G2414 — Ἱεροσόλυμα (Hierosoluma)

Grecki nazwa miejsca Ἱεροσόλυμα (Hierosoluma) — numer Stronga G2414 — występuje w Nowym Testamencie 59 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Jerozolimy”, „Jerozolimie”, „Jerozolima”, „Jerozolimę”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — nazwa miejsca:

Jerusalem = "set ye double peace"
denotes either the city itself or the inhabitants
"the Jerusalem that now is" , with its present religious institutions, i.e. the Mosaic system, so designated from its primary external location
"Jerusalem that is above" , that is existing in heaven, according to the pattern of which the earthly Jerusalem was supposed to be built
metaphorically "the City of God founded by Christ" , now wearing the form of the church, but after Christ's return to put on the form of the perfected Messianic kingdom
"the heavenly Jerusalem" , that is the heavenly abode of God, Christ, the angels, saints of the Old and New Testament periods and those Christians that are alive at Christ's return
"the New Jerusalem" , a splendid visible city to be let down from heaven after the renovation of the world, the future abode of the blessed

Definicja Stronga (ang.)

Of Hebrew origin [H3389]; Hierosolyma (that is, Jerushalaim), the capital of Palestine: - Jerusalem. Compare G2419.

Jak polska interlinia oddaje G2414

„Jerozolimy” — 38 wystąpień
„Jerozolimie” — 18 wystąpień
„Jerozolima” — 2 wystąpienia
„Jerozolimę” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G2414

