List do Rzymian 11

List do Rzymian, rozdział 11 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (36 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Rzymian 11 — Biblia Gdańska

1 Mówię tedy: Izali Bóg odrzucił lud swój? Nie daj tego Boże! Albowiem i jam jest Izraelczyk z nasienia Abrahamowego, z pokolenia Benjaminowego.

2 Nie odrzuciłci Bóg ludu swego, który przejrzał. Azaż nie wiecie, co mówi Pismo o Elijaszu? jako się przyczynia do Boga przeciwko Izraelowi mówiąc:

3 Panie! Proroki twoje pomordowali i ołtarze twoje zburzyli, a zostałem ja sam i szukają duszy mojej.

4 Ale cóż mu mówi Boska odpowiedź? Zostawiłem sobie siedm tysięcy mężów, którzy nie skłonili kolana Baalowi.

5 Tak tedy i teraźniejszego czasu ostatki podług wybrania z łaski zostały.

6 A ponieważ z łaski, tedyć już nie z uczynków, inaczej łaska już by nie była łaską; a jeźli z uczynków, jużci nie jest łaska; inaczej uczynek już by nie był uczynkiem.

7 Cóż tedy? Czego Izrael szuka, tego nie dostąpił; ale wybrani dostąpili, a inni zatwardzeni są,

8 (Jako napisano: Dał im Bóg ducha twardego snu, oczy, aby nie widzieli i uszy, aby nie słyszeli), aż do dzisiejszego dnia.

9 A Dawid mówi: Niechaj im będzie stół ich sidłem i ułowieniem i otrąceniem i odpłatą.

10 Niech zaćmione będą oczy ich, aby nie widzieli, a grzbietu ich zawsze nachylaj.

11 Mówię tedy: Azaż się potknęli, aby padli? Nie daj tego Boże! Ale przez ich upadek doszło zbawienie pogan, aby je do zawiści przywiódł.

12 A ponieważ upadek ich jest bogactwem świata, a umniejszenie ich bogactwem pogan, jakoż daleko więcej ich zupełność?

13 Albowiem mówię wam poganom, ilem ja jest Apostołem pogan, usługiwanie moje zalecam,

14 Azażbym jako ku zawiści pobudził ciało moje i zbawiłbym niektóre z nich.

15 Albowiem jeźlić odrzucenie ich jest pojednaniem świata, cóż będzie przyjęcie ich, tylko ożycie od umarłych?

16 Ponieważ jeźli pierwiastki święte, tedyć i zaczynienie; a jeźli korzeń święty, tedyć i gałęzie.

17 A jeźli niektóre z gałęzi odłamane są, a ty, któryś był płonną oliwą, jesteś wszczepiony zamiast nich i stałeś się uczestnikiem korzenia i tłustości oliwnego drzewa:

18 Nie chlubże się przeciw gałęziom, bo jeźli się chlubisz, wiedzże, iż nie ty korzenia nosisz, ale korzeń ciebie.

19 Ale rzeczesz: Odłamane są gałęzie, abym ja był wszczepiony.

20 Dobrze; dla niedowiarstwa odłamane są, ale ty wiarą stoisz; nie bądźże hardej myśli, ale się bój.

21 Albowiem jeźli Bóg przyrodzonym gałęziom nie przepuścił, wiedz, że i tobie nie przepuści.

22 Obaczże tedy dobrotliwość i srogość Bożą; przeciwko tym wprawdzie, którzy upadli, srogość, ale przeciwko tobie dobrotliwość, jeźlibyś trwał w dobroci; inaczej i ty będziesz wycięty.

23 Aleć i oni, jeźli nie będą trwali w niedowiarstwie, wszczepieni zaś będą, gdyż mocny jest Bóg one zasię wszczepić.

24 Albowiem jeźliś ty jest wycięty z oliwy, z przyrodzenia płonnej, a przeciwko przyrodzeniu jesteś wszczepiony w dobrą oliwę, jakoż daleko więcej, którzy są według przyrodzenia, wszczepieni będą w swoję własną oliwę!

25 Bo nie chcę, abyście nie mieli wiedzieć, bracia! tej tajemnicy, (żebyście nie byli sami u siebie mądrymi), iż zatwardzenie z części przyszło na Izraela, póki by nie weszła zupełność pogan.

26 A tak wszystek Izrael będzie zbawiony, jako napisano: Przyjdzie z Syonu wybawiciel i odwróci niepobożności od Jakóba.

27 A toć będzie przymierze moje z nimi, gdy odejmę grzechy ich.

28 A tak według Ewangielii nieprzyjaciółmi są dla was; lecz według wybrania są miłymi dla ojców.

29 Albowiem darów swoich i wezwania Bóg nie żałuje.

30 Bo jako i wy niekiedy nie wierzyliście Bogu, ale teraz dostąpiliście miłosierdzia dla ich niedowiarstwa,

31 Tak i oni teraz stali się nieposłusznymi, aby dla miłosierdzia wam okazanego i oni miłosierdzia dostąpili.

32 Albowiem zamknął je Bóg wszystkie w niedowiarstwo, aby się nad wszystkimi zmiłował.

33 O głębokości bogactwa i mądrości, i znajomości Bożej! Jako są niewybadane sądy jego i niedoścignione drogi jego!

34 Bo któż poznał umysł Pański? albo kto był rajcą jego?

35 Albo kto mu co pierwej dał, a będzie mu zasię oddano?

36 Albowiem z niego i przez niego i w nim są wszystkie rzeczy; jemu niech będzie chwała na wieki. Amen.

Komentarz do rozdziału: List do Rzymian 11

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Rzymian 11:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Swój lud” — Całe dwanaście pokoleń.

„Pytam więc” — W świetle deklaracji Mojżesza i Izajasza, że Izrael będzie musiał być skarcony. (R1970:6)

„Czy Bóg odrzucił” — Po czym następuje odpowiedź w wersetach 23-24, dowód w wersetach 25-27, oraz kulminacja w wersetach 28-29. (R793:4) Bóg bardzo się oburzył na Izrael. OVBO:3 Zapis 5 Moj. 32:26 wskazuje, że miła pamięć o Izraelu „Żydach” ogólnie wygasła (lecz nie między nimi samymi oraz między prawdziwym duchowym Izraelem), kierując ich ku ich własnej ziemi, jak zostało to przewidziane. (R2125:2) Ufajcie Panu i cierpliwe czekajcie na Niego, zaś On sprawi wszystko to, co obiecał. Jednakże nie oczekujcie tych wydarzeń przed Jego właściwym, wyznaczonym czasem. (R1769:5)

„Bynajmniej” — Bóg nie odrzucił całkowicie swego ludu. (R1970:6)

„Izraelitą” — „Zbawienie jest z Żydów” w tym znaczeniu, że reszta Żydów (apostołowie, pierwotny Kościół, itp.) stali się sługami pojednania, niosącymi posłannictwo do pogan. (C293, R1341:2) Św. Paweł, „z pokolenia Beniamina”, wypowiada się za cały dom Izraela żyjący w jego czasach nie zaginiony, lecz dobrze znany, zwany „Żydami” - mieszkający w Jerozolimie i rozproszony po całym świecie. (R2125:3, C252)

„Z pokolenia Beniamina” — Prawdopodobnie, większość uczestników wydarzeń w dniu Pięćdziesiątnicy była z pokolenia Judy. (Q172:2)

List do Rzymian 11:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie odrzucił” — Na zawsze, lecz tylko do czasu.

„Nie odrzucił” — Na zawsze. (R2212:6) On jedynie odstawił ich chwilowo na bok, w czasie Wieku Ewangelii. (R4453:1) Bóg jeszcze otworzy ich oczy na Chrystusa. R1729z6 Bóg będzie pamiętał o swoim Przymierzu i wypełni wszystkie z jego łaskawych postanowień. (OV80:3) Izrael został odcięty od Bożej łaski w czasie, gdy wybierana jest Oblubienica Chrystusowa, lecz zostanie przywrócony, gdy tylko to dzieło zostanie zakończone. (A108, R545:4, OV226:3, HG345:1) Izrael jest nadal odcięty od Bożej łaski, co wskazuje, że Ciało Chrystusowe nie zostało jeszcze zupełnie ofiarowane. (R4453:3) Jan Chrzciciel i jego uczniowie oraz Jezus i Jego uczniowie ogłosili rozpoczęcie wyznaczonego okresu, kiedy to posłannictwo Królestwa stało się dostępne dla narodu żydowskiego. (R4969:1) Nadchodzące błogosławieństwa będą wystarczające do błogosławienia całej ludzkości, lecz najpierw Żydów. (OV66:3)

„Swego ludu” — Dzieci Izraela znajdowały się pod Przymierzem Abrahamowym na długo przed tym, jak weszli pod Przymierze Zakonu. Nadal są oni objęci tymi przymierzami. (R5162:5, 4452:5) Pokazane pod postacią bogacza w przypowieści o bogaczu i Łazarzu; chociaż przypowieść nie mówi nic o uwolnieniu bogacza (Izraela) ze stanu udręki i błogosławieństwach obiecanych przez Boga. (HG161:6)

„Który uprzednio sobie upatrzył” — Wcześniej uznał i obdarzył łaską. (R1970:6) Bóg przewidział i przepowiedział chwilowe odrzucenie Izraela, lecz nie na wieki. OV80:5 Zbliżające się błogosławieństwa będą najpierw skierowane do Izraela. (OV66:3)

„Czy nie wiecie” — Wspomina tu o modlitwie Eliasza przeciwko niejasne! Izraelowi (2 Król. 9:10). (R1970:6)

„Na Izraela” — Ten sam Izrael, który był zaślepiony z powodu odrzucenia Chrystusa; ten sam Izrael, który ma być wybawiony od swego zaślepienia w czasie drugiego przyjścia Jezusa. (R2085:6)

List do Rzymian 11:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Duszy mojej” — Greckie słowo "psyche" znaczy: istotę.

„Na moje życie nastają” — Z greckiego psyche, istnienie. (E388)

List do Rzymian 11:4

Paruzja (C.T. Russell):

11:4 Siedem tysięcy - Prawdopodobnie, nie oznacza to, że św. Paweł mówił jedynie o dokładnej liczbie siedmiu tysięcy Żydów, których uznał za wierną resztę w swych czasach. (Q380:3)

List do Rzymian 11:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Ostatki” — Stosunkowo mała część całości, a znaczna większość ludu potknęła się z powodu pychy i zatwardziałości serca. Do małej części i ja, Paweł, się zaliczam. Podobnie i obecnie - Naród został spustoszony, lecz reszta była ocalona od ognia. (R116:5*)

