G2919 — κρίνω (krinō)

Grecki czasownik κρίνω (krinō) — numer Stronga G2919 — występuje w Nowym Testamencie 114 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „sądzący”, „osądzi”, „osądźcie”, „sądzi”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — czasownik:

to separate, put asunder, to pick out, select, choose
to approve, esteem, to prefer
to be of opinion, deem, think, to be of opinion
to determine, resolve, decree
to judge
to pronounce an opinion concerning right and wrong
to be judged, i.e. summoned to trial that one's case may be examined and judgment passed upon it
to pronounce judgment, to subject to censure
of those who act the part of judges or arbiters in matters of common life, or pass judgment on the deeds and words of others
to rule, govern
to preside over with the power of giving judicial decisions, because it was the prerogative of kings and rulers to pass judgment
to contend together, of warriors and combatants
to dispute
in a forensic sense
to go to law, have suit at law

Definicja Stronga (ang.)

Properly to distinguish, that is, decide (mentally or judicially); by implication to try, condemn, punish: - avenge, conclude, condemn, damn, decree, determine, esteem, judge, go to (sue at the) law, ordain, call in question, sentence to, think.

Jak polska interlinia oddaje G2919

„sądzący” — 8 wystąpień
„osądzi” — 7 wystąpień
„osądźcie” — 6 wystąpień
„sądzi” — 6 wystąpień
„osądziłem” — 5 wystąpień
„sądzić” — 5 wystąpień
„sądzicie” — 5 wystąpień
„sądzisz” — 5 wystąpień
„być sądzonym” — 4 wystąpienia
„osądził” — 4 wystąpienia
„sądźcie” — 4 wystąpienia
„jestem sądzony” — 3 wystąpienia

