4 Księga Mojżeszowa 15

4 Księga Mojżeszowa, rozdział 15 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (41 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

4 Księga Mojżeszowa 15 — Biblia Gdańska

1 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

2 Powiedz synom Izraelskim, a mów do nich: Gdy przyjdziecie do ziemi mieszkania waszego, którą Ja wam dam,

3 A będziecie chcieli czynić ofiarę ognistą Panu na całopalenie, albo ofiarę, bądź poślubioną bądź dobrowolną, albo też na uroczyste święta wasze, czyniąc wdzięczną wonność Panu z wołów albo z owiec:

4 Tedy, ktobykolwiek ofiarował ofiarę swoję Panu, niechże ofiaruje ofiarę śniedną, pszennej mąki dziesiątą część, zagniecionej z oliwą, której będzie czwarta część hynu.

5 Przytem wina na ofiarę mokrą czwartą część hynu ofiarować będziesz przy całopaleniu, albo przy ofierze innej do każdego baranka.

6 Przy baranie też ofiarować będziesz ofiarę śniedną, mąki pszennej dwie dziesiąte części, zaczynionej z oliwą z trzecią częścią hynu.

7 Wina także na ofiarę mokrą trzecią część hynu ofiarować będziesz na wdzięczną wonność Panu.

8 Jeźli zaś cielca ofiarować będziesz na ofiarę całopalenia, albo na ofiarę wypełnienia ślubu, albo na ofiarę spokojną Panu,

9 Tedy będziesz ofiarował społem z cielcem ofiarę śniedną, pszennej mąki trzy dziesiąte części, zagniecionej z oliwą z połową hynu.

10 Wina także będziesz ofiarował na ofiarę mokrą połowę hynu, na ofiarę ognistą ku wdzięcznej wonności Panu.

11 Także uczynisz przy każdym wole, i przy każdym baranie i baranku, bądź z owiec bądź z kóz.

12 Według liczby, którą ofiarować będziecie, tak uczynicie przy każdym z nich według liczby ich.

13 Każdy w domu zrodzony tak też będzie czynił, gdy będzie oddawał ofiarę ognistą na wdzięczną wonność Panu.

14 A gdyby, gościem będąc między wami przychodzień, albo mieszkający między wami w narodziech waszych, ofiarował ognistą ofiarę ku wdzięcznej wonności Panu, jako wy czynicie, tak i on uczyni.

15 O ludu mój! Ustawa jedna niechaj będzie tak wam, jako i przychodniowi, mieszkającemu z wami; ustawa to jest wieczna w narodziech waszych; jako wy, tak przychodzień będzie przed Panem.

16 Prawo jedno, i jeden sąd będzie wam i przychodniowi mieszkającemu z wami.

17 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

18 Powiedz synom Izraelskim, a rzecz do nich: Gdy wnijdziecie do ziemi, do której Ja was wprowadzę:

19 A jeść będziecie chleb onej ziemi, ofiarować będziecie ofiarę podnoszenia Panu.

20 Z pierwszych ciast waszych placek ofiarować będziecie na ofiarę podnoszenia; jako ofiarę z bojewiska, tak go ofiarować będziecie.

21 Z pierwszych ciast waszych ofiarować będziecie Panu ofiarę podnoszenia w narodziech waszych.

22 A gdybyście pobłądzili, i nie uczynilibyście wszystkich przykazań tych, które rozkazał Pan przez Mojżesza;

23 Wszystkiego, co wam Pan rozkazał przez Mojżesza, od onego dnia, którego wydał Pan przykazanie, i potem w narodziech waszych:

24 Tedy jeźliby z niewiadomości zgromadzenia stało się to pobłądzenie, wszystko zgromadzenie ofiarować będzie cielca młodego jednego na całopalenie, na wdzięczną wonność Panu, także śniedną ofiarę jego, i mokrą ofiarę jego według zwyczaju, i kozła jednego z stada za grzech.

25 Tak oczyści kapłan wszystko zgromadzenie synów Izraelskich, i będzie im odpuszczona, gdyż się z niewiadomości stało. A oni ofiarować będą ofiarę swoję na ofiarę ognistą Panu, i na ofiarę za grzech swój przed Panem za obłądzenie swoje.

