G1427 — δώδεκα (dōdeka)

Grecki rzeczownik δώδεκα (dōdeka) — numer Stronga G1427 — występuje w Nowym Testamencie 72 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „dwunastu”, „dwanaście”, „dwunastoma”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik:

twelve
the twelve apostles of Jesus, so called by way of eminence

Definicja Stronga (ang.)

From G1417 and G1176; two and ten, that is, a dozen: - twelve.

Jak polska interlinia oddaje G1427

„dwunastu” — 35 wystąpień
„dwanaście” — 31 wystąpień
„dwunastoma” — 6 wystąpień

Gdzie występuje G1427

Ewangelia Mateusza 9:20 — (A oto niewiasta, która płynienie krwi ode dwunastu lat cierpiała, przystąpiwszy z tyłu, dotknęła się podołka szat jego;
Ewangelia Mateusza 10:1 — A zwoławszy dwunastu uczniów swoich, dał im moc nad duchy nieczystymi, aby je wyganiali, i uzdrawiali wszelką chorobę i wszelką niemoc.
Ewangelia Mateusza 10:2 — A dwunastu Apostołów te są imiona: Pierwszy Szymon, którego zowią Piotr, i Andrzej, brat jego; Jakób, syn Zebedeusza, i Jan, brat jego;
Ewangelia Mateusza 10:5 — Tych dwunastu posłał Jezus, rozkazując im i mówiąc: Na drogę poganów nie zachodźcie, i do miasta Samarytańczyków nie wchodźcie;
Ewangelia Mateusza 11:1 — I stało się, gdy Jezus przestał rozkazywać dwunastu uczniom swoim, poszedł z onąd, aby uczył i kazał w miastach ich.
Ewangelia Mateusza 14:20 — I jedli wszyscy, a nasyceni byli; i zebrali, co zbywało ułomków, dwanaście koszów pełnych.
Ewangelia Mateusza 19:28 — A Jezus rzekł im: Zaprawdę powiadam wam: Iż wy, którzyście mię naśladowali w odrodzeniu, gdy usiądzie Syn człowieczy na stolicy chwały swojej, usiądziecie i wy na dwunastu stolicach, sądząc dwanaście pokoleń Izraelskich.
Ewangelia Mateusza 20:17 — A wstępując Jezus do Jeruzalemu, wziął z sobą dwanaście uczniów na osobne miejsce w drodze, i rzekł im:
Ewangelia Mateusza 26:14 — Tedy odszedłszy jeden ze dwunastu, którego zwano Judaszem Iszkaryjotem, do przedniejszych kapłanów,
Ewangelia Mateusza 26:20 — A gdy był wieczór, usiadł za stołem ze dwunastoma.
Ewangelia Mateusza 26:47 — A gdy on jeszcze mówił, oto Judasz, jeden z dwunastu, przyszedł, a z nim wielka zgraja z mieczami i z kijami, od przedniejszych kapłanów i starszych ludu;
Ewangelia Mateusza 26:53 — Azaż mniemasz, że bym nie mógł teraz prosić Ojca mego, a stawiłby mi więcej niż dwanaście wojsk Aniołów?
Ewangelia Marka 3:14 — I postanowił ich dwanaście , aby z nim byli, a iżby je wysłał kazać Ewangieliję:
Ewangelia Marka 4:10 — A gdy sam tylko był, pytali go ci, co przy nim byli ze dwunastoma, o to podobieństwo.
Ewangelia Marka 5:25 — Tedy niektóra niewiasta, która cierpiała płynienie krwi ode dwunastu lat.
Ewangelia Marka 5:42 — A zaraz dzieweczka wstała, i chodziła; albowiem była w dwunastym roku. I zdumieli się zdumieniem wielkiem.
Ewangelia Marka 6:7 — Tedy zwoławszy do siebie onych dwunastu, począł je po dwóch rozsyłać, i dał im moc nad duchami nieczystymi.
Ewangelia Marka 6:43 — I zebrali ułomków, dwanaście koszów pełnych, i z onych ryb.
Ewangelia Marka 8:19 — Gdym onych pięć chlebów łamał między pięć tysięcy ludzi, wiele żeście pełnych koszów ułomków zebrali? Rzekli mu: Dwanaście;
Ewangelia Marka 9:35 — A usiadłszy, zawołał dwunastu i mówił im: Jeźli kto chce być pierwszym, niech będzie ze wszystkich ostatnim, i sługą wszystkich.
Ewangelia Marka 10:32 — I byli w drodze, wstępując do Jeruzalemu; a Jezus szedł przed nimi, i zdumiewali się, a idąc za nim, bali się. A on wziąwszy zasię z sobą onych dwanaście, począł im powiadać, co nań przyjść miało,
Ewangelia Marka 11:11 — I wjechał Jezus do Jeruzalemu i przyszedł do kościoła, a obejrzawszy wszystko, gdy już była wieczorna godzina, wyszedł do Betanii z dwunastoma.
Ewangelia Marka 14:10 — Tedy Judasz Iszkaryjot, jeden ze dwunastu, odszedł do przedniejszych kapłanów, aby im go wydał.
