List Jakuba 1

List Jakuba, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (27 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List Jakuba 1 — Biblia Gdańska

1 Jakób, sługa Boży i Pana Jezusa Chrystusa, dwunastu pokoleniom, które są w rozproszeniu, zdrowia życzy.

2 Za największą radość miejcie, bracia moi! gdy w rozmaite pokusy wpadacie,

3 Wiedząc, iż doświadczenie wiary waszej sprawuje cierpliwość;

4 A cierpliwość niech ma doskonały uczynek, żebyście byli doskonali i zupełni, którym by na niczem nie schodziło.

5 A jeźli komu z was schodzi na mądrości, niech prosi u Boga, który ją szczerze wszystkim daje, a nie wymawia; i będzie mu dana.

6 Ale niech prosi z wiarą, nic nie wątpiąc; albowiem kto wątpi, jest podobny wałowi morskiemu, który od wiatru pędzony i miotany bywa.

7 Bo niechaj nie mniema ten człowiek, aby co miał wziąć od Pana.

8 Mąż umysłu dwoistego jest niestateczny we wszystkich drogach swoich.

9 A niech się chlubi brat niskiego stanu w wywyższeniu swojem,

10 A bogaty w poniżeniu swojem; bo jako kwiat trawy przeminie.

11 Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

12 Błogosławiony mąż, który znosi pokuszenie; bo gdy będzie doświadczony, weźmie koronę żywota, którą obiecał Pan tym, którzy go miłują.

13 Żaden, gdy bywa kuszony, niech nie mówi: Od Boga kuszony bywam; bo Bóg nie może kuszony być we złem, a sam nikogo nie kusi.

14 Ale każdy bywa kuszony, gdy od swoich własnych pożądliwości bywa pociągniony i przynęcony.

15 Zatem pożądliwość począwszy, rodzi grzech, a grzech będąc wykonany, rodzi śmierć.

16 Nie błądźcież, bracia moi mili!

17 Wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały z góry jest, zstępujący od Ojca światłości, u którego nie masz odmiany, ani zaćmienia na wstecz się wracającego.

18 Który, przeto że chciał, porodził nas słowem prawdy ku temu, żebyśmy byli niejakiemi pierwiastkami stworzenia jego.

19 A tak, bracia moi mili! niech będzie każdy człowiek prędki ku słuchaniu, ale nierychły ku mówieniu i nierychły ku gniewowi.

20 Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożej.

21 A tak odrzuciwszy wszelakie plugastwo i zbytek złości, z cichością przyjmijcie słowo wszczepione, które może zbawić dusze wasze.

22 A bądźcie czynicielami słowa, a nie słuchaczami tylko, oszukiwającymi samych siebie.

23 Albowiem jeźli kto jest słuchaczem słowa a nie czynicielem, ten podobny jest mężowi przypatrującemu się obliczu narodzenia swego we zwierciadle;

24 Bo samego siebie obejrzał i odszedł, a wnet zapomniał, jakim był.

25 Ale kto by wejrzał w on doskonały zakon wolności i zostawałby w nim, ten nie będąc słuchaczem zapamiętliwym, ale czynicielem uczynku, ten błogosławionym będzie w uczynku swoim.

26 Jeźli kto między wami zda się być nabożnym, nie kiełznając języka swego, ale zwodząc serce swe, tego nabożeństwo próżne jest.

27 Nabożeństwo czyste i niepokalane u Boga i Ojca to jest: Nawiedzać sieroty i wdowy w ucisku ich i zachować samego siebie niepokalanym od świata.

Komentarz do rozdziału: List Jakuba 1

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List Jakuba 1:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Dwunastu pokoleniom” — Wszystek Izrael reprezentowany w Palestynie.

List Jakuba 1:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Za radość miejcie” — Nie należy uważać doświadczeń za dowód niełaski Bożej, gdyż "utrapienia teraźniejszego czasu nie są godne onej przyszłej chwały, która ma się objawić w nas", Rzym.8:18.

Źródła: MANNA - 21 LISTOPADA

Epifania i Bazylea:

„gdy w rozmaite pokusy wpadacie” — nie z powodu tego, że macie upodobanie w tym co jest złem. (TP 1957, s. 39)

Źródła: MANNA - 21 LISTOPADA

List Jakuba 1:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Cierpliwość” — Greckie słowo "hupomone", radosne i wytrwałe znoszenie doświadczeń.

List Jakuba 1:4

Paruzja (C.T. Russell):

„A cierpliwość” — "Ucisk cierpliwość sprawuje", Rzym.5:3.

Źródła: MANNA - 12 LUTEGO

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 12 LUTEGO

List Jakuba 1:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Brak mądrości” — Jak właściwie służyć Bogu, jak postępować z nierozumnym towarzyszem. "Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże ją", Przyp. 4:7.

