G1138 — Δαβίδ (Dabid)

Grecki rzeczownik rodzaju męskiego Δαβίδ (Dabid) — numer Stronga G1138 — występuje w Nowym Testamencie 59 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Dawida”, „Dawid”, „Dawidzie”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

• second king of Israel, and ancestor of Jesus Christ

Definicja Stronga (ang.)

Of Hebrew origin [H1732]; Dabid (that is, David), the Israelite king: - David.

Jak polska interlinia oddaje G1138

• „Dawida” — 41 wystąpień
• „Dawid” — 16 wystąpień
• „Dawidzie” — 2 wystąpienia

Gdzie występuje G1138

• Ewangelia Mateusza 1:1 — Księga o rodzie Jezusa Chrystusa, syna Dawidowego, syna Abrahamowego.
• Ewangelia Mateusza 1:6 — A Jesse spłodził Dawida króla, a Dawid król spłodził Salomona z tej, która była żoną Uryjaszową.
• Ewangelia Mateusza 1:17 — A tak wszystkiego pokolenia od Abrahama aż do Dawida jest pokoleń czternaście, a od Dawida aż do zaprowadzenia do Babilonu, pokoleń czternaście, a od zaprowadzenia do Babilonu aż do Chrystusa, pokoleń czternaście.
• Ewangelia Mateusza 1:20 — A gdy on o tem zamyślał, oto mu się Anioł Pański we śnie ukazał, mówiąc: Józefie, synu Dawidów! nie bój się przyjąć Maryi, żony twojej; albowiem, co się w niej poczęło, z Ducha Świętego jest.
• Ewangelia Mateusza 9:27 — A gdy Jezus odchodził stamtąd, szli za nim dwaj ślepi, wołając i mówiąc: Synu Dawidowy! zmiłuj się nad nami.
• Ewangelia Mateusza 12:3 — A on im rzekł: Izaście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy łaknął, on i ci, którzy z nim byli?
• Ewangelia Mateusza 12:23 — I zdumiał się wszystek lud, i mówili: Nie tenże jest on syn Dawidowy?
• Ewangelia Mateusza 15:22 — A oto niewiasta Chananejska z onych granic wyszedłszy, wołała, mówiąc do niego: Zmiłuj się nade mną Panie, synu Dawidowy! córka moja ciężko bywa od dyjabła dręczona.
• Ewangelia Mateusza 20:30 — A oto dwaj ślepi, siedzący przy drodze, usłyszawszy, iż Jezus przechodził, zawołali, mówiąc: Zmiłuj się nad nami, Panie, synu Dawidowy!
• Ewangelia Mateusza 20:31 — Ale on lud gromił ich, aby milczeli; lecz oni tem więcej wołali, mówiąc: Zmiłuj się nad nami, Panie, synu Dawidowy!
• Ewangelia Mateusza 21:9 — A lud wprzód i pozad idący wołał, mówiąc: Hosanna synowi Dawidowemu! błogosławiony, który idzie w imieniu Pańskiem, Hosanna na wysokościach!
• Ewangelia Mateusza 21:15 — A obaczywszy przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie cuda, które czynił, i dzieci wołające w kościele, i mówiące: Hosanna synowi Dawidowemu: rozgniewali się.
• Ewangelia Mateusza 22:42 — Mówiąc: Co się wam zda o Chrystusie? Czyim jest synem? Rzekli mu: Dawidowym.
• Ewangelia Mateusza 22:43 — I rzekł im: Jakoż tedy Dawid w duchu nazywa go Panem? mówiąc:
• Ewangelia Mateusza 22:45 — Ponieważ go tedy Dawid nazywa Panem, jakoż jest synem jego?
• Ewangelia Marka 2:25 — A on im rzekł: Nigdyście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy niedostatek cierpiał, a łaknął, sam i ci, którzy z nim byli?
• Ewangelia Marka 10:47 — A usłyszawszy, iż jest Jezus on Nazareński, począł wołać, mówiąc: Jezusie, Synu Dawida! zmiłuj się nade mną.
• Ewangelia Marka 10:48 — I gromiło go wiele ich, aby milczał, ale on tem więcej wołał: Synu Dawida! zmiłuj się nade mną.
• Ewangelia Marka 11:10 — Błogosławione królestwo ojca naszego Dawida, które przyszło w imieniu Pańskiem! Hosanna na wysokościach!
• Ewangelia Marka 12:35 — Tedy Jezus odpowiadając rzekł, gdy uczył w kościele: Jakoż mówią nauczeni w Piśmie, iż Chrystus jest Syn Dawida?
• Ewangelia Marka 12:36 — Bo sam Dawid przez Ducha Świętego powiedział: Rzekł Pan Panu memu, siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.
• Ewangelia Marka 12:37 — Ponieważ go sam Dawid nazywa Panem, jakoż tedy jest synem jego? a wielki lud rad go słuchał.
• Ewangelia Łukasza 1:27 — Do Panny poślubionej mężowi, któremu imię było Józef, z domu Dawidowego, a imię Panny Maryja.