„Pozostała resztka” — Stosunkowo niewielka liczba w porównaniu do całości, zaś przeważająca większość potknęła się o dumę i zatwardziałość serca. (B215) Tak jak za czasów Eliasza Bóg zachował siedem tysięcy mężów, którzy nie zgięli swego kolana przed Baalem, tak za czasów apostoła Pawła istniała resztka, która za pośrednictwem Bożej łaski, przyjęła dobrą nowinę i nie potknęła się. (R1970:6) „Do swej własności przyszedł, ale swoi (jako naród) go nie przyjęli. Tym zaś, którzy go przyjęli (jako jednostki), dał prawo stać się dziećmi Bożymi” (Jana 1:11-12). (F461, Q172:2) Prorok Izajasz wspominał o pędzie, substancji, jaka pozostanie, chociaż wielu Żydów miało być rozproszonych (Izaj. 6:13); Jezus obdarzył mocą (tych nielicznych, którzy go przyjęli), aby stali się synami Boga, natomiast Paweł mówi tutaj o tych właśnie nielicznych. (R2371:6) Wszyscy prawdziwi Izraelici, którzy nadal byli uznawani przez Pana wszyscy prawdziwi Izraelici byli chrześcijanami, którzy od dnia Pięćdziesiątnicy byli znani jako duchowi Izraelici. R3194:6 W czasie dnia Pięćdziesiątnicy zgromadzonych było kilka tysięcy, zaś każdy z nich należał do jednego z dwunastu plemion. Zostali oni przeniesieni w Chrystusa, zanim dom Izraela został odcięty. (Q172:2) Liczba osób gotowych przyjąć Mesjasza w Izraelu nie byłaby tak duża, gdyby nie fakt, że przeszli oni przez szereg dyscyplinujących doświadczeń, których celem było oddzielenie ich od pogan. Q357:T Bóg wyszedł naprzeciw Żydom, aby znaleźć wystarczającą ilość osób gotowych przystąpić do Wielkiego Lekarza, pokazując im, że muszą być dotknięci poczuciem ludzkich ułomności. Jednakże ilość, którą znalazł, okazała się być zaledwie garstką. (CR209:4*) Ta reszta była zarodkiem klasy Oblubienicy. (R4969:2) Ci z Żydów, którzy pragnęli czynić wolę Bożą w najpełniejszym sensie tego słowa, nadal trwali jak gałęzie w drzewie oliwnym. Ci, którzy przyjęli Chrystusa, stali się członkami duchowego nasienia. (R5837:5) Jedynie „resztka” tego narodu, która szybko zawarła pokój ze swym przeciwnikiem (oskarżycielem, Zakonem) w drodze do sądu (Mat. 5:25), została wybawiona dzięki łaskawej Boskiej Opatrzności, „Barankowi Bożemu”. (R1713:2) „Zbawienie jest z Żydów” albo Izraelitów dotrzymujących przymierza w ten sposób, że pierwotny Kościół stał się sługą pojednania dla pogan. (C293, R1341:2, 25:1*) Liczba Żydów gotowych do przyjęcia łaski Królestwa była mniejsza niż ustalona z góry. (R2622:4) Bóg postąpił tak, jak gdyby nie przewidział drogi, jaką obiorą Żydzi: ewangelia była im głoszona, wszyscy święci zostali odnalezieni, zanim drzwi zostały otwarte dla pogan. (R4969:2) Zarówno w żydowskiej jak i w chrześcijańskiej dyspensacji istniał nominalny Izrael i prawdziwy Izrael, plewy i kąkol, nieodróżnialny od pszenicy aż do czasu żniwa, każdego z tych wieków. (B205) Z resztek obu tych domów uformowany został nowy dom. (R518:5*)

„Wyboru łaski” — Którzy dzięki Bożej łasce przyjmą dobrą nowinę i nie potkną się. (R1970:6) „Wybór zgodnie z łaską”. Apostoł mówi o wybranym Kościele, odnosząc się zwłaszcza do resztki Żydów z wszystkich plemion, z której wyłonił się Kościół. (R3586:4)

List do Rzymian 11:6

Paruzja (C.T. Russell):

„A jeśli z łaski” — Łaska. (R542:3) Resztka nie została zbawiona dzięki uczynkom Zakonu ani nie z uwagi na to, że niemalże go dotrzymali, lecz poprzez przyjęcie Bożej łaski przez Chrystusa. (R1970:6)

„Nie z uczynków” — Nie dzięki naszej własnej zasłudze. (R3166:4)

List do Rzymian 11:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Izrael” — Całe dwanaście pokoleń.

„Nie dostąpił” — "Królestwo Boże będzie od was odjęte", Mat. 21:43.

„Szukał” — Izrael głównego stanowiska w łasce i służbie Bożej.

„Wybrani” — Osiągnęli, Małe Stadko wybrane z Żydów, jak i z pogan. "Którzykolwiek Go przyjęli", Jana 1:12.

„Zatwardzeni” — Przez ich własny stan, nie na zawsze jednak, lecz dopóki duchowe nasienie, właściwe Królestwo zostanie uzupełnione.

„Izrael” — Wszystkie dwanaście pokoleń. (B206, C297, 293, 252, R2380:3, 1696:3) Naturalne nasienie Abrahama było narodem świętym, gdyby tylko mieli oni właściwy stan serca ku przyjęciu Pana, przyjąłby ich i staliby się duchowym Izraelem. (Q172:2) Św. Paweł nie mówi, że słowo to oznacza jedynie dziesięć plemion, zbuntowanych od czasów Rehabeama.

„Szukał” — Najlepsze, co Bóg miał do dania. (D625) By mieć najlepszą pozycję. (R5837:2) Główne błogosławieństwo poprzez Abrahama. (R201:2) Udział w Królestwie Mesjasza. (OV342:5, 193:4, R5227:1, 4958:3) Główne miejsce w Boskiej łasce i służbie. (A298, B215, R2072:6) Celem poszukiwanym przez Żydów była społeczność i relacje z Bogiem. (R5029:1) Najlepsze z Bożych darów, przywilej stania się członkami duchowego Izraela. (R4958:3) Izraelici dążyli do rzeczy duchowych, bez względu czy to rozumieli, czy też nie. (R5295:6) Plan został założony na żydowskiej podstawie, nawet mimo tego, że Bóg już wcześniej wiedział, iż Izrael odrzuci Pana i ukrzyżuje Go, a w związku z tym nie osiągnie tego, czego szukał (wielkich błogosławieństw). (R5231:6) Chociaż zdajemy sobie sprawę z tego, że pewne łaskawe ziemskie obietnice mają się jeszcze wypełnić względem ziemskiego potomstwa Abrahama, to jednak utracili oni, jako naród, jako lud, wielką nagrodę. (R2442:6)

„Nie osiągnął” — „Dlatego powiadam wam, że Królestwo Boże zostanie wam zabrane” (Mat. 21:43). (B119) Ponieważ z uwagi na odziedziczoną słabość nie byli w stanie dotrzymać ducha doskonałego prawa Bożego. (R5003:3) Potknięcie się Izraela, ich czasowe odrzucenie jako narodu. (R4969:2) Z powodu niewiary braku poświęcenia. (R2086:4) Izrael zawiódł, ponieważ dążył do błogosławieństwa nie poprzez wiarę, lecz poprzez uczynki, ten upadek został przewidziany przez Boga i przepowiedziany przez Niego za pośrednictwem proroków. (R2212:6, 1970:6) Zgodnie z Przymierzem zawartym przez Boga z ich ojcami (Dzieje 3:25,26), Ewangelia Królestwa miała być najpierw głoszona Żydom. Jednakże Bóg już wcześniej wiedział, że oni jako naród nie docenia jej i nie przyjmą. (R1795:1) Cielesny Izrael stracił najwyborniejszą część przymierza - duchową. (R4370:3) Oblubienica Mesjasza będzie jedynie częściowo pochodzenia żydowskiego. PD65/77 Dziedzictwo Królestwa zostało wzięte od „Izraela”, „Żydów” i przekazane narodowi (ludowi świętemu, wybranemu, szczególnemu, królewskiemu kapłaństwu) wydającemu właściwe owoce. (R2125:5) Utrata tej lepszej części nie odcina ich zupełnie od udziału w tym Przymierzu. (R4370:3)

„Ale wybrani” — Ci z Żydów, którzy przyszli do Chrystusa, stali się wybranymi. (R5837:4) Malutkie stadko, wybrane zarówno spośród Żydów jak i pogan. (D625, R3026:1) Tylko wierni będą stanowili Bożych wybranych. (R5345:5) Jezus rozpoczął swe dzieło wyboru duchowego Izraela, duchowego nasienia Abrahama. Najpierw przyjął wiernych Żydów. PD35/46 Pierwsza sposobność dla nasienia Abrahamowego dana była jego naturalnemu potomstwu, Izraelowi. Zgromadzeni zostali wybrani. Po osiągnięciu tego celu Bóg odstawił na bok naród żydowski dla dokonania wyboru z innych narodów. (R5302:1) Resztka z nich (Izraela) była zaczątkiem klasy Oblubienicy; pozostała część utworzona zostanie z pogan. (R4969:2) W czasie czterdziestu dni po swym zmartwychwstaniu Jezus, bez wątpienia, pokazał im, że cielesny Izrael nie był godny stanowić klasy Królestwa, że wybrani zostali jedynie ci, którzy Go przyjęli. (R3910:6) Św. Paweł wskazuje na „resztkę” wybrana z narodu przed jego zupełnym rozpadem; ta resztka stanowiła mniejszą liczbę od liczby zaplanowanej przez Boga i będzie uzupełniona wybranymi z pogan. (R2615:3,4) Nie było wystarczającej liczby Żydów, którzy by zostali uznani za godnych skompletowania klasy Królestwa; całe dzieło Wieku Ewangelii stanowi powoływanie tej „wybranej” grupy spośród pogan. OV342:6, SM90:1, PD35/46, 58/70 Do pogan zostało skierowane specjalne zaproszenie, aby „spomiędzy pogan wybrać lud dla imienia swego” (Dzieje 15:14) w celu skompletowania przewidzianej liczby 144.000 wybranych (z czego po dwanaście tysięcy przypadało na każde z plemion). (R3586:4) W Obj. 14:1 podana została liczba wybranych zwycięzców, wynosząca 144.000; natomiast w rozdziale 7:4 ta sama grupa została określona jako dopełniająca specjalnego wyboru, najpierw otwartego dla cielesnego Izraela. (R3026:1) Resztka Żydów (apostołowie, pierwotny Kościół, itd.), zwana resztka Izraela, stała się sługami pojednania niosącymi to przesłanie do pogan. (R1341:2) Resztka, nieliczni, w połączeniu z poganami. R201:2, 3586:4, 1970:6 Klasa „Łazarza” umarła, wyszła ze swego poprzedniego stanu i została przyjęta do Bożej łaski. Przyjmując Chrystusa przeszli na łono Abrahama, zostali uznani za prawdziwe dzieci wierzącego Abrahama. (R1087:1) Przeniesienie Łazarza na „łono Abrahama” symbolizuje fakt, że wyrzutkowie ze społeczności żydowskiej oraz godni poganie stali się dziećmi Bożymi i dziedzicami Abrahama, który był typem Boga. (R5005:1) Łuk. 16:23-31 - poganie przestali być żebrakami i zostali przeniesieni w stan łaski (łono Abrahama); Żydzi jako naród są martwi i poddani są męczarniom w ogniu prześladowań. (R802:3*) Kościół Wieku Ewangelii jest wyższym, duchowym Izraelem, który otrzymuje błogosławieństwa, które nigdy nie były udziałem cielesnego Izraela; mimo to właśnie ten naród miał sposobność jako pierwszy, lecz chybił celu w wyniku braku poświęcenia. (R2086:4) Rzym. 9:23-26, cyt. Oz. 2:23 i 1:10, wyjaśnia, że klasa duchowa jest wybierana w czasie, gdy odrzuceniu uległ Izrael cielesny. (C297, R1341:6) Chrystus jest chwałą Kościoła, prawdziwego Bożego Izraela, o którym Symeon powiedział: „Oczy moje widziały zbawienie twoje” (Łuk. 2:30-32). (R2126:1)

„Osiągnęli” — „Tym zaś, którzy go przyjęli, dal prawo stać się dziećmi Bożymi, tym którzy wierzą w imię jego” (Jana 1:12). (F177, R3910:6) Stali się dziedzicami wspaniałej obietnicy uczynionej Abrahamowi. (OV193:5, R793:5) Spłodzenia z ducha świętego w czasie dnia Pięćdziesiątnicy dostąpiło tylu spośród różnych plemion Izraela, ilu okazało się godnymi w czasie pierwszego przyjścia naszego Pana. Jednakże w całym Izraelu nie została znaleziona pełna liczba. (R5371:5) Poganie zostali zaproszeni do uzupełnienia braku w wybranej liczbie Izraela i zostaną oni, można tak powiedzieć, podzieleni między dwanaście plemion; jednakże Pismo Święte nie wspomina, według jakiej zasady podziało zostanie to przeprowadzone. (R3586:4) Resztka Izraela oraz ci spośród pogan, którzy przyjęli dobrą nowinę, zostali usprawiedliwieni nie z uczynków, lecz poprzez wiarę w Chrystusa, otrzymali przywilej stania się synami Bożymi na poziomie Boskim. (R1970:6) To, co odrzucił naród izraelski, zostało przyjęte przez resztkę tego ludu, zaś zaplanowana liczba jest uzupełniania spośród pogan - Oblubienica i współdziedzic Króla Chwały. (R1373:3) Na planie, poziom ludzkiej doskonałości jest oznaczony słowami: „nagroda zdobyta przez Chrystusa i ofiarowana”. (R4538:2)

