List do Rzymian 3

List do Rzymian, rozdział 3 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (31 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Rzymian 3 — Biblia Gdańska

1 Czemże tedy zacniejszy Żyd? albo co za pożytek obrzezki?

2 Wielki z każdej miary. Albowiem to najpierwsza, iż im zwierzone były wyroki Boże.

3 Bo cóż na tem, jeźli niektórzy nie uwierzyli? Azaż niedowiarstwo ich niszczy wiarę Bożą?

4 Nie daj tego Boże! I owszem niech Bóg będzie prawdziwy, a wszelki człowiek kłamcą, jako napisano: A abyś był usprawiedliwiony w mowach twoich, a żebyś zwyciężył, gdybyś sądził.

5 Jeźli tedy niesprawiedliwość nasza Bożą sprawiedliwość zaleca, cóż rzeczemy? Azaż niesprawiedliwy jest Bóg, który gniew przywodzi? (Po ludzku mówię.)

6 Nie daj tego Boże! albowiem jakożby Bóg sądził świat?

7 Bo jeźli prawda Boża przez moje kłamstwo obfitowała ku chwale jego, czemuż jeszcze i ja bywam sądzony jako grzesznik?

8 A nie raczej tak mówimy: (jako nas szkalują i jako niektórzy udawają, żebyśmy mówili:) Będziemy czynić złe rzeczy, aby przyszły dobre? Których potępienie jest sprawiedliwe.

9 Cóż tedy? Mamyż nad nie? Żadnym sposobem; gdyżeśmy przedtem dowiedli, że Żydowie i Grekowie, wszyscy są pod grzechem,

10 Jako napisano: Nie masz sprawiedliwego ani jednego;

11 Nie masz rozumnego i nie masz, kto by szukał Boga.

12 Wszyscy się odchylili, wespół się stali nieużytecznymi, nie masz kto by czynił dobre, nie masz aż do jednego.

13 Grobem otworzonym jest gardło ich, językami swemi zdradzali, jad żmiji pod wargami ich.

14 Których usta napełnione są przeklinania i gorzkości;

15 Nogi ich prędkie są ku wylewaniu krwi;

16 Skruszenie z biedą w drogach ich,

17 A drogi pokoju nie poznali;

18 Nie masz bojaźni Bożej przed oczami ich.

19 A wiemy, iż cokolwiek zakonowi mówi, tym którzy są pod zakonem, mówi, aby wszelkie usta były zatulone i aby wszystek świat podlegał karaniu Bożemu.

20 Przeto z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwione żadne ciało przed oblicznością jego, gdyż przez zakon jest poznanie grzechu.

21 Lecz teraz bez zakonu sprawiedliwość Boża objawiona jest, mająca świadectwo z zakonu i z proroków;

22 Sprawiedliwość, mówię, Boża przez wiarę Jezusa Chrystusa ku wszystkim i na wszystkie wierzące; boć różności nie masz.

23 Albowiem wszyscy zgrzeszyli i nie dostaje im chwały Bożej.

24 A bywają usprawiedliwieni darmo z łaski jego przez odkupienie, które się stało w Chrystusie Jezusie.

25 Którego Bóg wystawił ubłaganiem przez wiarę we krwi jego, ku okazaniu sprawiedliwości swojej przez odpuszczenie przedtem popełnionych grzechów w cierpliwości Bożej,

26 Ku okazaniu sprawiedliwości swojej w teraźniejszym czasie, na to, aby on był sprawiedliwym i usprawiedliwiającym tego, który jest z wiary Jezusowej.

27 Gdzież tedy jest chluba? Odrzucona jest. Przez któryż zakon? Czyli uczynków? Nie, ale przez zakon wiary.

28 Przetoż mamy za to, że człowiek bywa usprawiedliwiony wiarą bez uczynków zakonu.

29 Izali Bóg jest tylko Bogiem Żydów? izali też nie pogan? Zaiste i pogan.

30 Ponieważ jeden jest Bóg, który usprawiedliwi obrzezkę z wiary i nieobrzezkę przez wiarę.

31 To tedy zakon niszczymy przez wiarę? Nie daj tego Boże! i owszem zakon stanowimy.

Komentarz do rozdziału: List do Rzymian 3

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Rzymian 3:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Żyd” — Rasa, która w każdym razie odróżnia się od innych ludzi i jest dziwną.

„Obrzezki” — Wyobraża odcięcie, odłączenie od ciała jego celów, pragnień i nadziei.

„Czymże więc góruje Żyd” — Naród pod każdym względem naznaczony jako wyróżniony i szczególny. (C244) Wybrani przez Boga między innymi narodami na ziemi (Amos 3:2). (R1978:6, 2396:2)

List do Rzymian 3:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Wielki z każdej miary” — Tak z odnoszonych korzyści, jak i odpowiedzialności. Tak pod względem wykształcenia, jak i uświętobliwienia. Pierwotni chrześcijanie prawie wszyscy byli z Judaizmu.

„Wyroki Boże” — To Zakon i prorocy. Wielki pod każdym względem - Mieli oni przywileje i dostęp do Bożej łaski, jakich nie mieli poganie. (R5504:3, 4656:4) Gdy popełniali wykroczenie, kapłan składał za nich ofiarę spokojną i oczyszczał ich. Były to błogosławieństwa, jakie niosło ze sobą zawarte przymierze. (R4656:4) Nie należy zapominać o większej odpowiedzialności Chrześcijaństwa, wiążącej się z większymi przywilejami wynikającymi zarówno z Zakonu jak i z Ewangelii. (D71) Izrael cieszył się wyjątkowymi przywilejami związanym z ich Przymierzem Zakonu, jednakże ci, którzy uchybili temu prawu, podpadali pod przekleństwo, jakie nie miało zastosowania do innych narodów. (R5046:1, 1725:1) Zakon był wielką korzyścią pełniąc rolę nauczyciela wskazującego im ich własne słabości i potrzebę zbawienia. R929:5, 40372:6 Mieli oni się różnić od innych ludzi z powodu kontaktów, jakie Bóg z nimi utrzymywał oraz z powodu otrzymanych obietnic. (SM380:1, R532:6) Korzyści, jakie z tego tytułu odnosili, niech wykaże fakt, że niemalże wszyscy z pierwszych Chrześcijan pochodzili z Żydów lub z pogan znajdujących się pod wpływem judaizmu. R4038:1 Dopóki Izraelici byli wierni i lojalni wobec Boga, dopóty byli objęci zupełną ochroną przed swymi wrogami. (R5504:3) Żydzi zostali pobłogosławieni Przymierzem Zakonu w „trzecim dniu”, zaś błogosławieństwo to utrzymywało się na nich przez cały wiek. (R4570:4) Przymierze Zakonu było warunkowe i dlatego wobec nieposłuszeństwa Izraela Boskie obietnice z nim związane przeminęły. (R3108:2) Nawet Żydom nie zostało dane zupełne pojednanie, lecz jedynie obrazowe. (NS365:4) Wszystkie trudności, jakie przechodzili, były korzystne dla nich jako dla narodu i jako dla jednostek, które pod wpływem tych doświadczeń były przyciągane przez Pana. (R4037:5) Te Boskie dary, łaski, błogosławieństwa i obietnice są w symboliczny sposób przedstawione w stanie sytuacji bogacza z przypowieści o bogaczu i Łazarzu. (HG428:2, NS304:5) Ściana podziału między Żydami a poganami została zburzona, pozostaje natomiast wybór według łaski. (NS331:3) Żydzi mieli pewną miarę światła. (R3895:1) Lud wyróżniony i zaszczycony między narodami, zwracający na siebie uwagę i podziw świata. (C244)

