4 Księga Mojżeszowa 23

4 Księga Mojżeszowa, rozdział 23 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (30 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

4 Księga Mojżeszowa 23 — Biblia Gdańska

1 I rzekł Balaam do Balaka: Zbuduj mi tu siedem ołtarzów, a nagotuj mi tu siedem cielców, i siedem baranów;

2 Uczynił tedy Balak, jako mówił Balaam, i ofiarował Balak z Balaamem cielca, i barana na każdym ołtarzu.

3 Potem rzekł Balaam do Balaka: Stań przy całopaleniu twojem, a ja odejdę; owa się snać spotka Pan ze mną, a cokolwiek mi objawi, powiem ci; i odszedł sam.

4 I spotkał się Pan z Balaamem; i rzekł mu Balaam: Postawiłem siedem ołtarzów, i ofiarowałem cielca i barana na każdym ołtarzu.

5 Tedy Pan włożył słowa w usta Balaamowe, i rzekł: Wróć się do Balaka, a mów tak.

6 I wrócił się do niego, a oto stał u ofiary swojej palonej, on i wszystkie książęta Moabskie.

7 A tak zaczął przypowieść swoję, i rzekł: Z Aram przywiódł mię Balak, król Moabski, z gór wschodnich, mówiąc: Przyjdź, przeklinaj mi Jakóba, a przyjdź, złorzecz Izraelowi.

8 Jakoż ja przeklinać mam, kogo Bóg nie przeklina? albo jako złorzeczyć mam, komu Pan nie złorzeczy?

9 Bo z wierzchu skał oglądam go, a z pagórków będę nań patrzał; oto, lud ten sam mieszkać będzie, a między narody mieszać się nie będzie.

10 Któż policzy proch Jakóbów, i liczbę czwartej części Izraela? Niech umrze dusza moja śmiercią sprawiedliwych, i niech będzie dokonanie moje, jako ich.

11 Tedy rzekł Balak do Balaama: Cóżeś mi uczynił? Na przeklinanie nieprzyjaciół moich przyzwałem cię, a oto, błogosławiąc błogosławiłeś im.

12 A on odpowiedział i rzekł: Azaż nie mam tego pilnować i mówić, co Pan włożył w usta moje?

13 I rzekł do niego Balak: Pójdź proszę ze mną na miejsce inne, żebyś go stamtąd widział; (ale tylko część jego ujrzysz, a wszystkiego widzieć nie będziesz;) przeklinajże mi go stamtąd.

14 I zawiódł go na pole Sofim, na wierzch góry Fazga, i zbudował siedem ołtarzów, i ofiarował cielca i barana na każdym ołtarzu.

15 Rzekł tedy Balaam do Balaka: Zostań tu przy całopaleniu twojem, a ja zabieżę tam Panu.

16 I zaszedł Pan Balaamowi, który włożył słowa w usta jego, i rzekł:

17 Wróć się do Balaka, a tak mów. Przyszedł tedy do niego, a oto on stał przy całopaleniu swojem, i książęta Moabskie z nim; i rzekł mu Balak: Cóż ci powiedział Pan?

18 I zaczął rzecz swą temi słowy: Wstań Balaku, a słuchaj: przyjmij w uszy swe słowa moje, synu Seforów.

19 Nie jestci Bóg jako człowiek, aby kłamał, ani jako syn człowieczy, ażeby żałował; azaż on rzecze, a nie uczyni? wymówi, a nie wypełni?

20 Otom wziął rozkazanie, abym błogosławił; on błogosławieństwo dał a ja go nie odwrócę.

21 Nie baczy nieprawości w Jakóbie; ani widzi przestępstwa w Izraelu; Pan, Bóg jego, jest z nim, a trąbienie zwycięstwa królewskiego przy nim.

22 Bóg wywiódł je z Egiptu, mocą jednorożcową był mu.

23 Albowiem nie masz wieszczby przeciw Jakóbowi, ani wróżki przeciw Izraelowi; od tego czasu mówiono będzie o Jakóbie i o Izraelu, co z nimi uczynił Bóg.