„Pozostali zaś ulegli zatwardziałości” — Przypuszczając, że głównymi łaskami będą ziemskie błogosławieństwa oraz w pysze swego serca, które za źródło ich praw uważało urodzenie oraz zasługi zdobyte uczynkami, zostali zaślepieni i odrzucili większą łaskę. (B215) Poprzez swych przedstawicieli, osoby będące u władzy naród odrzucił Jezusa, zamiast Go przyjąć, a tym samym na tamten czas zidentyfikował się z Przeciwnikiem. (F461) Jezus przyszedł we właściwym czasie jako obiecany Mesjasz, nie w chwale, której oni oczekiwali, lecz w uniżonym stanie, aby umrzeć za grzech. „Do swej własności przyszedł, ale swoi go nie przyjęli” (Jana 1:11) - ukrzyżowali Go. PD35/46 Chrystus ofiarował siebie narodowi izraelskiemu, przez który został odrzucony (zgodnie z tym, co Bóg przewidział). (R3139:5) Owa ślepa ignorancja, która polegała na ukrzyżowaniu Mesjasza, została podniesiona przez św. Pawła, który wykazał, że Izrael został zaślepiony i potknął się, wpadł do dołu i nie osiągnął wielkiej nagrody, której poszukiwał. (R2615:3) Potknął się, odwrócił od Boskiej łaski. (R4942:5) Cały naród Żydowski został zaślepiony i odwrócił się, popadł w zamieszanie, ciemności oraz oddzielenie od Boga. (R5029:1) Ci, którzy nie rozpoznali czasu swego nawiedzenia, zostali zaślepieni oraz zapłacili za to wysoką cenę. Jedynie „resztka”, która zawarła pokój w drodze do sądu (Łuk. 12:58,59) została wybawiona. (R1713:2) Błogi stan pierwotnego Kościoła był obliczony na przyciągnięcie uwagi prawdziwych Izraelitów; w ten sposób Pan pociągnął niektórych z niezdatnego, zaślepionego, odrzuconego narodu do błogosławieństw Kościoła Ewangelii. (R1421:5) Przez swego proroka Izajasza Bóg przepowiedział, że jedynie resztka narodu uznana zostanie za godną łaski przymierza, zaś pozostała część będzie zaślepiona (co też się stało w wyniku ich uprzedzenia i zatwardziałości serca). (R1795:1) Izrael oświadczył, że będzie taki, jak chce tego Bóg, jeżeli tylko dane im będzie posiąść obietnicę uczynioną ich ojcu, Abrahamowi. Na czym ona polegała, tego jednak nie wiedzieli, chociaż wydawało im się, że wiedzą. (R5837:2) Ci, którzy nie znaleźli się w owej resztce, zostali zaślepieni i odjęte od nich zostały obietnice przymierza aż do czasu, gdy w czasie Wieku Ewangelii wybrany zostanie duchowy Izrael. (R2380:3) Pozostała część powołana zostanie z pogan. (R4969:2) Bóg tego świata zaślepił na chwałę ewangelii zarówno Izrael jak i wszystkie narody. (R1971:1) Przymierze Zakonu żyje w tym sensie, że jego błogosławieństwa i przekleństwa nadal należą do Izraela, podobnie jak wiele praw i zobowiązań. Oni nadal są do niego przywiązani, zaślepieni, o ile nie umrą dla niego. (R5047:1) Nowoczesny Judaizm próbuje zneutralizować chrześcijaństwo twierdząc, że nauczanie Jezusa (a także nauczanie apostoła Piotra, Jana oraz Jakuba) były naukami żydowskimi z czasów Go poprzedzających, natomiast wszelkie nauki anty-żydowskie pochodzą od św. Pawła. (R2419:2) Apostoł Paweł w pewnym sensie uosabiał swój naród, zaś otwarcie ich oczu wkrótce nastąpi. Pomiędzy Żydami wielu jest takich, którzy zdają się być prawdziwymi Izraelitami, lecz są oni jedynie zaślepieni. (R2118:5) Zaślepieni Izraelici nadal są odcięci, lecz nie na zawsze. (OV342:5, 193:4) Nie na zawsze, lecz dopóki wybór duchowego nasienia, właściwego Królestwa, nie zostanie zakończony. (D625) Aż do czasu skompletowania klasy duchowej. (R4958:3, 5302:1) Aż do czasu końca Wielu Ewangelii. R1729z6, 504723, (D625) Aż do czasu drugiego przyjścia Jezusa. (SM90:1)

Epifania i Bazylea:

„Cóż tedy? Czego Izrael szuka, tego nie dostąpił” — głównego miejsca w Boskiej łasce i służbie, ponieważ próbował je zdobyć nie przez wiarę ale przez uczynki. (TP 1989, s. 59)

„wybrani” — słowo "wybrani" określa tych, którzy przez ofiarowanie i spłodzenie z Ducha zostali wybrani do ubiegania się o wysokie powołanie. (TP 1934, s. 57) składający się z prawdziwych Izraelitów i pogan. (TP 1989, s. 59)

„a inni” — wszyscy Żydzi z wyjątkiem prawdziwych Izraelitów. (TP 1989, s. 59)

„zatwardzeni są” — (Jako napisano: [por. Izaj. 29:10; 6:9, 10] Dał im Bóg ducha twardego snu, oczy, aby nie widzieli, i uszy, aby nie słyszeli). (TP 1989, s. 59)

List do Rzymian 11:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Twardego snu” — Niedbalstwo w stosunku do rzeczy duchowych.

„Jak napisano” — W Izaj. 29:10. (R3962:3) Ta zmiana w Bożym sposobie postępowania była już wcześniej znana Panu i była częścią Jego planu, jak zostało to objawione poprzez proroków że poganie również staną się współdziedzicami tej obietnicy. (R2615:4) Wizja Izajasza (Izaj. 6:10) jest, pod pewnymi względami, porównywalna:również i teraz, po pierwszym przyjściu, naród jako całość został odrzucony przez Pana i rozproszony, zaś jedynie „resztka” została przyjęta do łaski ewangelii. (R2371:6)

„Ducha znieczulenia” — Niedbalstwa w rzeczach duchowych i troski o rzeczy ziemskie. (E199)

List do Rzymian 11:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Stół ich” — Zakon Przymierza, proroctwa i typy, które wskazywały na ofiary za grzechy. Obficie zastawiony kosztownymi obietnicami i błogosławieństwami, które były im dane przez Chrystusa.

„I odpłatą” — Z powodu zatwardziałości ich serc.

„A Dawid powiada” — W Ps. 69:23. (R4287:6)

„Stół ich” — Tak hojnie zastawiony bogatymi obietnicami i błogosławieństwami oferowanymi im przez Chrystusa. (B215, R5444:3, 4782:1) Boskiego miłosierdzia i obietnic. (HG440:2) Stół Boskich łask i prawd. (R2150:2, 4782:2, OV163:3) Stół Boskiej prawdy, który Bóg przed nimi zastawił od Zakonu i proroctw. (R4288:2) Obfity stół „bogacza” (Łuk. 16:21) przedstawiał Boskie obietnice dane do tamtego czasu wyłącznie Żydom. (OV163:3) Jedynie im powierzył Bóg wyrocznię prawdy, proroctwa i typy, które stanowiły cień ofiary za grzech oraz błogosławieństw następujących po tej ofierze pojednania. (R1971:1) Wyjątkowe obietnice Boga dla jego narodu wybranego, który doszedł do wniosku, że Bóg musi dotrzymać swych obietnic danych Abrahamowi, oraz że oni będą Królestwem błogosławiącym świat. (R4782:1) Boże przypuszczenie, że Izrael zostanie zaślepiony przez ich prawo, wypełniło się w naturalny sposób. Badają oni baśnie rabiniczne zamiast Biblii, opłakują brak Świątyni, Najwyższego Kapłana oraz ołtarza. (C256) Izrael pozostaje bez duchowego pokarmu i bez napoju od czasu spotkania z Jezusem trzy (tysiącletnie) dni temu; Saul nie pił i nie jadł przez trzy dni następujące po jego spotkaniu z cudownie zmartwychwstałym Chrystusem. (R2118:5)

„Sidłem i siecią” — Izrael potknął się na Jezusie, nie uznając Go za Bożego posłańca. O narodzie tym, w ogólności, prorok Izajasz powiedział: „Aby idąc, padli na wznak i potłukli się, uwikłali się i zostali złapani” (Izaj. 28:13). (R4942:6) Tym, co przyczyniło się do ich potknięcia się i usidlenia oraz do powstania uprzedzeń w ich niepoświęconym sercu, była Boża dobroć i łaska, jakie były im okazywane. (R4782:1) Co uczyniło ich dumnymi i aroganckimi, zamiast pełnymi pokory; dowodząc tym samym ich niezdatności do brania udziału wraz z Mesjaszem w duchowej części Królestwa. HG440:2 Potykanie się, usidlenie, schwytanie w pułapkę w czasie żniwa Wieku Żydowskiego było cieniem podobnego odsiewania spomiędzy wszystkich grupy wiernych, jakie ma tutaj miejsce. (R4782:3)

„Zgorszeniem” — Izraelici stali się dumni i próżni, wyobrażając sobie, że Boża łaska ich nie ominie; w ten sposób potknęli się oni jako ludzie. (R4288:2, 1971:1) Potknęli się oni na samej łaskawości Bożego planu, jaki był im pokazany w typach. (R1971:1)

„Zapłatą” — Z powodu zatwardziałości ich serca. (B215) Klasa „bogacza” została odcięta od łaski ku uciskowi. Od tamtej chwili, aż do czasów obecnych, Żydzi jako naród znajdują się w stanie męczarni; znajdując trudność w uznaniu Chrystusa z powodu uprzedzeń opartych na Zakonie (wielka przepaść). (R1087:1)

Epifania i Bazylea:

„stół ich” — prorocze Pismo Św. (TP 1959, s. 137)

List do Rzymian 11:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Zawsze nachylaj” — Aby widzieli jedynie ziemskie obietnice.

„Niech zaćmią się ich oczy” — Żydzi są w dalszym ciągu dumni, ich słowa nadal są skierowane przeciwko Jezusowi jako Mesjaszowi; okoliczność, że obecnie uznają wielkość wspaniałego Nauczyciela, wywołana jest, prawdopodobnie, ich dumą narodową, z uwagi na fakt, iż był On Żydem. (R2420:5)

„Grzbiet ich pochyl” — Byli oni schyleni, aby widzieć jedynie ziemskie obietnice. (R1971:1) Pokładali ufność w sobie samych, a gardzili innymi, stali się aroganccy, wyniośli i pewni siebie, zaś Pan poszukiwał pokornych do swego duchowego Izraela. (R4782:1)

List do Rzymian 11:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Azaż” — Ziemskie nasienie.

„Aby padli” — Ich czasowe odpadnięcie od łaski.

„Ich upadek” — Że jako naród nie stali się członkami Nowego Stworzenia.

„Zbawienie” — Szczególna łaska.

„Do zawiści” — Zazdrości chrześcijaństwu. Wszyscy byliśmy świadkami, jak Żydzi zazdrościli innym narodom łaski Bożej (ze względu na ich prześladowania).