„Im zostały powierzone” — Bóg pominął wszystkie inne narody ziemi i uznał tylko Izrael. (R1978:6) Tylko oni cieszyli się uznaniem Boga aż do przyjścia Chrystusa, potem zostali odcięci, a ich dom opustoszał. (R532:6) Spomiędzy tego wybranego, uprzywilejowanego narodu Bóg dokonywał dalszego wyboru wiernych jednostek dla realizacji swych celów, zgodnie z zapisem Hebr. 11. (NS369:1)

„Wyrocznie Boże” — Zakon i prorocy. (R2604:2, 5241:5, 4344:2) Zakon i świadectwo Boże. (R1846:2, 1742:6, 532:6) Nazwane w Nowym Testamencie Pismem Świętym. (R1622:3) Które zostało dane Izraelowi za pośrednictwem warunkowych zasad Przymierza Zakonu. (R3108:2) Boska nauka w przedmiocie Boskich obietnic, obecnych i przyszłych. (SM396:1, R1223:4, CR103:6) Zbiór uświęconych pism, Słowo Boże, które zostało powierzone opiece i straży narodu żydowskiego. (R1622:3) Nawet dziś wpływ Boskich obietnic czyni z nich wielkich ludzi. (SM380:1) Nie otrzymali oni ducha prawdy, lecz za pośrednictwem Zakonu i proroków jedynie cień dobrych rzeczy mających przyjść później. (R2070:5) Rozwijając między nimi poetów, prawników, mężów stanu, filozofów, czyniąc z narodu niewolników lud szanowany i wyróżniający się między narodami. (C244) Błogosławieństwa wyroczni Bożych uczyniły z nich ludzi dumnych i ostatecznie przyczyniły się do odrzucenia przez nich Zbawiciela. (NS304:5)

Epifania i Bazylea:

„albowiem to najpierwsza, iż im zwierzone były wyroki Boże” — Zgodnie z tym ustępem, Stary Testament, spisane objawienie Boskie Wieku Żydowskiego, oddane zostało Izraelowi pod straż i opiekę. Była to jedna z najbardziej świętych misji Izraela; dopóki był wierny, Izrael ochraniał i zachowywał te pisma, lecz w okresach jego odstępstwa omal je nie zagubił. (TP 1965, s. 16)

List do Rzymian 3:3

Epifania i Bazylea:

„wiarę” — słowo "wiara" użyte jest tu w znaczeniu wierności. (TP 1960, s. 13)

List do Rzymian 3:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Kłamca” — Szczególnie każdy ewolucjonista do spraw Bożych.

„Wszak Bóg jest wierny” — Ostateczny wynik pokaże, że Bóg jest wierny i udowodni wielu, tzw., mądrym, że byli w błędzie co do wielu poglądów w przedmiocie prawdy. (SM275:1) Gdyby wszyscy zdecydowali się uznać prawdę Bożą wykazującą niedoskonałość wszystkich ludzkich wyznań wiary, wówczas wyznania te zostałyby obalone, a Biblia byłaby studiowana jak nigdy przedtem. (R2614:4, 1087:4) Mimo iż obala ona wiele teorii, w jakie niegdyś wierzyliśmy i niemal czciliśmy, pragniemy prawdy. (R4774:2, OV136:5)

„A każdy człowiek jest kłamcą” — A w szczególności każdy ewolucjonista. F41, R2835:6, N (S428:4) Co pokazuje, że wszystkie ludzkie wyznania wiary są niedoskonałe i zwodnicze. (R2614:4) Jeżeli jakikolwiek nauczyciel, człowiek lub książka, jest w błędzie co do jednej podstawowej kwestii okupu nie powinniśmy mieć z nim nic więcej do czynienia, dopóki w pełni nie zmieni zdania. (R1453:4) Sprawdźcie każdy element nauczania, który uważacie za swą wiarę, bez względu na szacunek, jakim darzycie osobę, która je prezentuje. Żaden z bliźnich śmiertelników nie jest nieomylny. (R1136:5)

List do Rzymian 3:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Gdy gniew wywiera” — Zemsta została przetłumaczona jako gniew w Rzym. 5:9. (R787:3) Powstrzymanie się od okazania sprawiedliwego oburzenia przez naszego Stworzyciela w sprawiedliwej sprawie byłoby równie niewłaściwe, jak okazanie gniewu bez powodu. (R787:3)

List do Rzymian 3:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Bóg sądził” — Jako najwyższy sędzia. Bóg ma sądzić ten świat - Jako jego najwyższy sędzia. (F396) Greckim określeniem słowa „sądzić” jest „krino”, które znaczy rozróżniać, decydować, próbować, itd. (R2426:4)

List do Rzymian 3:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Potępienie” — Publiczne potępienie przez apostoła.

„Spotwarzają” — Apostoł bardzo gwałtownie protestuje i mówi, że sprawiedliwe jest potępienie osób, które w oszczerczy sposób głosiły, jakoby on twierdził, że należy czynić źle, aby przyszło dobre. (R1269:2) Czy jest prawe, abym oszukiwał, kradł, składał fałszywe świadectwo, zabijał lub czynił inne zło, aby przyszło dobro? Apostoł Paweł odrzuca to oskarżenie wysunięte przeciwko niemu i nazywa je oszczerstwem. (R1778:1, 871:6) Dziś również jest to prawdą. (R4680:5) Twierdzenie, że Bóg czynił źle albo wywołał zło, aby przyszło dobro, jest równoznaczne z oskarżeniem Świętego o rzeczy, których wstydziłby się każdy uczciwy człowiek. Św. Paweł nazywa to „oszczerstwem”. R848:3, 314523, 871:6.