26 I będzie odpuszczono wszystkiemu zgromadzeniu synów Izraelskich, i przychodniowi, który mieszka między nimi, ponieważ wszystkiego ludu pobłądzenie jest.

27 A jeźliby kto sam tylko zgrzeszył z niewiadomości, tedy przyniesie Panu kozę roczną na ofiarę za grzech;

28 I oczyści kapłan człowieka obłądzonego, któryby zgrzeszył z niewiadomości; przed Panem oczyści go, i będzie mu odpuszczono.

29 Tak zrodzonemu między synami Izraelskimi, jako przychodniowi, który mieszka między nimi, zakon jeden będzie wam, gdyby kto zgrzeszył z niewiadomości.

30 Ale człowiek, któryby z hardości swawolnie zgrzeszył, tak urodzony w domu, jako i przychodzień, takowy Pana zelżył; przetoż wykorzeniony będzie on człowiek z pośrodku ludu swego.

31 Albowiem słowem Pańskiem pogardził, i przykazanie jego zgwałcił; koniecznie wytracony będzie takowy człowiek; nieprawość jego na nim zostanie.

32 I stało się, gdy byli synowie Izraelscy na puszczy, że znaleźli człowieka zbierającego drwa w dzień sabatu.

33 I przywiedli go, którzy go znaleźli zbierającego drwa, przed Mojżesza, i przed Aarona, i przed wszystko zgromadzenie.

34 I dali go do więzienia; bo jeszcze im nie było oznajmiono, coby miano czynić z takowym.

35 Tedy rzekł Pan do Mojżesza: śmiercią niech umrze człowiek ten; bez litości niechaj go ukamionuje wszystko zgromadzenie za obozem.

36 I wywiedli go wszystko zgromadzenie za obóz, i ciskali nań kamieniem, aż umarł, jako rozkazał Pan Mojżeszowi.

37 Zatem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

38 Mów do synów Izraelskich, a powiedz im, aby sobie poczynili bramy na krajach szat swoich w narodziech swych, a niech przyprawią do bram sznurek hijacyntowy.

39 I będziecie mieli te bramy, żebyście poglądając na nie, wspominali sobie na wszystkie przykazania Pańskie, abyście je czynili, i abyście się nie unosili za sercem waszem, i za oczyma waszemi, za któremi wy idąc cudzołożylibyście.

40 Ale żebyście pamiętali i czynili wszystkie przykazania moje, a byli świętymi Bogu waszemu.

41 Ja Pan, Bóg wasz, którym was wywiódł z ziemi Egipskiej, abym wam był za Boga; Jam Pan, Bóg wasz.

Komentarz do rozdziału: 4 Księga Mojżeszowa 15

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

4 Księga Mojżeszowa 15:1

Epifania i Bazylea:

„I rzekł Pan do Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77) Jehowa poinstruował Jezusa jako Swego Wykonawcę. (TP 1981, s. 82)

4 Księga Mojżeszowa 15:2

Epifania i Bazylea:

„Gdy przyjdziecie do ziemi mieszkania waszego, którą Ja wam dam” — sprawy, które Jego poświęceni mają czynić, gdy wejdą poczytalnie do danej przez Boga antytypowej Ziemi Obiecanej i rozkoszować się będą obrazowym mlekiem i miodem. (TP 1981, s. 82)

4 Księga Mojżeszowa 15:3

Epifania i Bazylea:

„A będziecie chcieli czynić ofiarę ognistą Panu na całopalenie, albo ofiarę, bądź poślubioną bądź dobrowolną, albo też na uroczyste święta wasze, czyniąc wdzięczną wonność Panu z wołów albo z owiec” — Bóg przez Jezusa dał instrukcje dla Swego ludu ofiarującego Mu swoje wszystko co ludzkie w pełnym poświęceniu i objawił Swoje przyjęcie ofiary Jezusa na jego korzyść (na całopalenie), gdy wypełniał stosowne śluby, zobowiązania przymierza i przyjmował je (ofiarę bądź poślubioną), dobrowolnie, bez przymusu (ofiarę bądź dobrowolną). (TP 1981, s. 82) To ma być czynione w sprawach należących do usprawiedliwienia, poświęcenia i napełnienia Duchem oraz odpowiednio do zajmowanego stanowiska przed Bogiem (uroczyste święta [Wielkanoc, Zielone Świątki i Kuczki]), w sposób przyjemny i podobający się Jemu oraz odpowiednio do miary zdolności każdego (wdzięczną wonność PANU z wołów ... z owiec). (TP 1981, s. 82)

