sekty a różne wyznania w Federację Kościołów oraz protestantyzm z katolicyzmem. Podczas Wszechświatowego Kongresu Religii na światowej wystawie w Chicago w 1893 r. usiłowali połączyć chrześcijaństwo ze wszystkimi innymi religiami. Było to nieprawym łączeniem rzeczy, które powinny pozostawać osobno, symbolicznym wszeteczeństwem. (TP 1963, s. 80,81) Kombinacjonizm był aktywny między uważającymi się za chrześcijan, nie pozostającymi jednak w prawdziwym związku z Chrystusem. Kombinacje w kapitale i pracy wzrosły bardzo w owym czasie. Francja i Rosja zawarły sojusz, który później po przystąpieniu Wielkiej Brytanii został nazwany trójporozumieniem. Ten potrójny sojusz został odnowiony w szóstej godzinie. Loże, kluby i stowarzyszenia wzrosły także ogromnie w owym czasie. (TP 1963, s. 80,81)

4 Księga Mojżeszowa 25:3

Epifania i Bazylea:

„Baal Fegora” — Baal Fegor znaczy Pan podzielony i odnosi się pozafiguralnie do panowania Szatana w symbolicznym wszeteczeństwie - w niedozwolonym połączeniu. (TP 1963, s. 81)

4 Księga Mojżeszowa 25:4

Epifania i Bazylea:

„do Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 25:5

Epifania i Bazylea:

„Mojżesz” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

„spospolitowali z Baal Fegorem” — Baal Fegor znaczy Pan podzielony i odnosi się pozafiguralnie do panowania Szatana w symbolicznym wszeteczeństwie - w niedozwolonym połączeniu. (TP 1963, s. 81)

4 Księga Mojżeszowa 25:6

Epifania i Bazylea:

„niektóry z synów Izraelskich” — Zamry [śpiewany] przedstawia kombinacjonistyczne duchowieństwo. (TP 1963, s. 81)

„i przywiódł” — Kler wówczas bezprawnie złączył się z tymi błędami w sposób jak najbardziej publiczny odtwarzając w pozafigurze nieprawy, publiczny stosunek Zamry z Kozbą. (TP 1963, s. 81)

„Madianitkę” — Kozba [kłamstwa], przedstawia nową, fałszywą światową religię skleconą na Kongresie Religii, a nauczającą: ojcostwo Boże dla wszystkich ludzi, braterstwo wszystkich ludzi, równość wszystkich religii oraz przyjmowanie przez Boga wszelkiej służby religijnej uczciwie sprawowanej. (TP 1963, s. 81)

„Mojżeszowemi” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 25:7

Epifania i Bazylea:

„Finees, syn Eleazara” — Fines (miedziane usta), najstarszy syn Eleazara, ówczesnego najwyższego kapłana, jako główny podkapłan przedstawia "onego Sługę", jako głównego podkapłana w owym czasie. (TP 1963, s. 81) Fines ze swym oszczepem jest typem świętego Pawła z listem do Żydów. (TP 1979, s. 77)

„wziął oszczep” — Oszczep, którym zabił Zamrę i Kozbę, wyobraża artykuł opublikowany w Z. 1893, str. 323-349 pt. "Echa z Wszechświatowego Wielkiego Parlamentu Religii", który później udoskonalony został umieszczony w IV tomie, rozdziale 6. Tym artykułem nasz Pastor przebił na wylot kombinacjonistyczny kler i nową światową religię, zbijając je kompletnie. (TP 1963, s. 81)

4 Księga Mojżeszowa 25:8

Epifania i Bazylea:

„przebił oboje” — Oszczep, którym zabił Zamrę i Kozbę, wyobraża artykuł opublikowany w Z. 1893, str. 323-349 pt. "Echa z Wszechświatowego Wielkiego Parlamentu Religii", który później udoskonalony został umieszczony w IV tomie, rozdziale 6. Tym artykułem nasz Pastor przebił na wylot kombinacjonistyczny kler i nową światową religię, zbijając je kompletnie. (TP 1963, s. 81)

„męża izraelskiego” — Zamry [śpiewany] przedstawia kombinacjonistyczne duchowieństwo. (TP 1963, s. 81)

„i niewiastę” — Kozba [kłamstwa], przedstawia nową, fałszywą światową religię skleconą na Kongresie Religii, a nauczającą: ojcostwo Boże dla wszystkich ludzi, braterstwo wszystkich ludzi, równość wszystkich religii oraz przyjmowanie przez Boga wszelkiej służby religijnej uczciwie sprawowanej. (TP 1963, s. 81)

4 Księga Mojżeszowa 25:10

Epifania i Bazylea:

„do Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 25:11

Epifania i Bazylea:

„Finees, syn Eleazara” — Fines (miedziane usta), najstarszy syn Eleazara, ówczesnego najwyższego kapłana, jako główny podkapłan przedstawia "onego Sługę", jako głównego podkapłana w owym czasie. (TP 1963, s. 81) Fines ze swym oszczepem jest typem świętego Pawła z listem do Żydów. (TP 1979, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 25:12

Epifania i Bazylea:

„Oto ja stanowię z nim przymierze moje” — Nasz drogi Pastor w 1879 r. został "onym Sługą" w funkcji nauczania tego urzędu, wówczas bowiem stała mu się jasna pozafigura Przybytku, której do 1894 r. ani on, ani nikt inny po tej stronie zasłony nie rozumiał; dopiero wtedy Pan to wyjaśnił w pozafigurze 4 Moj. 25:10-13. Po raz pierwszy ta doktryna została szeroko przedstawiona Kościołowi przez "onego Sługę" w Z. 1896, str. 47. Jak w obrazie Fines został uznany jako główny podkapłan i wyróżniony jako specjalnie zaszczycony, oraz użyty kapłan spośród wszystkich podkapłanów przed ludźmi za jego lojalność, tak w pozafigurze, gdy "on Sługa" przeszył pozafiguralnym oszczepem pozafiguralnych Zamrego i Kozbę Pan objawił ludowi w Prawdzie, że on był tym "wiernym i roztropnym sługą". Tutaj typ przedstawia jednostkę. (TP 1963, s. 81)

4 Księga Mojżeszowa 25:14

Epifania i Bazylea:

„Zamry” — [śpiewany] przedstawia kombinacjonistyczne duchowieństwo. (TP 1963, s. 81)

4 Księga Mojżeszowa 25:15

Epifania i Bazylea:

„Kozba” — [kłamstwa], przedstawia nową, fałszywą światową religię skleconą na Kongresie Religii, a nauczającą: ojcostwo Boże dla wszystkich ludzi, braterstwo wszystkich ludzi, równość wszystkich religii oraz przyjmowanie przez Boga wszelkiej służby religijnej uczciwie sprawowanej. (TP 1963, s. 81)

4 Księga Mojżeszowa 25:16

Epifania i Bazylea:

„do Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 25:18

Epifania i Bazylea:

„Baal Fegora” — Baal Fegor znaczy Pan podzielony i odnosi się pozafiguralnie do panowania Szatana w symbolicznym wszeteczeństwie - w niedozwolonym połączeniu. (TP 1963, s. 81)

„i przez Kozbę” — Kozba [kłamstwa], przedstawia nową, fałszywą światową religię skleconą na Kongresie Religii, a nauczającą: ojcostwo Boże dla wszystkich ludzi, braterstwo wszystkich ludzi, równość wszystkich religii oraz przyjmowanie przez Boga wszelkiej służby religijnej uczciwie sprawowanej. (TP 1963, s. 81)

Literatura o rozdziale 4 Księga Mojżeszowa 25

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 4 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.