„Czyńmy złe” — Niektórzy w tamtym czasie źle zinterpretowali słowa apostoła, uznając, że zło może być czynione, jeżeli jego wynikiem jest dobro. (R1269:2) Jeżeli Bóg jest stworzycielem grzechu (zła), wówczas w istocie byłby głównym z grzeszników. (R848:3)

„Aby przyszło dobre” — Apostoł Paweł potępia jako niegodną sługi Bożego tezę, że cel uświęca środki. (R1312:3)

„Potępienie takich jest sprawiedliwe” — Tych, którzy sprzeciwiają się Ewangelii. (NS403:5) Apostoł nie mówi o sądzie Bożym, lecz o sądzie swoim i Kościoła. (NS403:5) Apostoł miał prawo ich potępić i powiedzieć, że ich błędna interpretacja Ewangelii była zła. (NS403:6) Tak jak było to sprawiedliwe w czasach apostolskich, aby potępić i wskazać pewne osoby, tak i w naszych czasach może być właściwe dla ludu Bożego otwarcie napominać tych, którzy sprzeciwiają się Bożej Ewangelii. (NS403:6) Potępienie zasady „cel uświęca środki”. (R1312:3, 3145:4)

List do Rzymian 3:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Czy my” — Żydzi.

„Lepsi od nich” — Od pogan żyjących według światła, jakie oni posiadają.

„Przewyższamy ich” — My Żydzi. (R2719:5, 4586:3, 3398:5) Pogan, żyjących na miarę posiadanego światła. (R2719:5, 4586:3, 3398:5)

„Żydów i Greków” — Żydzi muszą umrzeć dla Zakonu, a poganie muszą umrzeć dla grzechu, aby stać się jednym w Chrystusie Chrześcijanami. (R4586:3) Żydzi nie są bardziej usprawiedliwieni do życia, ponieważ Bóg dał im Zakon, niż poganie, którym nigdy nie okazał specjalnych łask. (R3398:5) Wszyscy są pod wpływem grzechu - Żydzi, podobnie jak i poganie, godni są potępienia. (R648:4, 4586:3) Wszyscy byli niegodni wiecznego życia, i cały rodzaj ludzki znajdował się w tym godnym pożałowania stanie przez cztery tysiące lat, aż Bóg w swym miłosierdziu zesłał Zbawiciela. (R2050:6)

List do Rzymian 3:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie masz” — Z potomstwa Adama, "gdyż brata swego nikt żadnym sposobem nie odkupi (od śmierci), ani może dać Bogu okupu zań", Ps. 49:8. Przeto "nie masz żadnego innego imienia danego ludziom pod niebem, w którym byśmy mogli być zbawieni", Dzieje 4:12.

„Sprawiedliwego” — Doskonałego, zdrowego na duchu i ciele.

„Ani jednego” — Nauka ewolucjonistów temu przeczy.

„Nie ma ani jednego” — Nikt nie dorównuje wspaniałemu obrazowi Boga, po raz pierwszy pokazanemu w ojcu Adamie. (R5196:6, 3238:2) Nikogo z potomstwa Adama cały świat jest niesprawiedliwy. E96, 102; CR21:3; OV150:2, Q5102T Nikt nie jest zdrowy na ciele lub umyśle, wszyscy wypadli z drogi. (R5978:1) Nikt w porównaniu ze standardem doskonałości wymaganym przez Zakon, w związku z czym nie są przez niego akceptowani. (R812:2) „Przecież brata żadnym sposobem nie wykupi człowiek ani też nie da Bogu za niego okupu” (Ps. 49:8). (E96, 102, 418, T78, R777:1) Na Bożej skali charakter doskonałego człowieka ma 100 punktów. Nikt nie osiągnął tej liczby. Q727:T Wszyscy zdrowi ludzie uznają siebie za niedoskonałych, a tym samym za niegodnych uznania przez wielkiego Stworzyciela. Nie mogą oni pochwalić się przed nim tym, że są godni jego łaski i wiecznego życia. (R4618:4)

„Sprawiedliwego” — Nikt nie jest zdrowy na ciele lub umyśle. (E252, R5978:1, 5169:6, 5108:6, 4991:4, 4386:5) Doskonałego w rozumieniu Bożej doskonałości. (R5794:1, 5336:5, 5309:1) Absolutna sprawiedliwość. (R4977:2) Sprawiedliwość woli, świętość i czystość serca są możliwe. SM394:T, (R5108:6) Orędownik przypisuje dostateczną część swej zasługi, aby uczynić ich doskonałymi w oczach sprawiedliwości. R4854:6, 5439:6, 4597:6, OV227:T, (SM307:2) Jesteśmy Sprawiedliwi jedynie w naszych intencjach i wysiłkach. (R4597:6) Istnieje relatywna sprawiedliwość, którą Bóg może zaakceptować. Ci, którzy kroczą ścieżkami sprawiedliwości, ufając w drogocenną krew Jezusa Chrystusa, uznawani są za sprawiedliwych. (R5218:2, 5032:3) Wszyscy potrzebują Boskiego miłosierdzia, pokorni i skruszeni są bardziej przyjemni Bogu niż chełpliwi, dumni i zarozumiali. (R4986:5) Umysłowa, moralna i fizyczna niedoskonałość jest widoczna wszędzie. (OV295:1, CR131:2, SM612:2, 394:1) Dlatego wszyscy są potępieni. R64824, 929:5 Ponieważ źródło, Adam, zostało zanieczyszczone przez grzech i śmierć, nikt z jego potomstwa nie może być wolnym od zanieczyszczenia. (R777:1, SM612:2) Stąd biorą się nasze smutki, ból i kłopoty. (N8188:3) Wszyscy mamy udział w pierwotnym grzechu i jego konsekwencjach. (A407) Wszystkim wiele brakuje, zgodnie z Bożymi standardami, lecz niektórzy nie stracili uwielbienia i szacunku dla sprawiedliwości, które przyciągają ich bliżej Boga. (R5201:2) Różnorodne przypadki morderstw, pożądania, itp., są uznawane w mniejszym lub większym stopniu za wynik niezrównoważonej psychiki i moralności, wynikających z upadku. (R4991:4, NS501:5) Ktokolwiek zatem twierdzi, że jest sprawiedliwy i na tej podstawie odrzuca Odkupiciela, ten jest hipokrytą o złym stanie umysłu. (R4587:5) Dowiedziawszy się o tym, wszyscy będą poszukiwać obiecanego Mesjasza, który poniesie ich grzechy, usprawiedliwi, skarci oraz uczyni ich doskonałymi i zdolnymi do okazania posłuszeństwa prawu. (R2684:1) Nasze doświadczenie uczy nas, że nie jest możliwe dla upadłej ludzkości osiągnąć absolutną sprawiedliwość. (R3321:2) W czasie Wieku Tysiąclecia, dyscyplina i upokorzenie wynikłe z obecnych złych uczynków znajdą jedną pociechę; do pewnego stopnia będą one bowiem wspólne dla wszystkich. R165523 „Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, każdy z nas na własną drogę zboczy ” (Izaj. 53:6). (R1217:1) Nie ma ani jednego sprawiedliwego, ale jest klasa „usprawiedliwionych przez wiarę”. (A20) Chociaż niektórzy są mniej upadli niż inni, mniej zdeprawowani, to wszyscy zgrzeszyli, wszystkim brakuje chwały Bożej. (E418) Przekleństwo grzechu położyło swą ciężką dłoń na całym człowieku ciele i umyśle. (A252) Nie mamy w sobie nic do zaoferowania Bogu, co ten mógłby przyjąć; nasz Orędownik przypisuje nam swą zasługę, aby uczynić ofiarę możliwą do przyjęcia. (Q658:4) Wszystkim nie dostaje do chwalebnego standardu, jaki wyznaczył Bóg. (R5242:3, 4587:5, SM430:3) Nikt nie jest faktycznie sprawiedliwy w porównaniu z ostrymi standardami prawa. SMBO7:2, (R812:2*) Żaden dowód na świecie nie jest w stanie wykazać, że to Boże stwierdzenie jest niepoprawne. SM394:T To, w jaki sposób znosimy naszych braci, którzy są niedoskonali i których niedoskonałości irytują nas, jest częścią naszego sprawdzianu w obecnym czasie. (CR274:1) Wszyscy naruszyli prawo i wszyscy znajdują się pod jego wyrokiem, mimo iż niektórzy zgrzeszyli bardziej niż inni. HG746:3, NS 242:6 Bóg nie szukał [ludzi, przyp. tłum.] doskonałych w umyśle, moralności lub cechach, lecz szczerych i uczciwych. (R4003:1) Jezus był wyraźnie wyodrębniony od rodu Adama. Jego życie pochodziło nie od Adama, lecz od Ojca Niebieskiego. Był zatem oddzielony od grzeszników. (R3938:6, SM306:1) Pismo Święte zamyka każde drzwi nadziei za wyjątkiem jednych, pokazując, że nikt potępiony nie jest w stanie osiągnąć życia wiecznego poprzez dobre uczynki. (A101) Gdyby był ktoś sprawiedliwy, mógłby złożyć okup za Adama i wszystkich potępionych w wyniku przestępstwa Adamowego, lecz taka osoba się nie znalazła. (E418, 102; NS473:6) Jako że Pan ujrzał, że nie ma człowieka zdolnego do odkupienia świata, włożył dzieło pomocy na barki tego, który jest w stanie zupełnie wybawić. (E96) Ci, którzy gorliwie piętnują grzeszników, muszą zdać sobie sprawę, że oni sami mają słabości, ułomności i niedoskonałości. (NS401:2) Teoria ewolucji zaprzecza tej tezie. (R2837:4)