Ewangelia Mateusza 2:1 — A gdy się Jezus narodził w Betlehemie Judzkiem za dnia Heroda króla, oto mędrcy ze wschodu słońca przybyli do Jeruzalemu, mówiąc:
Ewangelia Mateusza 2:3 — Co gdy król Herod usłyszał, zatrwożył się, i wszystko Jeruzalem z nim.
Ewangelia Mateusza 3:5 — Tedy wychodziło do niego Jeruzalem i wszystka Judzka ziemia i wszystka kraina około Jordanu;
Ewangelia Mateusza 4:25 — A szedł za nim lud wielki z Galilei, z dziesięciu miast, i z Jeruzalemu, i z Judzkiej ziemi, i zza Jordanu.
Ewangelia Mateusza 5:35 — Ani na ziemię, gdyż jest podnóżkiem nóg jego; ani na Jeruzalem, gdyż jest miasto wielkiego króla;
Ewangelia Mateusza 15:1 — Tedy przystąpili do Jezusa z Jeruzalemu nauczeni w Piśmie i Faryzeuszowie, mówiąc:
Ewangelia Mateusza 16:21 — I odtąd począł Jezus pokazywać uczniom swoim, iż musi odejść do Jeruzalemu, i wiele cierpieć od starszych i od przedniejszych kapłanów i nauczonych w Piśmie, a być zabitym i trzeciego dnia zmartwychwstać.
Ewangelia Mateusza 20:17 — A wstępując Jezus do Jeruzalemu, wziął z sobą dwanaście uczniów na osobne miejsce w drodze, i rzekł im:
Ewangelia Mateusza 20:18 — Oto wstępujemy do Jeruzalemu, Syn człowieczy będzie wydany przedniejszym kapłanom i nauczonym w Piśmie, i osądzą go na śmierć.
Ewangelia Mateusza 21:1 — A gdy się przybliżyli do Jeruzalemu, i przyszli do Betfagie, do góry oliwnej, tedy Jezus posłał dwóch uczniów,
Ewangelia Mateusza 21:10 — A gdy on wjechał do Jeruzalemu, wzruszyło się wszystko miasto, mówiąc: Któż ten jest?
Ewangelia Marka 3:8 — I z Jeruzalemu, i z Idumei, i zza Jordanu, i z tych, którzy mieszkali około Tyru i Sydonu, wielkie mnóstwo, słysząc, jak wielkie rzeczy czynił, przyszli do niego.
Ewangelia Marka 3:22 — A nauczeni w Piśmie, którzy byli przyszli z Jeruzalemu, mówili: Iż ma Beelzebuba, a iż przez książęcia dyjabelskiego wygania dyjabły.
Ewangelia Marka 7:1 — Tedy się zgromadzili do niego Faryzeuszowie, i niektórzy z nauczonych w Piśmie, którzy byli przyszli z Jeruzalemu;
Ewangelia Marka 10:32 — I byli w drodze, wstępując do Jeruzalemu; a Jezus szedł przed nimi, i zdumiewali się, a idąc za nim, bali się. A on wziąwszy zasię z sobą onych dwanaście, począł im powiadać, co nań przyjść miało,
Ewangelia Marka 10:33 — Mówiąc: Oto wstępujemy do Jeruzalemu, a Syn człowieczy będzie wydany przedniejszym kapłanom i nauczonym w Piśmie, i osądzą go na śmierć, i wydadzą go poganom.
Ewangelia Marka 11:11 — I wjechał Jezus do Jeruzalemu i przyszedł do kościoła, a obejrzawszy wszystko, gdy już była wieczorna godzina, wyszedł do Betanii z dwunastoma.
Ewangelia Marka 11:15 — I przyszli do Jeruzalemu; a wszedłszy Jezus do kościoła, począł wyganiać sprzedawające i kupujące w kościele, i poprzewracał stoły tych, co pieniędzmi handlowali, i stołki tych, co sprzedawali gołębie;
Ewangelia Marka 11:27 — I przyszli znowu do Jeruzalemu. A gdy się on przechodził po kościele, przystąpili do niego przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie i starsi;
Ewangelia Marka 15:41 — Które gdy jeszcze były w Galilei, chodziły za nim, a posługowały mu; i wiele innych, które z nim były wstąpiły do Jeruzalemu.
Ewangelia Łukasza 2:22 — Gdy się też wypełniły dni oczyszczenia jej według zakonu Mojżeszowego, przynieśli go do Jeruzalemu, aby go stawili Panu,
Ewangelia Łukasza 2:42 — A gdy już był we dwunastym roku, a oni wstępowali do Jeruzalemu według zwyczaju onego święta;
Ewangelia Łukasza 18:31 — A wziąwszy z sobą onych dwunastu, rzekł im: Oto wstępujemy do Jeruzalemu, a wypełni się wszystko, co napisano przez proroki o Synu człowieczym.
Ewangelia Łukasza 19:28 — A to powiedziawszy, szedł wprzód, wstępując do Jeruzalemu.
Ewangelia Łukasza 23:7 — A gdy się dowiedział, iż był z państwa Herodowego, odesłał go do Heroda, który też w Jeruzalemie był w one dni.
Ewangelia Jana 1:19 — A toć jest świadectwo Janowe, gdy posłali Żydzi z Jeruzalemu kapłany i Lewity, aby go pytali: Ty ktoś jest?
Ewangelia Jana 2:13 — Albowiem była blisko wielkanoc żydowska; i wstąpił Jezus do Jeruzalemu.
Ewangelia Jana 2:23 — A gdy był w Jeruzalemie na wielkanoc w święto, wiele ich uwierzyło w imię jego, widząc cuda jego, które czynił.
Ewangelia Jana 4:20 — Ojcowie nasi na tej górze chwalili Boga, a wy powiadacie, że w Jeruzalemie jest miejsce, kędy przyzwoita chwalić.
Ewangelia Jana 4:21 — Rzekł jej Jezus: Niewiasto! wierz mi, iż idzie godzina, gdy ani na tej górze, ani w Jeruzalemie nie będziecie chwalili Ojca.
Ewangelia Jana 4:45 — A gdy przyszedł do Galilei, przyjęli go Galilejczycy, widząc wszystko, co czynił w Jeruzalemie w święto; bo i oni byli przyszli na święto.
Ewangelia Jana 5:1 — Było potem święto żydowskie, i wstąpił Jezus do Jeruzalemu.
Ewangelia Jana 5:2 — A była w Jeruzalemie przy owczej bramie sadzawka, którą zowią po żydowsku Betesda, mająca pięć ganków.
Ewangelia Jana 10:22 — A było w Jeruzalemie poświęcanie kościoła, a zima była.
Ewangelia Jana 11:18 — (A była Betania blisko Jeruzalemu, jakoby na piętnaście stajan.)
Ewangelia Jana 11:55 — A była blisko wielkanoc żydowska, a wiele ich szło do Jeruzalemu z onej krainy przed wielkanocą, aby się oczyścili.
Ewangelia Jana 12:12 — Nazajutrz wielki lud, który był przyszedł na święto, usłyszawszy, iż Jezus idzie do Jeruzalemu,
Dzieje Apostolskie 1:4 — A zgromadziwszy je przykazał im, aby nie odchodzili z Jeruzalemu, ale iżby czekali obietnicy ojcowskiej, o którejście mówić słyszeli ode mnie.
Dzieje Apostolskie 8:1 — A Saul zezwolił na zabicie jego. I wszczęło się onegoż czasu wielkie prześladowanie przeciwko zborowi, który był w Jeruzalemie, i rozproszyli się wszyscy po krainach ziemi Judzkiej i Samaryi, oprócz Apostołów.
Dzieje Apostolskie 8:14 — A usłyszawszy Apostołowie, którzy byli w Jeruzalemie, iż Samaryja przyjęła słowo Boże, posłali do nich Piotra i Jana.
Dzieje Apostolskie 11:2 — A gdy Piotr przyszedł do Jeruzalemu, spierali się z nim ci, którzy byli z obrzezania,
Dzieje Apostolskie 11:22 — I przyszła o nich wieść do uszów zboru, który był w Jeruzalemie, i posłali Barnabasza, aby szedł aż do Antyjochii.
Dzieje Apostolskie 11:27 — A w one dni przyszli prorocy z Jeruzalemu do Antyjochii.
Dzieje Apostolskie 13:13 — A puściwszy się z Pafu Paweł i ci, którzy z nim byli, przyszli do Pergi Pamfiliejskiej. A Jan odszedłszy od nich, wrócił się do Jeruzalemu.
Dzieje Apostolskie 18:21 — Ale się z nimi pożegnawszy, rzekł: Koniecznie ja muszę święto nadchodzące w Jeruzalemie obchodzić; lecz się zasię do was wrócę, będzieli wola Boża. I puścił się z Efezu .
Dzieje Apostolskie 20:16 — Albowiem Paweł umyślił był minąć Efez, aby mu nie przyszło czasu trawić w Azyi, bo się kwapił, jeźliby mu można, aby na dzień świąteczny był w Jeruzalemie.
Dzieje Apostolskie 21:17 — A gdyśmy przyszli do Jeruzalemu, wdzięcznie nas bracia przyjęli.
Dzieje Apostolskie 25:1 — Tedy Festus wjechawszy na państwo, po trzech dniach przyjechał do Jeruzalemu z Cezaryi.
Dzieje Apostolskie 25:7 — Który gdy przyszedł, obstąpili go ci, którzy byli przyszli z Jeruzalemu Żydowie, przynosząc wiele i ciężkich skarg przeciwko Pawłowi, których dowieść nie mogli;
Dzieje Apostolskie 25:9 — Ale Festus chcąc sobie zjednać łaskę u Żydów, odpowiedziawszy Pawłowi, rzekł: Chceszże iść do Jeruzalemu, a tam o te rzeczy sądzony być przede mną?

Pokazano 50 z 59 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G2414 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.