4 Księga Mojżeszowa 15:4

Epifania i Bazylea:

„Tedy, ktobykolwiek ofiarował ofiarę swoję Panu, niechże ofiaruje ofiarę śniedną, pszennej mąki dziesiątą część, zagniecionej z oliwą, której będzie czwarta część hynu” — Lud ze swoją ofiarą, stanowiącą wszystko co ludzkie, w poświęceniu Bogu ma przynieść od siebie cześć (szczególnie włączając służbę) i chwałę dla Niego, odzwierciedlając Jego chlubę w Jego chwalebnej mądrości, sprawiedliwości, mocy i miłości (1 Kor. 10:31), w popieraniu Jego planu przez ogłaszanie Jego Słowa w zakresie głębszych prawd (ofiara śniedna z mąki). (TP 1981, s. 82)

4 Księga Mojżeszowa 15:5

Epifania i Bazylea:

„Przytem wina na ofiarę mokrą czwartą część hynu ofiarować będziesz przy całopaleniu, albo przy ofierze innej do każdego baranka” — z dobrą miarą Ducha Świętego (oliwa) i w jego łatwiejszych prawdach (wina na ofiarę mokrą). (TP 1981, s. 82,83)

4 Księga Mojżeszowa 15:6

Epifania i Bazylea:

„Przy baranie też ofiarować będziesz ofiarę śniedną, mąki pszennej dwie dziesiąte części, zaczynionej z oliwą z trzecią częścią hynu” — Ci, którzy są bardziej rozwinięci na podobieństwo Boga (baran) mają przynieść większą antytypową ofiarę śniedną (głębsze prawdy) zmieszaną z większą miarą Ducha Świętego. (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:7

Epifania i Bazylea:

„Wina także na ofiarę mokrą trzecią część hynu ofiarować będziesz na wdzięczną wonność Panu” — i z większą ofiarą mokrą (łatwiejsze prawdy). (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:8

Epifania i Bazylea:

„Jeźli zaś cielca ofiarować będziesz na ofiarę całopalenia, albo na ofiarę wypełnienia ślubu, albo na ofiarę spokojną Panu” — Ci z największym rozwojem na podobieństwo Boga (cielec). (TP 1981, s. 83) Godni i inni wierni restytucjoniści przyniosą swoje antytypowe cielce w późniejszej części Pośredniczącego Panowania. (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:9

Epifania i Bazylea:

„Tedy będziesz ofiarował społem z cielcem ofiarę śniedną, pszennej mąki trzy dziesiąte części, zagniecionej z oliwą z połową hynu” — mają przynieść największą antytypową ofiarę śniedną (głębsze prawdy), największą miarę Ducha. (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:10

Epifania i Bazylea:

„Wina także będziesz ofiarował na ofiarę mokrą połowę hynu, na ofiarę ognistą ku wdzięcznej wonności Panu” — i największą antytypową ofiarę mokrą (łatwiejsze prawdy). (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:11

Epifania i Bazylea:

„Także uczynisz przy każdym wole, i przy każdym baranie i baranku, bądź z owiec bądź z kóz” — Te są Boskie instrukcje dane przez Jezusa dla różnych stopni rozwoju w przypadku każdego poświęconego. (TP 1981, s. 83) Wszystek poświęcony lud Boży powinien naprawdę pilnie starać się, aby używać i powiększać używanie swego wszystkiego co ludzkie w sposób najbardziej korzystny w przynoszeniu czci i chwały Jehowie przez ogłaszanie głębszych i łatwiejszych prawd zmieszanych z taką ilością Boskiego świętego Ducha, jaka jest możliwie osiągalna dla niego (Iz. 61:1—3; Gal 5:16; Ef. 5:18). (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:12

