List Jakuba 3

List Jakuba, rozdział 3 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List Jakuba 3 — Biblia Gdańska

1 Niechaj was niewiele będzie nauczycielami, bracia moi! wiedząc, że cięższy sąd odniesiemy.

2 Albowiem w wielu upadamy wszyscy; jeźli kto nie upada w słowie, ten jest doskonałym mężem, który też może na wodzy trzymać i wszystko ciało.

3 Oto koniom wędzidła w gęby wprawujemy, aby nam powolne były i wszystkiem ciałem ich kierujemy.

4 Oto i okręty, choć tak wielkie są i tęgiemi wiatrami pędzone bywają, wszak i najmniejszym sterem bywają kierowane, gdziekolwiek jest wola sternikowa;

5 Tak i język mały jest członek, wszakże bardzo się wynosi. Oto maluczki ogień, jako wielki las zapala!

6 I język jest ogień i świat niesprawiedliwości; takci jest postanowiony język między członkami naszemi, który szpeci wszystko ciało i zapala koło urodzenia naszego, i bywa zapalony od ognia piekielnego.

7 Albowiem wszelkie przyrodzenie i dzikich zwierząt, i ptaków, i gadzin, i morskich potworów bywa okrócone i jest okrócone od ludzi;

8 Ale języka żaden z ludzi okrócić nie może, który jest nieokrócone złe i pełne jadu śmiertelnego.

9 Przez niego błogosławimy Boga i Ojca, i przez niego przeklinamy ludzi, którzy na podobieństwo Boże stworzeni są;

10 Z jednychże ust wychodzi błogosławieństwo i przeklęstwo. Nie tak ma być, bracia moi!

11 Izali zdrój z jednego źródła wypuszcza i słodką, i gorzką wodę?

12 Izali może, bracia moi! figowe drzewo przynosić oliwki, albo winna macica figi? Tak żaden zdrój słonej i słodkiej wody oraz nie wydaje.

13 Jeźli kto jest mądry i umiejętny między wami? niech pokaże dobrem obcowaniem uczynki swoje w mądrej cichości.

14 Ale jeźli macie gorzką zawiść i zajątrzenie w sercu waszem, nie chlubcież się, ani kłamcie przeciwko prawdzie.

15 Nie jestci ta mądrość z góry zstępująca, ale ziemska, bydlęca, dyjabelska.

16 Bo gdzie jest zawiść i zajątrzenie, tam i rozterki, i wszelka zła sprawa.

17 Ale mądrość, która jest z góry, najprzódci jest czysta, potem spokojna, mierna, powolna, pełna miłosierdzia i owoców dobrych, nieposądzająca, i nieobłudna.

18 Ale owoc sprawiedliwości w pokoju bywa siany tym, którzy pokój czynią.

Komentarz do rozdziału: List Jakuba 3

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List Jakuba 3:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Niewielu będzie” — Nie podejmujecie się nauczania bez uprzedniego zważenia jego odpowiedzialności. Mali ludzie jak małe okręty z wielkimi żaglami są w wielkim niebezpieczeństwie wywrócenia się, gdy na nie powieje za mocny wiatr popularności i powodzenia.

„Cięższy sąd” — Cięższą próbę, cięższe doświadczenie, cięższą karę. Pokusy i odpowiedzialność wzrastają z każdym stopniem. Pokazane jest na Piotrze, gdy starał się pouczać Jezusa, że nie powinien oddawać się na śmierć.

List Jakuba 3:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Doskonałym mężem” — Nawet najbardziej uzdolnieni z ludu Bożego mogą czasem zbłądzić ustami swoimi.

Epifania i Bazylea:

„Albowiem w wielu upadamy wszyscy; jeźli kto nie upada w słowie, ten jest doskonałym mężem, który też może na wodzy trzymać i wszystko ciało” — Ci, którzy w chrześcijańskim wzroście nie są już niemowlętami, lecz dorosłymi, nie są już w proporcji do ich rozwoju niezdolni, lecz są biegli w kiełznaniu języka, który — ogólnie mówiąc — jest najwięcej buntującą się częścią ich natury. Dlatego też oni powinni mieć stosunkowo mało trudności w kontrolowaniu także mniej buntujących się członków — swoich rąk, nóg, oczu, uszu, smaku itd., w rzeczywistości „wszystkiego ciała". Przez to oni okażą, że są dojrzałymi, o dobrze rozwiniętym charakterze i że w nich cierpliwość wykonuje swoją doskonałą pracę tak, że oni mogą stać się „doskonałymi i zupełnymi", każdy z usposobieniem skrystalizowanym na podobieństwo Chrystusa, które jest niewątpliwie myślą biblijną. (TP 1974, s. 67)

List Jakuba 3:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Język jako ogień” — Jest zgubnym i sprawującym wiele kłopotu innym.

List Jakuba 3:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Taki jest język” — Powoduje niezmierne zapalenie gniewu, nienawiść, złość, walkę i pobudza wszystkie upadłe namiętności i pragnienia upadłego człowieka.

„Zapala” — Sprawuje zło, tak jest ważnym w wyobraźni człowieka. Kilka złych słów często pobudza wszystkie namiętności tak mówcy, jak i słuchających.

„Bywa z ognia piekielnego” — Greckie słowo "gehenna". Taki stan pochodzi z rozmyślnego złego usposobienia, a jeżeli nie zostanie zmieniony, takiego spotka wtóra śmierć.