Epifania i Bazylea:

„Nie masz sprawiedliwego” — prawego, zdrowego, świętego.- TP 65, 21;

List do Rzymian 3:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Jad żmij” — Słodkie słowa i uczynki są przynętą, za którą kryje się haczyk pomówień, obmowy i złych insynuacji. (R4480:6) Niektórzy członkowie klasy cierni i ostów (Mat. 7:16) mają wystarczająco wiele odwagi, by kłamać; inni, mniej odważni, miłują kłamstwo i są wystarczająco podli, by puszczać je w obieg. (R5148:1) Ci, którzy rzucają literalne kamienie, są o wiele mniej niebezpieczni niż ci, którzy są na zewnątrz pełni ogłady, lecz na swych ustach mają jad żmij, którzy obmawiają, szerzą pomówienia i oszczerstwa. (R2560:5)

List do Rzymian 3:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Nogi ich” — Złe. (R705:3) „Gdyż ich nogi biegną do złego, śpieszą się, aby przelać krew” (Przyp. 1:16). (R2053:2)

List do Rzymian 3:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie ma bojaźni Bożej” — Najwidoczniej nie są oni reformowalni. (R4841:1)

List do Rzymian 3:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Cokolwiek” — Przekleństwo, jak i błogosławieństwo.

„Mówi tym” — Izraelitom, a nie innym, co nie byli pod Zakonem Przymierza. Na tej zasadzie jedynie ci są związani prawem miłości, którzy uczynili z Bogiem przymierze przez ofiarowanie siebie.

„Usta zamknięte” — Od usprawiedliwiania samych siebie.

„Aby świat” — Poznał, że jest winny.

„Karaniu Bożemu” — Żydzi z powodu, iż nie mogli zachować Zakonu, zaś poganie dlatego, że nie mogli żyć według posiadanego światła swego sumienia. Cokolwiek - Zarówno błogosławieństwa jak i przekleństwa. (R1725:1)

„Zakon” — Przymierze Zakonu. (R1725:1) Pisany dla Żydów, niepisany dla pogan. R92926, (A101)

„Mówi do tych” — Zawarta w nim obietnica życia dana była tylko jednemu narodowi. (R1725:1, 1729:4, 973:5) Mojżesz również powiedział: „Pan, nasz Bóg, zawarł z nami przymierze na Horebie. (..) Z nami, którzyśmy tu wszyscy dziś przy życiu” (5 Moj. 5:2-3). (R5046:1, 1725:1) Apostoł wskazuje na fakt, że przekleństwo spoczywało jedynie na tych, którzy znajdowali się pod Przymierzem. (R5046:1, 1725:1) Którzy są pod wpływem - Greckie określenie en jest również tłumaczone jako „w, przez, z”. (R826:3)

„Zakonu” — Przymierza Zakonu. (R1725:1) Zasada ta jest prawdziwą również w przypadku prawa miłości, które przemawia jedynie do poświęconych, wierzących w Chrystusa. (R1729:4, 973:5) Jezus narodził się pod Zakonem, aby mógł odkupić tych, którzy byli pod Zakonem potępieni. (E417)

„Były zamknięte” — Przed samousprawiedliwieniem. (R1582:3) Przed żądaniem prawa do życia. (A101) Ucisza ich odpowiedź będącą odwołaniem od wybitnie sprawiedliwego wyroku. (R929:6) Życie wieczne może być postrzegane jako „dar Boży”. (R614, 544:4)

„Świat cały” — Zarówno Żydzi jak i poganie. (R4341:3, 2719:5, 929:5, 556:2*, A101) Poganie, którzy nie mieli spisanego Zakonu, byli potępieni, a nie usprawiedliwieni, przez światło sumienia, tak jak Żydzi byli potępieni przez spisany Zakon, który posiadali. (A101) Zakon pokazywał, że wszyscy są grzesznikami dowodząc, że żaden człowiek nie mógł okazać się samodzielnie godnym wiecznego życia. (R1223:4) Cały świat, poza tymi, którzy są w Chrystusie, ponieważ ci, którzy nie mają spisanego Zakonu, są prawem sami dla siebie. (R556:2*, 544:4)

„Podlegał sądowi Bożemu” — Zdał sobie sprawę, że podlega. (R3398:6) Wszyscy są objęci grzechem, wszyscy są potępieni, wszyscy są niegodni życia. (R929:6, 4341:3) Żydzi przez niemożność dotrzymania swego Przymierza Zakonu, a poganie przez niemożność prowadzenia życia zgodnego ze światłem swych sumień. (R1582:3, 5070:6, 544:4, 257:6, 6:5)

List do Rzymian 3:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Z uczynków Zakonu” — Wyobrażone w Wielkiej Piramidzie przez górne przejście.