Ewangelia Marka 14:17 — A gdy był wieczór, przyszedł ze dwunastoma.
Ewangelia Marka 14:20 — Lecz on odpowiadając rzekł im: Jeden ze dwunastu, który ze mną macza w misie.
Ewangelia Marka 14:43 — A wnetże, gdy on jeszcze mówił, przyszedł Judasz, który był jeden ze dwunastu, a z nim wielka zgraja z mieczami i z kijami od przedniejszych kapłanów, i od nauczonych w Piśmie i od starszych.
Ewangelia Łukasza 2:42 — A gdy już był we dwunastym roku, a oni wstępowali do Jeruzalemu według zwyczaju onego święta;
Ewangelia Łukasza 6:13 — A gdy był dzień, zwołał uczniów swych i wybrał z nich dwanaście, które też nazwał Apostołami:
Ewangelia Łukasza 8:1 — I stało się potem, że on chodził po miastach i po miasteczkach każąc i opowiadając królestwo Boże, a oni dwunastu byli z nim,
Ewangelia Łukasza 8:42 — Albowiem miał córkę jedyną około dwunastu lat, która już konała. (A gdy on szedł, cisnął go lud.)
Ewangelia Łukasza 8:43 — A niewiasta, która płynienie krwi cierpiała od lat dwunastu, i wynałożyła była na lekarzy wszystko swoje pożywienie, a nie mogła być od nikogo uleczona,
Ewangelia Łukasza 9:1 — A zwoławszy Jezus dwunastu uczniów swoich, dał im moc i władzę nad wszystkimi dyjabły, i aby uzdrawiali choroby.
Ewangelia Łukasza 9:12 — A gdy się dzień począł skłaniać ku wieczorowi, przystąpiwszy oni dwunastu, rzekli mu: Rozpuść ten lud, aby odszedłszy do miasteczek okolicznych, i do wsi, i do gospód, znaleźli żywność; bośmy tu na miejscu pustem.
Ewangelia Łukasza 9:17 — I jedli, i nasyceni są wszyscy; i zebrano, co im zbyło z ułomków, dwanaście koszów.
Ewangelia Łukasza 18:31 — A wziąwszy z sobą onych dwunastu, rzekł im: Oto wstępujemy do Jeruzalemu, a wypełni się wszystko, co napisano przez proroki o Synu człowieczym.
Ewangelia Łukasza 22:3 — I wstąpił szatan w Judasza, którego zwano Iszkaryjotem, który był z liczby dwunastu.
Ewangelia Łukasza 22:14 — A gdy przyszła godzina, usiadł za stół, i dwanaście apostołów z nim.
Ewangelia Łukasza 22:30 — Abyście jedli i pili za stołem moim w królestwie mojem, i siedzieli na stolicach, sądząc dwanaście pokoleń Izraelskich.
Ewangelia Łukasza 22:47 — A gdy on jeszcze mówił, oto zgraja i ten, którego zwano Judaszem, jeden ze dwunastu, szedł przed nimi, i przybliżył się do Jezusa, aby go pocałował.
Ewangelia Jana 6:13 — I zebrali i napełnili dwanaście koszów ułomków z onego pięciorga chleba jęczmiennego, które zbywały tym, co jedli.
Ewangelia Jana 6:67 — Tedy rzekł Jezus do onych dwunastu: Izali i wy chcecie odejść?
Ewangelia Jana 6:70 — Odpowiedział im Jezus: Izalim ja nie dwunastu was obrał? a jeden z was jest dyjabeł.
Ewangelia Jana 6:71 — A to mówił o Judaszu, synu Szymona, Iszkaryjocie; bo go ten wydać miał, będąc jednym z onych dwunastu.
Ewangelia Jana 11:9 — Odpowiedział Jezus: Azaż nie dwanaście jest godzin dnia? Jeźli kto chodzi we dnie, nie obrazi się; bo widzi światłość tego świata.
Ewangelia Jana 20:24 — A Tomasz, jeden ze dwunastu, którego zowią Dydymus, nie był z nimi, gdy był przyszedł Jezus.
Dzieje Apostolskie 6:2 — A tak oni dwunastu zwoławszy mnóstwo uczniów, rzekli: Nie jest słuszna, żebyśmy my opuściwszy słowo Boże, służyli stołom.
Dzieje Apostolskie 7:8 — I dał mu przymierze obrzezki; i tak Abraham spłodził Izaaka i obrzezał go dnia ósmego, a Izaak Jakóba, a Jakób dwunastu patryjarchów.
1 List do Koryntian 15:5 — A iż widziany jest od Kiefasa, potem od onych dwunastu.
List Jakuba 1:1 — Jakób, sługa Boży i Pana Jezusa Chrystusa, dwunastu pokoleniom, które są w rozproszeniu, zdrowia życzy.
Objawienie Jana 7:5 — Z pokolenia Judowego dwanaście tysięcy popieczętowanych; z pokolenia Rubenowego dwanaście tysięcy popieczętowanych; z pokolenia Gadowego dwanaście tysięcy popieczętowanych;

Pokazano 50 z 72 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G1427 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.