Epifania i Bazylea:

„I język jest ogień i świat niesprawiedliwości; takci jest postanowiony język między członkami naszemi, który szpeci wszystko ciało” — Tak, „język jest ogień, światem niesprawiedliwości jest język między naszymi członkami, który kala całe ciało" (w.6, przekł. ARV). Taka jest obfitość grzechu w języku, że nazwany może być ,,światem niesprawiedliwości między naszymi członkami". Jak wiele splugawień on powoduje! Jak wiele strasznych płomieni zapala! Plugawe namiętności są zapalane, rozniecane i pielęgnowane przez ten nieopanowany członek. Często całe ciało jest wciągnięte w grzech i w przestępstwo przez język. Dlatego Salomon mówi: „Nie dopuszczaj ustom twoim, aby do grzechu przywodziły ciało twoje" (Kaz. 5:5). (TP 1974, s. 69)

„i zapala koło urodzenia naszego” — Język „zapala ogniem koło przyrody". Główną myślą tutaj zdaje się być, że język jest ośrodkiem, z którego promieniuje niegodziwość. Koło, które zapaliło się na swej osi, zostaje w końcu całe spalone, gdy ogień rozszerza się przez szprychy do obwodu. Tak samo jest w społeczeństwie. Namiętności zapalone przez pozbawioną skrupułów mowę rozszerzają się szybko przez różne przewody i klasy, aż całe koło ludzkiego życia stanie w płomieniach. (TP 1974, s. 69)

„i bywa zapalony od ognia piekielnego” — Koło życia, bieg natury od kołyski aż do grobu, może być łatwo zapalone ogniem w każdym czasie. Nadarzają się ku temu tysiące sposobności. Język jest zapałką. Możliwe jest, że Apostoł Jakub miał na myśli szczególnie bieg Nowego Stworzenia i jego niebezpieczeństwa. Co będzie, jeśli ogień się zapali i całe duchowe życie oraz widoki na przyszłość będą udaremnione, zniszczone! To, że taka jest jego myśl, zdaje się być zawarte w słowach: „i bywa zapalony od ognia Gehenny". (TP 1974, s. 69) Jakub wskazuje na silny i zarazem szkodliwy wpływ złego języka. (TP 1985, s. 180)

List Jakuba 3:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Błogosławimy” — Chwalimy, czcimy językiem.

„Przeklinamy” — Językiem szkodzimy, spotwarzamy, zarażamy tym innych.

List Jakuba 3:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Dobrym obcowaniem” — Szlachetnym postępowaniem z innymi.

List Jakuba 3:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie chlubcie się” — Uważając siebie, że jesteście prowadzeni od Boga i kierowani Jego mądrością.

„Przeciw prawdzie” — Przez złe przedstawianie nie zwódźcie siebie i drugich.

List Jakuba 3:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Taka mądrość” — Która w samolubstwie szuka własnego zadowolenia, nienawidzi postępu innych.

„Ale jest ziemska” — Ustawicznie obniża się niżej, i niżej.

„Jest bydlęca, diabelska” — Ogólna skłonność światowej mądrości jest w tym kierunku. O tym przekonała się matka Ewa, że to jest prawdą, gdy wzięła owoc z drzewa, który mógł uczynić człowieka mądrym (ale w odpowiednim czasie po próbie).

List Jakuba 3:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Zajątrzenie i zła sprawa” — Można się zawsze tego spodziewać, że będzie niepokój i tumult w zgromadzeniu, jeżeli zbór nie będzie czuwał nad spokojem.

List Jakuba 3:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Ale mądrość z góry” — Jest główną rzeczą, która przynosi uszlachetnienie serca, charakteru i wiary.

„Jest czysta” — Prawdziwa, uczciwa, szczera, nie służy jako przykrycie samolubstwa, nie godzi się z grzechem, lub jakąkolwiek złą sprawą. Zupełnie sprzeciwia się sekretnym podszeptom i oszczerstwom. Nie jest mądrość najpierw spokojna, by zagłuszać głos sumienia; jest prostą, bez zdrady, szlachetna.

„Potem spokojna” — Pragnie pokoju, zgody, jedności. Nie jest sposobna do kłótni ani hałaśliwego usposobienia.

„Nieposądzająca” — Nie jest łatwa do urągań, posądzająca, twarda, okrutna.

„Pełna miłosierdzia” — Lecz jedynie w zgodzie z czystością, pokojem i dobrocią względem tych, co nieumyślnie lub w nieświadomości popełnili zło. Nie wymagająca wiele, ale dobrotliwa, szczodrobliwa, dobroczynna. Nie pcha się do zwycięstwa nawet dla prawdy tak dalece, iż miało by to być szkodliwe, niemiłosierne.

„Owoców dobrych” — Ducha; pokora, cierpliwość, wytrzymałość, braterska dobroć i miłość.

„Powolna” — Bez względu na osoby. Nie przyznająca błędu w bracie dlatego, że jest on bratem, lecz strofuje go również z dobrocią i pokorą. Nie pomija ani lekceważy cnót w nieprzyjacielu; jest bez uprzedzeń, stronnictwa i sekciarstwa do niego.

„Nieobłudna” — Nie zgadza się, ani sympatyzuje we wszystkim, co jest grzeszne. Nie przybiera na siebie zewnętrznego wyglądu dobroci dlatego, że jest miłością, wolną od nienawiści i walki.

Epifania i Bazylea:

„Ale mądrość” — Prawda na czasie. (TP 1958, s. 87)

Literatura o rozdziale List Jakuba 3

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List Jakuba

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.