„Nie będzie” — "Czy Mojżesz nie dał wam Zakonu, a żaden z was nie przestrzega go", Jan 7:19.

„Usprawiedliwione” — Tylko przez wiarę w ofiarę Chrystusa, która została dokonaną na Kalwarii.

„Uczynków zakonu” — Uczynki. (Diaglott) (R13:6) Przedstawionych przez pierwszy górny korytarz w Wielkiej Piramidzie. (C337, 370, 368) Nawet najlepszy z Żydów nie był w stanie wykonać Zakonu. (CR434:6) Otrzymanie Zakonu nie było równoznaczne z dotrzymywaniem jego postanowień. R5070:2 Chrześcijanin nie jest objęty Przymierzem Zakonu i nie ma nic wspólnego z jego warunkami i postanowieniami. (R2269:3, 1498:3) Kościół żydowski zawsze dodawał nauczanie Chrystusa do Prawa Mojżeszowego, zamiast przyjąć jego ofiarniczą śmierć. (R972:1) Zakon osądza na podstawie uczynków ciała, podczas gdy prawo Chrystusa osądza na podstawie intencji umysłu lub woli. (R543:1) Celem Boga w nadaniu Izraelowi obrazowego Przymierza było ukazanie im ich zdeprawowanego stanu. (R789:2, 428:6) Staraniem Żydów było usprawiedliwić się swymi uczynkami, nie budowali zaś na skale, Jezusie Chrystusie. (R428:5) Nikt nie mógł dotrzymać warunków Zakonu w sposób doskonały, chociaż mogli znaleźć się znacznie bliżej pod względem przestrzegania jego wymogów. (B84) Żydzi umierali, ponieważ żaden z nich nie był w stanie wypełnić Zakonu ponieważ żadna niedoskonała istota ludzka nie jest w stanie wykonać postanowień Bożego Prawa. (SM43:4) Coroczne ofiary z cielców i kozłów nigdy nie zmyły grzechu, lecz jedynie w obrazowy sposób wskazywały na „lepsze ofiary”. (NS365:4) Bóg zapewnił jednakże Izrael, że kiedyś w przyszłości zawrze z nimi Nowe Przymierze (Zakonu). (NS8698:2) Nie będzie usprawiedliwiony - Jedynie wiara w ukończone dzieło Chrystusa usprawiedliwia. E444, R5027z4, 823:3, (CR435:1, OV280:1) Jedynym sposobem na uzyskanie usprawiedliwienia w Bożych oczach jest przyjęcie Chrystusa i dokonanie pełnego poświęcenia. (R5027:4, 823:3, OV280:1) W obecnym, upadłym stanie człowieka, Prawo musi potępiać i potępia każdego, kto jest nim objęty, nie usprawiedliwiając nikogo. (R542:3) Jeżeli Żydzi byli usprawiedliwieni przez Zakon, wówczas Chrystus umarł nadaremno. R4785:4 Żydzi przekonali się, że Zakon zamiast udoskonalać ich, usprawiedliwiać, dawać wieczne życie, przyniósł im raczej większe poznanie grzechu niż kiedykolwiek mieli. (CR192:6) Naród izraelski próbował na nowo każdego roku przez posłuszeństwo wobec Zakonu okazać swą lojalność wobec Boga i jego sprawiedliwości, lecz rezultatem mogło być i było jedynie niepowodzenie. (SM70:3) Doskonałe posłuszeństwo wobec Zakonu było nie możliwe. (R5653:3, 3843:3, 542:2, OV428:6, Q433:2, SM43:4) Przymierze Zakonu było czynne przez ponad szesnaście stuleci a żaden Żyd nie był w stanie dotrzymać jego warunków. (Q433:2) Zakon, będąc dalekim od usprawiedliwiania Żydów, pokazał im poprzez to, że nie mogli go dotrzymać, że znajdują się w stanie grzechu. (R2719:5) Bóg przewidział zarówno dla Żydów jak i dla pogan jedną drogę, którą można przyjść do harmonii z nim Chrystusa. (R2719:5) Być może, Izrael uważał za możliwe osiągnięcie Wiecznego życia w ramach Zakonu, lecz Bóg nigdy nie miał takich oczekiwań. (R1725:2) ,,Aby słuszne żądania zakonu wykonały się na nas, którzy nie według ciała postępujemy, lecz według Ducha” (Rzym. 8:4). R823:3 (BW)

„Przed nim” — W jego obecności. (Diaglott) (R13:5) W Bożych oczach. (R6:5, 544:4, 257:6)

„Żaden człowiek” — Nikt z upadłego rodzaju, wymagającego usprawiedliwienia. (R5046:2, 1725:2) „Czy to nie Mojżesz dał wam zakon? A nikt z was nie wypełnia zakonu” (Jana 7:19). (B84) Zakon potępia, jako niegodnych życia, każde stworzenie, które nie może i nie wypełnia w sposób doskonały jego wymogów. (R688:2, N5641:6)

„Poznanie grzechu” — Celem Zakonu było wykazanie Żydom i wszystkim ludziom niemożności wypełnienia jego postanowień przez kogokolwiek, kto nie był doskonałym człowiekiem. (R3843:3) To było prawdziwe błogosławieństwo Przymierza Zakonu ukazywało im ich grzeszny stan i niemożność samodzielnego podniesienia się z niego. (CR192:6)

List do Rzymian 3:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Bez Zakonu” — Winno być: "oprócz Zakonu" lub "niezależnie od Zakonu".

„Ale teraz” — Odnosi się do całego czasu, a przynajmniej od pierwszego do drugiego przyjścia Chrystusa i obejmuje Wiek Ewangelii aż do czasu, gdy Chrystus wraz ze świętymi obejmie Królestwo. (R518:4)

„Niezależnie od zakonu” — Poza Zakonem. (R1582:6, 1030:1) Obok Zakonu, choć w zupełnej zgodzie z jego duchem. (R929:6) Sprawiedliwość Boża - Sprawiedliwość. (R1030:1) Zakon stał się świadkiem Bożej sprawiedliwości że miał rację, gdy Izrael nie dotrzymał postanowień Zakonu i że cała ludzkość nie była godna jego łask. (R2719:5) Boski sposób usprawiedliwiania został poświadczony przez Zakon i proroków. (R1030:2)

„O której świadczą zakon” — „Gdyż życie ciała jest we krwi, a Ja dałem wam ją do użytku na ołtarzu, abyście dokonywali nią przebłagania za dusze wasze, gdyż to krew dokonuje przebłagania za życie” (3 Moj. 17:11) (R1030:5) „A według zakonu niemal wszystko bywa oczyszczane krwią i bez rozlania krwi nie ma odpuszczenia” (Hebr. 9:22). (R1030:5)

„I prorocy” — Powinniśmy zwracać uwagę na Zakon i proroków, i na sposób, w jaki potwierdzają cechy Bożego charakteru. R158321

Epifania i Bazylea:

„Lecz teraz bez zakonu” — odrębna od uczynków zakonu. (TP 1974, s. 57) bez uczynków zakonu. (TP 1983, s. 115)

„sprawiedliwość Boża objawiona jest” — sprawiedliwość, którą Bóg w Chrystusie dostarczył dla człowieka. (TP 1974, s. 57)

„mająca świadectwo z zakonu i z proroków” — Zakon w swoich ofiarach i prorocy w swoich oświadczeniach dali świadectwo o fakcie, że będzie sprawiedliwość, którą Bóg przedtem przygotował przez Jezusa, a która przyjdzie bez uczynków Zakonu. (TP 1978, s. 31)

List do Rzymian 3:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszystkim wierzącym” — Tak z Żydów, jak i z pogan.