„Czy się” — Cielesne nasienie. (R1696:3)

„Potknęli” — Prorocy przepowiedzieli potknięcie się Izraela. (R4969:2) Przyznając, że Izrael się potknie i potyka się, jak przepowiedziano. (R1971:1)

„Aby upaść” — Nieodwołalnie. R1971 :1 Zupełnie. (R1696:3)

„Bynajmniej” — Aby oni na zawsze pozostali odcięci. (R1971:1)

„Wskutek ich upadku” — Ich upadek jako narodu w uzyskaniu stanu członków nowego stworzenia. (F461) Ich tymczasowe odpadnięcie od łaski. (R1971:1) Jako naturalnego nasienia, któremu obietnica została uczyniona jako pierwszym. (R1696:3) Gdyby wszyscy Żydzi żyjący w czasach Jezusa miłowali Boga z całego serca, z całej swej istoty i gdyby uczynili zupełne poświęcenie, to rozumiemy, że Bóg przyjąłby tę ofiarę z ich strony. (R5837:5) Potknięcie się i upadek obu domów Izraela powinno być traktowane raczej jako błogosławieństwo, a nie nic innego. Odrzucenie nominalnego domu było konieczne, zanim powołanie mogło być skierowane do pogan. (R177:6)

„Zbawienie” — Znaczenie ich upadku wyraża się raczej błogosławieństwem dla pogan niż trwałą szkodą dla Izraela. Rl971:1 Wielkie błogosławieństwo przymierza będzie przyjęte i wykonane przez niektórych z pogan, którzy zostaną uznani za nasienie Abrahama, do którego odnoszą się te obietnice dzieci według ducha. (R1795:1) Jak tylko klasa wybranych zostanie skompletowana spomiędzy wszystkich narodów, (ponieważ prawdopodobnie zaledwie dziesięć do piętnastu tysięcy Żydów zostało uczniami Jezusa), wówczas Izrael znowu powstanie i będzie miał udział w Boskiej łasce. (R4942:6) Ktokolwiek nie był gotowy spomiędzy Izraela, ten został na pewien czas odłamany od Bożej łaski, podczas gdy powołanie do Królestwa zostało przesłane do pogan, aby wybrać spośród nich lud, jaki miał skompletować zaplanowane „Ciało Chrystusa”. PD58/70

„Zawiść” — To miało i będzie miało ten skutek. Od czasu rozpoczęcia głoszenia ewangelii poganom, Izrael już więcej nie podąża za bałwanami. Wydaje się, że stają się oni coraz bardziej zazdrośni o chrześcijaństwo, podkreślając, że Jezus był Żydem. (R1696:5)

Epifania i Bazylea:

„Mówię tedy: Azaż się potknęli” — o Mesjasza, »kamień obrażenia i opoką odtrącenia«, (Izaj 8: 14). (TP 1989, s. 59)

„aby padli” — odpadli na zawsze od Bożej łaski. (TP 1989, s. 59)

„Nie daj tego Boże” — »Nie odrzuciłci Bóg ludu swego, którego przejrzał«, w. 2!. (TP 1989, s. 59)

„Ale przez ich upadek” — ich zaniedbania w zostaniu członkami wybrańców. (TP 1989, s. 59)

„doszło zbawienie” — zbawienie przez wybór. (TP 1989, s. 59)

„pogan” — począwszy od Korneliusza. (TP 1989, s. 59)

List do Rzymian 11:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Zmniejszenie” — Wybierając tylko mała liczbę, ostatki.

„Bogactwem” — Stosunkowo ubogacenie.

„Ich upadek” — Izraela. (R3685:1) Apostoł Paweł nie wymienia odrębnie Judy, lecz cytuje proroctwa przeciwko Izraelowi, stosując je bez ograniczenia do „całego domu Izraela” żyjącego za jego dni. (R2125:6)

„Stał się” — Jest. Rl696:6 Doprowadzi do. (R1971:1) Stanie się narzędziem do. (R3685:1)

„Bogactwem świata” — Oświeceniem i błogosławieństwem świata. (R3685:1) Bogactwem pogan. (R1971:2) Doprowadziło do otwarcia dla świata w ogólności sposobności wysokiego powołania. (R177:6, 3685:1)

„Ich porażka” — Wybór jedynie nielicznych, resztki. (R1696:6)

„Bogactwem” — Uczynienie z pogan współdziedziców obietnicy Abrahama i Przymierza. (R2196:1) Królestwo zostało odebrane Izraelowi i przekazane ludziom przynoszącym jego owoce (Mat. 21:43). (R107:3*) Proporcjonalne wzbogacenie. (R1696:6)

„Pogan” — Jezus powiedział (Mat. 3:8,9): „Bóg może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi”. Ponieważ poganie mieli wiarę Abrahama, zostali wzbudzeni. (R1795:1) Bóg zapewniał bezdzietnego Abrahama, że jego potomstwo będzie tak liczne jak gwiazdy na niebie; była to obietnica ewidentnie odnosząca się do duchowego nasienia Chrystusa, wybranych Bożych, Głowy i Ciała. (R2854:1)

„Ich pełnia” — Błogosławieństwo, jakie rozpocznie się od przywrócenie cielesnego Izraela do Boskiej łaski, nie zakończy się na nich, poprzez nasienie Abrahama wszystkie rodzaje ziemi mają być błogosławione. (R2196:1) Izrael, podobnie jak apostoł Paweł, wkrótce będzie „wybranym naczyniem w rękach Pańskich”, w połączeniu z ziemskimi narzędziami w niesieniu posłannictwa, które będzie błogosławiło pogan i wszystkie rodzaje ziemi. (R2118:5) Ich przywrócenie do łaski, gwarantowanej Boskimi obietnicami, będzie wiązało się z obfitością Bożej łaski zarówno dla Żydów jaki dla pogan. (R1971:2) Jeżeli odcięcie tych ludzi doprowadziło do takiego błogosławieństwa dla innych, to o ileż Większych błogosławieństw mamy się spodziewać w wyniku ostatecznego powrotu Izraela do Boga. (R1696:6) Apostoł wskazuje tutaj na koniec obecnego wieku, kiedy to pod rządami Nowego Przymierza Bóg przekaże Izraelowi pełnię swej obietnicy. (Q355:2, R2196:1) Żydzi rozpoznają wielkiego Mesjasza w Bożym słusznym czasie, na równi z wszystkimi narodami: „Poruszę wszystkie narody” (Agg. 2:7), po Jego skompletowaniu, gdy ostatni święty zostanie uwielbiony. (OV157:3) Z Bożej łaski, krew Nowego Przymierza jest skuteczna również za dom Jakuba oraz za wszystkich tych, którzy pragną harmonii z Bogiem. (F461) W pieśni Mojżesza oraz w jego błogosławieństwie dla całego narodu (5 Moj. 32;33), zawarte jest jego proroctwo o ostatecznym zwycięstwie Izraela, które w końcu zostanie osiągnięte najpierw przez Żydów, a następnie również przez pogan, w czasie Tysiąclecia. (R3078:2) „Tak mówi Pan: Oto Ja odwrócę los namiotów Jakuba i zlituję się nad jego siedzibami, miasto będzie odbudowane na swoim wzgórzu, a pałac stanie na swoim miejscu” (Jer. 30:18). (HG336:2) Usunięcie żydowskiego zakazu z Nowego Testamentu będzie oznaczało czytanie go, zaś czytanie go będzie oznaczało stopniowe odwracanie się ich zaślepienia. (R2420:4) Jeżeli wydarzenia na scenie świata w roku 1915 miną spokojnie i łaska do cielesnego Izraela nie zostanie przywrócona, to jednak nadal będziemy mogli czcić Boga tak wielkiego i tak wspaniałego, że nikt inny nie może się z Nim równać. (R5368:4, 4067:6) Pełnia Izraela w końcu obejmie umarłych jak i żywych, na co wskazuje werset 15. (R107:3*)

Epifania i Bazylea:

„a umniejszenie ich” — wybranie jedynie części z nich, "ostatków", w poczet klasy wybranych. (TP 1989, s. 59)

„bogactwem pogan” — proporcjonalnym wzbogaceniem się. (TP 1989, s. 59)

„jakoż daleko więcej ich zupełność” — odzyskanie przez nich na początku Tysiąclecia tego co stracili jest sygnałem rozpoczęcia błogosławienia wszystkich ludzi. (TP 1989, s. 59)

List do Rzymian 11:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Z pogan” — Dwunasty apostoł. (R2823:2) Chociaż św. Paweł był Żydem. (R179:3*)

„Służbę moją” — Będąc apostołem pogan, pragnę pokazać wagę pogan w Bożym planie. (R1971:2)

List do Rzymian 11:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Pobudzę” — Zainspiruję. (R1971:2)

„Niektórych z nich” — Wybawię niektórych z nich od zaślepienia. (R1971:2)

List do Rzymian 11:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Świata” — W Tysiącleciu.

„Przyjęcie” — Do łaski Bożej.

„O życie” — Dla całej ludzkości.

„Od umarłych” — Przez zmartwychwstanie umarłych.

„Odrzucenie” — Po 1845 latach łaski, odrzucenie przez nich Mesjasza stało się przejawem ich niegodności; objęci więc zostali zaślepieniem do czasu, gdy ich dwójnasób, 1845 lat niełaski, się wypełnił. (R5533:1) Jest to widoczne w szerokości Bożego planu. Wiemy, że są pewne obietnice uczynione Izraelowi, które muszą się jeszcze wypełnić; że są oni chwilowo odsunięci na bok. (R1971:2) Jak tylko ostatni członkowie „pełność z pogan” (werset 25) zakończą swą naukę i kwalifikację, zaślepienie zostanie odjęte od Żydów, a to będzie oznaczało zmartwychwstanie od umarłych. (CR209:5*) W ramach Bożej opieki Żydzi trwali w prześladowaniach w ciągu całego Wieku Ewangelii, co miało utrzymać ich w separacji od reszty świata. (Q357:1)

„Ich” — Gorzkie uprzedzenie i zaślepienie cielesnego Izraela (odrzucenie Jezusa jako Mesjasza) zadziałało jak wielka przepaść oddzielająca ich jako naród od posłannictwa Ewangelii. (R5533:2) Wyczerpujący opis planu Bożego W wykonaniu apostoła Pawła, jaki znajdujemy w tym wspaniałym i logicznym liście do Rzymian, pomija kwestię „innego Izraela” (dziesięciu zaginionych plemion), ponieważ wszyscy Żydzi byli „członkami Izraela”. (R2085:6)

„Pojednaniem świata” — Przyjęcie pogańskich „dzikich gałęzi oliwnych” (wszystkie narody otrzymały możliwość, lecz niekoniecznie wszyscy ludzie z wszystkich narodów) do „drzewa Oliwnego”, z którego większość Żydów została wyłamana. (R5533:3) Błogosławieństwo (otwarcie drzwi łaski) nieoczekiwanie dane poganom dowodzi, że Boże plany w kształcie, w jakim je teraz widzimy, są szersze niż pierwotnie przypuszczaliśmy, oraz że obejmują zarówno pogan jak i Żydów. (R1971:2) Zburzenie ściany podziału między Żydami a poganami. (R1374:1, 2086:5)

„Będzie” — Implikuje. (R1374:1)

„Przyjęcie ich” — Z powrotem do Bożej łaski. (R1374:1, 5533:3, 177:6) Ponowne zgromadzenie Izraela. (R3938:1) „Oto sprowadzę ich z ziemi północnej i zgromadzę ich z krańców ziemi. (..) Oto przyjdą z płaczem, aja wśród pocieszenia poprowadzę ich i zawiodę do strumieni Wód drogą prostą, na której się nie potkną, gdyż jestem ojcem dla Izraela, a Efraim jest moim pierworodnym” (Jer. 31:8-9). (HG336:2) Odnowienie cielesnego Izraela będzie dokonane poprzez Nowe Przymierze, gdy ich „dwójnasób” się wypełni, gdyż „odpuszczona jest jego wina, bo otrzymało z ręki Pana podwójną karę za wszystkie swoje grzechy” (Izaj. 40:2). (R5533:3) Chociaż cielesny dom upadł, mają oni ponownie powstać do wszystkiego, co było im obiecane jako ziemskiemu nasieniu Abrahama (W Wieku Tysiąclecia). (R177:6) Prawdziwe nawrócenie się Izraela do Pana i prawdy będzie początkiem nawrócenia się świata. „I pójdzie wiele narodów, mówiąc: Pójdźmy w pielgrzymce na górę Pana” (Micheasza 4:2). (R3249:5) „Piasek na brzegu morza” przedstawia rodzaj ludzki, który objęty błogosławieństwem nasienia duchowego w czasie Wieku Tysiąclecia, osiągnie wiarę Abrahama i nagrodę za nią życie. (R2854:1) Niektórzy uważają, że proroctwa dotyczące odnowienia Izraela wypełniły się pod koniec niewoli babilońskiej, lecz proroctwa Aggeusza, Zachariasza oraz Jezusa były dane po tych wydarzeniach. (R107:1)