Epifania i Bazylea:

„Według liczby, którą ofiarować będziecie, tak uczynicie przy każdym z nich według liczby ich” — => Te są Boskie instrukcje dane przez Jezusa dla różnych stopni rozwoju w przypadku każdego poświęconego. (TP 1981, s. 83) Wszystek poświęcony lud Boży powinien naprawdę pilnie starać się, aby używać i powiększać używanie swego wszystkiego co ludzkie w sposób najbardziej korzystny w przynoszeniu czci i chwały Jehowie przez ogłaszanie głębszych i łatwiejszych prawd zmieszanych z taką ilością Boskiego świętego Ducha, jaka jest możliwie osiągalna dla niego (Iz. 61:1—3; Gal 5:16; Ef. 5:18). (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:13

Epifania i Bazylea:

„Każdy w domu zrodzony tak też będzie czynił, gdy będzie oddawał ofiarę ognistą na wdzięczną wonność Panu” — Odpowiednie instrukcje Boże miały stosować się do spłodzonych z Ducha (w domu zrodzony). (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:14

Epifania i Bazylea:

„A gdyby, gościem będąc między wami przychodzień, albo mieszkający między wami w narodziech waszych, ofiarował ognistą ofiarę ku wdzięcznej wonności Panu, jako wy czynicie, tak i on uczyni” — Odpowiednie instrukcje Boże miały stosować się także do poświęconych nie spłodzonych z Ducha, tych „Poświęcających się między Wiekami” (przychodzeń, mieszkający z wami). (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:15

Epifania i Bazylea:

„O ludu mój! Ustawa jedna niechaj będzie tak wam, jako i przychodniowi, mieszkającemu z wami; ustawa to jest wieczna w narodziech waszych; jako wy, tak przychodzień będzie przed Panem” — Odpowiednie instrukcje Boże miały stosować się do spłodzonych z Ducha (w domu zrodzony, w. 13) i także to samo do poświęconych nie spłodzonych z Ducha, tych „Poświęcających się między Wiekami” (przychodzeń, mieszkający z wami). (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Przychodniowi” — Prawo Mojżesza wyprzedziło swój czas.

Epifania i Bazylea:

„Prawo jedno, i jeden sąd będzie wam i przychodniowi mieszkającemu z wami” — Nie miało być różnicy napomnienie jest dla nich wszystkich — i wszyscy oni są odpowiedzialni przed Jehową mając być bardzo pilnymi w tej sprawie. (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:17

Epifania i Bazylea:

„rzekł Pan do Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77) Bóg poinstruował dodatkowo Swój lud przez Jezusa. (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:18

Epifania i Bazylea:

„Gdy wnijdziecie do ziemi, do której Ja was wprowadzę” — gdy wejdzie w sferę Prawdy i jej Ducha. (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:19

Epifania i Bazylea:

„A jeść będziecie chleb onej ziemi, ofiarować będziecie ofiarę podnoszenia Panu” — wtedy gdy przyswoi sobie jej cudowne prawdy, starał się, na ile to będzie w sposób rozsądny możliwe, angażować swoje nowe stworzenia i nowe serce, umysł i wolę do służenia Jemu, robiąc z nich użytek w coraz wyższych i wyższych formach, dla Jego większej czci i chwały (ofiarować będziecie ofiarę podnoszenia Panu). (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:22

Epifania i Bazylea:

„A gdybyście pobłądzili” — Instrukcje Boże dane przez Jezusa dodatkowo odnosiły się do przypadków Jego ludu grzeszącego przez popełnienie i zaniedbanie wobec Jego Prawdy i jej zarządzeń. (TP 1981, s. 83)

„przez Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 15:23

Epifania i Bazylea:

„przez Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 15:24

Epifania i Bazylea:

„Tedy jeźliby z niewiadomości zgromadzenia stało się to pobłądzenie, wszystko zgromadzenie ofiarować będzie cielca młodego jednego na całopalenie, na wdzięczną wonność Panu, także śniedną ofiarę jego, i mokrą ofiarę jego według zwyczaju, i kozła jednego z stada za grzech” — Włączone są tu przypadki ludu Bożego w ogóle grzeszącego z powodu nieświadomości i słabości Adamowej. Gdy to uczynił, miał okazać Bogu swoje uznanie, że zasługa ofiary Jezusa jest całkowicie przyjemna i dostateczna przed Bogiem, aby spowodować przebaczenie za takie przestępstwa. Miał z nim przynieść swoją cześć i chwałę w łączności ze stosownymi głębszymi i łatwiejszymi prawdami oraz wiarę w ofiarę Jezusa, jako dostateczną do pojednania za jego grzechy. (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:25

Epifania i Bazylea:

„Tak oczyści kapłan wszystko zgromadzenie synów Izraelskich, i będzie im odpuszczona, gdyż się z niewiadomości stało” — Jezus jako Najwyższy Kapłan na podstawie Swej okupowej ofiary dokona za niego pojednania, za jego grzechy Adamowe, jeśli będzie pokutował i starał się o to przez Niego. (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:26

Epifania i Bazylea:

„I będzie odpuszczono wszystkiemu zgromadzeniu synów Izraelskich, i przychodniowi, który mieszka między nimi, ponieważ wszystkiego ludu pobłądzenie jest” — To było instrukcją tak dla spłodzonych z Ducha, jak i poświęconych nie spłodzonych z Ducha. (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:27

Epifania i Bazylea:

„A jeźliby kto sam tylko zgrzeszył z niewiadomości, tedy przyniesie Panu kozę roczną na ofiarę za grzech” — Jednostki popełniające grzechy z powodu nieświadomości i/lub słabości Adamowej miały indywidualnie wyrazić swój smutek serca, pokutę za grzechy i okazać dowody swej wiary w ofiarę Jezusa oraz jej ocenę, jako ofiarę w pełni dostateczną do pojednania za ich grzechy. (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:28

Epifania i Bazylea:

„I oczyści kapłan człowieka obłądzonego, któryby zgrzeszył z niewiadomości; przed Panem oczyści go, i będzie mu odpuszczono” — Jezus jako Najwyższy Kapłan mógł uczynić pojednanie za ich grzechy. (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:29

Epifania i Bazylea:

„Tak zrodzonemu między synami Izraelskimi, jako przychodniowi, który mieszka między nimi, zakon jeden będzie wam, gdyby kto zgrzeszył z niewiadomości” — Jezus jako Najwyższy Kapłan mógł uczynić pojednanie za ich grzechy i na tej podstawie grzechy spłodzonych z Ducha i nie spłodzonych z Ducha poświęconych mogły otrzymać przebaczenie. (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:30

Epifania i Bazylea:

„Ale człowiek, któryby z hardości swawolnie zgrzeszył, tak urodzony w domu, jako i przychodzień, takowy Pana zelżył; przetoż wykorzeniony będzie on człowiek z pośrodku ludu swego” — Lecz gdyby niektórzy ze spłodzonych z Ducha lub nie spłodzonych z Ducha poświęconych mieli zgrzeszyć z pełną świadomością, tacy zelżyliby Jehowę i byliby odrzuceni ze swego stanowiska przed Nim wśród Jego ludu. (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:31

Epifania i Bazylea:

„Albowiem słowem Pańskiem pogardził, i przykazanie jego zgwałcił; koniecznie wytracony będzie takowy człowiek; nieprawość jego na nim zostanie” — Tacy traktowaliby Słowo Boże z pogardą i łamaliby Jego zarządzenia i byliby całkowicie odcięci ze swego stanowiska przed Panem z powodu świadomej rozmyślności. To znaczyłoby wtórą śmierć dla w pełni dobrowolnych grzeszników z nowych stworzeń (Żyd. 6:4—8; 10:26—31). Należy tu nadmienić, że są niektóre grzechy, które częściowo wynikają z nieświadomości i słabości Adamowej a częściowo ze świadomości. Ta część grzechów prawdziwie pokutujących, która spowodowana jest nieświadomością i słabością Adamową może być przebaczona przez zasługę Chrystusa, natomiast rozmyślność w grzechach musi być przebłagana przez „plagi”, niefortunne okoliczności i wydarzenia (Łuk. 12:47, 48). (TP 1981, s. 83)

4 Księga Mojżeszowa 15:32

Paruzja (C.T. Russell):

„zbierającego drwa” — To było przeciw prawu, które zabraniało wykonywania wszelkiej pracy w sabat.