24 Oto lud ten jako lew silny powstanie, jako lwię młode podniesie się, aż pożre łupy, i krew pobitych wypije.

25 Tedy rzekł Balak do Balaama: Ani ich przeklinaj więcej, ani im też błogosław więcej.

26 I odpowiedział Balaam, a rzekł do Balaka: Azażem ci nie powiadał, mówiąc, że cokolwiek mówić będzie Pan, to uczynię?

27 I rzekł Balak do Balaama: Pójdź, proszę, zawiodę cię na insze miejsce, jeźli snać podoba się Bogu, żebyś je stamtąd przeklinał.

28 Tedy wiódł Balak Balaama na wierzch góry Fegor, która patrzy ku puszczy.

29 I rzekł Balaam do Balaka: Zbuduj mi siedem ołtarzów, a nagotuj mi tu siedem cielców i siedem baranów.

30 I uczynił Balak, jako mu rozkazał Balaam, i ofiarował cielca i barana na każdym ołtarzu.

Komentarz do rozdziału: 4 Księga Mojżeszowa 23

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

4 Księga Mojżeszowa 23:1

Epifania i Bazylea:

„I rzekł Balaam do Balaka: Zbuduj mi tu siedem ołtarzów, a nagotuj mi tu siedem cielców, i siedem baranów” — Chciwi wodzowie poprosili tych, którzy w rzeczywistości byli szatanem i jego głównymi sługami, aby przygotowali zupełną liczbę stosownych sfer dla składania ofiar a także i ofiary. (TP 1981, s. 87)

4 Księga Mojżeszowa 23:2

Epifania i Bazylea:

„Uczynił tedy Balak, jako mówił Balaam, i ofiarował Balak z Balaamem cielca, i barana na każdym ołtarzu” — Szatan i jego główni słudzy spełnili prośbę i chciwi wodzowie ofiarowali ofiary, które uznawały ofiarę Jezusa i Kościoła. (TP 1981, s. 87)

4 Księga Mojżeszowa 23:3

Epifania i Bazylea:

„Potem rzekł Balaam do Balaka: Stań przy całopaleniu twojem, a ja odejdę; owa się snać spotka Pan ze mną, a cokolwiek mi objawi, powiem ci; i odszedł sam” — Wtedy chciwi wodzowie poinstruowali szatana i jego sługi, aby pozostali przy ofiarach, które uważali za przyjęte a sami chcieli dowiedzieć się, jakie wiadomości Bóg mógłby mieć dla nich. Potem odeszli na korzystną pozycję, aby obserwować Duchowego Izraela. (TP 1981, s. 87)

4 Księga Mojżeszowa 23:4

Epifania i Bazylea:

„I spotkał się Pan z Balaamem; i rzekł mu Balaam: Postawiłem siedem ołtarzów, i ofiarowałem cielca i barana na każdym ołtarzu” — Wtedy Bóg spotkał się z chciwymi wodzami, którzy zwrócili uwagę na swoje połączone ofiary. (TP 1981, s. 87)

4 Księga Mojżeszowa 23:5

Epifania i Bazylea:

„Tedy Pan włożył słowa w usta Balaamowe, i rzekł: Wróć się do Balaka, a mów tak” — Bóg wówczas udzielił chciwym wodzom poselstwa mówiąc im, aby powrócili do szatana w jego sługach i wygłosili to poselstwo. (TP 1981, s. 87)

4 Księga Mojżeszowa 23:6

Epifania i Bazylea:

„I wrócił się do niego” — Przeto wrócili do nich. (TP 1981, s. 87)

4 Księga Mojżeszowa 23:7

Epifania i Bazylea:

„A tak zaczął przypowieść swoję,..., mówiąc: Przyjdź, przeklinaj mi Jakóba, a przyjdź, złorzecz Izraelowi” — Wodzowie ci powtórzyli więc, że byli wezwani ze swej sfery, aby starali się o sprowadzenie duchowej szkody na Duchowego Izraela i grozili mu zniszczeniem. (TP 1981, s. 87)