„Do życia” — Dla całej ludzkości. (R3664:2, 2854:1, 2196:1) Dla całego świata ludzkości. (Q165:2, R5533:4, 3938:1, 1365:2) W czasie Wieku Tysiąclecia. (R3078:2) Prawdziwe nawrócenie się Izraela do Pana będzie początkiem nawrócenia się świata. R3249:5 Błogosławienie Izraela w ramach Nowego Przymierza oznacza dla niego nie tylko możliwość powrotu do życia od umarłych, lecz również podobną możliwość błogosławieństwa dla wszystkich rodzajów ziemi. (R2196:1)

„Z martwych” — Poprzez zmartwychwstanie od umarłych. (R1374:1, 177:6) Dla Żydów będzie to oznaczać zmartwychwstanie od umarłych, zarówno pod względem narodowym jak i indywidualnym, zarówno literalnie jak i symbolicznie. (R5533:3) Wypełnione zostaną obietnice dane Abrahamowi, Izaakowi, Jakubowi, Dawidowi i prorokom. (R5533:4, 1365:2) Aby nasienie Abrahama według ciała zaczęło korzystać z błogosławieństw obiecanych przez Boga, konieczne będzie obudzenie ze snu śmierci, ponieważ Bóg nie uznaje osób. R3938:2 - Ta myśl jest niejasna! Obietnice Boże dane Izraelowi zapewniają ich wzbudzenie z martwych; ogólne pojednanie świata z Bogiem oraz zadośćuczynienie za grzech przez okup, w związku z czym wnosimy, ze „powstanie do życia z martwych” obejmie wszystkich. (R1971:2)

Epifania i Bazylea:

„Albowiem jeślić odrzucenie ich jest pojednaniem świata, cóż będzie” — daje do zrozumienia. (TP 1989, s. 59)

„przyjęcie ich” — z powrotem do Boskiej łaski. (TP 1989, s. 59)

„tylko ożycie od umarłych” — przez zmartwychwstanie. (TP 1989, s. 59)

List do Rzymian 11:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Pierwiastki” — Izrael.

„Święte” — Przyjęte i błogosławione od Boga.

„Zaczynienie” — Masy ludzi, świat w ogólności.

„I gałęzie” — "Jam jest winny krzew, wyście latorośle", Jana 15:5.

„Zaczyn” — Wierna resztka narodu żydowskiego była zaczynem klasy Kościoła Chrystusowego. (R5533:1) Pierwociną obietnicy Abrahamowej jest Chrystus, Głowa i Ciało. (R5533:5) Izrael. (R1374:1) Izrael jest jedynie pierwociną świata, pierwszym objętym łaską; zatem jeżeli Bóg ma dla nich obietnicę tak jak obiecał, oznacza to, że ma również podobne błogosławieństwa dla innych narodów. (R1971:2) ,,Zaczyn” nie jest „ciastem” ani „gorliwi” nie są „dziedzictwem”. „Zaczyn” oraz „gorliwi” są zapowiedzią natury „ciasta” oraz „dziedzictwa”. (R1324:4*) Muszą być również i inne owoce inne stworzenia w okresie późniejszym. (R33:6*)

„Święty” — Akceptowalny i błogosławiony przez Boga. (R1971:2)

„To i ciasto” — Cały ród Adama, który powróci do harmonii z Bogiem. (R5533:6) Świat w ogólności. (R1971:2, 5533:5) „Zaczyn” oraz „gorliwi” są zapewnieniem, że po nich nastąpi „ciasto” oraz „dziedzictwo”. R132424* Tak jak pierwszy kłos wyrastający z korzenia przymierza Abrahama jest święty, tak i cały plon. (R5533:5) Bóg zobaczy, że cały plon jest święty. (CR340:4)

„Korzeń” — Obietnica dana Abrahamowi (przymierze). (R5963:6, 5837:2, 5533:5, 3194:5, 2931:4, 793:5, CR48:2, HG440:2, Q172:2) Wszystkie Boże błogosławieństwa były zawarte w Przymierzu Abrahama, które jak korzeń rozwinęło Izrael jako naród potomstwo Abrahama według ciała. (R4497:4) Korzeń tych obietnic jest Abrahamowy i żydowski. (R1971:2) Zasadnicza obietnica zawiera w sobie oba nasienia Abrahama, lecz nie są one rozwijane jednocześnie. (R793:5)

„Jest święty” — Jeżeli korzeń albo pierwsza obietnica Boża, jaka została dana Abrahamowi i Izraelowi będą żywe, wówczas muszą wydać obiecany owoc błogosławienie wszystkich rodzajów ziemi. (R1971:2)

„Gałęzie” — Izraelici byli naturalnymi gałęziami. (R5963:6, 5837:2, CR48:2) Żywi Izraelici byli gałęziami tego drzewa oliwnego. Gdyby mieli oni Właściwy stan serca, gdyby byli „prawdziwymi Izraelitami”, Wówczas jako całość zostaliby przyjęci przez Chrystusa jako Jego członki. (R4497:4) Jan nie chrzcił w Chrystusa, lecz jedynie ku pokucie, doprowadzając Żydów z powrotem do harmonii z Mojżeszem, który obrazował Chrystusa; następnie, jako naturalne gałęzie, nie potrzebowaliby oni wszczepienia w Chrystusa. (F432) W czasie dnia Pięćdziesiątnicy św. Piotr nakłaniał swych słuchaczy, aby obmyli się ze swych grzechów względem Przymierza Zakonu i z grzechu odrzucenia Mesjasza. Wówczas byliby prawdziwymi Izraelitami, naturalnymi gałęziami w korzeniu obietnicy. (R2931:4) Chrześcijaństwo, zamiast być odłamem judaizmu, było właściwym jego rozwinięciem (R3194:5) „Ja jestem krzewem winnym, wy jesteście latoroślami” (Jana 15:5). (R3157:4)

Epifania i Bazylea:

„a jeśli korzeń święty” — korzeń drzewa oliwnego przedstawia obietnicę Abrahamową. (TP 1965, s. 32) Korzeń to Przymierze związane przysięgą. (TP 1989, s. 59,60)

„tedyć i gałęzie” — pień drzewa oliwnego przedstawiał pierwotnie dom sług - cielesnego Izraela, a jego gałęzie przedstawiają poszczególnych Izraelitów. (TP 1965, s. 32) drzewo przedstawia Izrael jako naród wybrany, któremu dano obietnice. (TP 1989, s. 59,60) ... tłustość - błogosławieństwa, które ono przynosi.... gałęzie to Izraelici jako jednostki. (TP 1989, s. 59,60)

List do Rzymian 11:17

Paruzja (C.T. Russell):

„A ty” — Poganinie, cudzoziemcze w społeczności Izraela.

„Wszczepiony” — Tym sposobem jest pokazany rozwój dwóch nasion, ziemskiego i niebiańskiego z jednego Przymierza Abrahamowego.

„Oliwnego drzewa” — Cielesny Izrael. "Oliwą zieloną piękną dla owocu ślicznego nazwał Pan imię twoje, ale z szumem burzy wielkiej zapali ją ogniem z góry, gdy połamie gałęzie jej", Jer.11:16.

„Jeśli zaś niektóre” — Z powodu niewierności wiele z gałęzi zostało odłamanych; czasem, kiedy zostały odłamane, był okres czterdziestu lat, który rozpoczął się po zakończeniu misji naszego Pana, a dobiegł końca przy zniszczeniu Jerozolimy. (R5023:3, Q403:4) Niemalże wszystkie z tych gałęzi zostały odłamane z powodu niewiary, z powodu niezaakceptowania zaproszenia na wielką ucztę (z Łuk. 14:16), z powodu niedocenienia duchowych błogosławieństw. (R3834:1) Niemalże wszystkie z tych gałęzi zostały odłamane z powodu niewiary, zaś niewiara wywołana była niewłaściwym stanem serca. (HG440:2) Nie wszyscy - nasz Pan, apostołowie i wielu innych nie było odłamanych. (R2125:4, 793:5)

„Z gałęzi” — Żydzi. (HG440:2) Cielesny Izrael. (R5837:2) Żyjący Izraelici. (R4497:4) Lud izraelski. (R3194:5, 2931:4) Cielesny Izrael w sposób naturalny wyrósł z korzenia Przymierza Abrahamowego. (A292) Będąc gałęziami już związanymi z korzeniem, nie musieliby być weń wszczepieni, lecz jedynie pokutować za swe grzechy. (R2931:4) Każdy Żyd uznawał się za powiązanego z Przymierzem Abrahamowym. (R5023:3, Q403:4) Reprezentujący 144.000, lecz zostali odłamani, a ich miejsce stało się puste, zaś wy i ja zostaliśmy wszczepieni. Q607:T Czas „ognia” albo ucisku przyszedł na część narodu określaną jako plewy. gdzie jako naród spłonęli. (R704:3) Nie może tu być odniesienia do żadnego z członków barbarzyńskich plemion mieszkających wówczas w Brytanii lub Irlandii (bez znajomości Boga albo Mojżesza, albo Zakonu, albo Abrahama, albo obietnicy, albo obrzezania). (R2125:4)

„Zostały odłamane” — Cielesny Izrael okazał się niegodny, aby stać się dziedzicem obietnicy Abrahamowej. (R5837:4) Z uwagi na brak wiary w obietnicę Abrahamową. (R5837:4) Z uwagi na brak wiary w obiecane duchowe błogosławieństwa. R3834:1, 3937:6, Q607:T, 403:5 Wszyscy Żydzi odmawiający uczynienia kroku naprzód i przyjęcia Chrystusa, są przedstawieni w gałęziach, które zostały odłamane. (R3194:6) Bóg nie oszczędził naturalnych gałęzi, lecz odłamał te niezdatne. (R2301:3) Te gałęzie zostały już odłamane, gdy św. Paweł pisał ten list. Dlatego też każdy Żyd przychodzący do Chrystusa musiał być wszczepiony tak samo jak poganin. Nie miał żadnego pierwszeństwa. (R5963:6) Drzewo oliwne w czasach apostoła było zupełne, potem niektórzy zostali odłamami i odrzuceni, aby dzikie gałęzie z pogan mogły być wszczepione. (R2125:4) Gdy Jezus przyszedł na ziemię, przybliżył się koniec szczególnej łaski dla tego narodu. Ponieważ w czasie jego misji nie wydali oni dobrego owocu, zostali odcięci od korzenia obietnicy. (R704:3) W czasie czterdziestoletniego okresu, który rozpoczął się misją naszego Pana, a zakończył się zniszczeniem Jerozolimy. (Q403:5, R5023:3, 2931:5, 704:3) A ty - Poganin, obcy społeczności izraelskiej. (F433)

„Dzikiego drzewa Oliwnego” — Poganie. (R5837:4) Teraz Bóg poszukiwał duchowego nasienia Abrahama duchowych Izraelitów aby zajęło miejsce odłamanych gałęzi z cielesnego domu. (R3139:5) Nasz chrzest symbolizuje nasze włączenie w ciało Chrystusa na podobieństwo gałęzi z dzikiego drzewa Oliwnego, wszczepionych w szlachetny pień, by mogły stać się uczestnikami bogactw obietnic poprzez korzeń. (R2931:4)

„Na ich miejsce” — Kiedy Jezus był obecny, był to czas żniwa; tamten wiek osiągnął swą pełnię. Za pomocą swego „wiejadła” prawdy wybrał On pszenicę i zgromadził ją do Wieku Ewangelii. (R704:3) Ci Żydzi, którzy okazali się zdatni, zostali obmyci „wodą przez Słowo” i przeniesieni z Mojżesza do Chrystusa oraz spłodzeni z ducha Świętego. (R5023:3, Q404:1)