„Sprawiedliwość Boża” — Zakon świadczył o sprawiedliwości Bożej poprzez zapewnienie okupu za grzeszników. (R2719:5)

„Przez wiarę w Jezusa Chrystusa” — Jako okup za grzeszników. (R2719:6) Którego sprawiedliwość jest nam przypisana przez wiarę. (R1498:3)

„Dla wszystkich wierzących” — Czy to Żydów, czy pogan. (R2719:6, 504:4)

„Nie ma bowiem różnicy” — Teraz nie ma. (R2719:6) Nie ma rozróżnienia, wszyscy są upadłymi grzesznikami. (R929:6)

Epifania i Bazylea:

„Sprawiedliwość... Boża” — Chrystus, jako sprawiedliwość wszystkich wierzących - więc usprawiedliwionych, jak również ofiarowanych wierzących. (TP 1938, s. 75) sprawiedliwość, którą Bóg w Chrystusie dostarczył dla człowieka. (TP 1974, s. 57)

„przez wiarę” — wierność — prawość. (TP 1978, s. 31)

„ku wszystkim i na wszystkie wierzące” — Tutaj pokazuje, jak następuje usprawiedliwienie z wiary. Ono jest sprawiedliwością, którą Bóg dostarczył. On wypracował ją przez wierność Chrystusa i udostępnił wszystkim, którzy będą z wierności — sprawiedliwości — Jezusa. (TP 1978, s. 31)

List do Rzymian 3:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszyscy zgrzeszyli” — Wszyscy są uczestnikami pierwotnej kary w Adamie. Żydzi znajdują się pod podwójnym przekleństwem (bo i przez Przymierze Zakonu, którego nie wypełnili).

„Chwały Bożej” — Jaką wyobrażał Adam. Wszyscy zgrzeszyli - Grzech pierworodny. (NS419:5) Wszyscy są uczestnikami pierwszego wyroku, nie są godni Boskiej łaski i potrzebują Odkupiciela. (E407, R4982:4, 2719:6)

„I brak im” — W porównaniu z wspaniałym standardem Bożej świętości i doskonałości. (CR451:3, R5267:4, 5201:1, 4587:5, OV366:2)

„Chwały Bożej” — Wymiaru doskonałości danej ojcu Adamowi w chwili stworzenia. NS410:6, R5169:6, 5360:5, F101, PD7/13 Wszystkim brakuje tej wspaniałej doskonałości, którą pierwotnie stworzył Bóg i którą jedynie może przyjąć. (HG656:4, 650:1, 193:2, NS233:5) Brak im tej doskonałości, podobieństwa do Boga, która rzeczywiście jest uwielbieniem i oddaniem Mu chwały jako Stworzycielowi. (NS449:5)

Epifania i Bazylea:

„chwały Bożej” — W Biblii słowo chwała ma wśród innych znaczeń, znaczenie doskonałości charakteru. Przez chwałę Bożą należy więc rozumieć duchowy splendor Boskiego świętego charakteru mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy, tak jak objawia się w Prawdzie. (TP 1964, s. 5) charakteru na Jego podobieństwo. (TP 1974, s. 57) doskonałego charakteru, bo fakt grzechu, jest uniwersalnym. (TP 1978, s. 31,32)

List do Rzymian 3:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Darmo z łaski” — Pan Bóg nie był wcale obowiązany by coś dla nas miał czynić.

„Odkupienie” — Greckie słowo "apolutrosis" określa: wyzwolenie, usprawiedliwienie, które możemy posiadać tak długo, dopóki trwamy w Chrystusie.

„I są usprawiedliwieni” — Bóg usprawiedliwi, oczyści z winy. (R929:6, 504:4) Nikt nigdy nie został nazwany powołany, zaproszony do ubiegania się o nagrodę Królestwa, o ile nie został wcześniej usprawiedliwiony. (R1141:2) Łaska Boża podtrzymuje nasze usprawiedliwienie, gdy trwamy w Chrystusie. (F160)

„Darmo, z łaski jego” — Dzięki Bożej przychylności. (R1350:3) Dzięki Bożej przychylności, a nie dzięki ich zasłudze. (R929:6) Cała łaska naszego Niebieskiego Ojca jest rozciągnięta na nas poprzez ofiarę naszego Pana Jezusa. (E461) Nasz Stworzyciel nie był zobowiązany do wyratowania nas spod sprawiedliwego wyroku, jaki na nas wydał. F 105 Przez odkupienie - Z greckiego apolytrosis, wyzwolenie, usprawiedliwienie, które jest naszym udziałem tak długo, jak tylko trwamy w Chrystusie. (E434, F159, 160) Jest to podstawowa doktryna Chrześcijaństwa, która w tych dniach światowej mądrości zaczyna się cieszyć złą sławą. (R1582:3)

„W Chrystusie Jezusie” — Apostoł ukazuje wartość śmierci Chrystusa, zarówno dla Żydów jak i dla pogan, którzy są w równym stopniu skazani na śmierć. (R1582:3) Takie są warunki, na jakie wyraźnie wskazuje nasz Pan, warunki, na jakich zbawienie jest zapewnione wszystkim ludziom. (R1442:2)

Epifania i Bazylea:

„A bywają usprawiedliwieni darmo z łaski jego przez odkupienie, które się stało w Chrystusie Jezusie” — ustęp ten pokazuje, że nie będziemy mieli ożywionego usprawiedliwienia dopóki nie będziemy w Nim, to jest w poświęceniu. Następnie Apostoł pokazuje, jak Boska sprawiedliwość jest zadowolona. (TP 1978, s. 32) przez odkupienie [apolytrosis - wybawienie]; (TP 1955, s. 2) przez odkupienie czyli wyswobodzenie. (TP 1974, s. 57)

List do Rzymian 3:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Ubłaganiem” — Słowo greckie "hilasterion" znaczy: ubłagalnia, przewód miłosierdzia. Żywymi przedstawicielami Boga Jehowy to: Sprawiedliwość, Mądrość, Miłość i Moc.

„Wiarę we krwi Jego” — W ofiarę i okup. Życie Chrystusa zapłaciło nasz okup.