Gdzie występuje G2919

Ewangelia Mateusza 5:40 — I temu, który się z tobą chce prawować, a suknię twoję wziąć, puść mu i płaszcz;
Ewangelia Mateusza 7:1 — Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni;
Ewangelia Mateusza 7:2 — Albowiem jakim sądem sądzicie, takim sądzeni będziecie, i jaką miarą mierzycie, taką wam odmierzono będzie.
Ewangelia Mateusza 19:28 — A Jezus rzekł im: Zaprawdę powiadam wam: Iż wy, którzyście mię naśladowali w odrodzeniu, gdy usiądzie Syn człowieczy na stolicy chwały swojej, usiądziecie i wy na dwunastu stolicach, sądząc dwanaście pokoleń Izraelskich.
Ewangelia Łukasza 6:37 — Nie sądźcie, a nie bądziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni, a będzie wam odpuszczono.
Ewangelia Łukasza 7:43 — A odpowiadając Szymon, rzekł: Mniemam, iż ten, któremu więcej odpuścił. A on mu rzekł: Dobrześ rozsądził.
Ewangelia Łukasza 12:57 — Przeczże i sami przez się nie sądzicie, co jest sprawiedliwego?
Ewangelia Łukasza 19:22 — Tedy mu rzekł: Z ust twoich sądzę cię, zły sługo! Wiedziałeś, żem ja jest człowiek srogi, który biorę, czegom nie położył, a żnę, czegom nie siał.
Ewangelia Łukasza 22:30 — Abyście jedli i pili za stołem moim w królestwie mojem, i siedzieli na stolicach, sądząc dwanaście pokoleń Izraelskich.
Ewangelia Jana 3:17 — Boć nie posłał Bóg Syna swego na świat, aby sądził świat, ale aby świat był zbawiony przezeń.
Ewangelia Jana 3:18 — Kto wierzy weń, nie będzie osądzony; ale kto nie wierzy, już jest osądzony, iż nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego.
Ewangelia Jana 5:22 — Bo Ojciec nikogo nie sądzi, lecz wszystek sąd dał Synowi,
Ewangelia Jana 5:30 — Nie mogęć ja sam od siebie nic czynić; jako słyszę, tak sądzę, a sąd mój jest sprawiedliwy; bo nie szukam woli mojej, ale woli tego, który mię posłał, Ojca.
Ewangelia Jana 7:24 — Nie sądźcie według widzenia, ale sprawiedliwy sąd sądźcie.
Ewangelia Jana 7:51 — Izali zakon nasz sądzi człowieka, jeźliby pierwej nie słyszał od niego i nie poznałby, co czyni?
Ewangelia Jana 8:15 — Wy według ciała sądzicie; ale ja nikogo nie sądzę.
Ewangelia Jana 8:16 — A choćbym i ja sądził, sąd mój jest prawdziwy; bom nie jest sam, ale ja i który mię posłał, Ojciec.
Ewangelia Jana 8:26 — Wieleć mam o was mówić i sądzić; ale ten, który mię posłał, jest prawdziwy, a ja, com od niego słyszał, to mówię na świecie.
Ewangelia Jana 8:50 — Jać nie szukam chwały mojej; jest ten, który szuka i sądzi.
Ewangelia Jana 12:47 — A jeźliby kto słuchał słów moich, a nie uwierzyłby, jać go nie sądzę; bom nie przyszedł, ażebym sądził świat, ale ażebym zbawił świat.
Ewangelia Jana 12:48 — Kto mną gardzi, a nie przyjmuje słów moich, ma kto by go sądził; słowa, którem ja mówił, one go osądzą w ostateczny dzień.
Ewangelia Jana 16:11 — Z sądu, iż książę tego świata już jest osądzony.
Ewangelia Jana 18:31 — I rzekł Piłat: Weźmijcież go wy, a według zakonu waszego osądźcie go. Rzekli mu Żydowie: Nam się nie godzi zabijać nikogo;
Dzieje Apostolskie 3:13 — Bóg Abrahama i Izaaka i Jakóba, Bóg ojców naszych, uwielbił Jezusa, Syna swego, któregoście wy wydali i zaparliście się go przed twarzą Piłatową, który go sądził być godnym wypuszczenia.
Dzieje Apostolskie 4:19 — Lecz Piotr i Jan odpowiedziawszy rzekli do nich: Jeźliż to sprawiedliwa przed obliczem Bożem, was raczej słuchać niż Boga, rozsądźcie.
Dzieje Apostolskie 7:7 — Ale ten naród, któremu służyć będą, ja będę sądził, rzekł Bóg; a potem wynijdą i służyć mi będą na tem miejscu.
Dzieje Apostolskie 13:27 — Albowiem ci, co mieszkają w Jeruzalemie i przełożeni ich, nie znając tego Jezusa i głosów prorockich, które przez każdy sabat bywają czytane, wypełnili je, osądziwszy go.