„Wszczepiony” — Aby zająć miejsce cielesnego Izraela, naturalnych gałęzi, które zostały odłamane. (R5837:4) Wierzący z pogan zostali wszczepieni. (R704:3) Wierzący z pogan zostali wszczepieni w korzeń przymierza Abrahamowego wtedy, gdy naturalne gałęzie zostały odcięte z powodu niewiary. (A292) W czasie obecnego Wieku Bóg wszczepia pogan w miejsce uprzednio zarezerwowane dla Izraelitów według ciała. (R2301:3) Poganin może wejść w przymierze z Bogiem poprzez wszczepienie w dobre drzewo oliwne. (R5776:2) Tylko duchowe gałęzie są wszczepione. (R5023:3, Q403:3) Dla pogan chrzest znaczył więcej niż dla Żydów, oznaczał on radykalną zmianę, jaka zobrazowana jest we wszczepieniu gałęzi z dzikiego drzewa Oliwnego w dobre drzewo oliwne zupełne przeobrażenie. (F434) Apostoł pokazuje, że powołanie nas, pogan, do współdziedzictwa wynika z faktu, iż liczba Żydów gotowych do przyjęcia łaski Królestwa na warunkach naszego Pana była mniejsza od liczby wyznaczonej. (R2622:4) Zapis Obj. 7:4 mówi o 144.000 którzy będą zwycięzcami specjalnego wyboru, najpierw otwartego dla cielesnego Izraela. (R3026:1, Q172:2) Powołanie pogan do udziału w Królestwie jest jedynie kontynuacją pierwotnego powołania. (R2702:4) Wszyscy byliśmy z natury poganami, wszyscy zostaliśmy wszczepieni w to samo nasienie duchowe, abyśmy utworzyli Pozaobrazowy duchowy Izrael wspomniany w Obj. 7, w liczbie 144.000, po 12.000 z każdego z dwunastu plemion. (Q172:2)

„Uczestnikiem” — Od kiedy żydowskie gałęzie zostały odłamane, Bóg gromadził nas, którzy z natury byliśmy dziećmi gniewu, obcymi, wszczepiając nas jako pogańskie gałęzie do prawdziwego drzewa, przez które ma przyjść błogosławieństwo. (R5023:3, Q404:1) Chrześcijaństwo nie było odłamem judaizmu, lecz jego naturalnym wynikiem oraz pełniejszym, właściwym rozwinięciem wypełnieniem się obietnic Bożych, na których zbudowana była nadzieja judaizmu. (R3194:5) Powołanie pogan do udziału w Królestwie jest jedynie kontynuacją pierwotnego powołania, a my jesteśmy powołani, aby zająć miejsce tych, którzy zaniechali tak wielkiego zbawienia i przywileju. (R2702:4) Naszym powołaniem jest zająć miejsce tych „naturalnych gałęzi” z pnia Abrahama, poprzez wszczepienie i stanie się uczestnikami pierwotnego korzenia Boskiej łaski obietnicy Abrahamowej. (R2622:4) Dziełem Wieku Ewangelii jest wszczepienie wierzących z pogan w pierwotny korzeń obietnicy, zjednoczonych z Abrahamowym korzeniem obietnicy poprzez Chrystusa, dziedziców jego bogactw i tłuszczu. (R2442:5)

„Korzenia” — Obietnicy danej Abrahamowi. (Q403:5, R5963:6, 5837:2, 5776:2, 5023:3, 3194:5, 2622:4, 2086:5) Św. Paweł mówi o Przymierzu Abrahama jako o korzeniu. Ten korzeń przymierze nosi dwa rodzaje gałęzi (ziemskie i niebieskie); każdy z nich przyniesie swe własne owoce - ludzkie i duchowe klasy w mocy Królestwa. (A292) Korzeniem drzewa jest Boża obietnica obietnica dana Abrahamowi, że nasienie Abrahama będzie w końcu błogosławić wszystkie rodzaje ziemi. (D651)

„Tłuszczu” — Ich długi okres niełaski i odcięcia nieomal się skończył, niedługo zostaną ponownie wszczepieni w drzewo oliwne, ponownie będą dzielić jego tłuszcz, przynosząc błogosławieństwa dla wszystkich rodzajów ziemie. (R4656:4) Do okupu zostało dodane „wielkie zbawienie”, wszyscy, którzy dosięgają go wiarą, są już teraz uznawani przez Boga za tych, którzy mają w nim udział, jako ci, którzy otrzymali „tłuszcz” nowych źródeł życia. (R875:5*)

„Oliwnego” — Narodu żydowskiego. (R3194:5, 5023:3, Q403:4) Cielesny Izrael; „Zielonym drzewem oliwnym, zdobnym w piękne owoce nazwał ciebie Pan” Jer. 11:16). (D651) Nasz Pan oraz Jan Chrzciciel mówili o narodzie żydowskim, porównując go do drzewa, do którego korzeni została przyłożona siekiera. (R704:3) A zatem, drzewo jako całość przedstawia duchowy Izrael -kilka naturalnych gałęzi (apostołowie i wszyscy Żydzi, którzy w szczerości serca przyjęli Chrystusa) oraz pozostałe gałęzie wszczepione spośród pogan. (HG440:2)

Epifania i Bazylea:

„niektóre z gałęzi odłamane są” — gałęzie, czyli ludzie tego narodu, były wyłamane z pokrewieństwa korzenia obietnicy z wyjątkiem niektórych, którzy właściwie przyjęli Pana Jezusa. (TP 1967, s. 6) odłamane gałęzie pokazują niewiernych Izraelitów z okresu żniwa żydowskiego; pozostałe naturalne gałęzie przedstawiają prawdziwych Izraelitów z tegoż okresu. (TP 1989, s. 60)

„a ty, któryś był płonną oliwą jesteś wszczepiony zamiast nich” — poganie są wszczepieni na miejsce tych wyłamanych gałęzi. (TP 1967, s. 6) Dzika oliwka jest symbolem na pogański świat, z którego pogańscy wybrańcy byli wszczepieni w symboliczną uprawną oliwkę (Gal. 3:7-9, 29) na miejsce wyłamanych cielesnych Izraelitów. (TP 1965, s. 32)

„korzenia i tłustości” — korzenia obietnicy Abrahamowej, Przymierza Związanego Przysięgą. (TP 1967, s. 6) tłustość to udzielane przez niego błogosławieństwa;-E17'390

„oliwnego drzewa” — drzewo oliwne przedstawia naród Żydowski. (TP 1967, s. 6)

Źródła: 65'32; 67'6; 89'60;

List do Rzymian 11:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie wynoś się” — Nie nadymaj się, lecz pokornie i z dziękczynieniem pamiętaj, że zajmujemy miejsce pierwotnie należące do naturalnych potomków. (R1971:3)

„Nad gałęzie” — Izrael. (R5837:2)

„Nie ty dźwigasz korzeń” — Obietnicę Abrahamową. (R5837:2)

List do Rzymian 11:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Odlamane zostały gałęzie” — Żydzi byli poddani próbie: Czy przyjmiecie Jezusa z Nazaretu jako swojego Mesjasza, weźmiecie swój krzyż i będziecie Go naśladować? Znakomita większość upadła w tej próbie. Zostali uznani za niegodnych, a następnie odłamani. (R5837:4) Zanim zostali odłamani, Żyd posiadał przewagę nad poganami; od czasu gdy zostali odłamani, nie posiada już nad nimi tej przewagi. (Q172:2) Chociaż sama przypowieść o bogaczu i Łazarzu nie wspomina nic o połączeniu brzegów owej wielkiej przepaści, to jednak inne zapisy Pisma Świętego wskazują, że miało to zostać uczynione w czasie Wieku Ewangelii. (R2605:1) Abym ja był wszczepiony - Za pośrednictwem św. Piotra Bóg użył drugiego klucza do Królestwa w trzy i pół roku po dniu Pięćdziesiątnicy. Korneliusz i jego rodzina przyjęli warunki stania się uczniami; byli pierwszymi poganami wszczepionymi w „drzewo oliwne”. PD75/89 Gdy powołanie przeszło do pogan, pewna liczba z nich w Efezie została ochrzczona chrztem Jana, jak gdyby byli Żydami. To był błąd. Poganie winni byli być ochrzczeni bezpośrednio w śmierć Chrystusa. PD56/69 W czasie Wieku Ewangelii miejsca odłamanych gałęzi zostały zapełnione powołanymi i wybranymi osobami z każdego narodu. (R4497:4)

List do Rzymian 11:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Hardej myśli” — "A kto mniema że stoi, niechże baczy", 1 Kor. 10:12.

„Ale się bój” — Miłość doskonała wyrzuca bojaźń niewolniczą, lecz nie bojaźń pochodzącą z poszanowania.

„Z powodu niewiary” — Wszyscy, za wyjątkiem nielicznych, którzy stali się duchowym Izraelem, zostali odłamani. (R4497:4) Bóg odłamał od swej łaski jedynie takie z naturalnych gałęzi, które nie były w harmonii z korzeniem obietnicy. (F177) Obietnica była przede wszystkim duchowa. Gdy nadeszła chwila powzięcia pozytywnej decyzji, czy chcą przyjąć Boże warunki, jedynie nieliczni okazali się być gotowymi. Koszt był zbyt wielki! (R5837:4) Gdyby mieli właściwy stan serca, wówczas mogliby nadal trwać jako gałęzie w drzewie oliwnym, naturalne potomstwo Abrahama.]ednakże nie byli gotowi i w związku z tym zostali odłamami. (R4497:4) Klasa „bogacza” została odcięta od łaski ku uciskowi. Od tamtej chwili aż do czasów obecnych Żydzi jako naród znajdują się w stanie męczarni; znajdując trudność w uznaniu Chrystusa z powodu uprzedzeń opartych na Zakonie (wielka przepaść). (R1087:1, HG387:5) Izrael otrzymał zaproszenie do klasy Królewskiego Kapłaństwa. W czasie dnia Pięćdziesiątnicy odpowiedzieli jedynie nieliczni spośród pokoleń i stali się zalążkiem Kościoła. Drzwi możliwości zostały otwarte dla pogan w celu uzupełnienia wolnych miejsc. (R5532:6) Postępuj pokornie, ponieważ jeżeli z powodu dumy i niewiary oni upadli i zostali odcięci, Bóg w podobnych okolicznościach równie dobrze odetnie dzikie gałęzie. (R1971:3) Jakże powinniśmy być ostrożni, aby nie stracić z oczu wielkiej wartości tej łaski, a tym samym nie podążyć za tym samym przykładem niewiary. (R1422:3)

„Ty zaś trwasz dzięki wierze” — Naturalne potomstwo Abrahama nie mogłoby być uważane za jego nasienie bez wiary, ponieważ Abraham miał być ojcem wierzących. Niektórzy spomiędzy pogan posiadali wiarę Abrahama. (R2442:3) Klasa „Łazarza” umarła, zaprzestała istnienia w swym poprzednim stanie, toteż została przyjęta do łaski Bożej. Przyjmując Chrystusa, zostali oni przyjęci na łono Abrahama -stali się dziedzicami obietnic, jakie mu zostały dane. (R1087:1)

„Wzbijaj się w pychę” — Pokora jest pierwszą z łask. Nie pozwólcie, aby uczucie zadufania w sobie pojawiło się w waszych sercach. (R4524:6) Czas wielkiego ucisku, jaki się zbliża, obejmować będzie „ucisk Jakubowy” oraz „upadek Babilonu”. (R2420:5)

„Ale się strzeż” — Doskonała miłość usuwa bojaźń niewolnika, ale nie bojaźń wynikającą z szacunku. (R2986:6, 2289:4,5) Wiele owiec pochodzących spomiędzy pogan może utracić swe przywileje, jeżeli nie będzie kroczyć wiarą. (R2072:6*) Nie jest dziwnym, że czas obecnego żniwa charakteryzuje się oddzieleniem prawdziwych Chrześcijan od tych, którzy jedynie się za takich uważają, jak Boże słowo pokazuje odrzucenie Wielu jako Babilonu. (C180)

List do Rzymian 11:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie oszczędził gałęzi naturalnych” — Pan odrzucił, odciął ich od łaski, wrzucił w ogień ucisku Wiele z „naturalnych gałęzi” drzewa Oliwnego, zachowując jedynie prawdziwych Izraelitów jako gałęzie. (C180) Byli oni uczestnikami zasług Baranka jednakże odmówili spożywania pozaobrazowego Baranka; w związku z czym jako naród stracili możliwość stania się szczególnym ludem Mesjasza, pierworodnymi. (F461) Przez całe stulecia Żydzi byli gorzko prześladowani przez pogan, muzułmanów oraz nominalnych chrześcijan; natomiast „ucisk Jakubowy” jest u drzwi. (R2605:2)

„Nie oszczędzi też ciebie” — W czasie żniwa tego wieku Bóg w swej mądrości sprawdza „dzikie gałęzie” oraz odcina od łaski i tłuszczu korzenia (obietnicy Abrahamowej) wielkie masy. (C180) Nasz Pan przyrównał swych naśladowców do gałęzi winorośli i wskazał, że każda latorośl, „która we mnie nie wydaje owocu”, zostanie przez Ojca, winogrodnika, odcięta jako zbędna i wyrzucona w celu zniszczenia. (Jana 15:2) (R3157:5) Widzimy wypełnienie się tych słów w odcinaniu gałęzi pochodzenia pogańskiego nominalnego kościoła oślepionych i odrzuconych, podczas gdy jedynie kilka gałęzi, Malutkie Stadko, pozostaje. (R1971:3)

List do Rzymian 11:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Obaczcie” — Greckie słowo "eidon" znaczy: zauważcie, zrozumiejcie.