„Którego” — Jezusa. (R641:1)

„Bóg” — Sędzia. (R504:4)

„Przebłagalną” — Z greckiego hilasterion, które to słowo właściwie przetłumaczone zostało jako przebłaganie, oznacza ono ubłagalnię, miejsce zaspokojenia. (E442, 434, R2719:6, 641:1, 420:6, 128:1, T124, HG54:1) Przeblagalny - zakrywający (por. tłumaczenie Rotherhama oraz przypisy). (R1223:5, 688:1, 641:5, 420:6) Tron Miłosierdzia, kanał miłosierdzia lub zaspokojenia. (E442) Zaspokojenie - za grzech Adamowy. (R504:4) Miejsce zaspokojenia, sprawiedliwości. Rl582:6, 2719:6, 2328:2, 1336:1 Zaspokojenie lub zadośćuczynienie - za grzech Adamowy. (R430:2, 838:3, 504:4, 420:6) Nasz Pan Jezus, przedstawiciel sprawiedliwości Jehowy, Jego mądrości, miłości i mocy. (T125) W chwili gdy Jezus umarł, nastąpił decydujący akt, który prawnie zwolnił człowieka z więzów grzechu i zabezpieczył dla niego prawo do ponownego życia. (R669:2) Przez krew jego - Krew wydana, krew rozlana, śmierć. (R1336:1) W ofierze; cena okupu. (E434) Krew Chrystusa była ceną daną za „Kościół Boży” i za cały świat. (R1336:1) Wiarę nie w jego przykład, lecz w Jego krew. (R1810:4*) Jego krew stała się podstawą dla przebaczenia naszych grzechów, uczyniła dla nas pokój, otworzyła drogę do pojednania, przeniosła nas na powrót w stan synostwa w Bożej rodzinie. (R1230:3) Zapewnia to okoliczność, że każdy, kto przychodzi do Ojca, musi uznać, że jest grzeszny i nie może wyrównać kary za swój własny grzech. (R3729:5) Musimy wiarą uchwycić się narzędzia Bożej łaski - okupu - zanim zdamy sobie sprawę z pełni jego błogosławieństw. (R441:2)

„Dla okazania” — ”Dla pokazu„: (Diaglott R128:1)

„Sprawiedliwości” — Sprawiedliwości Jehowy. Czynienia tego, co prawe. (R441:5, 660:6)

„Pobłażliwie odniósł się” — Przebaczenie. (E461) Pomijając grzechy popełnione wcześniej. (R1030:1*)

„Przedtem popełnionych grzechów” — Niedoskonałości i braki, które były naszym udzialem w czasie naszego poświęcenia. R4601:6, 5730.3, 4615:5, 4585:1,2; 2689:3, (CR97:1) Nasz Orędownik wykonał głębokie dzieło, jeżeli chodzi o grzechy naszego ciała, należą one do przeszłości i przeminęły. (CR97:1) W miarę jak zdajemy sobie z tego coraz bardziej sprawę i działamy na tej podstawie, przygotowuje nas to do dalszych błogosławieństw i Bożego kierownictwa. HG453:6 „Błogosławiony ten, któremu odpuszczono występek, którego grzech został zakryty!” (Ps. 32:1). (HG147:5)

Epifania i Bazylea:

„ubłaganiem” — (ubłagalnią), Chrystus jest sprawiedliwością wierzącego. (TP 1938, s. 75) [hilasterion - ubłagalnia, przewód miłosierdzia]; (TP 1955, s. 2)

„przez wiarę we krwi jego” — cenę okupu, zasługę, która zakrywa wszystkie grzechy Adamowe. (TP 1955, s. 2)

„w cierpliwości Bożej” — pobłażliwości. (TP 1983, s. 45)

List do Rzymian 3:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Aby był sprawiedliwym” — Przez danie Jezusa na miejsce Adama, gdyż w przeciwnym razie bylibyśmy bez nadziei i aby mógł trwać w poświęceniu, i być także usprawiedliwiającym. Pan Bóg nie mógł nikogo usprawiedliwić do żywota, dopóki okup nie był zapłacony.

„Tego” — Żadnego grzesznika nie wierzącego w Jezusa. On sam był - Aby kontynuował. (R3279:5)

„Sprawiedliwym” — W głoszeniu kary dla naszej rasy. (R2698:2) Uwalniając grzesznika spod kary sprawiedliwie na niego nałożonej i wystawiając go na indywidualną próbę. (R929:6, 1983:6, 1125:2) Ofiara za grzech była wymagana przez sprawiedliwość i została zapewniona przez Jehowę, aby był sprawiedliwy. (R1267:2) Zastępując Adama Jezusem. (E17) Sprawiedliwość Jego wyroków i niezmienność jego orzeczeń. (R1125:2, HG292:1) Jako że wyrok śmierci spoczywa na każdym członku rodzaju ludzkiego, nikt nie może być w sprawiedliwy sposób uwolniony spod niego bez okupu. (R3706:6) Wymóg sprawiedliwości musi być zaspokojony, zanim dzieło uwalniania i restytucji może zostać rozpoczęte. (R4792:6, 5071:1, 3707:1) Pojednanie wymaga najpierw odkupienia grzesznika zapłacenia jego kary. (E419, 401) Nic nie może być uczynione przez Wszechmocnego, co by naruszało Jego sprawiedliwość. (R3707:2) Bóg był sprawiedliwy, gdy ogłaszał wyrok przeciwko rodzajowi ludzkiemu i nie mógł oczyścić winnych za pomocą jakiejkolwiek niesprawiedliwej czynności. (R2698:2, E17) Skoro Bóg sprawiedliwie potępił Adama i jego rodzaj, to nie mógł w sprawiedliwy sposób odwrócić swego własnego wyroku bez przyczyny. (R1583:4) Umożliwiając mu przebaczenie minionych oraz obecnych grzechów, zwalniając grzeszników, których raz potępił. (R929:6) Okoliczność, że Bóg zapewnił tak drogą ofiarę okupu za grzeszników dowodzi, że Jego sprawiedliwość jest nienaruszalna i nieugięta. (R1583:4) Sprawiedliwość Boża okazana w oddaniu własnego Syna na okup za wszystkich, zanim grzech mógł być zmyty, dowodzi stanowczości i wzniosłej sprawiedliwości. (R769:3) Sprawiedliwość nie mogłaby przebaczyć umyślnych grzechów, które wywołują drugą śmierć, podobnie jak nie przebaczyła grzechu Adama, który sprowadził pierwszą śmierć. R769:3 Sprawiedliwość nie mogła sprzeciwić się ogłoszeniu wcześniejszego planu odkupienia wobec tych, którzy posiadają wymaganą wiarę, usprawiedliwiająca ich do społeczności z Bogiem. (F111) Boska miłość nie mogła unieważnić Boskiej sprawiedliwości; było niezbędne, aby Bóg był sprawiedliwy, skoro usprawiedliwia. (R4792:6) Sprawiedliwość zostanie zaspokojona, gdy członkowie Ciała zostaną przedstawieni Ojcu. (R3710:4)