List Jakuba 1:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Niech prosi” — Lecz tylko o takie rzeczy, jakie są obiecane w Słowie Bożym.

„Z wiarą” — Bo "bez wiary nie można podobać się Bogu", Żyd.11:6.

„Wałowi morskiemu” — "Morza już więcej nie było", Obj.21:1. Czyli nie będzie nikogo, kto by w przyszłości był pod religijną kontrolą kościelną.

List Jakuba 1:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Umysłu dwoistego” — Taki, który stara się ustawicznie usunąć różnicę między umysłem Chrystusa, a umysłem ciała. Klasa Wielkiego Grona.

„Niestateczny jest” — Niezgodny, niezadowolony z siebie i nieprzyjemny Bogu.

„W drogach swoich” — "Nie możecie służyć Bogu i mamonie", Mat.6:24.

Epifania i Bazylea:

„mąż umysłu dwoistego” — członkowie W.G. (TP 1932, s. 21)

List Jakuba 1:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Znosi pokuszenie” — "Pan Bóg wasz doświadcza was, jeśli wy miłujecie Pana, Boga waszego ze wszystkiego serca waszego i ze wszystkiej duszy (istoty) waszej", 5 Moj.13:3.

„Koronę żywota” — "Bądź wiernym aż do śmierci, a dam ci koronę żywota", Obj.2:10. "Zatem odłożona mi jest korona sprawiedliwości", 2 Tym.4:8. "A gdy się okaże On Książę pasterzy, odniesiecie niezwiędłą koronę chwały", 1 Piotra 5:4. Różnica zachodzi pomiędzy pokusami, które Ojciec uważa za właściwe a pokusami przychodzącymi od przeciwnika. Pierwsze są próbami wierności Bogu i zasadom sprawiedliwości i są dozwalane, aby były błogosławieństwami i pomocą tym, którzy odpierają je i przez to objawiają swoją wierność. Natomiast pokusy od Szatana, są w rodzaju zasadzek i sideł do złego i złych czynów; są też pokusami, aby zło przedstawić dobrem a dobro złem, stawiając światłość za ciemność a ciemność za światłość. W takim znaczeniu fałszowania i usidlania w złym, Bóg nikogo nie kusi (Jak. 1:12-13). - R 3296

Źródła: MANNA - 9 GRUDNIA

Epifania i Bazylea:

„znosi” — wiernie. (TP 1958, s. 8)

„pokuszenie” — doświadczenie. (TP 1958, s. 8)

Źródła: MANNA - 9 GRUDNIA

List Jakuba 1:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Bywa kuszony” — Gdy dobre wydaje się złem, a złe dobrem.

„Być kuszony” — To nie Pan Bóg kusił Jezusa, "gdy był zawiedziony na puszczę, aby był kuszony", Mat.4:1. Różnica zachodzi pomiędzy pokusami, które Ojciec uważa za właściwe a pokusami przychodzącymi od przeciwnika. Pierwsze są próbami wierności Bogu i zasadom sprawiedliwości i są dozwalane, aby były błogosławieństwami i pomocą tym, którzy odpierają je i przez to objawiają swoją wierność. Natomiast pokusy od Szatana, są w rodzaju zasadzek i sideł do złego i złych czynów; są też pokusami, aby zło przedstawić dobrem a dobro złem, stawiając światłość za ciemność a ciemność za światłość. W takim znaczeniu fałszowania i usidlania w złym, Bóg nikogo nie kusi (Jak. 1:12-13). - R 3296

Źródła: MANNA - 25 LISTOPADA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 25 LISTOPADA

List Jakuba 1:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Od własnych pożądliwości” — Bogactw, władzy, zemsty.

List Jakuba 1:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Pożądliwość” — Samolubne pragnienia jakiego bądź rodzaju. Zaczyna się od małej, zdradzieckiej myśli samolubstwa i ambicji.

„Począwszy” — W umyśle.

„Rodzi śmierć” — A nie wieczne męki. Jest przeciwne teorii uniwersalistów. "Śmierć nie jest przyjacielem, lecz wrogiem".