• Ewangelia Łukasza 1:32 — Ten będzie wielki, a Synem Najwyższego będzie nazwany, i da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego;
• Ewangelia Łukasza 1:69 — I wystawił nam róg zbawienia w domu Dawida, sługi swego,
• Ewangelia Łukasza 2:4 — Wstąpił też i Józef z Galilei z miasta Nazaretu do ziemi Judzkiej, do miasta Dawidowego, które zowią Betlehem, (przeto iż on był z domu i z familii Dawidowej;)
• Ewangelia Łukasza 2:11 — Iż się wam dziś narodził zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowem.
• Ewangelia Łukasza 3:31 — Syna Meleowego, syna Mainanowego, syna Mattatanowego, syna Natanowego, syna Dawidowego,
• Ewangelia Łukasza 6:3 — A odpowiadając Jezus, rzekł do nich: Azaście tego nie czytali, co uczynił Dawid, gdy łaknął sam, i ci, którzy z nim byli?
• Ewangelia Łukasza 18:38 — I zawołał, mówiąc: Jezusie, Synu Dawidowy! zmiłuj się nade mną.
• Ewangelia Łukasza 18:39 — Lecz ci, co szli wprzód, gromili go, aby milczał. Ale on tem więcej wołał: Synu Dawidowy! zmiłuj się nade mną.
• Ewangelia Łukasza 20:41 — I rzekł do nich: Jakoż powiadają, że Chrystus jest synem Dawidowym?
• Ewangelia Łukasza 20:42 — A sam Dawid mówi w księgach Psalmów: Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej
• Ewangelia Łukasza 20:44 — Ponieważ go tedy Dawid nazywa Panem, i jakoż jest synem jego?
• Ewangelia Jana 7:42 — Azaż nie mówi Pismo, iż z nasienia Dawidowego i z Betlehemu miasteczka, gdzie był Dawid, przyjdzie Chrystus?
• Dzieje Apostolskie 1:16 — Mężowie bracia! musiało się wypełnić ono pismo, które opowiedział Duch Święty przez usta Dawidowe o Judaszu, który był wodzem tych, co pojmali Jezusa;
• Dzieje Apostolskie 2:25 — Albowiem o nim mówi Dawid: Upatrywałem zawsze Pana przed obliczem mojem; bo mi jest po prawicy, abym nie był wzruszony.
• Dzieje Apostolskie 2:29 — Mężowie bracia! mogę bezpiecznie mówić do was o patryjarsze Dawidzie, żeć umarł i pogrzebiony jest, a grób jego jest u nas aż do dnia dzisiejszego.
• Dzieje Apostolskie 2:34 — Albowiemci Dawid nie wstąpił do nieba, lecz sam powiada: Rzekł Pan Panu memu, siądź po prawicy mojej,
• Dzieje Apostolskie 4:25 — Któryś Duchem Świętym przez usta Dawida, sługi swego, powiedział: Przeczże się zburzyli narodowie, a ludzie próżne rzeczy przemyślali?
• Dzieje Apostolskie 7:45 — Który wziąwszy ojcowie nasi, wnieśli z Jozuem tam, gdzie była osiadłość poganów, których Bóg wygnał od obliczności ojców naszych, aż do dni Dawidowych;
• Dzieje Apostolskie 13:22 — A gdy go odrzucił, wzbudził im Dawida za króla, któremu też świadectwo wydawając powiedział: Znalazłem Dawida, syna Jessego, męża według serca mego, który będzie czynił wszystkę wolę moję.
• Dzieje Apostolskie 13:34 — A iż go wzbudził od umarłych, aby się więcej nie wrócił do skażenia, tak powiedział: Dam wam święte dobrodziejstwa Dawidowe wierne.
• Dzieje Apostolskie 13:36 — Albowiemci Dawid za wieku swego usłużywszy woli Bożej, zasnął i przyłączony jest do ojców swoich, a widział skażenie.
• Dzieje Apostolskie 15:16 — Potem się wrócę, a pobuduję zasię przybytek Dawidowy upadły, a obaliny jego zasię pobuduję i znowu go wystawię,
• List do Rzymian 1:3 — O Synu swoim, który się narodził z nasienia Dawidowego według ciała;
• List do Rzymian 4:6 — Jako i Dawid powiada, że błogosławieństwo człowieka jest, któremu Bóg przyczyta sprawiedliwość bez uczynków, mówiąc:
• List do Rzymian 11:9 — A Dawid mówi: Niechaj im będzie stół ich sidłem i ułowieniem i otrąceniem i odpłatą.
• 2 List do Tymoteusza 2:8 — Pamiętaj, iż Jezus Chrystus powstał z martwych, który jest z nasienia Dawidowego, według Ewangielii mojej,
• List do Hebrajczyków 4:7 — Zasię naznacza dzień niektóry: Dziś, mówiąc przez Dawida po tak długim czasie (jako powiedziano): Dziś, jeźlibyście głos jego usłyszeli, nie zatwardzajcież serc waszych.

Pokazano 50 z 59 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G1138 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H1732

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.