4 Księga Mojżeszowa 23:8

Epifania i Bazylea:

„Jakoż ja przeklinać mam, kogo Bóg nie przeklina? albo jako złorzeczyć mam, komu Pan nie złorzeczy?” — Wodzowie ci zapytali wtedy, jak mogliby uczynić takie rzeczy, gdy Bóg ich nie uczynił. (TP 1981, s. 87)

4 Księga Mojżeszowa 23:9

Epifania i Bazylea:

„Bo z wierzchu skał oglądam go, a z pagórków będę nań patrzał; oto, lud ten sam mieszkać będzie, a między narody mieszać się nie będzie” — Chciwi wodzowie ze swej korzystnej pozycji przyglądali się w kontemplacji Duchowemu Izraelowi, jako ludowi przebywającemu w stanie separacji od grzechu, błędu, samolubstwa i światowości i poświęcenia się Bogu a nie w unii z ziemskimi rządami (2 Kor. 6:14—18). (TP 1981, s. 87)

4 Księga Mojżeszowa 23:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Niech umrze dusza moja” — Nefesz, istota obdarzona uczuciem.

Epifania i Bazylea:

„Któż policzy proch Jakóbów, i liczbę czwartej części Izraela? Niech umrze dusza moja śmiercią sprawiedliwych, i niech będzie dokonanie moje, jako ich” — ludowi, który stał się licznym. Prosili, aby mogli ostatecznie umrzeć śmiercią sprawiedliwych, jak rozpoznali, że takim był Duchowy Izrael. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:11

Epifania i Bazylea:

„Tedy rzekł Balak do Balaama: Cóżeś mi uczynił? Na przeklinanie nieprzyjaciół moich przyzwałem cię, a oto, błogosławiąc błogosławiłeś im” — Szatan przez swoje sługi postawił zarzuty tym chciwym wodzom, ponieważ zamiast im szkodzić duchowo wygłosili błogosławieństwa dla Duchowego Izraela. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:12

Epifania i Bazylea:

„A on odpowiedział i rzekł: Azaż nie mam tego pilnować i mówić, co Pan włożył w usta moje?” — Ale ci chciwi wodzowie zaprotestowali twierdząc, że musieli starać się o mówienie tylko tego, co Bóg włożył w ich usta. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:13

Epifania i Bazylea:

„I rzekł do niego Balak: Pójdź proszę ze mną na miejsce inne, żebyś go stamtąd widział; ( ale tylko część jego ujrzysz, a wszystkiego widzieć nie będziesz; ) przeklinajże mi go stamtąd” — Następnie szatan zaapelował do chciwych wodzów, aby przypatrywali się niektórym z Duchowego Izraela z innego punktu widzenia, skąd mogliby działać na ich duchową szkodę. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:14

Epifania i Bazylea:

„I zawiódł go na pole Sofim, na wierzch góry Fazga, i zbudował siedem ołtarzów, i ofiarował cielca i barana na każdym ołtarzu” — [Sofim - dozorcy; Fazga - rozpadlina]; Przyprowadził ich w sferę prorokowania (wykładania) i ponownie przygotował kompletną liczbę sfer dla składania ofiar i ofiarował stosowne ofiary. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:15

Epifania i Bazylea:

„Rzekł tedy Balaam do Balaka: Zostań tu przy całopaleniu twojem, a ja zabieżę tam Panu” — Szatan i jego słudzy ponownie zostali poinstruowani, aby pozostali z ofiarami, które uważali za pożądane, gdy chciwi wodzowie ubiegali się o spotkanie z Bogiem i starali się otrzymać Jego instrukcję. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:19

Epifania i Bazylea:

„Nie jestci Bóg jako człowiek, aby kłamał, ani jako syn człowieczy, ażeby żałował; azaż on rzecze, a nie uczyni? wymówi, a nie wypełni?” — Poselstwo chciwych wodzów do nich było, że, odmiennie od człowieka, Bóg nie kłamie (Żyd. 11:6; 2 Tym. 2:13), ani nie zmienia Swojego Planu, ani nie mówi, że uczyni jakieś rzeczy a potem nie czyni ich (Iz. 46:9—11; 55:9—11). (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:20