„Srogość” — Sprawiedliwość. Świat dotąd widział tylko tę stronę Boskiego charakteru.

„Wycięty” — "Ponieważ jesteś letni, a nie zimny, ani gorący, wyrzucę cię z ust moich", Obj. 3:16.

„Zważ” — Z greckiego eidon, rozważyć, zrozumieć. (R837:3) Poznajcie, zapoznajcie się. (A278)

„Dobrotliwość” — Miłość. 1971:3 Ta sama zasługa, która w czasie obecnego wieku była zastosowaną za klasę Kościoła, będzie zastosowaną za cały świat, tych w grobach oraz tych będących przy życiu. (R5777:4,5)

„I surowość” — Sprawiedliwość. (R1917:2) Bóg jest bogaty w miłosierdzie i dobroć, lecz w żaden sposób nie uniewinni winnego. (R1971:3) Jak dotąd świat w ogólności widział jedynie tę stronę charakteru naszego Niebieskiego Ojca. (R3321:3) W odcinaniu od łask wszystkich niewiernych. (R1971:3)

„Którzy upadli” — Ze stanu wielkiego uprzywilejowania. (R2036:2) Stracona sposobność przejścia i stania się Królewskim Kapłaństwem, narodem świętym, członkami Nowego Stworzenia, życia pełnego chwały, czci i nieśmiertelności. F 462

„Dobrotliwość” — Okazanej prze obietnicę i błogosławieństwa, jakie zawiera. (R1971:3) Względem ciebie Was, pogan. R203612

„O ile wytrwasz” — Jeżeli weźmiecie to pod uwagę i będziecie kroczyć w światłości. (R2036:2) W czasie żniwa tego wieku Bóg w swej mądrości sprawdza „dzikie gałęzie” oraz odcina od łaski wielkie masy nominalnych gałęzi, których charakter, cele oraz skłonności są inne od korzenia. (C180) Będziesz odcięty - Od Boskiej łaski i zostaniesz pozostawiony, abyś się potykał w ciemności. (R2036:2) „A tak, żeś letni, a nie gorący ani zimny, wypluję cię z ust moich” (Obj. 3:16). (C180, R1971:3)

List do Rzymian 11:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszczepieni” — Przywrócenie do duchowych łask było dane innym ludziom w czasie Wieku Ewangelii.

„Ale i oni” — Wersety 23 o 24 odpowiadają na pytanie z wersetu 1. (R793:4)

„Nie będą trwali w niewierze” — Przyjęcie Chrystusa. (R5837:5, 953:2)

„Zostaną wszczepieni” — Każdy Żyd, który będzie pragnął przyjść do Chrystusa, od czasu wylania gniewu na jego naród w roku 70 n. e., może zostać wszczepiony jedynie na tych samych warunkach co poganie. (R2931:5) Wszczepić ich ponownie - W czasie Wieku Ewangelii Żyd ma ten sam przywilej dostępu do Ciała Chrystusowego jak poganin. (R5964:1, 2931:5, 953:2, A299, Q172:2) „Mur” między Żydem a poganinem został zwalony (Efez. 2:14). Od tej chwili Żydzi nie mogą przyjść do Chrystusa na innych warunkach niż poganie. (R3356:3) Nawet w odcięciu Izraela Bóg okazał swe miłosierdzie i dobroć; mimo iż zostali odcięci, mogą być ponownie wszczepieni, jeżeli okażą niezbędną wiarę. (R1971:3) Jeżeli Żyd przyjmie rzeczywistego Baranka Bożego we właściwym czasie w czasie „powołania wówczas przyjęcie Chrystusa wprowadzi go do pełni łask, jakimi cieszą się poganie; gałęzie uprzednio odłamane mogą zostać wszczepione ponownie. (R953:2) Jako naród utracili oni owe duchowe obietnice i zostali od nich odcięci; jednakże wierzący Izraelici, podobnie jak poganie, mogą zostać wszczepieni w winną macicę poprzez wiarę. (R201:2) Będąc odłamani, Żydzi mają do przejścia dokładnie ten sam proces wszczepiania, jak gdyby byli poganami. Nie maja oni osobnej ścieżki. (Q172:2) Wkrótce zostaną ponownie wszczepieni w drzewo oliwne, pod uwielbionym Chrystusem. (R4656:4)

List do Rzymian 11:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Dzikiego z natury drzewa” — Osoby nawrócone z pogan porównane są do dzikich gałęzi oliwnych wszczepionych w miejsca, z których odłamane zostały naturalne gałęzie. (D651)

„Szlachetne drzewo oliwne” — Cielesny Izrael jest porównany do naturalnego, pielęgnowanego drzewa Oliwnego. (D651) Szlachetne drzewo oliwne istniało na długo przed tym, jak Jezus przyszedł na świat. Nie był to porządek Nowego Przymierza, ale wyobrażał on Bożą łaskę względem Izraela jako nasienia Abrahama. (Q172:2) Wszczepieni w swoje drzewo oliwne - Gdy ich 70 tydzień dobiegł końca (rok 36 n. e.), nie było więcej różnicy w sposobie, w jaki naturalna gałąź mogła być przywrócona na swoje miejsce w porównaniu ze sposobem, w jaki dzika gałąź mogła być wszczepiona. (R5963:6, 2931:5) Boża łaska względem Izraela jako narodu zakończyła się z chwilą odrzucenia Chrystusa w roku 33 n. e. Osobista łaska nadal była udziałem prawdziwych Izraelitów przez kolejne 3,5 roku aż do końca 70 tygodni (rok 36 n. e.) Możliwe, że pewien rodzaj specjalnej łaski trwał przy nich aż do końca żniwa Wieku Żydowskiego, do roku 69 n. e., lecz z pewnością nie dłużej. (R3356:2) Ostatecznie ten sam korzeń będzie dźwigał dwa rodzaje gałęzi wszczepione dzikie gałęzie oliwne oraz ponownie wszczepione gałęzie naturalnezkiedy tylko ślepota zostanie odjęta od cielesnego Izraela. (D651)

List do Rzymian 11:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Bracia” — Prawdziwego Kościoła, duchowy Izrael.

„W części” — Częściowa ślepota cielesnego Izraela.

„Na Izraela” — Na dwanaście pokoleń.

„Zupełność” — Potrzebna liczba, która ma stanowić Oblubienicę Chrystusową.

„Z pogan” — Spomiędzy nich.

„Weszła” — Została wybrana.

„Zbyt wysokiego o sobie mniemania” — ,,Abyście nie byli zarozumiali” (Diaglott) myśląc, że cała Boża laska i przymierze zostały od nich odjęte i wam przekazane. (R4370:3) Boży plan jest szerszy niż wam się wydawało. Pokazując wam, że nie posiadacie pełnej znajomości, pozwoli wam na pozostanie pokornymi i zachęci do poszukiwania dalszych aspektów Bożych planów. (R1971:3)

„Bracia” — Bracia z Kościoła, duchowy Izrael. (B210, R201:2) Tę tajemnicę - Sekret. (Diaglott) (R4370:3) Oto ta tajemnica: zaślepienie i odrzucenie Izraela nie będzie trwać wiecznie. Będzie trwać jedynie do chwili, gdy wybrane, najlepsze gałęzie z pogan zostaną właściwie wszczepione w korzeń. (R1971:3) Wybór Kościoła, ciała Chrystusowego, przeprowadzenie tej części planu, która nie była wcześniej objawiona. (R4625:4) Zebranie nielicznej, wybranej grupy spośród Żydów i wszystkich narodów, która stanowić będzie duchowy Izrael. (R4624:3) Bóg nie próbuje teraz zbawiać świata, lecz szuka On nasienia Abrahamowego. (CR48:4)