„I usprawiedliwiającym” — A jednocześnie jest usprawiedliwiającym. (R3279:5, 5194:1, 504:4) Ludzi wcześniej sprawiedliwie skazanych na śmierć. (R1267:2) Zwolnić dobrze nastawionych spod kary grzechu, śmierci i niełaski. (R1125:2) Mamy tu do czynienia z triumfem miłości i miłosierdzia, jednakże nie przez naruszenie sprawiedliwości lub pomijanie jej, lecz przez jej zaspokojenie. (R2328:2, 429:4, E17, NS412:6) Kara za grzech Adama oraz sposób jej zadośćuczynienia były do wyboru przez Wszechmocnego, dopóki żadna z zasad sprawiedliwości nie była naruszona. (R3707:3) Nikt nie mógł być uznany za uwolnionego spod wyroku śmierci, dopóki nie została złożona wielka ofiara za grzechy. (F111, R3706:6, 1591:3, 1583:4) Jedynym sposobem na pojednanie nas, w zgodzie z Boskim prawem, było danie odpowiedniej ceny, tj. okupu. (R5194:1, 4941:6, 2822:2, 2698:2, 769:3, 657:5) Bóg nie może być w sprawiedliwy sposób usprawiedliwiającym kogokolwiek, kto nie wierzy w Jezusa. (R2059:2) Bóg, skazujący sędzia, a jednocześnie wybawiciel dający okup. (R504:4) Sędzia dał swego Syna i zapłacił cenę wymaganą od potępionego rodzaju ludzkiego tak, aby uwolnić ich bez naruszania swych Własnych praw. (R504:4) Jego prawo zostanie okazane wszystkim jako niezmienne i doskonałe, nawet wobec ułaskawienia grzeszników, których sam niegdyś skazał, lecz którzy wiarą przylgnęli do Jezusa jako tego, który ich usprawiedliwia z winy i potępienia. (R929:6, 1125:2, 441:1) Ziemski sędzia nie mógłby wypuścić więźniów zachowując jednocześnie zasady sprawiedliwości, jeżeli jednak ktoś zapłaci nałożoną na nich karę, sędzia może zachować sprawiedliwość usprawiedliwiając poprzednio skazanych. (R429:4) Nie powinniśmy obawiać się, że nasze usprawiedliwienie jest niekompletne, ponieważ tym, który usprawiedliwia, jest Jehowa. (R199:3)

„Tego” — Każdego grzesznika. (R3279:5)

„Który wierzy w Jezusa” — Wszystkich, którzy staną się Jego uczniami i będą postępować pod jego kierownictwem. (CR413:6, R3707:1) Bóg nie może być w sprawiedliwy sposób usprawiedliwiającym kogoś, kto nie wierzy w Jezusa. (R2059:2, 5071:1)

Epifania i Bazylea:

„był On” — i nadal jest. (TP 1965, s. 20)

„sprawiedliwy i usprawiedliwiający tego” — jakiegokolwiek grzesznika. (TP 1965, s. 20)

„z wiary Jezusowej” — oznacza z wierności, czyli ze sprawiedliwości Jezusowej. (TP 1935, s. 70)

List do Rzymian 3:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Odrzucona jest” — Ponieważ Żyd i poganin znajdują się na równym miejscu, gdy przyjdą do Chrystusa.

„Z uczynków? Nie” — Gdyż nasze uczynki nie mogą nas usprawiedliwić.

„Gdzież więc chluba twoja” — Gdzie jest miejsce na nią. (R2719:6) Kto się może teraz chlubić? (R929:6)

„Wykluczona” — ! - Chlubienie się uczynkami jest wykluczone. (R929:6) Ponieważ zarówno Żydzi jak i poganie, którzy przyszli do Jezusa znajdują się na tym samym poziomie. (R2719:6)

„Uczynków? Bynajmniej” — Nasze własne uczynki nie mogą nas usprawiedliwić. (E444, R929:6, 5605*) Dobre uczynki i wytrącanie grzechu w sobie samym. (R929:6)

„Zakon wiary” — To jest zakon miłości. (R1322:2) „Wiara, która jest czynna w miłości” (Gal. 5:6). (R1332:2) Czysta, prawdziwa wiara jest przeciwieństwem chełpliwości. (R1159:4*, 2163:3) Życie, przychylność, przebaczenie i pojednanie to niezasłużone łaski Boże, które można otrzymać poprzez wiarę w ofiarę Jezusa. (R930:1)

List do Rzymian 3:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Usprawiedliwiony z wiary” — W tym znaczeniu, że nasze usprawiedliwienie jest nam tylko przypisane.

„Bez uczynków” — To znaczy, że uczynki wymagane przez Zakon nie są obowiązujące (chrześcijan, a także i Żydów przyjmujących Jezusa za swego Odkupiciela).

„Usprawiedliwiony przez wiarę” — W rozumieniu, że nam jest tylko usprawiedliwienie przypisane albo inaczej usprawiedliwienie z wiary. F 103, R1931?) Nie przez jakieś przymierze Nowe Przymierze nie ma nic wspólnego z usprawiedliwieniem przez wiarę. (R4474:3) Usprawiedliwioną, tj., uznaną za prawą w oczach Bożych, jest ludzka natura. (OV315:1) To jest nasza restytucją; my, którzy byliśmy obcymi, przez krew krzyża zostaliśmy przywróceni do łaski Bożej, na podobieństwo Adama, zanim zgrzeszył. (R193:3) Słowo usprawiedliwienie wskazuje na czynienie tego, co jest właściwe; nie sugeruje ono czynienia czegoś więcej albo zmiany natury. OV 315:1

„Niezależnie od uczynków” — Bez konieczności uczynków wymaganych przez Zakon. (R2720:1)

List do Rzymian 3:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Zakon” — Prawo sprawiedliwości.

„Zakon stanowimy” — Ponieważ twierdzimy, że Żydzi nie mogli zachować Prawa Zakonu i że ono miało być wypełnione przez Jezusa zanim oni mogli być usprawiedliwieni. Zakon - Prawo sprawiedliwości. (R2720:1) „Albowiem ja przez zakon umarłem zakonowi, abym żył Bogu” (Gal. 2:19). (R1729:6)

„Unieważniamy” — Czynimy bezskutecznym, nieprzydatnym. (R542:5)

„Przez wiarę?” — Doktrynę wiary, którą teraz głosimy. (R542:5)

„Wręcz przeciwnie” — Nie. (R542:6)

„Zakon utwierdzamy” — Dowodząc, że Boży Zakon jest doskonały, zaś Izrael był niedoskonały, co prowadziło ich do Chrystusa. (R542:6) Przez fakt, że niedoskonali Żydzi nie mogli zachować Zakonu uczynków i że musiał on być wypełniony przez Jezusa, zanim mogliby być usprawiedliwieni pod Zakonem wiary. (R2720:1)

Literatura o rozdziale List do Rzymian 3

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Rzymian

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.