Epifania i Bazylea:

„pożądliwość” — egoistyczne pragnienie (TP 1988, s. 84)

„rodzi grzech,” — Jest tutaj zawarta sugestia podstępnej natury grzechu. Grzech nie pokazuje się otwarcie w swoim okropnym wyglądzie, zaczyna raczej od pragnienia, jest pobudzany przez pewnego rodzaju samolubstwo oraz zazdrość, jak w przypadku Kaina, i ambicję jak w przypadku szatana. Drobne, wyrafinowane, podstępne są początki takich pragnień, pozornie nie wskazujących na jakąkolwiek nielojalność wobec Boga lub zabójstwo swoich bliźnich. (TP 1988, s. 84) Właśnie te egoistyczne pragnienia i zazdrość, gdy nie są odrzucane, stopniowo narastają, stają się coraz silniejsze, i jak mówi Apostoł poczynają i przynoszą owoc tego, czym aktualnie żyją. Wtedy po dłuższym lub krótszym czasie w zależności od jednostki lub okoliczności, skłonności, które zostały poczęte przynoszą: pożądliwość, ambicję, zawiść, pragnienie osiągnięcia przez nie celu - a ich wykonanie zawsze jest grzechem. (TP 1988, s. 84)

„rodzi grzech będąc wykonany, rodzi śmierć” — Taki grzech uprawiany dłużej i pielęgnowany bez okazania skruchy, z pewnością doprowadzi do śmierci - a ostatecznie do śmierci wtórej. (TP 1988, s. 84) ... jak mówi Apostoł Jakub 1:15: „Pożądliwość [wszelkiego rodzaju samolubne pragnienia] począwszy [w umyśle], rodzi grzech [rozwija grzeszne słowa lub uczynki], a grzech będąc wykonany, rodzi śmierć”. - Manna na 12 Grud. (TP 1988)

List Jakuba 1:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie ma odmiany” — "Ja, Pan, nie odmieniam się", Malachiasz 3:6.

„Ani cienia” — Co się tyczy pierwotnej kary za grzech, lub przygotowania drogi do jej uniknięcia.

List Jakuba 1:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Porodził nas” — Tych do duchowej natury, jacy się znajdują w "świątnicy", czyli w duchowym stanie umysłu jako dzieci Boże, a bracia Chrystusa.

„Słowem” — Święci otrzymują pierwszy impuls duchowego życia od Boga przez Jego Słowo.

„Prawdy” — "Poświęć ich w prawdzie Twojej, Słowo Twoje jest Prawdą", Jan 17:17.

„Pierwiastkami” — To Kościół pierworodnych.

Epifania i Bazylea:

„Który” — Bóg. (TP 1961, s. 63,71)

„porodził nas” — tzn. spłodził ich z Ducha Św. (TP 1960, s. 51) Święci spłodzeni z Ducha przez Słowo Boże są zarodkiem czyli wojującą fazą królestwa niebieskiego, przez co stają się Nowymi Stworzeniami w Chrystusie, i kandydatami do członkostwa w narodzonej, czyli uwielbionej fazie królestwa niebieskiego. (TP 1961, s. 63,71)

„pierwiastkami” — pierworodnymi. (TP 1948, s. 12) Kościół Chrystusowy jest nazwany Kościołem Pierworodnych i pierwiastkami stworzenia Bożego (Żyd. 12:23). To ostatecznie obejmie innych z rodziny Bożej, którzy narodzili się później; to obejmuje owoc zrodzony po pierwiastkach. (TP 1963, s. 19)

List Jakuba 1:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Ku mówieniu” — By opowiadać o rzeczach, z których nie ma się pożytku.

List Jakuba 1:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Sprawiedliwości” — Woli lub umysłu.

List Jakuba 1:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Zbawić dusze” — Bez przyjęcia Słowa Bożego wasze dusze (istota czująca) nie mogą być zbawione.

List Jakuba 1:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Słuchaczami tylko” — Zadowalać się jedynie duchowym postępem w zdobywaniu znajomości o duchowych rzeczach (bez uczynków) znaczy tyle, co stłuc orzech i upuścić ziarnko.

List Jakuba 1:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Doskonały Zakon” — "Prawo wolności", prawo miłości. Ktokolwiek nie znajduje się pod tym prawem jest potępiony, bądź przez pierwotne prawo lub przez Prawo Mojżeszowe. W ciągu Tysiąclecia ludzkość będzie żyć pod prawem posłuszeństwa.

List Jakuba 1:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Języka swego” — Który jest wskazówką na stan serca.

Źródła: MANNA - 20 LUTEGO

Epifania i Bazylea:

„nie kiełznając języka swego, ale zwodząc serce swe” — myśląc, że jest on nabożny i pobożny. (TP 1974, s. 68)

„tego nabożeństwo” — religijność, nabożność do Boga, pobożność. (TP 1974, s. 68)

„próżne jest” — daremna, niekorzystna. (TP 1974, s. 68)

Źródła: MANNA - 20 LUTEGO

List Jakuba 1:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Niepokalanym być” — Być "bez zmazy lub zmarszczki, albo czegoś takiego (niewłaściwego przed Panem)", Efez.5:27.

Literatura o rozdziale List Jakuba 1

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List Jakuba

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.