G2048 — ἔρημος (erēmos)

Grecki wyraz ἔρημος (erēmos) — numer Stronga G2048 — występuje w Nowym Testamencie 50 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „pustkowiu”, „puste”, „pustkowie”, „pustkowia”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim):

solitary, lonely, desolate, uninhabited
used of places
a desert, wilderness
deserted places, lonely regions
an uncultivated region fit for pasturage
used of persons
deserted by others
deprived of the aid and protection of others, especially of friends, acquaintances, kindred
bereft
of a flock deserted by the shepherd
of a woman neglected by her husband, from whom the husband withholds himself

Definicja Stronga (ang.)

Of uncertain affinity; lonesome, that is, (by implication) waste (usually as a noun, G5561 being implied): - desert, desolate, solitary, wilderness.

Jak polska interlinia oddaje G2048

„pustkowiu” — 26 wystąpień
„puste” — 8 wystąpień
„pustkowie” — 6 wystąpień
„pustkowia” — 2 wystąpienia
„pusty” — 2 wystąpienia
„porzuconej” — 1 wystąpienie
„pusta” — 1 wystąpienie
„pustego” — 1 wystąpienie
„pustkowiach” — 1 wystąpienie
„pustych” — 1 wystąpienie
„pustym” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G2048

Ewangelia Mateusza 3:1 — W one dni przyszedł Jan Chrzciciel, każąc na puszczy w ziemi Judzkiej,
Ewangelia Mateusza 3:3 — Tenci bowiem jest on, o którym powiedziano przez Izajasza proroka, mówiącego: Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, proste czyńcie ścieżki jego.
Ewangelia Mateusza 4:1 — Tedy Jezus zawiedziony jest na puszczę od Ducha, aby był kuszony od dyjabła.
Ewangelia Mateusza 11:7 — A gdy oni odeszli, począł Jezus mówić do ludu o Janie: Coście wyszli na puszczę widzieć? Izali trzcinę chwiejącą się od wiatru?
Ewangelia Mateusza 14:13 — To usłyszawszy Jezus, ustąpił stamtąd w łodzi na miejsce puste osobno; a usłyszawszy lud, szli za nim z miast pieszo.
Ewangelia Mateusza 14:15 — A gdy nadchodził wieczór, przystąpili do niego uczniowie jego, mówiąc: Puste jest to miejsce, a czas już przeminął; rozpuść ten lud, aby odszedłszy do miasteczek, kupili sobie żywności.
Ewangelia Mateusza 23:38 — Oto wam dom wasz pusty zostanie.
Ewangelia Mateusza 24:26 — Jeźliby wam tedy rzekli: Oto na puszczy jest, nie wychodźcie; oto w komorach, nie wierzcie.
Ewangelia Marka 1:3 — Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, proste czyńcie ścieżki jego.
Ewangelia Marka 1:4 — Jan chrzcił na puszczy, i kazał chrzest pokuty na odpuszczenie grzechów.
Ewangelia Marka 1:12 — A zaraz Duch wypędził go na puszczą.
Ewangelia Marka 1:13 — I był tam na puszczy przez czterdzieści dni, będąc kuszony od szatana, a był z zwierzęty, a Aniołowie służyli mu.
Ewangelia Marka 1:35 — A bardzo rano przede dniem wstawszy, wyszedł i odszedł na puste miejsce, a tam się modlił.
Ewangelia Marka 1:45 — Ale on odszedłszy, począł wiele opowiadać i rozsławiać tę rzecz, tak iż już nie mógł Jezus jawnie wnijść do miasta, ale był na ustroniu na miejscach pustych. I schodzili się do niego zewsząd.
Ewangelia Marka 6:31 — I rzekł im: Pójdźcie wy sami osobno na miejsce puste, a odpocznijcie trochę; bo ich wiele było, co przychodzili, i odchodzili, tak iż nie mieli wolnego czasu, żeby jedli.
Ewangelia Marka 6:32 — I odjechali w łodzi na miejsce puste osobno.
Ewangelia Marka 6:35 — A gdy już czas mijał, przystąpiwszy do niego uczniowie jego, rzekli: To miejsce jest puste, a już czas mija.
Ewangelia Łukasza 1:80 — A ono dzieciątko rosło, i umacniało się w duchu, i było na pustyniach aż do onego dnia, którego się okazało przed Izraelem.
Ewangelia Łukasza 3:2 — Za najwyższych kapłanów Annasza i Kaifasza, stało się słowo Boże do Jana, Zacharyjaszowego syna, na puszczy.
Ewangelia Łukasza 3:4 — Jako napisano w księgach proroctw Izajasza proroka, mówiącego: Głos wołającego na puszczy; gotujcie drogę Pańską, proste czyńcie ścieżki jego.
Ewangelia Łukasza 4:1 — A Jezus pełen będąc Ducha Świętego, wrócił się od Jordanu, i pędzony jest od Ducha na puszczą.
Ewangelia Łukasza 4:42 — A gdy był dzień, wyszedłszy, szedł na miejsce puste. A lud go szukał, i przyszli aż do niego, i zatrzymywali go, aby nie odchodził od nich.
Ewangelia Łukasza 5:16 — Ale on odchodził na pustynią, i modlił się.
Ewangelia Łukasza 7:24 — A gdy odeszli posłowie Janowi, począł mówić do ludu o Janie: Coście wyszli na puszczę widzieć? Izali trzcinę chwiejącą się od wiatru?