Epifania i Bazylea:

„I stało się, gdy byli synowie Izraelscy na puszczy, że znaleźli człowieka zbierającego drwa w dzień sabatu” — Potem, gdy lud Boży wszedł w stan Wieku Ewangelii, zetknął się z niektórymi osobami, które świadomie zaprzeczały okupowi lub udziałowi Kościoła w ofierze za grzech i/lub ciężko grzeszyli pod względem moralnym, działając w ten sposób wbrew Duchowi łaski, często przygotowawczo celem rozpowszechniania na wielką skalę swych poważnych błędów doktryny i praktyki oraz w ten sposób wykonując przesiewawczą pracę. (TP 1981, s. 84)

4 Księga Mojżeszowa 15:33

Epifania i Bazylea:

„I przywiedli go, którzy go znaleźli zbierającego drwa, przed Mojżesza, i przed Aarona, i przed wszystko zgromadzenie” — Ci, którzy dowiedzieli się o czynach tak poważnego grzechu, mieli tych, którzy je popełniali, przyprowadzić przed Jezusa jako Wykonawcę Boga i jako Najwyższego Kapłana oraz, gdy zachodziła konieczność, przed zbór ludu Bożego celem pozbawienia społeczności. (TP 1981, s. 84) Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 15:34

Epifania i Bazylea:

„I dali go do więzienia; bo jeszcze im nie było oznajmiono, coby miano czynić z takowym” — Gdy była wątpliwość, jak powinno się postępować z takimi grzesznikami zostali oni zatrzymani pod specjalnym nadzorem do czasu aż wyklaruje się właściwa procedura w harmonii ze Słowem Bożym. (TP 1981, s. 84)

4 Księga Mojżeszowa 15:35

Epifania i Bazylea:

„Tedy rzekł Pan do Mojżesza: śmiercią niech umrze człowiek ten; bez litości niechaj go ukamienuje wszystko zgromadzenie za obozem” — Jehowa objawił za pośrednictwem Jezusa przez Swoje Słowo, że tacy zatwardziali grzesznicy, jako ekskomunikowani, powinni być całkowicie zbici prawdami Pisma Świętego przez lud Boży. (TP 1981, s. 84) Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 15:36

Epifania i Bazylea:

„kamieniem” — przedstawia Prawdę. (TP 1933, s. 68)

„aż umarł” — W ten sposób powinni być odcięci spośród ludu Bożego i uważani jako tracący swoje stanowisko przed Bogiem — spłodzeni z Ducha jako grzeszący grzechem na śmierć — wtórą śmierć. (TP 1981, s. 84)

„Mojżeszowi” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 15:37

Epifania i Bazylea:

„do Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje naszego Pana, jako od Boga naznaczonego Wodza, Wykonawcę i Mówcze Narzędzie Boże do pozafiguralnego Izraela. (TP 1937, s. 77)

4 Księga Mojżeszowa 15:38

Paruzja (C.T. Russell):

„sznurek hiacyntowy” — Symbol wierności.

Epifania i Bazylea:

„aby sobie poczynili bramy na krajach szat swoich w narodziech swych, a niech przyprawią do bram sznurek hijacyntowy” — wyobraża danie ślubu, aby pomóc nam do zapamiętania o obowiązkach naszego poświęcenia. (TP 1963, s. 83) traktuje antytypowo o ślubach ludu Bożego, szczególnie o naszym specjalnym ślubie, przedstawionym typowo przez sznurek hiacyntowy, lub ozdobę, przyczepiony do bram szat. (TP 1981, s. 84)

4 Księga Mojżeszowa 15:39

Epifania i Bazylea:

„będziecie mieli te bramy, żebyście poglądając na nie, wspominali sobie na wszystkie przykazania” — wyobraża danie ślubu, aby pomóc nam do zapamiętania o obowiązkach naszego poświęcenia. (TP 1963, s. 83)

Literatura o rozdziale 4 Księga Mojżeszowa 15

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 4 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.