G5456 — φωνή (phōnē)

Grecki rzeczownik rodzaju żeńskiego φωνή (phōnē) — numer Stronga G5456 — występuje w Nowym Testamencie 141 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „głos”, „głosem”, „głosu”, „głosy”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju żeńskiego:

a sound, a tone
of inanimate things, as musical instruments
a voice
of the sound of uttered words
speech
of a language, tongue

Definicja Stronga (ang.)

Probably akin to G5316 through the idea of disclosure ; a tone (articulate, bestial or artificial); by implication an address (for any purpose), saying or language: - noise, sound, voice.

Jak polska interlinia oddaje G5456

„głos” — 81 wystąpień
„głosem” — 27 wystąpień
„głosu” — 12 wystąpień
„głosy” — 6 wystąpień
„głosie” — 4 wystąpienia
„głosami” — 3 wystąpienia
„dźwięk” — 2 wystąpienia
„dźwięków” — 2 wystąpienia
„dźwięku” — 2 wystąpienia
„dźwięk (dźwięki” — 1 wystąpienie
„dźwięki” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G5456

Ewangelia Mateusza 2:18 — Głos w Ramie słyszany jest, lament, i płacz, i narzekanie wielkie: Rachel płacząca synów swoich nie dała się pocieszyć, przeto, że ich nie masz.
Ewangelia Mateusza 3:3 — Tenci bowiem jest on, o którym powiedziano przez Izajasza proroka, mówiącego: Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, proste czyńcie ścieżki jego.
Ewangelia Mateusza 3:17 — A oto głos z niebios mówiący: Ten jest on Syn mój miły, w którym mi się upodobało.
Ewangelia Mateusza 12:19 — Nie będzie się wadził, ani będzie wołał, i nikt na ulicach nie usłyszy głosu jego;
Ewangelia Mateusza 17:5 — A gdy on jeszcze mówił, oto obłok jasny zacienił je; a oto głos z obłoku mówiący: Ten jest Syn mój miły, w którym mi się upodobało, tego słuchajcie.
Ewangelia Mateusza 24:31 — I pośle Anioły swoje z trąbą głosu wielkiego, i zgromadzą wybrane jego od czterech wiatrów, od krajów niebios aż do krajów ich.
Ewangelia Mateusza 27:46 — A około dziewiątej godziny zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eli, Eli, Lama Sabachtani! to jest, Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił?
Ewangelia Mateusza 27:50 — Ale Jezus zawoławszy po wtóre głosem wielkim, oddał ducha.
Ewangelia Marka 1:3 — Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, proste czyńcie ścieżki jego.
Ewangelia Marka 1:11 — I stał się głos z nieba: Tyś jest on Syn mój miły, w którym mi się upodobało.
Ewangelia Marka 1:26 — Tedy rozdarłszy go duch nieczysty i zawoławszy głosem wielkim, wyszedł z niego.
Ewangelia Marka 5:7 — A wołając głosem wielkim, rzekł: Cóż mam z tobą Jezusie, Synu Boga najwyższego? Poprzysięgam cię przez Boga, abyś mię nie trapił.
Ewangelia Marka 9:7 — I stał się obłok, który je zacienił, a przyszedł głos z obłoku mówiący: Ten jest Syn mój miły, tegoż słuchajcie.
Ewangelia Marka 15:34 — A o godzinie dziewiątej zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eloi! Eloi! Lamma sabachtani, co się wykłada: Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił?
Ewangelia Marka 15:37 — A Jezus zawoławszy głosem wielkim, oddał ducha.
Ewangelia Łukasza 1:42 — I zawołała głosem wielkim, i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twego!
Ewangelia Łukasza 1:44 — Albowiem jako doszedł głos pozdrowienia twego do uszów moich, podskoczyło od radości niemowlątko w żywocie moim.
Ewangelia Łukasza 3:4 — Jako napisano w księgach proroctw Izajasza proroka, mówiącego: Głos wołającego na puszczy; gotujcie drogę Pańską, proste czyńcie ścieżki jego.
Ewangelia Łukasza 3:22 — I zstąpił nań Duch Święty w kształcie cielesnym jako gołębica, i stał się głos z nieba, mówiąc: Tyś jest on Syn mój miły; w tobie mi się upodobało.
Ewangelia Łukasza 4:33 — A w bóżnicy był człowiek, który miał ducha dyjabła nieczystego, i zawołał głosem wielkim,
Ewangelia Łukasza 8:28 — Ten ujrzawszy Jezusa, zakrzyknął, i upadł przed nim, a głosem wielkim rzekł: Cóż ja mam z tobą, Jezusie, Synu Boga najwyższego? proszę cię, nie dręcz mię.
Ewangelia Łukasza 9:35 — I stał się głos z obłoku mówiący: Ten jest Syn mój miły, tego słuchajcie.
Ewangelia Łukasza 9:36 — A gdy się stał on głos, znaleziony jest sam Jezus. A oni milczeli, i nie powiadali w one dni nikomu nic z tego, co widzieli.