Ewangelia Łukasza 8:29 — Albowiem rozkazał onemu duchowi nieczystemu, aby wyszedł z onego człowieka: bo od wielu czasów porywał go; a chociaż go wiązano łańcuchami i w pętach strzeżono, jednak on porwawszy okowy, bywał od dyjabła na pustynię pędzony.
Ewangelia Łukasza 9:10 — A wróciwszy się Apostołowie, powiadali mu, cokolwiek czynili. A on wziąwszy je z sobą, ustąpił osobno na miejsce puste przy mieście, które zowią Betsaida.
Ewangelia Łukasza 9:12 — A gdy się dzień począł skłaniać ku wieczorowi, przystąpiwszy oni dwunastu, rzekli mu: Rozpuść ten lud, aby odszedłszy do miasteczek okolicznych, i do wsi, i do gospód, znaleźli żywność; bośmy tu na miejscu pustem.
Ewangelia Łukasza 13:35 — Otoż zostanie wam dom wasz pusty. A zaprawdęć wam powiadam, że mię nie ujrzycie, aż przyjdzie czas, gdy rzeczecie: Błogosławiony, który idzie w imieniu Pańskiem.
Ewangelia Łukasza 15:4 — Któryż z was człowiek, gdyby miał sto owiec, a straciłby jednę z nich, izali nie zostawia onych dziewięćdziesięciu i dziewięciu na puszczy, a nie idzie za oną, która zginęła, ażby ją znalazł?
Ewangelia Jana 1:23 — Rzekł: Jam jest głos wołającego na puszczy: Prostujcie drogę Pańską, jako powiedział Izajasz prorok.
Ewangelia Jana 3:14 — A jako Mojżesz węża na puszczy wywyższył, tak musi być wywyższony Syn człowieczy.
Ewangelia Jana 6:31 — Ojcowie nasi jedli mannę na puszczy, jako jest napisano: Chleb z nieba dał im ku jedzeniu.
Ewangelia Jana 6:49 — Ojcowie wasi jedli mannę na puszczy, a pomarli.
Ewangelia Jana 11:54 — A Jezus już nie chodził jawnie między Żydami, ale stamtąd odszedł do krainy, która jest blisko puszczy, do miasta, które zowią Efraim, i tamże mieszkał z uczniami swoimi.
Dzieje Apostolskie 1:20 — Albowiem napisano w księgach Psalmów: Niechaj będzie mieszkanie jego puste, a niech nie będzie, kto by w niem mieszkał, a biskupstwo jego niech weźmie inny.
Dzieje Apostolskie 7:30 — A gdy się wypełniło czterdzieści lat, ukazał mu się na puszczy góry Synaj Anioł Pański w płomieniu ognistym w krzaku.
Dzieje Apostolskie 7:36 — I ten je wywiódł, czyniąc cuda i znamiona w ziemi Egipskiej i na morzu Czerwonem, i na puszczy, przez czterdzieści lat.
Dzieje Apostolskie 7:38 — Ten jest, który był w zgromadzeniu na puszczy z Aniołem, który mówił do niego na górze Synaj, i z ojcami naszymi, który przyjął słowa Boże żywe, aby je nam podał.
Dzieje Apostolskie 7:42 — I odwrócił się Bóg i podał je, aby służyli wojsku niebieskiemu, jako napisano jest w księgach prorockich: Zażeście mu bite i inne ofiary ofiarowali na puszczy przez czterdzieści lat, domu Izraelski?
Dzieje Apostolskie 7:44 — Namiot świadectwa mieli ojcowie nasi na puszczy, jako był rozrządził ten, który powiedział Mojżeszowi, aby go uczynił według kształtu, który widział.
Dzieje Apostolskie 8:26 — Lecz Anioł Pański rzekł do Filipa, mówiąc: Wstań, a idź ku południowi na drogę, która od Jeruzalemu idzie ku Gazie, która jest pusta.
Dzieje Apostolskie 13:18 — I przez czas czterdziestu lat znosił obyczaje ich na puszczy.
Dzieje Apostolskie 21:38 — I nie tyżeś jest on Egipczanin, któryś przed temi dniami uczynił rozruch i wywiodłeś na puszczę cztery tysiące mężów zbójców?
1 List do Koryntian 10:5 — Lecz większej części z nich nie upodobał sobie Bóg; albowiem polegli na puszczy.
List do Galacjan 4:27 — Albowiem napisano: Rozwesel się niepłodna, która nie rodzisz; porwij się, a zawołaj, która nie pracujesz w porodzeniu; bo ta opuszczona wiele ma dziatek, więcej niż ta, która ma męża.
List do Hebrajczyków 3:8 — Nie zatwardzajcież serc waszych, jako w rozdrażnieniu, w dzień onego pokuszenia na puszczy.
List do Hebrajczyków 3:17 — A na którychże się gniewał przez czterdzieści lat? Izali nie na tych, którzy grzeszyli, których ciała poległy na puszczy?
Objawienie Jana 12:6 — A niewiasta uciekła na pustynię, gdzie ma miejsce od Boga zgotowane, aby ją tam żywiono przez dni tysiąc dwieście i sześćdziesiąt.
Objawienie Jana 12:14 — I dano niewieście dwa skrzydła orła wielkiego, aby leciała od obliczności wężowej na pustynię, na miejsce swoje, gdzie by ją żywiono przez czas i czasy, i połowę czasu.
Objawienie Jana 17:3 — I odniósł mię na puszczę w duchu. I widziałem niewiastę siedzącą na szarłatnoczerwonej bestyi, pełnej imion bluźnierstwa, która miała siedm głów i dziesięć rogów.

Hasła pokrewne

G5561

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.