Epifania i Bazylea:

„Otom wziął rozkazanie, abym błogosławił; on błogosławieństwo dał a ja go nie odwrócę” — Dodatkowo, chciwi wodzowie zaręczyli, że oni otrzymali nakaz od Boga, aby błogosławili Duchowego Izraela i Bóg go błogosławił a oni nie mogli odwrócić tego. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:21

Epifania i Bazylea:

„Nie baczy nieprawości w Jakóbie; ani widzi przestępstwa w Izraelu; Pan, Bóg jego, jest z nim, a trąbienie zwycięstwa królewskiego przy nim” — Dalej, chciwi wodzowie stwierdzili, że Bóg nie widział nieprawości i przewrotności w Duchowym Izraelu, że On był z nim a głos Chrystusa Króla był wśród niego, jako prospektywnych Królów i Kapłanów mających z Nim królować. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:22

Epifania i Bazylea:

„Bóg wywiódł je z Egiptu, mocą jednorożcową był mu” — [a Jego moc jest dla nich jak siła bawołu - Rom.]; Bóg wyprowadził ich z tego obecnego złego świata do Swego zarodkowego Królestwa i w Nim oraz przez Niego mieli ogromną siłę. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:23

Epifania i Bazylea:

„Albowiem nie masz wieszczby przeciw Jakóbowi, ani wróżki przeciw Izraelowi; od tego czasu mówiono będzie o Jakóbie i o Izraelu, co z nimi uczynił Bóg” — Ponadto, chciwi wodzowie proklamowali, że żadna zła moc nie przemoże przeciw Duchowemu Izraelowi, o którym będzie mówione, że jest dziełem rąk Boga. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:24

Epifania i Bazylea:

„Oto lud ten jako lew silny powstanie, jako lwię młode podniesie się, aż pożre łupy, i krew pobitych wypije” — Powstaną z wielką mocą i nie ustaną aż zostanie dokonane ich destruktywne dzieło przeciw wszelkiemu grzechowi, błędowi, samolubstwu i światowości. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:25

Epifania i Bazylea:

„Tedy rzekł Balak do Balaama: Ani ich przeklinaj więcej, ani im też błogosław więcej” — Szatan oczywiście nie był z tego zadowolony i nakazywał chciwym wodzom, aby oni nie starali się przeklinać, ani błogosławić Duchowego Izraela. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:26

Epifania i Bazylea:

„I odpowiedział Balaam, a rzekł do Balaka: Azażem ci nie powiadał, mówiąc, że cokolwiek mówić będzie Pan, to uczynię?” — Lecz ci wodzowie rzekli, że oni to już wyjaśnili, iż wszystko co Jehowa mówić będzie to uczynią. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:27

Epifania i Bazylea:

„I rzekł Balak do Balaama: Pójdź, proszę, zawiodę cię na insze miejsce, jeźli snać podoba się Bogu, żebyś je stamtąd przeklinał” — Szatan w okresie tyjatyrskim uczynił trzeci wysiłek, aby użyć chciwych wodzów do szkodzenia Duchowemu Izraelowi. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:28

Epifania i Bazylea:

„Tedy wiódł Balak Balaama na wierzch góry Fegor, która patrzy ku puszczy” — [Fegor - otwarcie]; Tym razem szatan wziął ich do sfery połączenia Kościoła i państwa. (TP 1981, s. 88)

4 Księga Mojżeszowa 23:29

Epifania i Bazylea:

„I rzekł Balaam do Balaka: Zbuduj mi siedem ołtarzów, a nagotuj mi tu siedem cielców i siedem baranów” — Nastąpiła ta sama procedura jak w dwóch poprzednich wysiłkach (zob. w. 1). (TP 1981, s. 88)

Literatura o rozdziale 4 Księga Mojżeszowa 23

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 4 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.