Dzieje Apostolskie 13:46 — A Paweł i Barnabasz, bezpiecznie mówiąc, rzekli: Wamci najpierwej miało być opowiadane słowo Boże; ale ponieważ je odrzucacie, a sądzicie się być niegodnymi żywota wiecznego, oto się obracamy do pogan.
Dzieje Apostolskie 15:19 — Przetoż moje zdanie jest, żeby nie trwożyć tych, którzy się z poganów do Boga nawracają.
Dzieje Apostolskie 16:4 — A gdy chodzili po miastach, podawali im ku chowaniu ustawy, które były postanowione od Apostołów i starszych, którzy byli w Jeruzalemie.
Dzieje Apostolskie 16:15 — A gdy się ochrzciła i dom jej, prosiła, mówiąc: Ponieważeście mię osądzili wierną być Panu, wszedłszy do domu mego, mieszkajcie; i przymusiła nas.
Dzieje Apostolskie 17:31 — Przeto iż postanowił dzień, w który będzie sądził wszystek świat w sprawiedliwości przez męża, którego na to naznaczył, upewniając o tem wszystkich, wzbudziwszy go od umarłych.
Dzieje Apostolskie 20:16 — Albowiem Paweł umyślił był minąć Efez, aby mu nie przyszło czasu trawić w Azyi, bo się kwapił, jeźliby mu można, aby na dzień świąteczny był w Jeruzalemie.
Dzieje Apostolskie 21:25 — A o tych, którzy uwierzyli z pogan, myśmy pisali, stanowiąc, aby nic takowego nie zachowywali, tylko aby się wystrzegali tego, co jest ofiarowane bałwanom i od krwi, i od rzeczy dławionych, i od wszeteczeństwa.
Dzieje Apostolskie 23:3 — Tedy rzekł Paweł do niego: Uderzy cię Bóg, ściano pobielana! i ty siedzisz, sądząc mię według zakonu, a rozkazujesz mię bić przeciwko zakonowi?
Dzieje Apostolskie 23:6 — A poznawszy Paweł, że ich jedna część była Saduceuszów a druga Faryzeuszów, zawołał w onej radzie: Mężowie bracia! jam jest Faryzeusz, syn Faryzeusza: o nadzieję i o powstanie umarłych mię tu dziś sądzą.
Dzieje Apostolskie 24:6 — Który się też ważył splugawić kościół; któregośmy też pojmawszy, według zakonu naszego chcieli sądzić.
Dzieje Apostolskie 24:21 — Oprócz tego jednego głosu, żem między nimi stojąc, zawołał: Dla zmartwychwstania umarłych ja dziś sądzony bywam od was.
Dzieje Apostolskie 25:9 — Ale Festus chcąc sobie zjednać łaskę u Żydów, odpowiedziawszy Pawłowi, rzekł: Chceszże iść do Jeruzalemu, a tam o te rzeczy sądzony być przede mną?
Dzieje Apostolskie 25:10 — Ale Paweł rzekł: Przed sądem cesarskim stoję, gdzie mię sądzić potrzeba: Żydówem w niczem nie krzywdził, jako i ty lepiej wiesz.
Dzieje Apostolskie 25:20 — Ja tedy wątpiąc o tem, o czem ten spór był, rzekłem: Jeźliby chciał iść do Jeruzalemu, a tam o tem być sądzony?
Dzieje Apostolskie 25:25 — A ja zrozumiawszy, że nie uczynił nic śmierci godnego, a iż i on sam apelował do Augusta, uczyniłem dekret, aby był posłany.
Dzieje Apostolskie 26:6 — A teraz o nadzieję onej obietnicy, ojcom od Boga uczynionej, stoję przed sądem;
Dzieje Apostolskie 26:8 — Cóż za rzecz do wiary niepodobną u siebie sądzicie, że Bóg umarłe wzbudza?
Dzieje Apostolskie 27:1 — A gdy skazano, żebyśmy płynęli do Włoch, oddano i Pawła, i niektóre inne więźnie setnikowi, imieniem Julijuszowi, roty Augustowej.
List do Rzymian 2:1 — Przetoż jesteś bez wymówki, o człowiecze! który osądzasz; bo w czem drugiego osądzasz, samego siebie osądzasz, ponieważ toż czynisz, który drugiego osądzasz.
List do Rzymian 2:3 — Czy mniemasz, o człowiecze! który osądzasz tych, co takowe rzeczy czynią, a sam je czynisz, że ty ujdziesz sądu Bożego?
List do Rzymian 2:12 — A którzykolwiek bez zakonu zgrzeszyli, bez zakonu też poginą; a którzykolwiek w zakonie zgrzeszyli, przez zakon sądzeni będą.
List do Rzymian 2:16 — W dzień, gdy sądzić będzie Bóg skryte rzeczy ludzkie według Ewangielii mojej przez Jezusa Chrystusa.
List do Rzymian 2:27 — I osądzi nieobrzezka z przyrodzenia zakon pełniąca ciebie, który przez literę i obrzezkę jesteś przestępcą zakonu.

Pokazano 50 z 114 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G2919 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.