Ewangelia Łukasza 11:27 — I stało się, gdy on to mówił, że wyniósłszy głos niektóra niewiasta z ludu, rzekła mu: Błogosławiony żywot, który cię nosił, i piersi, któreś ssał!
Ewangelia Łukasza 17:13 — A ci podniósłszy głos swój, rzekli: Jezusie, Nauczycielu! zmiłuj się nad nami.
Ewangelia Łukasza 17:15 — Ale jeden z nich ujrzawszy, że jest uzdrowiony, wrócił się, wielkim głosem chwaląc Boga;
Ewangelia Łukasza 19:37 — A gdy się już przybliżał tam, gdzie się spuszczają z góry oliwnej, poczęło wszystko mnóstwo uczniów radując się chwalić Boga głosem wielkim ze wszystkich cudów, które widzieli,
Ewangelia Łukasza 23:23 — A oni przecię nalegali głosy wielkimi, żądając, aby był ukrzyżowany; i zmacniały się głosy ich i przedniejszych kapłanów.
Ewangelia Łukasza 23:46 — A Jezus zawoławszy głosem wielkim, rzekł: Ojcze! w ręce twoje polecam ducha mojego; a to rzekłszy, skonał.
Ewangelia Jana 1:23 — Rzekł: Jam jest głos wołającego na puszczy: Prostujcie drogę Pańską, jako powiedział Izajasz prorok.
Ewangelia Jana 3:8 — Wiatr, gdzie chce, wieje i głos jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie; takżeć jest każdy, który się narodził z Ducha.
Ewangelia Jana 3:29 — Kto ma oblubienicę, ten jest oblubieniec, a przyjaciel oblubieńca, który stoi, a słucha go, weseli się weselem dla głosu oblubieńcowego; przetoż to wesele moje wypełnione jest.
Ewangelia Jana 5:25 — Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Że idzie godzina i teraz jest, gdy umarli usłyszą głos Syna Bożego, a którzy usłyszą, żyć będą.
Ewangelia Jana 5:28 — Nie dziwujcież się temu; boć przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos jego;
Ewangelia Jana 5:37 — A Ojciec, który mię posłał, onże świadczył o mnie, któregoście wy głosu nigdy nie słyszeli, aniście osoby jego widzieli;
Ewangelia Jana 10:3 — Temu odźwierny otwiera i owce słuchają głosu jego, a on swoich własnych owiec z imienia woła i wywodzi je.
Ewangelia Jana 10:4 — A gdy wypuści owce swoje, idzie przed niemi, a owce idą za nim; bo znają głos jego.
Ewangelia Jana 10:5 — Ale za cudzym nie idą, lecz uciekają od niego; bo nie znają głosu obcych.
Ewangelia Jana 10:16 — A mam i drugie owce, które nie są z tej owczarni, i teć muszę przywieść; i głosu mego słuchać będą, a będzie jedna owczarnia i jeden pasterz.
Ewangelia Jana 10:27 — Owce moje głosu mego słuchają, a ja je znam i idą za mną;
Ewangelia Jana 11:43 — A to rzekłszy, zawołał głosem wielkim: Łazarzu! wynijdź sam!
Ewangelia Jana 12:28 — Ojcze! uwielbij imię twoje. Przyszedł tedy głos z nieba: Uwielbiłem i jeszcze uwielbię.
Ewangelia Jana 12:30 — Odpowiedział Jezus i rzekł: Nie dla mnie się ten głos stał, ale dla was.
Ewangelia Jana 18:37 — Tedy mu rzekł Piłat: Toś ty przecię jest królem? Odpowiedział mu Jezus: Ty powiadasz, żem jest królem. Jam się na to narodził i na tom przyszedł na świat, abym świadectwo wydał prawdzie; wszelki, który jest z prawdy, słucha głosu mego.
Dzieje Apostolskie 2:6 — A gdy się stał ten głos, zeszło się mnóstwo ludzi i strwożyli się, że je słyszał każdy z nich mówiące własnym językiem swoim.
Dzieje Apostolskie 2:14 — A stanąwszy Piotr z jedenastoma, podniósł głos swój i przemówił do nich: Mężowie Judzcy i wszyscy, którzy mieszkacie w Jeruzalemie! niech wam to jawno będzie, a przyjmijcie w uszy słowa moje.
Dzieje Apostolskie 4:24 — Którzy usłyszawszy to, jednomyślnie podnieśli głos swój ku Bogu i rzekli: Panie! tyś jest Bóg, któryś uczynił niebo i ziemię, i morze i wszystko, co w nich jest:
Dzieje Apostolskie 7:31 — A Mojżesz ujrzawszy, zadziwił się onemu widzeniu; a gdy przystąpił, aby się temu przypatrzył, stał się do niego głos Pański:
Dzieje Apostolskie 7:57 — A oni krzyknąwszy głosem wielkim, zatulili uszy swoje i rzucili się na niego jednomyślnie.
Dzieje Apostolskie 7:60 — A klęknąwszy na kolana, zawołał głosem wielkim: Panie! nie poczytaj im tego za grzech! A to rzekłszy, zasnął.

Pokazano 50 z 141 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G5456 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

G5316

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.