„Zatwardziałość przyszła na część” — Na większą część. (R201:2) „Zatwardziałość w pewnej części” (Diaglott). (R4370:3) Czasowa ślepota. (R1696:6, 5231:6, 3685:1) Zaślepienie, które Bóg na nich zesłał na początku tego wieku. (R4464:2) Naród żydowski był zaślepiony i odrzucony aż do wyboru Izraela duchowego. (Część planu zatytułowana „Boże wieczne przymierze doskonałość i posłuszeństwo nagrodzone wiecznym życiem”). (R4538:5) Pan pozwolił, aby potknęli się w swym zaślepieniu, które to potknięcie będzie trwało aż do zupełnego wyboru duchowego Izraela. (R3962:5) Bez wątpienia, wielu Żydów w obecnym czasie jest pozbawionych wiary i niewierzących, z powodu długiego okresu zaślepienia. (R4624:5) Duma będąca udziałem wykształconych i majętnych, przywódców religijnych i teologów doprowadziła ich do uznania, że pokorny Nazarejczyk i Jego niewykształceni naśladowcy są oszustami. (R5926:3) Izrael, który nie dość gorliwie poszukiwał nowego serca i właściwego ducha, nie badając czy pochodzi on od Pana, był nieprzygotowany w swym sercu do przyjęcia Mesjasza, w związku z czym popadł w zaślepienie. (R2503:4) Szymon faryzeusz (Łuk. 7:36-50) był jak naród uprzedzony, zaślepiony fałszywymi ludzkimi naukami, natomiast grzeszna niewiasta z olejkiem wyobraża naród w stanie, jaki będzie w przyszłości, gdy dostąpi przebaczenia i miłosierdzia. (R2626:6) Nie udało im się osiągnąć wspaniałej nadziei udziału z Mesjaszem w obietnicy uczynionej Abrahamowi. (R4537:3) Bóg oświadczył i wielokrotnie powtórzył, że czas odrzucenia Izraela będzie wynosił siedem czasów. (OV80:6) Żydzi za czasów naszego Pana, którzy Go odrzucili, nie mieli pełnej sposobności, ponieważ „byli zaślepieni” i „z powodu niewiedzy” ukrzyżowali Go. (R2116:5) Wyjdą oni ze stanu narodowej śmierci i będą jako pierwszy z narodów błogosławieni przez prawdziwe nasienie Abrahamowe, którym jest Chrystus, Głowa i Ciało. (R2605:4) „Zasłona” uprzedzenia nadal istnieje, lecz stopniowo będzie odejmowana w miarę, jak jaśnieć będzie światło poranka Tysiąclecia. (R2605:2) Żydzi zaślepieni, uprzedzeni, o zatwardziałym sercu odrzucili Chrystusa jako Pana i Odkupiciela, lecz Pan otworzy ich oczy i da im serce mięsiste, aby mogli uwierzyć i żyć (Ezech. 37:12-14). (R1467:1) Dążenia Izraela do zachowania Zakonu podniosły stan ich serc tak, że kiedy przyszedł Jezus, znaczna ich liczba była gotowa, aby Go przyjąć. Jednakże reszta pozostała zaślepiona. (OV342:5, 193:4) W czasie Jego pierwszego przyjścia, nasz Pan obudził wiarę w tych, którzy mieli widzące oczy Wiary. We właściwym czasie wszystkie rodzaje ziemi zostaną wybawione ze swej ślepoty, „otworzą się oczy ślepych”. (R3501:2) Gdy apostoł Piotr uzdrowił kalekę u bram świątyni, jego kazanie o „ojcach” oraz nadziei Izraela, a także o obietnicy Jehowy pociągnęło wiernych Izraelitów, „pszenicę”, przed zaślepieniem narodu. (R2096:4) Pan codziennie dołączał do pierwotnego Kościoła takich, którzy znajdowali się w stanie, aby być zbawionymi ze stanu zaślepienia, „pszenicę” gotową do oddzielenia od „plew” i zebraną do „stodoły”. (R2090:4) Okoliczność, że Przymierze Zakonu jest nadal wiążące dla tego narodu, jest oczywista wobec faktu, że w związku z ogólnonarodowym odrzuceniem Chrystusa zostali oni jako naród zaślepieni aż do końca Wieku Ewangelii. (R5047:2) Gdy obecny Wiek Ewangelii zakończy się, łaska Pana powróci do Izraela, a ich zaślepienie zostanie od nich odjęte, lecz nie z powodu jakiejkolwiek ich zasługi, lecz z uwagi na Boże miłosierdzie i współczucie. (R3348:5) Stan Izraela jest beznadziejny z ludzkiego punktu widzenia, lecz wolą i planem Bożym jest, aby „Jakub” był objęty łaskami Tysiąclecia jako pierwocina z narodów, wybawiona z zaślepienia. (R2076:5) Bóg zamknął drzwi Izraela do ich jedynej nadziei, lecz otworzy on ich ślepe oczy i sprawi, że zobaczą w Chrystusie swego Odkupiciela z grzechu i wybawiciela od śmierci i ich przymierza śmierci. (R1725:5) Zaślepienie serca, które spowodowało odrzucenie Izraela i które od tamtego czasu mniej lub bardziej było związane z ich uciskiem, wkrótce przeminie w czasie drugiej obecności naszego Pana. (HG303:3) Zaślepienie, które dotknęło całego Izraela, za wyjątkiem wybranej resztki (po tym jak naród oraz jednostki odrzuciły Chrystusa), zaczęło być odwracane w roku 1878, gdy rozpoczął się czas łaski dla Syjonu. (R1769:5) Stopniowo, w miarę jak pełna liczba „oblubienicy Chrystusowej” jest kompletowana, „zaślepienie” jakie dotykało „Izrael według ciała”, zgodnie z Boskim przewidywaniem, zaczyna być odwracane. (R1819:5) Gdy ich zaślepione oczy zostaną otwarte, dotknie ich strach. Będzie musiał minąć pewien okres czasu, zanim W pełni przekonają się, że Ten, którego się najbardziej lękają, jest ich najlepszym przyjacielem, który uwolni ich z niewoli grzechu. (SM425:2) Gdyby nie to, że Pan obdarzył nas udziałem w dziele gromadzenia Oblubienicy i pomocy w przygotowaniu jej, bylibyśmy W Jerozolimie, odwracając zaślepienie od Jakuba. (R1395:5) To jest ewangelia, która musi otworzyć oczy „ślepych”: w Chrystusie znalazły wypełnienie typy ofiar za grzech, sprawowane w Przymierzu Zakonu oraz w Chrystusie muszą być spełnione obietnice dane Abrahamowi. (R1786:4)

„Izraela” — Cielesnego Izraela, całe dwanaście plemion. (B206, 210, C252, 293, R2124:3, 2085:6) Za wyjątkiem resztki, jaka przyjęła Chrystusa. (R1696:6) Większość ludności zamieszkującej Judeę pochodziła z dwóch plemion: judy i Benjamina. Nieliczni z pozostałych dziesięciu pokoleń powrócili z Babilonii po zezwoleniu udzielonym przez Cyrusa. Jednakże reprezentowane były tam wszystkie, dwanaście plemion. (HG387:1)

„Aż do czasu, gdy poganie w pełni” — Nie przy końcu rzeczywistych „siedmiu czasów”, nie przy końcu siedemdziesięciu lat w Babilonie, lecz gdy wybrany Kościół Wieku Ewangelii, Ciało Chrystusowe, zostanie udoskonalone jako ich Wybawiciel. (B92) Pełna liczba, jaka ma być wybrana spośród pogan dla skompletowania Ciała albo Oblubienicy Chrystusowej. (B77, 210, A108, 300, C283, R5836:5, 5832:4, 4969:2, 4593:6, 4537:3, 3685:1, 2605:4, 748:5, 384:4, 284:4, 258:6, OV226:3, Q756:2) Pełna, wyznaczona liczba Kościoła, jaka ma być zgromadzona spomiędzy narodów pogańskich. (R5721:4,3685:1, Q357:3) Zaślepienie będzie trwało aż do skompletowania wyboru Kościoła. (R1696:6, 2237:2, C278, CR50:1, PT367:1*) Najpierw musi być znalezioną pełna liczba konieczna do skompletowania klasy Królestwa, a następnie musi ona zostać uwielbiona w pierwszym zmartwychwstaniu; następnie cielesny Izrael otrzyma swe wielkie, ziemskie błogosławieństwo. (R5101:5) Gdyby Izraelici okazali się wierni i posłuszni Panu, wówczas byliby Królewskim Kapłaństwem, utworzonym z dwunastu plemion, po dwanaście tysięcy z każdego plemienia; jednakże utracili ten przywilej na rzecz pogan. (Q756:2) Pan pozwolił, aby potknęli się w swym zaślepieniu, które to potknięcie będzie trwało aż do zupełnego wyboru duchowego Izraela. (R3962:5) Żyjemy teraz u zarania nowej dyspensacji, klasa Kościoła wkrótce będzie skompletowana i uwielbiona wraz ze swym Zbawicielem w Jego Królestwie, a wówczas Boże miłosierdzie zacznie ponownie działać względem Żydów. (R5832:4) Czas jest bliski, Kościół Wieku Ewangelii jest nieomal skompletowany. (R5533:3, 5964:2) Któż może wątpić, że Bóg nadal kocha swój lud, których znał i którym obiecał, że będą ponownie zgromadzeni do swej ziemi i ponownie objęci Jego łaską pod Nowym Przymierzem. (R4931:4) Podczas gdy Żydzi byli odcięci jako naród na 1845 lat, od roku 33 n.e. do 1878 n.e., odbywał się wybór Oblubienicy Chrystusowej. Jest to Wiek Ewangelii. (R599:6) Dowodząc faktu, że „dwójnasób” Izraela się zakończył, że jego zaślepienie wkrótce zostanie odjęte, że jego wywyższenie wkrótce nastąpi, dowodzimy równocześnie, że w niedługim czasie zostanie skompletowana liczba pogan. (SM403:2) Widzimy teraz, że ich długi czas niełaski jest nieomal zakończony, że Wkrótce zostaną ponownie wszczepieni w drzewo oliwne. (R4656:4) Okres Wieku Ewangelii winien być traktowany jako wtrącenie. Jak tylko ulegnie on zakończeniu, Bóg ponownie zacznie współdziałać z Izraelem. (R4646:3, 1729:6, CR98:6) Odrzucenie Izraela od łaski Bożej nie jest trwałe, za wyjątkiem wysokiego powołania do duchowego nasienia Abrahama, które zakończy się przy końcu tego Wieku. (R4497:5) Jak tylko Bóg będzie miał wystarczającą liczbę do uzupełnienia 144.000, dzieło obecnego Wieku Ewangelii szybko się zakończy. Nikt więcej nigdy nie będzie dodany do duchowego nasienia Abrahama. Q629:T Izrael jest objęty Bożą niełaską jedynie w ograniczonym czasie -w czasie powołania, zatwierdzania i akceptowania wybranej liczby duchowego Izraela. (R4453:6) Boskie błogosławieństwo obejmie cielesny Izrael, jak tylko duchowy Izrael będzie skompletowany. (OV342:5, R3854:6) Jak tylko Wielki Pośrednik zostanie skompletowany, rozpocznie się Jego dzieło Nowe Przymierze zostanie zapieczętowane pomiędzy Bogiem a Izraelem. (OV80:2) Gdy tylko dzieło wyboru duchowego Kościoła będzie zakończone, Boża łaska ponownie obejmie Izrael jako naród. Obecnie łaska zaczyna do nich powracać, co stanowi dowód, że żyjemy w nakładającym się na siebie okresie dwóch wieków. (R400:2) Państwo Izrael nie może być przywrócone przed zgromadzeniem duchowego Izraela poza zasłoną. (R3855:4, 2237:2) Okoliczność, że Przymierze Zakonu nadal obowiązuje ten naród, wynika dalej z tego, że z powodu odrzucenia Chrystusa jako naród zostali jako naród zaślepieni aż do czasu Wieku Ewangelii. (R1729:6) Po długim okresie karania Izraela (2520 lat panowania pogan), błogosławieństwa się wypełnią. Bóg będzie pamiętał i wypełni względem Izraela przymierze zawarte z ich ojcami. (B90) Z pogan. (B77, 210, C283, R5721:4, 3469:1, 2072:6, 1696:6, 599:6, Q642:2, 357:3) Dopóki Oblubienica wybrana spomiędzy pogan nie zostanie skompletowana. (R4370:5) Kościół Wieku Ewangelii. (R4624:3, 545:4) Wybrana grupa, Kościół Wieku Ewangelii. (R258:6) Wybrana grupa, Oblubienica Chrystusowa. (HG345:1, OV226:3) Dopóki my, duchowi Izraelici, nie zostaniemy najpierw odszukani i znalezieni, wypolerowani, dopasowani i doprowadzeni do doskonałości. (R4464:2) Pierwsi członkowie duchowego Izraela zostali zgromadzeni z narodu żydowskiego, natomiast zupełna liczba będzie uzupełniona spomiędzy pogan. (R4453:6) Zostali oni wybrani z każdego narodu: Amerykanie, Europejczycy, Chińczycy, Japończycy, mieszkańcy Indii aby nikt nie mógł powiedzieć, że jego stan jest taki, że nikt go nie potrafi zrozumieć. (CR209:4*) Niech nikt nie myli „czasów pogan” z zapisu Łuk. 21:24 (kiedy to cztery pogańskie królestwa mają panować nad Jerozolimą i deptać ją) z „pełnią pogan” z rozważanego wersetu. To zupełnie inne koncepcje. (HG20:1)

„Wejdą” — Do duchowych błogosławieństw. (R201:3) Wejdą do stanu wielkiej łaski. (R2072:6) Zostaną wybrani. (A300, B77, 210, R1696:6, 748:5, 599:6) Aż do zupełnego zgromadzenia wybranych. (R5231:6) Gdy klasa wybrana zostanie skompletowana, wówczas Izrael zostanie wybawiony od swego zaślepienia. (R2213:1) Dopóki Oblubienica wybrana z pogan nie zostanie skompletowana. (R4370:3, 2124:3) Jak tylko kościół Wieku Ewangelii zostanie skompletowany, Boża łaska wróci do Żydów w pełnym wymiarze. (R5721:4) Gdy tylko Wiek Ewangelii się zakończy. (R3348:5, 5047:2) Gdy Nowe Stworzenie zostanie skompletowane i zaprowadzony będzie Wiek Tysiąclecia, Boża łaska powróci do Izraela, od którego została odjęta na początku Wieku Ewangelii. (F119)

Dalszy ciąg komentarza do tego rozdziału stoi w czytniku pod kolejnymi wersetami.

Literatura o rozdziale List do Rzymian 11

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Rzymian

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.